تاثیرپذیری از شریعتی چه ربطی دارد به فیلمسازی بدون بازگشت سرمایه؟

سینماژورنال: امیرحسین ثقفی کارگردانی که با ساخت تنها سه فیلم سینمایی نشان داده بیشتر از آن که به دنبال سرگرم کردن مخاطب باشد به دنبال کردن سینمایی ضدمخاطب و البته مطلوب عده ای خاص علاقمند است در یکی از تازه ترین گفتگوهایش درباره تاثیرات خویش از دکتر علی شریعتی سخن گفته است!

به گزارش سینماژورنال ثقفی که با یکی از هواداران آثارش یعنی جواد طوسی که خیلی خوب بلد است از ساختار رخوت‌انگیز فیلمهایی چون “مرگ کسب و کار من است” و “همه چیز برای فروش” تعابیر متعالی انسانی بیرون بکشد در مجله “فیلم” گفتگو می کرده است تاثیرپذیری از اندیشه های شریعتی را مرتبط با برهه های سنی مختلفش دانسته است.

تاثیرم از شریعتی، پنهانی بوده!

ثقفی درباره اینکه آیا دریافتهایش از آثار شریعتی را در آثارش مطرح میکند می گوید: صددرصد{از شریعتی تاثیر گرفته ام} ولی آن تاثیر، پنهانی و در ساخت پایه های فکری و شخصیتی ام بوده است. بخصوص زاویه نگاه شریعتی به دین را می پسندم.

وی ادامه می دهد: شریعتی خوانش طربناکی از جهان دارد و روی وجه رازآمیز دین انگشت گذاشته که برای بشر بی حس امروز هم جذاب است. شریعتی دنبال فاعلیت بود، فاعلیتش دور از آن لختگی درونی که جامعه را بی حس کرده. این بی حسی هنوز هم در آدم امروز هست.

با بودجه فیلم فاخری که پارسال در جشنواره بود می توانستم 40 فیلم بسازم

امیرحسین ثقفی که فرزند یک تجاری ساز به نام اکبر ثقفی است درباره نقش پدرش در پرداختن به سینمایی کم مخاطب بیان می دارد: {بدون پشتیبانی پدرم} شاید مثلا ده سال دیرتر وارد سینما می شدم ولی فیلمهای من در مقایسه با سایر فیلمهای سینمای ایران، ارزان است.

ثقفی می افزاید: با بودجه فیلم فاخری که پارسال در جشنواره بود می توانستم 40 فیلم مثل “همه چیز برای فروش” بسازم.

سوال سینماژورنال: وقتی همان فیلم ارزان تان هم بازگشت سرمایه ندارد چطور می توانید باز هم فیلم بسازید؟

به گزارش سینماژورنال البته تنها فیلم فاخری که سال قبل در جشنواره بود “چ” حاتمی کیا بود و قیاس بودجه ای “همه چیز برای فروش” با آن فیلم که حدودا 4 میلیاردی برایش هزینه شده بود این نتیجه را پیش روی مخاطب می گذارد که ثقفی برای هر فیلمش بیشتر از 100 میلیون تومان هزینه نمی کند.

اما مساله اینجاست که فروش متوسط روزانه همان فیلم که برای تولیدش وام نیم میلیاردی از فارابی گرفته شده اما می گویند 100 میلیون هزینه تولیدش بوده هم بیشتر از روزی 4 میلیون تومان نیست و یعنی اینکه این فیلم در بهترین حالت بعد از یک ماه به فروشی بالغ بر 120 میلیون تومان می رسد که از این 120 میلیون هم نهایتا 30 درصدش که میشود 40 میلیون تومان، سهم تولیدکننده است.

سوال سینماژورنال از ثقفی این است که آن 70 درصد سرمایه ای که بازگردانده نمی شود را چطور استحصال می کنید که باز هم قادرید همان حداقل سرمایه را برای فیلم بعدی تان داشته باشید؟