سینماروزان: تشییع جنازه غریبانه ی حمید طالقانی بازیگر فیلم مشهور دبیرستان- بدون حضور حتی همکاران همان فیلم دبیرستان- با واکنش نعیمه نظام دوست مواجه شد.

نعیمه نظام دوست که به همراه محمد نیک بین، محسن محسنی نسب و فرشید نوابی از معدود سینماگرانی بودند که در تشییع حمید طالقانی حاضر بودند، اظهار داشت: باعث تاسف است که هیچ بازیگر دیگری به غیر از من و فرشید نبود‌. حمید طالقانی جزو بازیگران همین سینما بود و با خیلی‌ها همکاری کرده بود و خیلی عجیب است که می‌دانیم این مرگ برای همه است و روزبروز در حال تنها شدن هستیم و باز عبرت نمیگیریم.

به غیر از غییت همکاران سینمایی، غیبت روسای صنوف سینمایی و همچنین مدیران دولتی سینما به تشییع حمید طالقانی، شکلی غریبانه داده بود؛ انگار حتی روسای مدعی سینما نیز هنرمندانی که بخشی از تاریخ همین سینمای بعد از انقلاب هستند را به خاطر ندارند؛ پس آن اداهای حمایت از بازیگران قبل و مثلا دعوت از بهروز و اشک تمساح برای ناصر و فردین در روز سینما را هم نباید باور کرد‌‌‌.

سینماروزان/حامد مظفری: حمید طالقانی بازیگر و کارگردان ایرانی در ۶۰ سالگی فوت شد.

حميد(محمد) طالقاني متولد ۱۳۴۴ تهران، داراي مدرك ديپلم بود و بازيگري را از ابتدای دهه شصت و با بازی در “گلهای داوودی” رسول صدرعاملی-که از خویشاوندان‌ش بود- شروع کرد و در دومین تجربه بازیگری خود نقش مقابل بیژن امکانیان را در فیلم “دبیرستان” ساخته اکبر صادقی-که این هم از تولیدات ایران‌میلادفیلم متعلق به صدرعاملی بود- بازی کرد.

فیلم دبیرستان از الگوی متداول فیلمهای مواد مخدر دهه شصت پیروی میکرد ولی یک فیلم جوانانه بود و به خاطر وجه ضدقهرمانی که اکبر صادقی از یک معلم برگشته از اعتیاد و همراهی معلم با دانش آموز جوان گرفتارش، ساخته بود حسابی دیده شد.

حمید طالقانی گرچه متعاقب بازی در این فیلم کارش گرفت و توانست فیلمهای مختلفی از “قربانی” و “بیا با من” تا “هفت گذرگاه”، “مردی شبیه باران”، “یاسهای وحشی” و… را کار کند اما نتوانست به عنوان یک جوان‌اول دوامی را که بعدتر ابوالفضل پورعرب داشت، تجربه کند.

بدشانسی حمید طالقانی آن بود که فیلم “دبیرستان” به خاطر ممنوعیت هاي دهه شصتی نتوانسته بود مایه‌هاي عاشقانه‌ای را که مثلا “عروس” حدود پنج سال بعدتر از آن برخوردار بود، داشته باشد و برای همین طالقانی نتوانست مانند پورعرب رشد کند و جایگاهش را به عنوان جوان اول-عاشق‌پیشه- تثبیت کند.

به همین دلیل بود که طالقانی سعی کرد با رفتن به سمت دستیاری جاپایی برای خود در فیلمسازی پیدا کند که آن هم به در بسته بخورد.

البته که حمید طالقانی در اواخر دهه هشتاد و بعد از چند سال دستیاری بالاخره “رهاتر از دریا” را کارگردانی کرد ولی از یک طرف سوژه‌ی دمُده فیلم-با وجود خوردن نام مینو فرشچی به عنوان بازنویس فیلمنامه- و از طرف دیگر کیفیت تولید پایین و بازیهای ضعیف، باعث شد فیلم از همان رونمایی در جشنواره فجر بیشتر با نقد و نظرات منفی روبرو گردد و در اکران هم مورد توجه قرار نگیرد.

حمید طالقانی از منظر اخلاقی سینماگری بسیار محترم و متواضع بود و وقتی در زمان اکران “رهاتر از دریا” آماج انتقادات نگارنده، قرار گرفت، فقط لبخند زد و تمام نقدها را پذیرفت و اذعان کرد که یکی از اصلی ترین ضعف های فیلمش، فقدان حرفه ای گری در تولید بود و خودش خواسته هر طور هست با تجربیاتش از بازیگری تا دستیاری، فیلم را به سرانجام برساند ولی درنهایت نشد آنچه باید بشود.