سینماروزان/حامد مظفری:
+پرداخت گرم و صمیمی از زندگی شاعر
+روایت رنگ و نور و شعر و عشق با فیلمبرداری فرشاد خالقی که سعی کرده در کاری متمایز از آثار تجاری سابقش، بکوشد شکل و شمایل خوش آب و رنگی را خلق کند.
+گریم مارال بنی آدم شبیهش کرده به پروین ولی جاهایی سرخ میزند با این وجود بازیگر، مسلط است بر نقش.
-گریم آزیتا حاجیان در نقش مادر پروین، زیادی سرخاب ندارد؟
-جوک؟ تریاک، ابزار شغلی همسر پروین؟
+بازی خنده دار ملیکا در قامت آگرین رمال؛ نه اینکه بد باشد، خوب است مثل اشباح.
-زیادی متمرکز شده بر مظلومیت پروین در زندگی زناشویی به جای تمرکز بیشتر بر وجهه ادبی و در جای جای فیلم بیش از پروین، مادر پروین است که اثربخش مینماید. خواسته نقش محوری مادر را بنماید؟ آگرین هم که همه جا هست؛ جا و بیجا و از کرمانشاه به تهران میآید و…
-نماهای بازگشت پروین از کرمانشاه به خانه پدری با دکوپاژ مسافران بیضایی!؟
+استفاده متعدد از بازیگران قدیمی با گریمهای مختلف در نقشهای مکمل از حسین پاکدل و رضا فیاضی تا بیژن بنفشه خواه و رامین ناصرنصیر و…
-کاراکتر؟ ملک الشعرای بهار با بازی رامین ناصرنصیر
-غلبه کرونولوژیک باعث میشود نتواند متمرکز بر یکی دو فراز، پیش برود و میخواهد همه زندگی را رج بزند که نمیشود. البته بسیار تلاش کرده به ظرافت، تصاویر را بالغ ارائه کند که از محمدرضا ورزی دور از انتظار هم نیست بخصوص بعد از سالها سعی و خطا در سریال سازی تاریخی. جای شکرش باقیست که این یکی پروژه ارگانی را نسپرده اند دست کارگردان و تهیهکننده آماتور.
-تیپ؟ نشاط با بازی حسام نواب صفوی
+پروین را حد فاصل دو مرد یکی همسر و دیگر عاشق دلخسته، محور قرار داده و کوشیده او را بیشتر از شاعر، زن خانواده نشان دهد و البته منطبق بر آن روزگار مردسالاری که پروین از آن برخاسته.
+تصویر دلخراش از تشییع پروین…
+بازی مارال بنی آدم در نقش پروین بسیار خطیر بوده که عمدتا از پس نقش برآمده! عقبه بازیگر موجب شده بنی آدم بی اغراق، ایفای نقش کند و این بازی خوب در سکانس شاعری فی البداهه پروین، به خوبی خود را نشان میدهد.
+در جشنواره ای مملو از آثار ارگانی کودکانه که تقریبا هیج کدام توانایی داستانگویی روان را ندارند، تجربیات شریفینیا-ورزی باعث شده خیلی روان داستان پروین را به انتها برسانند و بالاخره قدمی ولو اولیه برای ورود تصویری به زندگی پروین بردارند. آقایان مدیر ارگانی فهمیدند که اگر تهیهکننده و کارگردان باتجربه بگذارند حتی کلیشهها را نیز میشود زیبا جلوه داد؟
