سینماژورنال: دست اندرکاران گروه سینمایی تازه تأسیس “هنروتجربه” در یک سالگی خود تا می توانند سعی می کنند با ارائه آمار و ارقام از موفقیتهای خویش بگویند.
به گزارش سینماژورنال اینکه میزان موفقیت این گروه چقدر بوده را تاریخ سینمای ایران مشخص خواهد کرد با این حال نکته ای که حتی موافقان این گروه از پاشنه آشیل آن نام می برند وابستگی تمام و کمال این گروه به بودجه های دولتی است.
این مسأله به سوالی طرح شده که علیرضا بخشی استوار در روزنامه “قانون” از امیرحسین علم الهدی مدیر این گروه طرح کرده است و البته پاسخ متناقض این مدیر را هم در پی داشته است.
در حال تدوین سازوکاری هستیم که ما را{یعنی هنروتجربه را} به عنوان نهاد عام المنفعه به رسمیت بشناسند اما به هر حال نیاز به کمکهای دولتی داریم
این مدیر که در دولت قبل یکی از ارکان اصلی ارگانی بود که فارغ از مجوز ارشاد به توقیف فیلمها می پرداخت در پاسخ به اینکه آیا وابستگی به دولت، سینمای هنر و تجربه را در ادامه راه دچار مشکل نمی کند بیان داشته است: یکی از مسائلی که در آینده ممکن است ما را دچار آسیب و نقصان بکند این بحث است که ما وابسته به دولتیم و ممکن است دولت بعد این جریان را نپسندد.
وی ادامه داده است: ما در حال تدوین ساز و کاری هستیم که ما را به عنوان نهاد عام المنفعه به رسمیت بشناسند و پروسه خودش را طی کند تا بتواند با آمدن هر دولت و رفتن هر دولت ما آسیب نبینیم به معنای تفکر هنر و تجربه.
ایشان افزوده است: اما به هر حال نیاز به کمک های دولتی هست. همه جای دنیا از این جریان ها حمایت می کنند. همان مکانیزم هم بر این جریان حاکم است با توجه به این که به شدت سینمای مختصری هستیم و دو در صد از بودجه سینمای کشور در اختیار خیل عظیمی از سینماگراني قرار گرفته که توانستند احساس هویت بکنند.
نمی شود هم عام المنفعه بود و هم بودجه دولتی داشت
سینماژورنال گمان می کند طرحی که این مدیر احتمالا برای امتداد دادن به مدیریت شان در ذهن دارند بیش از حد متناقض است. ایشان ابتدا از تبدیل نهاد تحت امرشان به نهاد عام المنفعه سخن می گویند و چند جمله پایین تر از این می گویند که به هر حال نیاز دارند به کمک دولت!
اگر بناست کمکهای دولتی را کنار خود داشته باشند که دیگر چه نیازی به تبدیل به نهاد عام المنفعه و اگر بناست این گروه سینمایی عام المنفعه باشند دیگر نباید چشم به بودجه های دولتی داشته باشند.
تعریف اساسی که از نهاد عام المنفعه وجود دارد نهادی است که بی وابستگی به دولت بتواند دخل و خرج کند. رفتاری که بسیاری از بنگاههای خیریه و انجمن های نیکوکاری در پیش گرفته اند در شمول رفتاری نهاد عام المنفعه می گنجد اما آنچه از صحبتهای این مدیر استنباط می شود نهادی است با ماهیت دوگانه که نمی تواند وجود خارجی داشته باشد.
دوستان این گروه تازه تأسیس از یک طرف میخواهند از استقلالی که در سیستمهای عام المنفعه در تعیین حلقه مدیریتی بیدخالت دولت وجود دارد بهره گیرند و از طرف دیگر کمک دولتی را پشت سر خود داشته باشند!!!
اگر دو پادشاه در یک اقلیم گنجیدند این دو عنصر را هم میتوان کنار هم ترکیب کرد.
