سینماروزان: تازهترین فیلم رسول صدرعاملی با عنوان “سال دوم دانشکده من” که امتداد علایق این کارگردان در همکاری با دختران نوجوان نابازیگر است فروش بالایی نداشته و البته که در این فروش پایین، فارغ از مضمون نهچندان بکر اثر، بایکوت فیلم توسط تلویزیون هم بیتاثیر نبوده است.
رسول صدرعاملی به تازگی در گفتگو با “اعتماد” و در خلال نقد مدیریت میانی جامعه نقدهای تند و تیزی را نثار رسانه ملی و برنامه هایی نظیر “هفت” و “خندوانه” کرده است.
صدرعاملی با نقد مدیریت میانی جامعه گفت: مشكلات جامعه امروز ما، نتيجه مديريت برخي مديران مياني است و كساني كه در جاي مناسب خود به عنوان مدير قرار نگرفته بودند. آنها سمتهايي را قبول كردند و مسووليتها و ماموريتهايي را پذيرفتند كه يا از عهدهاش برنميآمدند يا ظرفيت آن مسووليت را نداشتند. به نظر ميرسيد كشور در چهار دهه پيش، بيشتر نياز به مديران قابل اعتماد داشت نه مديران كاملا متخصص و كاربلد و شايد حالا بتوان اين مساله را آسيبشناسي كرد و گفت اي كاش در انتخاب مسوولان در همه زمينهها، از كشاورزي، صنعت، سياست و … گرفته تا آموزش و پرورش، دقت بيشتري به عمل ميآمد.
صدرعاملی ادامه داد: به همه وزارتخانهها و تشكلها، از فرهنگ و ارشاد خودمان گرفته تا مثلا جهانگردي اين نقد وارد است كه خيلي كارها در اين مراكز انجام نشده و تازه آدرسهاي غلط هم به افكار عمومي داده شده است. حالا اين عملكرد ذرهاي با مباني و باورهايي كه نسل ما بهخاطرش انقلاب كرد، مرتبط به نظر نميرسد. من مصداق اين ماجرا را در گفتوگو با برنامه «خندوانه» عنوان كردم اما خب، در آن برنامه بخشهاي مختلفي از حرفهايي كه درباره مسائل جامعه زدم حذف شد و فقط يك جملهاش (آن هم كات خورده و مغشوش) پخش شد!
رسول صدرعاملی درباره حذفیات حرفهایش از “خندوانه” اظهار داشت: من در بخش عمده آن گفتوگو كه پخش نشد، در واقع ميخواستم به سياستگذاريهاي مساله برخورد با جوانان و نوجوانان – مثلا در زمينه حجاب- در طول چهل سال گذشته، نقد جدي داشته باشم و اين هم حرفي نيست كه امروز زده باشم. از بيستواندي سال قبل تا به حال دارم ميگويم كه جرمانگاري و مجرمكردن جوانهاي ما به دلايل پيشپا افتادهاي مثل بدحجابي كار درستي نبوده است. ما انبوهي از بچههاي خودمان را متهم و آنها را مجرم تلقي كرديم و حالا كه به آن سالها نگاه ميكنيم، برايمان سوال است كه چه كسي ميخواهد از آن نوع نگرش و آن سياستها دفاع كند؟ ما يا باحجاب داريم يا بيحجاب. كسي كه ما به او ميگوييم بدحجاب، كسي است كه حجاب را در باور يا تربيت خودش نپذيرفته ولي به احترام قانون و بقيه افراد جامعه و قوانين اجتماعي آن را به شيوه خودش رعايت ميكند. پس بايد به او احترام گذاشت، نه اينكه او را مجرم تلقي كرد.
صدرعاملی ادامه داد: اينكه من در آن برنامه “خندوانه” گفته بودم: «امام خميني نگفته كه من آب و برق مجاني به مردم ميدهم» در حالي كه حرف من اين نبود! حرفم در آن برنامه اين بود كه شادروان «عباس اميرانتظام» سخنگوي دولت وقت (بعد از پيروزي انقلاب و نه قبل از آن و نه در بهشت زهرا) اعلام ميكند ما ميخواهيم تلاش كنيم به افراد آسيبپدير و فقير جامعه آب و برق مجاني بدهيم. تاريخش هست. چند روز پس از اين اعلام، امام خميني طي يك سخنراني اعلام كرد كه؛ «مساله ما آب و برق مجاني نيست. آب و برق مجاني بدهيد اما مساله ما انسانسازي است.». اين نگاه درستي است چرا كه نسل ما به خاطر آب و برق مجاني انقلاب نكرد و حرف من اين بود. اما وقتي همه حرفهاي من حذف شد و فقط همان يك جمله باقي ماند، آن موقع من دچار مشكلات جدي شدم. انسانسازي از نگاه من يعني همان آزاديخواهي، آرمانگرايي و تعريف درست از استقلال. اينكه هر كس آيين و مرام خودش را داشته باشد و عقيده و نظرش نزد قانون محترم باشد. همه اين آمال نه تنها در بيشتر موارد به بار ننشست، بلكه مثل همان ماجراي «مجرمسازي» كه اشاره كردم، يك نوع بدبيني و بددلي هم در بين اعضاي خانواده به وجود آورد. من معتقدم نسل من در اين مورد به نسلهاي بعد خود بدهكار است و حتي ميتوان گفت گنهكار! ما هرگز ياد نگرفتيم اصلاح را از خودمان شروع كنيم و رياكاري و دروغ را ترويج كرديم.
رسول صدرعاملی با انتقاد از تلویزیون که تیزرهای فیلم “سال دوم…” را پخش نمیکند اظهار داشت: من سه فيلم با موضوع زاير به همراه مرحوم «سيدكمال طباطبايي» براي شبكه يك ساختم. من و آقاي طباطبايي يك ريال دستمزد هم بابتشان نگرفتيم. فيلم ساختيم تا باب فيلمسازي براي تقويت اعتقادات در سينما باز شود. همه عوامل اين سه فيلم با كمترين دستمزد با ما كار كردند. حالا همين صداوسيما، كمترين حمايت را از فيلمهاي من نميكند و حتي جواب تلفن من را نميدهد.
صدرعاملی افزود: واقعيت اين است كه تلويزيون تمام تيزرها را به فيلمهاي منطبق با سليقه سياسي مديرانش ميدهد. اما اي كاش مسوولان تلويزيون بدانند فيلم «سال دوم دانشكده من» و فيلمهايي شبيه به آن، جايگاه اجتماعي خاص خود را دارند. اين نوع فيلمها هم نياز به حمايت دارند و بايد به مخاطب معرفي شوند. اگر در برنامه «هفت»، «محمدحسين لطيفي» و «مسعود فراستي» برنامه نقد فيلم برگزار ميكنند، بايد به همه فيلمها، بيطرفانه و بهطور مساوي بپردازند. اين براي رسانه ملي و سازندگان و مجريان اين برنامه خيلي بد است كه فيلمها را انتخاب ميكنند، به يك فيلم زياد ميپردازند و فيلم ديگر را ناديده ميگيرند. وقتي همكار عزيز من، آقاي لطيفي در برنامهاش از يكسري فيلم خاص حمايت ميكند و از فيلمهاي ديگر اسمي برده نميشود، كاملا مشخص ميكند كه گردانندگان «هفت» فعلي، با بعضي فيلمسازان خوب نيستند. اين براي رسانه ملي بد است.
صدرعاملی با اشاره به پیشنهادی که برای اجرای “هفت” داشته گفت: واقعا فرصت اجرای “هفت” را ندارم. يك سال همزمان برپايي جشنواره فيلم فجر، ده روز فريب «بهروز افخمي» را خوردم كه مهمان آن برنامه شدم. (ميخندد) قبل از آغاز برنامه «هفت» در دوره جديد، «مسعود فراستي» اصرار داشت با هم برنامه را اجرا كنيم. شوق اين كار را ندارم. اجراي برنامه را بر عهده گرفتن، قبول يك مسووليت است. بايد وقت بگذاري و زحمت بكشي تا هفتهاي يكبار براي مخاطبان تحليل ارايه دهي. اين نبايد باشد كه فراستي وقتي قرار است از «جان فورد» حرف بزند، تصويري از يك فيلم ديگر در برنامه پخش شود و او عصباني شود كه اين تصوير پخش شده مد نظر من نبوده. او نبايد در قبال مخاطبان برنامهاش كمفروشي كند و بايد براي مخاطبش احترام قايل شود. خطاب به او ميگويم؛ تويي كه فيلم فيلمسازان داخلي را نقد ميكني، بپذير كه ما هم برنامه تو را نقد كنيم. پس براي برنامهات زحمت بكش و كمفروشي نكن!
