سینماروزان: تازه ترین فیلم ابراهیم حاتمی کیا با نام «به وقت شام» که بنا بود به نقد رفتارهای تکفیری بپردازد به دلیل حجم بالای سی.جی.آی و البته ملموس نبودن این جلوه سازی تصویری همچون یک بازی کامپیوتری رخ نموده است.
به گزارش سینماروزان احمد مازنی از نمایندگان عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در یادداشتی پیرامون «به وقت شام» آورده است: «به وقت شام» فیلم خوبی است اما از حاتمی کیا انتظار بیشتری داشتم. موضوع فیلم حضور داعش در سوریه و تلاش رزمندگان، به ویژه دو خلبان ایرانی برای نجات اهالی محصور یک روستا از حصر داعش است. در این فیلم نقش اصلی را پدر و پسر خلبان ایرانی دارند که پدر به نسل دفاع مقدس تعلق دارد و پسر جوانی است علیرغم تنهایی و بارداری همسرش برای همراهی با پدر و به رغم مخالفت پدر اورا تنها نمیگذارد که ارتباط دو نسل بعد از انقلاب اسلامی با اینکه ربطی به متن فیلم ندارد اما حاشیه برجسته و قابل توجهی است. علی حاج یونس را تنها نمیگذارد و حاج بونس نبرد شام را امتداد دفاع مقدس بین ایران و عراق، حوادث بوسنی در بالکان، و جدال حزبالله با اشغالگران میداند و معتقد است اگر امروز در اینجا یعنی سوریه نجنگیم فردا باید در خیابانها و کوچههای ایران بجنگیم. ویژگی دیگر این فیلم معرفی چهره چند ملیتی و به خصوص غربی داعش است، مسالهای که درست فهمیده نشد.زما مطالعات من نیز حاکی از جذب گسترده جوانان سرخورده آمریکایی و اروپایی به گروه داعش است، گزارش آقای تودن هوفر، روزنامهنگار برجسته اروپایی را از زندگی ده روزه با داعش خوانده بودم. همچنین فیلم سینمایی به وقت شام جهل، خشونت، تعصب کور و بلندپروازی عناصر وابسته به داعش را تا حدی به تصویر میکشد. اما آنچه از ابتدای تماشای فیلم ذهن من را درگیر کرد و تا پایان با من همراه بود این بود که “شام، عروس خاورمیانه چگونه در آتش جهل، خشونت و توسعه طلبی سوخت؟
مازنی ادامه داد: سوریه کشور زیبایی بود، با آثار تاریخی و فرهنگ و تمدن کهن، چگونه و بدون دخالت اراده مردم این کشور از یکسو عناصر سرخورده غربی، پسماندههای حزب بعث عراق، تربیتشدگان مکتب طالبان و القاعده و جمعی از معارضان و ناراضیان سوری و اعراب با طرح خلافت اسلامی، رویای سلطهگران شرقی و غربی را برای تخریب منابع و زیرساختهای این کشور تعبیر میکنند و شهرها و روستاهای زیبای شام را به ویرانهای تبدیل میکنند تا صهیونیستها خواب آرامی داشته باشند.
این نماینده مجلس خاطرنشان ساخت: حاتمی کیا را به نگاه عمیق به مسائل و موضوعات در فیلمهایش میشناسم ولی در این اثر کمی درگیر شعارزدگی شده است! نمیدانم شاید دچار محدودیتهایی بوده که من نمیدانم. به هر حال برای ابراهیم حاتمی کیا و دیگر عوامل «به وقت شام» آرزوی توفیق دارم اما از حاتمی کیا انتظار بیشتری داشتم.
احمد مازنی، یکی از نماینده های سلفی گیر با موگرینی هست.
چی کسی رو نظرش رو آوردین؟!!