سینماروزان: خانه نمایش مهرگان همزمان با آغاز مردادماه ۱۴۰۵، با میزبانی از ۹ اثر نمایشی در سه سالن این مجموعه، برنامه‌ای متنوع از اجراهای کمدی، اجتماعی، روان‌شناختی، اقتباسی، تریلر و کودک و نوجوان را پیش روی مخاطبان تئاتر قرار می‌دهد.
این مجموعه در ادامه فعالیت‌های اجرایی خود و با هدف حمایت از تولیدات نمایشی مستقل، ایجاد فرصت برای حضور گروه‌های مختلف تئاتری و گسترش تنوع در برنامه‌های اجرایی، مردادماه ۱۴۰۵ را با اجرای ۹ اثر نمایشی در سه سالن خود آغاز می‌کند.
بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، سالن شماره یک خانه نمایش مهرگان میزبان نمایش‌های «سه سانتی»به کارگردانی حسین میلانی در ژانر کمدی، «بزم پادشاه پروانه» به کارگردانی امیر حسین سرخیان با رویکرد دیجیتال، «شیش و بش» به کارگردانی عبدالرضا اکبری در گونه کمدی و «طبقه اضافی ۲» به کارگردانی سلکان سامنی با فضایی کمدی ـ اجتماعی خواهد بود.
در سالن شماره دو نیز نمایش‌های «برلین» به کارگردانی متین فرهنگ در ژانر درام اجتماعی و «فقط خدا» به کارگردانی محمود رشیدی با رویکردی روان‌شناختی روی صحنه می‌روند.
همچنین سالن شماره سه خانه نمایش مهرگان میزبان نمایش «هملت قاتل» به کارگردانی مسعود طیبی با نگاهی اقتباسی به اثر شناخته‌شده ویلیام شکسپیر، «مِیِت» به کارگردانی سپهر واعظیان در ژانر تریلر روان‌شناختی و «اگر گربه را ببینم» به کارگردانی ارشیا پورهاشمیان ویژه مخاطبان کودک و نوجوان با فضایی کمدی ـ فانتزی خواهد بود.
تنوع آثار حاضر در برنامه مردادماه، از کمدی و درام اجتماعی تا نمایش‌های روان‌شناختی، اقتباسی، تریلر و کودک و نوجوان، بیانگر رویکرد خانه نمایش مهرگان در حمایت از تجربه‌های متنوع نمایشی و فراهم‌کردن امکان حضور گروه‌هایی با نگاه‌ها، دغدغه‌ها و شیوه‌های اجرایی متفاوت است.
سارا داروفروش، مدیرعامل خانه نمایش مهرگان، با تأکید بر اهمیت حمایت از جریان تولید مستقل در تئاتر، بر تداوم فعالیت این مجموعه در مسیر ایجاد فرصت برای هنرمندان و گروه‌های نمایشی و تقویت ارتباط میان آثار نمایشی و مخاطبان تأکید دارد.
خانه نمایش مهرگان در ادامه فعالیت‌های خود تلاش کرده است با میزبانی از آثار متنوع و فراهم‌کردن بستری برای حضور هنرمندان جوان و حرفه‌ای، سهمی در پویایی جریان تئاتر خصوصی کشور داشته باشد. برنامه مردادماه این مجموعه نیز در همین راستا و با هدف گسترش ارتباط میان هنرمندان، گروه‌های نمایشی و مخاطبان تئاتر طراحی و برنامه‌ریزی شده است.
علاقه‌مندان می‌توانند برای اطلاع از زمان و ساعت اجراها، دریافت اطلاعات تکمیلی و تهیه بلیت نمایش‌های این مجموعه، به صفحه اختصاصی خانه نمایش مهرگان در تیوال مراجعه کنند.

سینماروزان/حامد مظفری: تنها با جهل میتوان آسوده زیست؟ چراکه نه، اگر گرفتار جهل مرکب باشی زیست جاهلانه نه تنها دستگیرت میشود که در دنیای ابوجهل‌زده، عاملیست بر ارتقای اشکوبه.

نزدیک پنجاه سال بعد از نگارش اولیه «چهار صندوق»، نمایشنامه ای که بیضایی خود هیچگاه نتوانست آن را اجرا کند، محمد کرمی این نمایش را در تماشاخانه مهرگان-حوالی دانشگاه تهران- روی صحنه برد؛ با حضور یک سری بازیگر جوان عمدتا زن-به جز کارگردان و نقش بازاری، بقیه زن هستند، از تهیه‌کننده نمایش تا مترسک و از متشرع تا روشنفکر و رعیت.

زنانه بودن برای «چهار صندوق» بیشتر بر مدار پسامهسا ست و برای محمد کرمی این زنانه کردن ظاهری و حتی تلفیق این مضحکه‌ی سیاسی با حرکات موزون، گرچه نزدیکی به بازار را افزون کرده اما همچنان عامه‌پسندترین وجه «چهارصندوق» قدرت متن بیضایی است که بر همه چیز و البته -جنسیت- چربش دارد‌ و حتی اگر تیپ تاجرمسلک نیز بدل به زن میشد باز در نتیجه‌گیری نهایی تاثیری نداشت.

عامه‌پسندی چهارصندوق خواص را هم دربرمی‌گیرد؛ البته خواصی که نقدِ تندِ نماینده‌ی کراواتی انتلکت‌زده‌ی خود را تاب آورند‌. نماینده‌ای که بیضایی به شدیدترین شکل او را تازیانه میزند از بهر اینکه چرا فقط محرک توده‌ها و عوام است و کار که به اتفاق میرسد، جا میزند و کنار بازاری و متشرع قرار می‌گیرد.

بازیگران «چهارصندوق»کرمی، جوان هستند اما عالمانه متن را حفظ کرده و عاشقانه آن را اجرا می‌کنند و خوش‌شانس بوده‌اند که گیرایی متن چنان است که حتی ناآشناترین‌ اذهان را به خود می‌خواند‌. زنانه کردن نمایش این خروجی را هم داشته که معلوم سازد، دیکتاتورسازی زن و مرد نمی‌شناسد و اینجا که مترسک خودساخته-همان دیکتاتور- زن شده نه تنها اوضاع بهتر نشده که اغواگری زنانه فقط اسباب تاخیر در تغییر سرنوشت است.

محمد کرمی با نوعی جایگزینی ابتدا و انتهای متن بیضایی، اعلان خطر را از ابتدا به انتها برده تا شاید دور باطل خودکامگی های خودساخته‌ی بشری را جار بزند و بگوید «سیاه»-نماینده عوام- باز تنها خواهد ماند؛ اگر اتحاد مثلث علیه اتفاق مربع باشد.

اجرای چهارصندوق -که در کنار فیلمنامه ماهی و نمایشنامه های دیوان بلخ و مجلس شبیه در ذکر مصائب استاد…، از سیاسی‌‌ترین آثار بیضایی است-پنجاه سال بعد از تالیف و استقبال مخاطب، همچنین میرساند که چقدر جای متون ایرانی غنی در هنرهای نمایشی ایران خالی است و راه نجات صنعت هنرهای نمایشی-از تئاتر تا سینما و تلویزیون- همین رجوع به ریشه های ادبی است.