ایوبی می گوید: «کسانی که میخواهند مرجعیت وزارت ارشاد را زیر سؤال ببرند، بدانند که به نوعی با ولایتفقیه میجنگند و این مسأله با انتقاد کردن متفاوت است. باید انتقادها مطرح شوند اما در نهایت باید قانون و سازوکارهای قانونی را بپذیریم.»
سینماژورنال: حدودا یک سال و نیمی میشود که حجت ا.. ایوبی به ریاست سازمان سینمایی منصوب شده است.هرچند وی در این مدت و در حرف هم که شده از الویت سینما برای دولت روحانی سخن رانده اما در عمل و به دلیل فشارهای مختلفی که از سوی طیف سیاسی مخالف به وی وارد شد وی نتوانست اتفاقات چندان مثبتی را برای سینمای یاران رقم زند.
به گزارش سینماژورنال شکی نباید داشت که عدم تجربه کافی ایوبی در مدیریت سازمانی پرحاشیه مانند سازمان سینمایی و کمبود برش و قاطیعت لازمه مورد نیاز در مدیریت بحران باعث شد در ماههای اخیر و بخصوص در جریان توقیف فیلمهای مجوزدار و البته کنار گذاشتن فیلمهای خاص از جشنواره از ترس واکنش همان طیف سیاسی مخالف، ایوبی فقط و فقط نظاره گر اوضاع باشد.
ایوبی در یکی از تازه ترین گفتگوهای خود که با روزنامه دولتی “ایران” انجام شده سعی زیادی کرده که کارنامه مدیریتی خود را مثبت نشان دهد. البته که ذکاوت نرگس عاشوری گفتگوکننده ای که در برابر او نشسته باعث شده او بعضا مجبور شود حتی در گفتگو با رسانه ای در خدمت دولت هم پاسخگوی انتقادات باشد.
نقطه عطف این گفتگو پاسخی است که او خطاب به گروه سیاسی مخالف دولت درباره فشارهای منجر به توقیف فیلمهای مجوزدار ارائه میدهد. او می گوید: «کسانی که میخواهند مرجعیت وزارت ارشاد را زیر سؤال ببرند، بدانند که به نوعی با ولایتفقیه میجنگند و این مسأله با انتقاد کردن متفاوت است. باید انتقادها مطرح شوند اما در نهایت باید قانون و سازوکارهای قانونی را بپذیریم.»
سینماژورنال بخشهای خواندنی گفتگوی حجت ا.. ایوبی را در ادامه ارائه داده است.
موضوع بیمه بیکاری سینماگران با توجه به وضعیت بودجه زیر سوال میرود
بازگشایی خانه سینما حداقل کاری بود که دولت تدبیر و امید باید انجام میداد. بسته شدن خانه سینما اتفاق ناخوشایند، ناگوار و پرهزینه هم برای اهالی فرهنگ و هنر و هم برای نظام جمهوری اسلامی ایران بود. به هرحال پس از این زلزلهها زمان میخواهد تا مشکلات بجامانده سروسامان بگیرد. در یک سالونیم گذشته کارنامه خانه سینما کارنامه قابل قبولی بوده است و اعضای هیأت مدیره آن تلاش کردهاند مشکلات صنفی اهالی سینما را به حداقل برسانند. در برنامههای مختلف هم همراه ما بودند و برای مسائل مختلف از آنها نظرخواهی میشود. در حال حاضر چند طرح بزرگ را به خانه سینما واگذار کردهایم از جمله موضوع بیمه بیکاری هنرمندان که با مشارکت و چارهجویی خانه سینما در حال پیگیری است، البته اخبار مربوط به وضعیت بودجه سینما کمی ما را مستأصل کرده است و تلقی ما این بود که امسال هم تخصیص بودجه صددرصد خواهد بود ولی گزارش احتمال کسر 20 درصدی بودجه، خبر ناگواری بود که بحث بیمه بیکاری را زیر سؤال میبرد. از دیگر اقدامهایی که با همکاری خانه سینما در حال پیگیری است بررسی و بازنگری همه قراردادهای موجود در حوزه سینما است. ایجاد امنیت شغلی اهالی سینما و تنظیم قراردادهای اصولی توسط تیم حقوقی کاربلد و آگاه پیگیری میشود. بسیاری از عوامل تولید فیلم از اینکه گاهی به خاطر نابسامانی این قراردادها حقوقشان تضییع میشود ناراضیاند که این امر بزودی سروسامان مناسبی پیدا خواهد کرد. از جمله تصمیمات بسیار خوبی که با همکاری خانه سینما پیگیری میشود بحث شناسنامه و سند مالکیت فیلم است که بزودی اطلاعرسانی خواهد شد. از این به بعد هر فیلم یک سند مالکیت خواهد داشت که به منزله شناسنامه فیلم است و در آن سرمایهگذار مشخص است که هرگونه نقل و انتقال حقوقی و خرید و فروش ثبت خواهد شد. این سند کمک میکند تا روی یک فیلم به عنوان دارایی حساب کنیم و حتی شاید بتوان مثل تمام اسنادی که ارزش مادی دارند با آن وام گرفت، وثیقه گذاشت که البته این اقدام نیاز به پیگیری جدی دارد.
در سالهای قبل جشنواره فیلم فجر، جشنواره فارابی بود
این فشارها بههر حال باعث ایجاد نگرانی میشود. در یکی از جلسات طولانی که چند روز پیش با یکی از اعضای محترم کمیسیون فرهنگی مجلس داشتیم بهصورت مفصل در اینباره صحبت کردیم و بر این موضوع بارها تأکید داشتیم که زیر سؤال بردن اعتبار شوراهای پروانه نمایش و ساخت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نفع نظام و هیچ کس نیست. فیلمسازانی داریم که به هر دلیلی نمیخواستند وارد گرفتاریهای پروانه ساخت شوند و فیلمهای بدون مجوز ساخته بودند اما امسال خودشان برای پروانه ساخت درخواست دادند، سناریوها خوانده شد و با اصلاحات فیلمهایشان تولید شد و در جشنواره فیلم فجر هم حضور دارند. خب این به نفع کشور است یا اینکه جوانهای کشور و سینماگران را به خارج از کشور سوق دهیم تا با اولویتهای مخالف وزارت ارشاد و نظام فیلم بسازند! به این آقایان عرض کردم که دیگر مفهوم نظارت تغییر کرده است، در سالهای گذشته ساخت فیلم بدون بنیاد فارابی و وزارت ارشاد غیرممکن بود و به همین دلیل جشنواره فیلم فجر، جشنواره فارابی بود اما حالا دیگر فیلمسازی خیلی آسان شده است و هرکس با دوربین تلفن همراه خودش هم میتواند فیلم بسازد.
سازوکارهای نظام را بپذیریم
ایجاد این مناقشات{مربوط به توقیف فیملهای مجوزدار} یعنی سوق دادن سینماگران به فیلمهای زیرزمینی. نکته دوم که به شخصه به آن اعتقاد قلبی دارم و از آن دفاع میکنم این است که اگر ما التزام عملی به ولایت فقیه داریم باید سازوکارهایی که در نظام ولایت فقیه پیشبینی شده را بپذیریم و اگر نپذیریم التزام عملی ما به ولایت فقیه زیر سؤال رفته است. از یک فیلم میتوان صدها برداشت کرد و اساساً مشکل حکومت اسلامی قبل از ولایت فقیه این بود که اطاعت سیاسی قابل تحقق نبود و برداشتهای مختلف، تفسیرهای متعدد و قرائتهای متنوع میشد و هرکسی میتوانست بگوید من بیشتر میفهمم و من متدینترم پس حرف من به صواب نزدیکتر است!
طبق نظریه ولایت فقیه در مسائل عمومی، حرف حکومت، حجیت دارد
اما طبق نظریه ولایت فقیه در مسائل عمومی حرف حکومت حجیت دارد و همه باید بپذیریم. سؤال من این است که اگر قرار باشد حجیت پروانه نمایش را که اعضای آن مشخص، کارشناس و آشنا و مقید به نظام جمهوری اسلامی هستند نپذیریم کدام قرائت و تفسیر را باید بپذیریم؟! آیا دچار هرج و مرج و بلاتکلیفی نمیشویم و آیا مرجع موثقتری نسبت به اینها وجود دارد؟! قطعاً نه! بنابراین راهی جز تمکین سازوکارهایی که در قانون پیشبینی شده و در درون نظام تعبیه شده است، وجود ندارد حتی اگر درصدی اشتباه هم برایشان قائل باشیم. این یک بحث کلی است که نه فقط مشمول سازمان سینمایی بلکه کل وزارت ارشاد میشود.
مخالفان ارشاد، با ولایتفقیه میجنگند
کسانی که میخواهند مرجعیت وزارت ارشاد را زیر سؤال ببرند، بدانند که به نوعی با ولایتفقیه میجنگند و این مسأله با انتقاد کردن متفاوت است. باید انتقادها مطرح شوند اما در نهایت باید قانون و سازوکارهای قانونی را بپذیریم. نگرانی دیگر من این است که متأسفانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بویژه عرصه سینما صحنه یک سلسله تسویه حسابهای سیاسی شده است و این معضل، سالیان سال است که دامنگیر حوزه فرهنگ شده است و خیلیها دعواهای سیاسیشان را به زمین فرهنگ و هنر میآورند، چون تصور میکنند که در این زمین راحتتر میتوانند مچ رقیبان را بخوابانند. امیدوارم آقایان دعواهایشان را ببرند به زمین خودشان، بروند در عرصه سیاست و انتخابات بجنگند.
به اکران فیلمهای توقیفی امیدوارم
بسیار زیاد {به اکران فیلمهای پشت خط مانده امیدوارم}. ما فیلمهایی پشت خط داریم که هیچ مشکل و حاشیهای ندارند و دچار بیمهریهای سیاسی شدهاند. به امید خدا مشکلات حل خواهد شد، اهالی سینما نگران نباشند…آقای جنتی هم چندین مرتبه قاطعانه و صریح اعلام کردند که ما خودمان را درقبال همه فیلمهایی که از این دولت پروانه ساخت گرفته اند مسئول می دانیم حتی فیلمهایی که در سالهای گذشته تولید شدهاند و گفته میشود که به ما ارتباطی ندارند! هرچند که به اعتقاد من سرنوشت همه فیلمهای سینمایی به ما مربوط میشود و به سازندگانشان اطمینان میدهیم که به عنوان یک وظیفه به دنبال احقاق حقشان هستیم و سعی میکنیم این اتفاق در روند فیلمسازی آنها خللی ایجاد نکند.
مالک “دلم میخواد” به عدم حضور در جشنواره رضایت داد!
بازگشت بزرگان به سینمای کشور محقق شده است. برخی فیلم ساختهاند و عدهای هم مشغول فیلمسازی هستند. بعضی هم که آمادگی ندارند در عرصههای دیگر حضور دارند مثلاً آقای تقوایی جزو هیأت امنای مدرسه ملی سینماست. آقای فرمانآرا به دلیل پیشکسوتی اعلام کردند تمایلی برای مسابقه با نسل جوانتر سینما ندارند و با توجه به جایگاهی که دارند مالک حقوقی فیلم یعنی آقای علی تقیپور هم به درخواست کارگردان رضایت دادند. فیلم استاد خسرو سینایی هم در بخش خارج از مسابقه به نمایش در میآید و نبود فیلم ایشان در بخش مسابقه به معنای حضور نداشتن در جشنواره نیست. ما از اینکه ایشان با انرژی فیلم ساختند خوشحالیم و از حضورشان در جشنواره خرسندتر.
بیضایی باید جدیتر با شورای پروانه ساخت صحبت می کرد
در مورد آقای بیضایی هم خبر تازهای ندارم و آخرین خبر همانی است که قبلاً اعلام شد. ایشان برای فیلم «مقصد» درخواست پروانه ساخت داشتند که موافقت اصولی داده شد ولی خب گویا شرایط فراهم نشد. اگر قصد ساخت فیلمشان را داشتند، طبیعتاً باید جدیتر با شورای پروانه ساخت صحبت میکردند.
فیلمهای اکران شده در جشنواره سال قبل تا حد زیادی متأثر از سیاستگذاری دولت قبلی بود و ارزیابی سیاستهای مدیریت فعلی در جشنواره امسال مشخص میشود.
وزیر ارشاد خواست ابتدا دستور جلسات شورایعالی سینما مشخص باشد و بعد جلسات برگزار شود
اطمینان میدهم که رئیس جمهوری برای حضور در جلسات{شورایعالی سینما} بسیار با انگیزه هستند و راغباند که با اهالی سینما نشست داشته باشند و این اشتیاق را بر اساس اخبار موثق اعلام میکنم. ما نمیخواهیم با حضور رئیس جمهوری جلسات نمایشی برگزار کنیم. آقای وزیر بحق اصرار داشتند که ابتدا دستور جلسهها مشخص باشد تا بهترین بهره را از حضور عالیترین مقام اجرایی کشور داشته باشیم. با پیشجلسههایی که با اعضای حقیقی شورای عالی سینما داشتیم دستور کارها مشخص شده است و بعد از تصویب در جلسهای با حضور وزیر ارشاد تا قبل از پایان سال نخستین جلسه رسمی با حضور آقای روحانی هم برگزار خواهد شد.
عراق و تاجیکستان حاضرند سینمای کشورشان را در اختیار ما بگذارند
در عرصه بینالملل کارهایی که تا به امروز انجام شده قابل تقدیر و ستایش است اما انتظار بنده از بخش بینالملل به فروش چند فیلم و حضور در جشنوارههای بینالمللی محدود نمیشود بلکه معتقدم سینمای ایران در سطح و جایگاهی قرار دارد که به ارتباطات دیپلماتیک و دیپلماسی فرهنگی قوی و قدرتمندتری نیاز دارد. در کنار تولیدات مشترک و استفاده از بازارهای منطقه برگزاری هفتههای معرفی سینمای ایران و استفاده از ظرفیت سینما برای معرفی ایران و نظام جمهوری اسلامی ایران هم میسر خواهد شد. در خصوص اولویت کشورها باید بگویم ما یک دین و بدهی نسبت به کشورهای فارسیزبان و کشورهای منطقه احساس میکنیم. عراق و تاجیکستان از جمله کشورهایی هستند که امروز حاضرند سینمای کشورشان را در اختیار ما بگذارند و اگر فرصت را از دست بدهیم دیگران جای ما را خواهند گرفت. همچنین کشورهای اسلامی مثل الجزایر، تونس و… که ارتباط عاطفی نسبت به ایران دارند و برای سینمای ایران احترام قائلند هم در زمره کشورهایی هستند که میتوانند بازارهای بالقوهای برای سینمای ایران باشند.
مراوده با کشورهای صاحب صنعت پیشرفته و از جمله لهستان در دستور کار است
کشورهای فارسیزبان دیگری که در حوزه تمدن جهان ایرانی تعریف میشوند جزو همکاران و شرکای ذاتی و فعلی ما هستند. در این میان مراوده با کشورهایی که صاحب صنعت پیشرفته سینما هستند را نیز مد نظر قرار دادهایم از جمله لهستان که قرار شد 12 هنرجو را برای آموزش در دورههای 3هفتهای اعزام کنیم.
به یکی از هنرجوهای برجسته بورس تحصیلی می دهیم
برای تحصیل در مدرسه سینما بورس تحصیلی یک ساله به یکی از هنرجوهای برجسته کشورمان تعلق خواهد گرفت. در همین راستا تعاملاتی هم با مسکو، فرانسه، چین، سنگاپور، هند و… نیز داشتهایم.
