سینماروزان: خانه سینمای ایران حداکثر ۵هزار عضو دارد و دربرابر صنفی نظیر خانه کارگر که بیش از دومیلیون عضو دارد واقعا صنفی خرد به شما می‌رود ولی متاسفانه به‌جای اینکه این خرد بودن صنف مجالی شود برای ارائه تسهیلات بیشتر و بهتر به اعضای صنف، مدتهاست کارکرد واقعی صنف که ارائه تسهیلات رفاهی و حمایت از صنوف در بزنگاههایی نظیر بیکاری اعضا در بحرانهایی مثل کروناست مغفول مانده.

در این اوضاع اینکه زمزمه‌های انشعاب صنوف کلیدی سینمای ایران از خانه سینما شنیده شود چندان عجیب نیست.

به تازگی شایعاتی مطرح شده درباره آن که صنف سینماداران قصد کرده از خانه سینما انشعاب کرده و به طور مستقل به فعالیت خود ادامه دهد؛ شاید برای اینکه تسهیلاتی که بناست از ارشاد به سمت خانه بیاید به‌نام چنین صنفی، فاکتور نشود!!!؟؟؟

متن نامه منسوب به انجمن سینماداران خطاب به مدیرعامل درجهت انشعاب را بخوانید با این توضیح که هنوز هیچ واکنشی از سوی هیات مدیره خانه سینما به این انشعاب صورت نگرفته:

به نام خدا

جناب اقای منوچهر شاهسواری
مدیر عامل محترم خانه سینما

با سلام
احتراما”، با عنایت به ضرورت بررسی کارکردهای نهادهای صنفی در راستای واقعیت های موجود سینمای ایران و لزوم تحلیل این کارکردها طی فعالیت خانه سینما در دهه‌های گذشته و عدم تفکیک جایگاه‌های واقعی اصناف مهم طی این سال ها در سیاست گذاریها و سیاست های سینمایی و با توجه به ساختار غیرواقعی جامعه اصناف سینمای ایران ( خانه سینما) و تعریف استاندارد بر شناسایی تاثیرات هنری و اقتصادی هرکدام از صنوف ۳۱ گانه این جامعه سینمایی در حوزه سرمایه گذاری و آفرینش های هنری و تجاری سینما، انجمن سینماداران ایران ضمن تاکید بر اهمیت حفظ و استقلال خانه سینما و سپاس فراوان از کلیه متولیان این جامعه سینمایی طی ۳ دهه اخیر برخود لازم می داند که با رعایت مصالح عالی سینمای ایران که همان احترام به مخاطبان سینمایی از یکسو و حمایت از سینمای اکران عام و سینمای هنری و تجربی از دیگر سو است ، بدینوسیله با توجه به ضرورت بازتعریف سیاست های این انجمن و کارکردهای مهم ایجاد اشتغال و رونق سینمایی این صنف مهم با استناد به تصویب هیئت مدیره این انجمن به دلیل تاکید مجدد بر جایگاه مهم سینماداران ایران در شاکله کلی سینمای ایران و بازتعریف مجدد و تفکیک تعاریف سرمایه گذاری و آفرینش های هنری در سینمای ایران از جامعه صنفی سینمای ایران ( خانه سینما) بعنوان یکی از انجمن ها خارج می شود.
در پایان این انجمن خود را موظف به اجرای سیاستهای کلان سینمای ایران در راستای رشد و توسعه آن می داند و در این راه همراه و یاور آن خانه خواهد بود.

سینماروزان: حواشی توزیع عیدی میلیاردی۹۸ ارشاد میان سینماگران بیش از یک‌ سال ادامه پیدا کرده و هنوز مشخص نیست چرا عیدی میلیاردی ارشاد به مساوات میان تمام سینماگران توزیع نشده و چرا نیمی از سینماگران از دریافت عیدی کنار گذاشته شده‌اند؟

در دوران اعتراضات سینماگران به روال توزیع عیدی، حرف و حدیث‌هایی درباره ورود سازمان بازرسی به این غائله شنیده شده و حالا رییس هیات مدیره خانه سینما هم علنا ورود سازمان بازرسی را تایید کرده!

همایون اسعدیان رییس هیات‌ مدیره خانه سینما به ایسنا گفت: سال گذشته در موضوع عیدی، سازمان بازرسی کل کشور ورود کرد و بررسی‌هایی را انجام داد و برای همین امسال موظف شدیم دیگر عیدی را به صورت کارت هدیه در اختیار کسی قرار ندهیم، بلکه عیدی به حساب شخصی افراد واریز می‌شود.

هرچند ورود سازمان بازرسی همان طور که اسعدیان اذعان داشته موجب شده عیدی سال۹۹ به طور مستقیم به حساب‌ سینماگران واریز شود ولی همچنان اعتراضات سینماگران به چرایی عدم توزیع عیدی میان تمام سینماگران و حذف بیش از دوهزارنفر از فهرست عیدی‌گیرندگان وجود دارد؟؟
آیا درباره این تبعیض هم سازمان بازرسی باید ورود کند؟؟؟

سینماروزان: اگر از سوی روسای امور متهم به بدبینی نشویم باید بگوییم اوضاع مدیریت فرهنگی بدجوری در نشیب است چون نه تنها بعد از گذشت دو ماه از شیوع کرونا در کشور هیچ تسهیلات مشهودی نصیب هنرمندان بیکار نشده که تناقض‌گویی روسا هم بدجوری حال هنرمندان را خراب کرده است.

نمونه آشکار این تناقض‌گویی بر سر وعده حق بیمه رایگان سه ماه ابتدایی هنرمندان روی داده که یک نهاد(صندوق اعتباری هنر) از تحقق آن می‌گوید و نهاد دیگر(خانه سینما) صراحتا به سینماگران می‌گوید خودشان حق بیمه خویش را پرداخت کنند!

صندوق اعتباری هنر به مدیریت حسین سیدزاده اعلام کرده با توجه به مصوبه هیات مدیره صندوق اعتباری هنر درخصوص پرداخت حق بیمه تامین اجتماعی اعضا و پشتیبانی و قول مساعد وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر حمایت همه جانبه از پرداخت سه ماه حق بیمه هنرمندان، این تصمیم به قوت خود باقی است.

با این حال خانه سینما به مدیریت منوچهر شاهسواری در اطلاعیه‌ای اعلام کرده باعنایت به لزوم تمدید دفترچه‌های بیمه تامین اجتماعی اعضای خانه سینما تا تاریخ ٣١ فروردین ماه، به استحضار می‌رسد که ضروری است اعضای محترم هرچه سریعتر (به جهت پیشگیری از قطع بیمه تامین اجتماعی) راسا نسبت به تمدید دفترچه‌های خود اقدام فرمایند.

سینماروزان: فروردین ماه رو به اتمام است و درحالی‌که طبق اظهارات معاون منابع سازمان، عیدی میلیاردی ارشاد انتهای اسفند وارد حساب خانه سینما شده ولی هنوز عیدی ارشاد به سینماگران نرسیده!

به جز این، حذف بیش از ۲هزارنفر از سینماگران از فهرست عیدی‌گیرندگان ارشاد که باز طبق گفته معاون منابع سازمان با اطلاع مدیرعامل بوده، کلی پرسش را دربرابر مدیران خانه قرار داده.

برخی از این پرسشها را فهرست‌وار ارائه کرده‌ایم بلکه آقایان بالادستی خانه سینما، پاسخی داشته باشند بر این پرسشها:

1- در حالیکه سازمان سینمایی اعلام کرده مبلغ عیدی را شب عید(27 اسفند) به حساب خانه سینما واریز کرده چرا همان موقع پرداخت نشده است؟

2- سود این مبلغ که از شب عید در حساب خانه سینما مانده است نصیب که می شود؟ آیا علت تاخیر در پرداخت همین سود بوده است؟

3- اگر بهانه برای دیر پرداخت شدن معرفی اعضای مشمول توسط صنوف بوده است چرا عیدی پنج گروهی که همه اعضا را شامل شده است همان شب عید پرداخت نشده تا گرهی از مشکلاتشان باز شود؟ با وجود التیماتوم سازمان سینمایی تا ۲۷ فروردین چرا باز، پرداختی صورت نگرفته؟ آیا نمی‌شد همان یک میلیارد و خرده‌ای را به مساوات میان تمام اعضا تقسیم کرد و سپس دنبال رایزنی رفت برای دریافت مبلغی بیشتر برای توزیع بین صنوف؟

4- با توجه به اینکه گفته می شود بیش از ده صنف افراد مشمول را معرفی کرده اند چرا باز پرداختی صورت نگرفته است؟

5- این پرداختها چه حساب و کتابی دارد و اگر خدای ناکرده مبلغی به اشتباه سر از جای دیگر درآورد آیا قابل پیگیری است؟

6- چرا همه اعضای خانه سینما شامل این عیدی نمی‌شوند؟ آیا اگر همه اعضا این عیدی را دریافت کنند آقایان خانه سینما می توانند بگویند مبالغ داده شده و برای حفظ کرامت اعضا اسامی شان اعلام نمی شود؟

7- چرا همه 5 هزار و 411 نفر نباید از سوی خانه سینما معرفی می شدند در حالیکه این 2778 نفر باقیمانده یک میلیارد و 389 میلیون تومان به بودجه اضافه می کرد. آیا در این شرایط کرونایی و بیکاری اعضا با بودجه رفاهی که خانه سینما دارد تامین آن ممکن نبود؟ نمی‌شد در جلسه کارگروه کرونا که مدیرعامل خانه سینما حضور دارد این مطالبه برای همه اعضا می‌شد؟

8- آیا اعضای هیات مدیره خانه سینما هم در این نابسامانی ها شریک هستند و یا کاملا اختیار را به مدیرعامل پرمشغله سپردند؟

9- چرا بعد از افتضاح سال گذشته در توزیع عیدی، این امور به سازمان سینمایی یا نهادی بیرون از خانه سینما سپرده نمی‌شود تا این همه دردسر ساخته شود؟ آقایان خانه سینما چه منفعتی دارند که اصرار بر این دارند که مبلغ در اختیار خودشان باشد؟

10- آیا در نهایت امسال و بعد از توزیع عیدی، لیست دریافت‌کنندگان اعلام می شود یا باز به بهانه کرامت انسانی، لیستی اعلام نمی‌شود؟ حسین انتظامی که مبدع شفاف سازی در سینما است این فشار را به مدیرعامل خانه سینما می آورد که لیست عیدی‌گیرندگان را منتشر کند؟

سینماروزان: در دورانی که سینماگران بیکارشده در نتیجه شیوع کرونا حتی یک ریال عیدی از سازمان نگرفته‌اند اینکه یکی از روسای صنف سینما بابت حضور در شوراهای مختلف سازمان، فقط در یک ماه ۳۰میلبون عایدی داشته باشد به‌شدت برخورنده است.

رضا اورنگ روزنامه‌نگار پیشکسوت سینما در یادداشتی با عنوان “۳۰ میلیون تومان دستخوش به خاطر هیچ!” به افشاگری این بریز و بپاش بیهوده در سازمان پرداخته و از مدیران فرهنگی خواسته حتما در این باره شفاف‌سازی کنند.

متن یادداشت رضا اورنگ را بخوانید:

شنیده ایم یکی از سردمداران خانه سینما که عضو شوراهای مختلف سازمان سینمایی نیز هست،اسفندماه که همه شوراها تعطیل بوده و خروجی نیز نداشته اند 30 میلیون تومان پول بی زبان را به عنوان دستخوش دریافت کرده است!

بارها مسوولان سازمان سینمایی اذعان کرده بودند که اعضای شوراهای این سازمان یا پول نمی گیرند و یا بسیار اندک است! اگر برای حضور نیافتن 30 میلیون دریافت می کنند،خدا می دانند برای حضور نیم بند در این شوراهای بی خاصیت چقدر دریافت کرده و می کنند!

شاید برای مسندنشینان سینما پول اندکی باشد و به چشم شان نیاید، اما گرفتاران و نداران عرصه سینما با این 30 میلیون تومان می توانند 30 ماه زندگی کرده و همچنان زنده بمانند!

ما که همیشه می دانستیم، اما آنانی که نمی دانستند یا نمی خواستند که بدانند پشت پرده چه خبر است،حالا متوجه می شوند، چرا عده ای برای حضور در این شوراها سر و دست شکسته و می شکنند و چرا سازمان سینمایی فقط افراد خاصی را به عضویت این شوراها در می آورد!؟؟

سازمان سینمایی آیا این موارد را نیز شامل شفاف‌سازی می داند یا جزو اسرار مگوست؟!

حرف و حدیث های گذشته که منتشر شد متاسفانه شایعه نبود،اما امیدواریم دریافت دستخوش 30 میلیون تومانی شایعه ای بیش نباشد که برای تشویش اذهان عمومی و سینمایی ها مانند ویروس کرونا شیوع پیدا کرده است!؟

سینماروزان/حامد مظفری: از اواخر سال قبل تا همین امروز مدام بدنه سینما و رسانه‌های مستقل بر توزیع منصفانه عیدی ارشاد میان تمام اعضای خانه سینما و نه فقط یک حلقه تاکید کردند و در شرایطی که شایعاتی مطرح شده بود درباره اینکه امسال عیدی به تمام سینماگران میرسد ولی باز در آستانه نوروز امسال شاهد توزیع عیدی ارشاد فقط میان بخشی از اعضای خانه هستیم.

خانه سینما حدود ۵هزار عضو دارد و ارشاد هم ۱.۲۶میلیارد عیدی برای خانه درنظرگرفته که با تقسیم برابر میان همه اعضا، لااقل به هر نفر بیش از ۲۰۰هزار تومان می‌رسید ولی باز جدول تقسیم عیدی طوری چیده شده که فقط نیمی از اعضا عیدی بگیرند و مابقی، نومیدتر از قبل، نظاره‌گر اوضاع باشند.

مشخص نیست پشت این گونه عیدی دادن چه فلسفه‌ای نهفته است و چرا برای حل یک مساله ساده، باز به روشی غلط روی آورده‌اند که سال پیش انجام شد و کلی اعتراض برانگیخت؟؟

اگر وزارت ارشاد، عیدی برای سینماگران درنظرگرفته که این عیدی باید میان تمام اعضا و نه بخشی از سینماگران توزیع شود.

توجیهاتی نظیر توزیع عیدی میان فقط نیازمندان سینما هم کاملا زیر سوال است چون اساسا در دوران شیوع کرونا و تعطیلی سینما و پروژه‌های سینمایی، بخش عمده سینما گرفتار مشکلات اقتصادی هستند و از آن گذشته فراوان سینماگر نیازمند داریم که مناعت طبع‌شان، اجازه نمی‌دهد خودشان را نیازمند معرفی کنند پس اگر بنا بوده عیدی دهند باید طوری برنامه‌ریزی می‌کردند که به همه اعضا عیدی برسد.

سینماروزان آماده است پاسخ مدیران سینمایی ارشاد در چرایی این گونه تقسیم عیدی را منعکس کند.

سینماروزان/روح الله حسینی: مشکلات صنفی-رفاهی موجود در بدنه سینما مدتهاست ادامه دارد و سران خانه سینما هم در عمل فعالیت مشهودی برای حل این مشکلات صورت نداده اند تا جایی که برخی اعضا ناگزیر شده اند برای برخورداری از تسهیلات رفاهی مثمرثمر برای عضویت در صنوفی مانند خانه کارگر اقدام کنند.

رسانه های مستقل و ازجمله سینماروزان پیش از این بارها درباره خلأ فعالیت صنفی واقعی در خانه سینما هشدار داده بودند ولی این هشدار ها جدی گرفته نشد تا مشکلات روزبروز افزایش یابد و به جایی برسیم که در شش ماهه گذشته مدام بیانیه و اعتراض و گفتگو در عدم توزیع منصفانه عیدی میلیاردی ارشاد و نداشتن یک بیمه درمانی جامع برای سینماگران طرح شود.

کار به جایی رسیده که حتی روزنامه اصلاح طلب “شرق” که اغلب حامی روسای خانه سینما بوده هم در تحلیلی ادعاهایی را درباره تعطیلی خانه سینما در دولت آینده طرح کرده است.

این روزنامه نوشت: بالاخره بخش مهمی از اختلافات درون «خانه سینما‌» علنی شده است‌. این گزاره‌ای است که می‌تواند بررسی پرونده «‌التهابات درون هیئت‌مدیره و چالش‌های مدیریت خانه سینما» را به جریان بیندازد.

“شرق” ادامه داد: اصولا بعد از بازگشایی «‌خانه سینما»‌ در دوره اول دولت «تدبیر و امید» مسیری که هیئت‌مدیره‌ها تا امروز طی کرده‌اند‌، اغلب عاری از شفافیت بوده است‌! عملکرد آنها سؤالات زیادی را به ذهن مخاطبان ‌‌به‌ویژه رسانه‌های حامی خانه سینما‌ متبادر کرده است که تا امروز متأسفانه پاسخ درخوری دریافت نکرده‌اند‌!  هر بار هم قرار است فضا شفاف شود مسائلی به‌وجود می‌آید که از اصل ماجرا دور می‌شویم‌. نمونه اخیر این نوع عملکرد، گزارشی است که درباره ثبت‌نشدن رسمی مجامع عمومی خانه سینما و مصوبات آن از سال 90 به این سو مطرح شده.

“شرق” افزود: خطر زمانی بیشتر رخ می‌نمایاند که در آینده‌ای نه‌چندان دور، دولت فعلی و سازمان سینمایی که همراه با مجموعه خانه سینما است، جای خود را به دولتی از جنس دولت احمدی‌نژاد بدهد و از‌قضا مجلسی هم با آنها همراه شود که تمایلی به وجود نهادی صنفی مانند خانه سینما نداشته باشد که در آن صورت بدون شک شاهد تعطیلی مجدد خانه سینما خواهیم بود!

این رسانه اصلاح طلب تاکید کرد: جالب است تعلل مدیران خانه سینما در ثبت قانونی مصوبات خود و حتی طی‌نشدن مسیر درست نقل و انتقال مالی ‌همچون پرداخت حق عضویت صنوف که باید به حساب‌های حقوقی واریز شوند و نه حقیقی‌ موضوع مهمی است که دلایل به‌تعویق‌افتادن آن اصلا مشخص نیست.

این روزنامه خاطرنشان ساخت: پرسش مهم دیگر این است که با توجه به وقایع اخیر اجتماعی و سیاسی، در صورت تعطیلی مجدد خانه آیا هنرمندان بار دیگر همراهی و پشتیبانی مجدانه‌ای از این خانه خواهند کرد ؟! که البته پاسخ آن خیر است، در این مدت بسیاری از هنرمندان عضو این خانه از فضای مشوش موجود دل‌چرکین هستند و متأسفانه کمتر به این موضوع توجه می‌شود. به همین دلیل ضروری است که متولیان این خانه به راه‌حل عاجلی برای مرتفع‌کردن مشکلات برسند.

سینماروزان: خانه سینما به‌لحاظ اصلی‌ترین زیربنای تاسیس‌اش که رسیدگی به امور رفاهی صنوف باشد، روزهای خوبی را نمی‌گذارد.

کیفیت پایین بیمه تکمیلی درمان سینماگران و اعتراضات چندماهه به این بیمه، عدم توزیع منصفانه عیدی میلیاردی ارشاد میان تمامی اعضای خانه و فقدان تلاش برای ارائه تسهیلاتی ابتدایی همچون سبدکالا یا بن ارزاق به اعضا سبب‌ساز شده کمتر کسی از اهالی سینما باشد که از صنفش به نیکی یاد کند.

در همین اوضاع، روزنامه رسمی دولت که انگار حتی اخبار روز خانه سینما را پیگیری نکرده از حسرتش برای نبودن صنوف مختلف روزنامه‌نگاری سخن گفته و نوشته است: چرا مثل انجمن‌های متعدد خانه سینما در دنیای رسانه و روزنامه‌نگاری انجمن‌های متعدد نداریم؟؟؟

اینکه تعدد صنف چه کمکی به حل مشکلات صنفی خانه سینما کرده که حالا بشود این الگو را برای جامعه رسانه پذیرفت، بر ما معلوم نیست؛ یک فقره‌اش تعدد صنوف تهیه‌کنندگی که به اذعان خود تهیه‌کنندگان با نوعی به‌هم‌ریختگی در این صنف مواجه شده!

از آن گذشته مگر قدرت عمل صنوفی مانند پزشکان که در مواقع حساس به‌شدت پشت هم هستند و حتی کوچکترین شوخی ولونقادانه‌ای را برنمی‌تابند، به تعدد صنوف است؟؟ یک سازمان نظام پزشکی دارند و بس. درست مثل جامعه مهندسان که یک سازمان نظام مهندسی دارند یا جامعه کارگران که فقط یک خانه کارگر دارند و بس.

خانه سینما زمانی می‌توانست الگوی صنوف دیگر شود که جلسه سرانش با رییس سینما در آخرین ساعات قبل از برگزاری به‌دلیل بی‌رغبتی صنوف، لغو نشود. خانه سینما زمانی می‌توانست الگو باشد که بعد از نزدیک به سه دهه هنوز در برطرف کردن اصلی‌ترین نیازهای اولیه صنف که یک بیمه درمانی جامع باشد تا این حد فشل نبود؟

بله، خانه سینما سه ساختمان و کلی صنف دارد ولی هنوز یک بیمارستان که هیچ، یک درمانگاه که هیچ، حتی یک یونیت دندانپزشکی برای خدمت‌رسانی به اعضایش ندارد!!

بله، خانه سینما در صنوف متعددش اعضای مشهوری دارد که زینت‌المجالس انتخاباتی سران راست و چپ‌اند ولی خانه سینما بعد از سی سال هنوز نتوانسته بسان خانه کارگر، نمایندگانی در مجلس داشته باشد که پیگیر حقوق اعضایش باشند.

لطف کنید و حتی اگر به‌دنبال الگوسازی برای بهبود کارکرد انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران به ریاست عباس عبدی هستید به سراغ الگوهای موفق‌تر بروید.

سینماروزان: در حالی که بنا بود در عصر منتهی به شب یلدا نشستی با حضور مدیرعامل خانه سینما و سران صنوف با حسین انتظامی رییس سازمان سینمایی برگزار شود این نشست لغو گردید.

درباره دلایل لغو این نشست هیچ توضیح شفافی از سوی مدیرعامل خانه سینما ارائه نشده و فقط با ارسال پیامک، لغو آن اعلام شده است.

عدم استقبال برخی روسای صنوف از برگزاری نشست‌هایی تکراری و بی‌حاصل درکنار هوشمندی حسین انتظامی در پرهیز از حضور در نشستی بدون اکثریت صنوف، می‌تواند از جمله دلایل لغو این نشست باشد.

در ساعات بعد از اعلام خبر برگزاری نشست، برخی از روسای صنوف در گپ و گفت‌های خودمانی‌شان بر ضرورت حل مشکلات ابتدایی صنوف و فی‌المثل تغییر پیمانکار بیمه تکمیلی درمان سینماگران به‌عنوان پیش‌شرط برگزاری چنین نشست‌هایی تاکید کرده بودند.

حالا و با لغو نشست یلدایی با رییس سینما این امیدواری رخ داده که ابتدا برخی مشکلات بدوی بدنه سینما حل شود و سپس برای برگزاری دورهمی‌های مملو از میوه و شیرینی اقدام گردد.

سینماروزان: ارسال پیامک‌هایی برای روسای صنوف مختلف خانه سینما جهت شرکت در جلسه با حسین انتظامی در عصر منتهی به شب یلدا، پرسش‌هایی را در بدنه سینما موجب شده است.

در پیامکی که برای روسای صنوف ارسال شده چنین آمده است: باسلام و احترام! از شما دعوت می شود در نشست روسای اصناف با حضور دکتر انتظامی رئیس محترم سازمان سینمایی که روز شنبه 30 آذرماه ساعت 16 در خانه سینما ساختمان بهار حضور بهم رسانید.

اینکه حسین انتظامی در عصر شنبه‌ای که منتهی به شب یلداست بناست برای روسای صنوف چه بگوید و اینکه روسای صنوف مختلف خانه سینما بناست درباره کدام امر صنفی با رییس سینما حرف بزنند مشخص نیست.

آنچه مشخص است اینکه به‌مانند اغلب روسای پیشین سینما، انتظامی هم برای آگاهی از مشکلات صنف به سراغ روسا رفته!! به راستی چرا انتظامی خرق عادت نکرده و برای یک بار هم که شده به جای روسای صنوف به سراغ کف صنف نرفته و از آنها درباره کیفیت امور صنفی-رفاهی طرح پرسش نمی‌کند؟؟

آیا نمی‌شد همین نشست شب چله را مجالی کرد برای دیدار حسین انتظامی با برخی از سینماگرانی که بخاطر قرارگیری در کف صنف، مدتهاست کسی به دادشان نمی‌رسد؟ همان سینماگرانی که در ماههای اخیر از غائله تبعیض در توزیع عیدی میلیاردی ارشاد تا ضعف بیمه تکمیلی درمان مدام صدای گلایه‌هایشان بلند بوده و دریغ از ذره‌ای اقدام عملی جدی برای دلگرم کردن آنها!

اتفاقا خیلی راحت می‌شد شرایط دیدار یلدایی انتظامی با معترضان به کارکرد صنفی خانه سینما را فراهم کرد و لااقل با گفتاردرمانی(!) ازشان دلجویی کرد.

چرا حلقه بالادستی خانه سینما این کار را نکرد؟؟ به‌خاطر ترس از عیان شدن اوج کم‌کاری‌های صنفی خانه سینما؟؟

اگر جز این است و فرض اخیر نادرست است، حتما گزارش اتفاقات این چله‌نشینی(!) را به صورت زنده به اشتراک بگذارند تا دریابیم کدام بخش از دغدغه‌های صنفی در این نشست بروز می‌یاید؟؟

سینماروزان: در هفته‌های اخیر به‌کرات درباره راه‌اندازی کمیته‌ای موسوم به تطبیق در خانه سینما در جهت پالایش صنوف و حذف افراد غیرمرتبط از خانه سینما شنیده‌ایم؛ اقدامی که هرچند به بهانه افزایش خدمات رفاهی انجام شده ولی گلایه‌هایی مختلف از سوی برخی سینماگران را موجب شده.

گلایه‌ها بدین دلیل است که سینماگران می‌گویند چرا به‌جای بسامان کردن توزیع منصفانه حمایتهای دولتی و فی‌المثل عیدی میلیاردی ارشاد میان تمامی اعضای خانه سینما به سمت اموری فرعی نظیر غربال اعضا رفته‌اند.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما در چرایی راه‌اندازی کمیته تطبیق به “مهر” گفت: در برخی از اصناف ما، کسانی عضو هستند که مطلقاً در سینما یا تلویزیون کار نمی‌کنند، که این امر یا اشتباه آیین‌نامه و یا شرایط عضویت بوده است و باید برای آن‌ها کاری کرد. لازم است تاکید کنم انضباط دادن به نظام‌های صنفی و تشکیلات، راز بقای آن است و اگر از انضباط خارج شویم، همیشه امکان اختلال‌هایی در کار خود را برای خود ایجاد کرده‌ایم. از نظر من آنچه که کمیته تطبیق انجام می‌دهد، تنها منضبط کردن و به قاعده کردن نحوه عضوگیری و تطبیق اعضا با آیین نامه مصوب خود صنوف است.

شاهسواری درباره حذف‌شدگان منتج از پالایش گفت: کسانی وجود دارند که هیچ فعالیت سینمایی نداشته‌اند اما عضو یک صنف هستند و خدمات بیمه را هم از جای دیگری دریافت می‌کنند، این موارد که بالای ۱۵۰۰ نفر هستند حذف شده(!) و از آن‌ها خواسته‌ایم که این گروه از دوستان، از نهادی که بیمه شده‌اند حمایت‌های عمومی را دریافت کنند، چرا که این فرصت حق افرادی است که هیچ منبع دیگری بابت حمایت‌های رفاهی، بیمه‌ای و معیشتی ندارند. این روند در واقع خالص کردن است نه غربال‌گری!

سینماروزان: بالاخره نزدیکی به انتخابات هم که شده باعث شد یکی از درخواست‌های به‌حق و حداقلی بدنه جامعه هنری از سوی دولتمردان به رسمیت شناخته شده و هیات دولت، مجوز تاسیس انجمن صنفی سراسری فرهنگ و هنر را تصویب کند.

خبر تصویب صدور این مجوز اول بار از سوی علی ربیعی مشاور رییس جمهور اعلام شد؛ یعنی همو که در زمان زعامت وزارت کار تلاش زیادی کرد که صنوف متعدد خانه سینما را به سمت ثبت در وزارت کار ببرد. با این حال نه فقط در زمان حضور ربیعی بلکه ماهها بعد از جدایی‌اش از وزارت کار هم هیچ اجماع کاملی بر سر ثبت صنوف سینمایی در وزارت کار ایجاد نشد.

بدنه سینمای ایران در کنار بدنه موسیقی و بدنه هنرهای تجسمی و اصحاب ادبیات و رسانه مدام بر لزوم راه‌اندازی صنفی جامع برای اهالی فرهنگ و هنر تاکید داشتند و حالا با تصویب تاسیس این صنف در هیات دولت، اولین گام به این منظور برداشته شده.

صنف جامع فرهنگ و هنر بر این مبنا شکل گرفته که اگر چه هنرمندان و پدیدآورندگان آثار فرهنگی و هنری مشمول قانون کار محسوب می شوند ولی به دلیل عدم تصریح کسب و کارهای فرهنگی در این قانون و ویژگی های کسب و کارهای فرهنگی و هنری روابط کارگری و کارفرمایی در چارچوب مقررات فعلی محرز فرض نشده و تلاش هنرمندان و پدیدآورندگان آثار فرهنگی و هنری برای تشکیل انجمن های صنفی در چارچوب قانون کار با مشکل مواجه شده است. به همین جهت با تفاهم وزارتخانه‌های فرهنگ و ارشاد اسلامی و تعاون کار و رفاه اجتماعی پیشنهاد ایجاد سازو کار برای مجوز تأسیس انجمن صنفی سراسری توسط پدیدآورندگان آثار فرهنگی و هنری و شاغلان بخش فرهنگ و هنر و رسانه در دستور کار قرار گرفت و پس از تایید در اختیار هیئت دولت برای تصویب قرار گرفت.

امید که مصوبه راه‌اندازی صنف جامع فرهنگ و هنر مصرف انتخاباتی نداشته باشد و هرچه زودتر شکل اجرایی به خود بگیرد تا مشکلات رفاهی بدنه جامعه هنری به حداقل برسد.

سینماروزان: بالاخره پنج روز بعد از توقیف “خانه پدری” با دستور دادسرای فرهنگ و رسانه، نامه‌ای مجهول‌الکاتب از سوی خانه سینما به رییس قوه قضاییه منتشر شد.

در متن این نامه چنین آمده: جناب آقای حجت‌الاسلام رئیسی! ریاست محترم قوه قضائیه؛ با سلام و احترام، ما مطلع هستیم که حضرتعالی در دوره کوتاه مسئولیت ریاست قوه قضاییه با دشواری‌های جدی مواجه هستید. آیا مطلع هستید که سینمای ایران در مقام بازتاب‌دهنده صدا و تصویر مردم ایران با چه دشواری‌هایی روبروست؟ اقدامات اخیر همکاران محترم شما امنیت و از آن مهمتر احساس امنیت شغلی اهالی سینما را دچار خدشه کرده است.ما با این پرسش بی‌پاسخ روبرو هستیم که چه دست‌هایی مانع از این است که جامعه فرهنگی-هنری و خصوصاً فیلمسازان احساس آرامش کنند و چه دست‌هایی در پی گسترش و تشدید دوگانگی در حاکمیت فرهنگی کشور است؟ ما خواهان حاکمیت قانون بدون تفسیرهای یکسویه هستیم. مرجع قانونی تاکنون، قوانین حاکم بر تأسیس و اداره وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بوده و ما براساس آن عمل کرده‌ایم. آیا این مرجعیت از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی براساس «گزارش ناظران» به قوه قضائیه منتقل شده است؟ خواهان دیداری فوری با حضرتعالی هستیم تا در یک محیط متکی بر صدق بر حیثیت سینمای ایران تأکید کنیم و در پناه قانون خادم توسعه کشور و مانع گسترش تلقی دو قطبی در فضای فرهنگی و هنری کشور باشیم.

در این نامه با جمله‌ای برمیخورید که پیرامون انتقال مرجعیت وزارت ارشاد به قوه قضاییه است!؟ جمله‌ای که پیشتر و در واکنش سریع حسین انتظامی به توقیف “خانه پدری” نیز تلویحا بدان اشاره شده بود و همین است که شبهه‌ نگارش نامه با هماهنگی رییس را شکل داده؟؟!!

در اینجا ما را با این شبهه کاری نیست چون وقتی خانه سینما بلحاظ مالی وابسته به سازمان است بدیهی است که باید در تصمیم‌گیری‌ها هم هماهنگ با روسای سازمان پیش برود.

آنچه در اینجا محل سوال است سه چیز است:

اول آن که چرا هویت نگارنده یا نگارندگان نامه مشخص نیست؟؟ اینکه این نامه با عنوان “نامه خانه سینما به رییس قوه قضاییه” منتشر می‌شود به‌شدت سوءتفاهم‌زاست. “خانه سینما” در اینجا قید مکان نیست بلکه فاعلی است که فعل نگاشتن نامه را صرف کرده؛ این فاعل کیست؟؟ مذکر است یا مونث؟؟ اگر اعضای هیات مدیره خانه سینما این نامه را نگاشته‌اند چرا نامشان ذیل نامه نیامده؟؟ اگر رییس هیات مدیره یا مدیرعامل خانه سینما، نامه را نگاشته‌اند چرا به وضوح امضای خود را ذیل نامه نزده‌اند تا مشخص شود دقیقا چه کسی به رییسی نامه نوشته؟؟؟

دوم آن که برای دیدار با رییس قوه قضاییه چه نیازی هست به نامه‌نگاری؟؟ کافیست منشی دفتر مدیرعامل خانه سینما طی یک تماس تلفنی یا مکتوب با رییس دفتر رییسی، تقاضای دیدار کند. یقین بدانید رییسی هم آدمی است که در کوتاه‌ترین زمان به این تماس، پاسخ مثبت نشان می‌دهد.
در خانه سینمایی که یک عضو هیات مدیره‌اش ده‌ها نفر از چهره‌های سرشناس سیاسی مملکت از چپ تا راست و از کارگزاران تا موتلفه و پایداری و حتی مهرورزان(!!) را در یک جشن صنفی کنار اهالی سینما قرار می‌دهد، وقت ملاقات گرفتن از رییسی چه نیازی داشت به انتشار نامه سرگشاده. آیا نمی‌شد از همین عضو هیات مدیره خواست همان طور که امثال محمدحسن ابوترابی‌فرد و مصطفی کواکبیان و علی مطهری و محمدرضا باهنر و احمد مازنی و کلی سردار و سرتیپ و سیاستمدار دیگر را مهمان جشن‌اش می‌کند یک رایزنی مختصر هم کند برای دیدار با رییسی؟؟؟

سوم آن که چرا در این نامه حتی در حد یک خط به ماجرای توقیف “خانه پدری” اشاره نشده؟؟ چرا آقا یا خانم خانه سینما(!!؟؟) جرات ندارد حتی وقتی نامه‌ای به رییس دستگاه قضا می‌نویسد با شفافیت درباره چرایی نگارش نامه حرف بزند؟؟؟ مگر آن که هدف نگارش این نامه نه حل مشکل “خانه پدری” که فرصتی برای تعاملات دیگر(!!!) بوده باشد؟

سینماروزان آماده است پاسخ نگارنده یا نگارندگان نامه مذکور به پرسشهای سه‌گانه فوق را بی کم و کاست منعکس کند.

سینماروزان: در هفته‌های گذشته کانون کارگردانان سینمای ایران در اقدامی حسنه، به تقدیر از تعدادی کارگردانان پیشکسوت سینمای ایران پرداخته.

این تقدیر چون با تمرکز بر کارگردانانی کم‌کار نظیر سیامک شایقی، مجید قاری‌زاده و مجید جوانمرد صورت گرفته می‌تواند در توجه دوباره جامعه سینمایی به این کارگردانان مثمرثمر باشد.

با این حال برگزاری مراسم تقدیر از این کارگردانان در فارابی است که سوءتفاهماتی را شکل داده؛ مگر نه اینکه حسین انتظامی رییس سینما چندین بار بر واسپاری امور صنفی به صنوف تاکید داشته پس چرا تقدیر از کارگردانان به‌جای خانه سینما در فارابی برگزار می‌شود؟

شکرخدا خانه سینما نه تنها از منظر مکانی، فضا کم ندارد بلکه به غیر از خانه سینمای شماره یک واقع در خیابان بهار، دو ساختمان تر و تمیز دیگر در خیابان‌های وصال و لاله‌زارنو هم در اختیار دارد. این ساختمان‌ها هم جز مواردی خاص در اغلب اوقات جز کارمندان خانه سینما را به چشم نمی‌بینند.

پس چرا کانون کارگردانان رضایت داده به برگزاری مراسم بزرگداشت کارگردانان در فارابی؟؟

آیا چون چنین مراسمی با حمایت فارابی برگزار می‌شود، کانون رضایت داده به انتقال یک مراسم صنفی به عمارتی دولتی؟ اگر پاسخ، مثبت است باید پرسید که آیا حمایتی که فارابی از این مراسم داشته و فی‌المثل هدایایی که به امثال قاری‌زاده، جوانمرد و شایقی تعلق گرفته آن قدر چشمگیر بوده که باعث شده مراسمی کاملا صنفی را به خارج صنف بیاورند؟؟

هرچند حتی اگر فرض اخیر، نیز درست باشد و پای هدایای هنگفت در میان باشد باز هم این وظیفه ذاتی مدیران فارابی است که از سینماگران پیشکسوت حمایت کنند و اساسا فارابی، احداث شده برای چنین کاری ولی درنهایت کانون کارگردانان حتما باید در این باره شفاف‌سازی کند.

سینماروزان آماده است پاسخ روسای کانون کارگردانان به این سوءتفاهمات را منعکس کند.

سینماروزان: اینکه سازمان سینمایی به‌خاطر بودجه هنگفتی که همه ساله در اختیار حلقه بالادستی خانه سینما قرار میدهد، در سایت رسمی خود این سازمان را در فهرست موسسات تابعه و بودجه‌بگیر خود آورده از منظر مدیران سازمان، عجیب نیست ولی اعجاب از روسای خانه سینماست که با وجود آن همه شعار استقلالی که همواره و بخصوص در دولت دوم محجود احمدی‌نژاد سر دادند، تن داده‌اند به اینکه بودجه‌بگیر دولت باشند ولو به قیمت اینکه سازمان آنها را در حد توابع بودجه‌بگیر خود بنگرد.

رسانه شبه‌اصولگرای “تابناک” با طرح چند پرسش قابل بحث از روسای خانه سینما، این تناقض را زیر ذره‌بین برده است.

متن گزارش “تابناک” را بخوانید:

سازمان سینمایی به بهانه اعلام اسامی اعضای شوراها و موسسات تابعه خود، ترکیب هیات مدیره خانه سینما را نیز به عنوان یکی از موسسات تابعه خود معرفی کرده است؛ اقدام معناداری که با وجود گذشت زمان قابل توجه اصلاح نشده و این پرسش را پیش آورده که آیا واقعاً سازمان سینمایی از یک نهاد صنفی مستقل به یک موسسه تابعه دولت تقلیل یافته و طرحی که دولت احمدی نژاد با مقاومت اهالی سینما اجرا نشد، در حال پیاده سازی است؟!

سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چندی پیش اقدام به انتشار لیستی تحت عنوان «اعضای شوراها، هیات مدیره، هیات امنا سازمان سینمایی و موسسات تابعه» نمود که در راستای شفاف‌سازی اقدام قابل توجهی بود. با این حال این لیست یک نکته داشت که از نظرها پنهان ماند و آن نکته، قرار دادن خانه سینما در کنار دیگر موسسات تابعه سازمان سینمایی نظیر بنیاد سینمایی فارابی، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است.

ظاهراً از نظر سازمان سینمایی، «خانه سینما» مجموعه‌ای شبیه به موزه سینما با موسسه هنر و تجربه است. این در حالی است که مدیریت این مجموعه‌ها مستقیماً با حکم رئیس سازمان سینمایی منصوب می‌شوند اما خانه سینما یک نهاد صنفی است که هیات مدیره‌اش بر اساس آرای نمایندگان صنوف سینمایی در مجمع عمومی جامعه اصناف انتخاب می‌شود و ترکیب مدیریتی، تصمیمات و روند سیاست گذاری و اجرایش در همه امور به کلی مستقل از سازمان سینمایی است.

شاید حضور مدیرعامل خانه سینما در نشست‌های متعدد سازمان سینمایی که مشخص نیست آیا برای این موضوع مصوبه‌ای از هیات مدیره خانه سینما وجود دارد یا نه، باعث ایجاد چنین تصوری نزد مدیران سازمان سینمایی شده و آنها به چشم کارمندان و مدیران زیرمجموعه‌شان به مدیرعامل خانه سینما نگاه می‌کنند. البته اگر انتظامی و همکارانش چنین نگاهی نیز داشته باشند و حتی شاهسواری قصد تبعیت نیز داشته باشد، این نگاه واقع بینانه نیست؛ چرا که بر اساس اساسنامه خانه سینما تصمیم گیرنده تمامی امور خانه سینما هیات مدیره است و مدیرعامل فاقد اختیار و صرفاً مجری تصمیمات هیات مدیره است.

در این شرایط انتظار می‌رفت هیات مدیره خانه سینما ورود کند و خواستار اصلاح اطلاعات منتشر شده از سوی سازمان سینمایی و ارائه توضیح در این زمینه شود اما متاسفانه مجموعه هیات مدیره خانه سینما با وجود گذشت زمان قابل توجه هیچ واکنشی نسبت به این اقدام سازمان سینمایی نشان داد؛ رویکردی که ممکن است برای مدیران سازمان سینمایی، اهالی سینما از جمله صنوف سینما و افکارعمومی چنین متبادر سازد که هیات مدیره خانه سینما مشکل با تبدیل شدن به یکی از موسسات تابعه سازمان سینمایی ندارد.

این در حالی است که خانه سینما پیش از این برای حفظ استقلال خود در دوره ریاست جواد شمقدری بر سازمان سینمایی و دولت محمود احمدی نژاد، درگیر تنش‌های تحمیلی شد و تا مرز تعطیلی پیش برده شد و در نهایت پس از تغییر دولت و روی کار آمدن دولت روحانی، خانه سینما که توسط دولت پیشین پلمب شده بود، رفع پلمب شده و فعالیتش را از سر گرفت.
مگر همه دعوای روسای خانه سینما با دولت احمدی‌نژاد بر سر آفات تبدیل خانه سینما به زیرمجموعه سازمان نبود؟؟؟ بنابراین وقتی صنوف سینمایی برای حفظ استقلال‌شان چنین هزینه‌هایی را پرداخته کرده‌اند، منطقی نیست بدون کوچک‌ترین هزینه‌ای این استقلال به محاق برود یا به چالش کشیده شود.

اساساً اگر قرار بود خانه سینما به عنوان یک موسسه تابعه سازمان سینمایی تقلیل یابد و استقلالش مخدوش شود، چرا مدیران خانه سینما همان زمان در کنار مدیران سازمان سینمایی دولت احمدی نژاد حضور نیافتند و نپذیرفتند جزوی از سازمان سینمایی باشند؟! مشخص است که استقلال و حریم خانه سینما یک خط قرمز جدی بود که جامعه سینما نیز برای حفظ آن با دو تجمع بزرگی که مقابل خانه سینما داشت، از آن دفاع کرد. بنابراین نمی‌توان پذیرفت هیات مدیره خانه سینما در مقابل امانتی که جامعه سینمایی به آنها سپرده‌اند، بی‌تفاوت باشند و عملاً اتفاقی که اهالی سینما اجازه ندادند در دولت احمدی نژاد رخ دهد، در دولت روحانی بی‌سروصدا پذیرفته شود.

انتظار می‌رود شاهد توضیح شفاف در این زمینه از سوی مدیریت خانه سینما باشیم که آیا هیات مدیره کنونی خانه سینما پذیرفته که جزو موسسات تابعه سازمان سینمایی تلقی شود و یا این تفسیر سازمان سینمایی است. همچنین اگر این تفسیر سازمان سینمایی است، این توقع وجود دارد که سازمان سینمایی در همین مقطع نسبت به رفع و رد این تفسیر وارد عمل شود و یا سازمان سینمایی را برای بازنگری در ادعایشان متقاعد نمایند و یا به صورت علنی این تفسیر را رد کنند.

روابط عمومی سازمان سینمایی در پاسخ به تناقض فوق، در پاسخی کوتاه، تاکید کرده خانه سینما را جزو موسسات تابعه خود می‌داند. در جوابیه کوتاه روابط عمومی سازمان سینمایی آمده است: ضمن قدردانی از نکته بینی تابناک، منظور از موسسات تابعه هر موسسه ای است که مستقیما از سازمان سینمایی بودجه دریافت می کنند. خانه سینما جزو موسساتی است که از طریق انعقاد توافقنامه با سازمان سینمایی مورد حمایت واقع می شود و به همین دلیل اطلاعات مربوط به عملکرد و اقدامات شفاف سازی می شود. پیرو این تذکر اصلاح لازم در سایت سازمان سینمایی صورت گرفت.

این در حالی است که اساساً سازمان سینمایی نه به خانه سینما بودجه می‌دهد و نه می‌تواند مطابق با قانون به یک مجموعه مستقل از دولت بودجه دولتی دهد و آنچه تا به امروز از سوی دولت‌ها به خانه سینما پرداخت شده، تحت عنوان «کمک» بوده است. بنابراین اگر قرار باشد این تعریف را در نظر بگیریم، هزار شخص و موسسه‌ای که از دولت کمک دریافت کردند، موسسات تابعه دولت محسوب می‌شوند! آیا هیات مدیره خانه سینما تعریف سازمان سینمایی را قبول دارد؟!

سینماروزان: هرچقدر هم که بخواهیم درباره معضلات معیشتی گریبانگیر بدنه سینما ننویسیم و انفعال مدیران بالادستی خانه در این باره را نادیده بگیریم باز اتفاقی می افتد که باب بحث را می‌گشاید.

به تازگی در خانه سینما کمیته ای راه افتاده با نام”کمیته تطبیق اعضای تشکل های خانه سینما” که هدفش ساماندهی اعضای صنوف زیرمجموعه خانه سینما است. این کمیته از روسای صنوف، انجمن ها و کانون ها خواسته هرچه سریعتر تکلیف اعضایی که مدتی است فعالیت ندارند و یا در چند صنف عضویت دارند، مشخص کنند. اینکه در اوضاعی که سینماگران یک بیمه درمانی جامع ندارند چه نیازیست به راه اندازی کمیته های هزینه زا محل سوال است؟؟

روح الله برادری مدیرتولید و تهیه کننده سینما با انتقاد از اینکه اولویت های سینمایی جابجا شده است به “صبا” گفت: از این موضوع متعجبم که آیا همه مسایل مبتلابه اعضای خانه سینما به ویژه مسایل معیشتی و بیمه درمانی و بیمه بیکاری حل شده است که آقایان به طرح مسأله ای فرعی روی آورده اند و الان باید افرادی که عضو چند صنف هستند ساماندهی شوند؟

وی افزود: به طور مثال شخصی مانند من هم توفیق دارم تهیه کننده باشم هم مدیرتولید. من افتخار میکنم که از بدو ورودم به سینما مدیرتولید بوده ام و در این حوزه تجربه دارم ضمن اینکه این صنف از صنوف مقتدر سینماست و اقتدارش را از اعضا و سابقه آنها می گیرد و نباید با لغو عضویت اعضای قدیمی، این صنف را تضعیف کرد.

مدیر تولید فیلم سینمایی «سجاده آتش» تاکید کرد: خانه سینما باید به صنوف پرقدرت خود پر و بال بدهد و همچنین به سیاستگذاری مدیران صنوف احترام بگذارد. خودم اگر بخواهم بین صنف مدیران تولید و تهیه کنندگان یکی را انتخاب کنم صنف مدیران تولید را برای ادامه عضویت انتخاب می کنم ولی مسأله اینجاست که بیکاری در سینما غوغا میکند و آقایان در مسیر فرعی اند!

سینماروزان: فقط 24 ساعت بعد از آن که حسین فرحبخش تهیه کننده قدیمی سینما با انتقاد از عملکرد مدیران خانه سینما از بیکاری و گرسنگی بخشی قابل توجه از سینماگران گفت(اینجا را بخوانید) مدیرعامل خانه سینما هم از شرایط سخت زندگی سینماگران گفت.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما در مراسم تقدیر از چهار سینماگر پیشکسوت در ایوان شمس گفت: تعداد زیادی از همکاران در شرایط سختی فعالیت می‌کنند و فاصله دارا و ندار زیاد شده است اگر حواسمان به آنها نباشد برکت از سفره ما می‌رود!!
 

اشارات درست منوچهر شاهسواری به ریاضت اقتصادی سینماگران جای تحسین دارد. همین که بالاخره مدیرعامل خانه سینما هم واقف شده به دردهای اقتصادی سینماگران میتواند شروع اتفاقاتی تازه برای بهبود اوضاع باشد.

آیا مدیرعامل خانه سینما برای حل مشکلات رفاهی سینماگران برنامه ای دارد؟؟؟ آیا از حالا به بعد به جای آن که به گفته همایون اسعدیان 35درصد بودجه خانه سینما صرف امور رفاهی شود تمام بودجه صرف ارتقای زندگی اقتصادی سینماگران خواهد شد؟؟ آیا از حالا به بعد عیدی میلیاردی ارشاد و دیگر تسهیلات وارده به خانه سینما به طور مستقیم میان تمام بدنه سینما -و نه فقط عده ای خاص- توزیع خواهد شد؟؟

سینماروزان: ادعاهای همایون اسعدیان رییس هیأت مدیره خانه سینما علیه حسین فرحبخش در نشست خبری هیأت مدیره و به دنبال آن تمدید سه باره فعالیت هیأت مدیره فعلی به ریاست اسعدیان-این بار به مدت 9 ماه- با واکنش حسین فرحبخش تهیه کننده باسابقه سینما مواجه شد.

حسین فرحبخش با انتقاد از تمدید چندباره فعالیت هیأت مدیره فعلی خانه سینما بیان داشت: آقایان بیایند و بگویند با چه مجوزی دو بار به مدت سه ماه و حالا هم مقارن سالروز کودتای ننگین 28 مرداد به مدت 9 ماه حضور خود در هیأت مدیره را تمدید کردند؟؟ البته در هیات مدیره فعلی افراد مستقلی هم هستند که با خودکامگی آقایان مخالفند ولی اینها در اقلیتند. روسای صنوف را جمع میکنند و لابی میکنند که 9 ماه دیگر بمانند؟؟؟ اگر واقعا جز همان حق جلسه چیزی گیرشان نمی آید چرا هیأت مدیره را رها نمیکنند؟؟ اگر شجاعت دارید یک رفراندوم در بدنه سینما بگذارید و ببینید چند نفر موافق ادامه فعالیت شما هستند؟

فرحبخش با اشاره مستقیم به همایون اسعدیان گفت: چرا فردی که از مجموع آرای آخرین انتخابات مجمع فقط 14 رای آورده باید رییس هیات مدیره خانه سینما شود؟ آقای اسعدیان! به خودت در آینه نگاه کن و ببین در حد ریاست صنف سینمایی؟؟ هر که نداند من که امثال اسعدیان را وارد سینما کردم بهتر از هر کس دیگر به دانش امثال ایشان وقوف دارم. آقای اسعدیان! این همه گرسنه و همه بیکار در سینما هستند و شما از امنیت شغلی دم میزنی؟؟ آقای اسعدیان! به این فکر کن که چرا چهره های شاخص هیأت مدیره در نشست خبری اخیر کنارتان حضور نیافتند؟؟

این تهیه کننده با بیان اینکه خودش جزو پایه گزاران قدیمی ترین صنف تهیه کنندگی است اظهار داشت: سابقه صنفی من از مجموع سابقه صنفی آقایان به مراتب بیشتر است. همان روزی که اساسنامه خانه سینما را روی آنتن بردم بر اینکه این نهاد “انجمن صنفی-فرهنگی”است تأکید کردم و حالا هم میگویم خانه سینما نهادی صنفی-فرهنگی است و وظیفه اش بهبود معیشت سینماگران. حالا آقایان به زور میخواهند صنوف سینما را کارگری کنند که چه شود؟ که از زیربار نظارت نصفه و نیمه ارشاد آیند؟؟ اگر این طور است قید حمایت چندمیلیاردی ارشاد را هم بزنند و بروند از وزارت کار بودجه بگیرند. آیا وزارت کار بهشان بودجه میلیاردی میدهد که صرف برگزاری جشنهای بی حاصل کنند؟؟ خنده دار آنجاست که همین ثبت کارگری صنوف هم فقط در “تهران” اعتبار دارد یعنی با کارگری کردن صنوف به جای خانه سینمای ایران با خانه سینمایی محلی مواجه خواهیم شد ویژه “تهران و حومه”!

کارگردان “عطش” و “زندگی خصوصی” خاطرنشان ساخت:  بودجه ای که از سال 92 تاکنون وارد خانه سینما شده در تاریخ بی سابقه است ولی خروجی این همه بودجه برای اهالی صنف چه بوده است؟ چرا حتی توانایی آن را ندارند که با این بودجه هنگفت یک خانه بهداشت برای اهالی سینما ایجاد کنند؟؟مدیریت آقایان آن قدر فشل است که نتوانسته اند حتی یک خانه بهداشت برای سینماگران ایجاد کنند. اینکه به قول خودتان از بودجه میلیاردی ارشاد فقط 35درصدش را صرف امور رفاهی کرده اید افتخار دارد؟؟

فرحبخش ادامه داد: به جای فرافکنی بیایند و گزارش شفاف دهند که در این شش سال برای تک تک 5 هزار عضو خانه چه کرده اند؟؟ به شمقدری فحش میدهید ولی نمیگویید در زمان همان شمقدری چه عیدی ارشاد و چه سبدکالای اهدایی به طور مساوی میان همه اعضا تقسیم شد!! ولی شما چه کردید؟؟ چرا عیدی میلیاردی ارشاد را به مساوات میان تمام اعضای خانه قسمت نکردید تا کلی شک و شبهه شکل گیرد پیرامون گم شدن چندصدمیلیون پول؟؟؟

این تهیه کننده با مذمت اجبار به کارگری کردن صنوف که باعث ایجاد اختلاف در سینماگران شده تأکید کرد: اینکه بین صنوف دودستگی ایجاد کرده اید خدمت است یا خیانت؟؟  انشقاق صنوف در نتیجه اجبار به کارگری کردن خیانتی است که در کارنامه شما باقی خواهد ماند. آیا به دنبال آن هستید که باز فرصتی دست سودجویان دهید که در خانه سینما را ببندند؟ اگر هدفتان اعتلای رفاهی سینماگران است خودتان استعفا دهید و بروید تا خانه سینما به دست اهلش بیفتد.

سینماروزان: غیبت چهار عضو اصلی هیأت مدیره در نشست خبری اخیر رییس هیأت مدیره خانه سینما نشانگر نوعی عدم تعادل در هیأت مدیره بود و گویای اینکه برخلاف تصورات خودکامگان، دیگر بسان سابق نمیتوان به راحتی هیأت مدیره را قبضه کرد و اسب منفعت طلبی را تازاند.

اصرار رییس هیأت مدیره به برگزاری مجمع هم جز آن که عدم تعادل در هیأت مدیره را اثبات کند خروجی دیگری نداشت.

مجمع عمومی خانه سینما عصر دوشنبه ۲۸ مرداد در حالی برگزار شد که خودکامگان به دنبال آن بودند که با حذف صداهای مخالف، به هیأت مدیره ای یکدست برسند.

با این حال در نهایت و با رای ۲۰ صنف از ۲۲ صنف حاضر در مجمع، هیات‌مدیره فعلی با تمام اعضا تا پایان اردیبهشت سال ۹۹ ابقا شدند.

مجمع ضمن ابقاء هیئت مدیره و بازرس به مدت 9 ماه  آنان را موظف به پیگیری موارد زیر کرد:

1-  پیگیری ثبت صنوفی که تاکنون موفق به دریافت گواهینامه ثبت نشده‌اند و تشکیل مجمع عمومی با حضور صنوف قانونی در دوره بعدی

2- پیگیری مراحل تغییرات و اصلاح اساسنامه و تصویب آن در مجمع عمومی فوق‌العاده

سینماروزان: انتشار تازه ترین ریزهزینه ای هنروتجربه از سوی سازمان سینمایی و بخصوص صرف هزینه 800 میلیونی برای پشتیبانی در این گروه یا صرف 400 میلیون برای انتشار مجله در این گروه واکنشهای مختلفی را از سوی صاحب‌نظران شکل داده.

برخی این هزینه ها را بدون ایجاد دستاورد مشهود در افزایش مخاطب برای این گروه، مصداق تلفات بودجه ای میدانند و برخی نیز این تلفات را نیاز فرهنگ و هنر میدانند!!!

“کیفیت هنروتجربه” در تازه ترین برنامه “ارغوان هنر”رادیونمایش با اجرای علی جعفری به بحث گذاشته شد و منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما و حامد مظفری مدیرمسئول رسانه مستقل “سینماروزان” درباره این گروه نظرات خود را بیان کردند.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما با نگاهی حامیانه به کارکرد هنروتجربه، میزان اقبال مخاطبان به محصولات سینمایی را ناشی از احوالات بیرونی دانست و گفت: اینکه چرا مخاطب به تماشای فیلمی میرود میتواند ناشی از احوالات اجتماعی مردم باشد و همین احوالات است که تعیین میکند که مخاطب به تماشای فیلمی برود یا نرود.

منوچهر شاهسواری درباره پراکندگی سالنهای هنروتجربه اظهار داشت: مخاطبی که دنبال محصول خاص است قطعا آن محصول را پیدا خواهد کرد. مخاطبی که میل به محصولی دارد پیدایش میکند. اساسا قرار نیست حجم سالنهای هنروتجربه به اندازه فیلمهای جریان آزاد اکران باشد!! ولی اینکه فیلمهای هنروتجربه را متعالی و فیلمهای دیگر را ضدتعالی بدانیم هم درست نیست. گروه هنروتجربه باید تبدیل به پاتوق میشد ولی هنوز این اتفاق نیفتاده.

منوچهر شاهسواری معتقد بود: وقتی درباره هنروتجربه صحبت میکنیم نباید آن نگاه کمی مبنی بر پرفروش شدن را داشته باشیم و اصلا این گروه بنا شده برای نمایش آثاری که مخاطب کثیر ندارند!!

حامد مظفری روزنامه نگار مستقل و مدیرمسئول “سینماروزان” در واکنش به اظهارات شاهسواری بیان داشت: با هیچ پدیده ای به طور مطلق موافق نیستم پس نمیشود به طور مطلق هنروتجربه را تأیید کرد یا رد کرد ولی نه فقط گروه هنروتجربه بلکه هر محفل هنری دیگری باید براساس میزان ایجاد ارتباط با مخاطب درباره موفقیت خود و در نهایت برای امتداد حیات خود تصمیم گیری کند ولی درباره هنروتجربه چنین سنجشی صورت نگرفته چون گروهی کاملا دولتی است انگاری اینکه مخاطب به سالنهایش برود یا نرود چندان اهمیت ندارد.

این روزنامه نگار ادامه داد: اغلب نهادهایی که بودجه ثابت دارند برای ارتباط گیری با مخاطب تلاش چندانی نمیکنند، چون میدانند چه مخاطب باشد و چه نباشد همچنان بودجه دارند! هنروتجربه اگر درست اجرا میشد باید بعد از پنج سال لااقل نیمی از هزینه های فعلی خود را از طریق بلیت فروشی یا جلب مخاطب پوشش میداد ولی این اتفاق نیفتاده! چرا؟

این روزنامه نگار مستقل خاطرنشان ساخت: اگر این گروه را راه انداختند برای دیده شدن آن دسته از آثار خاص که فرصت دیده شدن در اکران رسمی را ندارند که اصلا نیازی به راه اندازی گروه هنروتجربه نبود. میتوانستند با یک دهم بودجه میلیاردی فعلی، یک سامانه ویدیوی درخواستی فراگیر راه بیندازند و فیلم های هنروتجربه را همان جا بارگذاری کنند تا هم بیت المال تلف نشود و هم این همه گلایه بابت کمبود سانس در این گروه شکل نگیرد.

حامد مظفری با انتقاد از کیفیت محصولات عرضه شده در هنروتجربه گفت: به غیر از معدودی استثنائات، بخش عمده محصولات این گروه اصلا استاندارد سینمایی ندارند و صرفا یک سری فیلم ویدیویی یا تله فیلم یا تله تئاترهایی هستند که بعید است حتی در تلویزیون یا شبکه خانگی هم مشتری داشته باشند. اینکه بجای بازیگر حرفه ای از یک فیلمبردار حاذق(!) برای ایفای نقش در فیلمشان استفاده میکنند یعنی خلاقیت هنری؟؟ اینکه سیاستمداران از رده خارج را به رونمایی آثارشان فرامیخوانند یعنی تجربه گرایی؟؟؟ کدام تهیه کننده حرفه ای سینما وجود دارد که با وقوف به کیفیت، فیلمش را از جریان سراسری اکران محروم کند و به هنروتجربه بسنده کند؟؟ اغلب همینهایی که به تعریف و تمجید از هنروتجربه و نفی جریان سراسری اکران میپردازند همانها هستند که قبل از هنروتجربه سراغ دفاتر معتبر پخش فیلم میروند و وقتی نتیجه نمیگیرند به ناچار از هنروتجربه سربرمیاورند و تازه بعد از مدتی هم به نقد هنروتجربه میپردازند که چرا سانس کافی بهشان نداده؟؟!! گویا خودشان هم حواسشان نبوده اصلا اساس هنروتجربه محدودیت اکران است.

مدیرمسئول “سینماروزان” درباره اکران آثار مستند و کوتاه در هنروتجربه بیان است: این خیلی خوب است که فیلمهای کوتاه و مستند را در هنروتجربه نمایش میدهند ولی چگونه نمایش دادن مهمتر از نمایش دادن است. اینکه هفته ای یک یا دو سانس گردشی به فلان فیلم مستند میدهند منجر به دیده شدن آن اثر میشود؟؟؟ به این شیوه فیلم را عرضه کردن بهتر است یا عرضه همین فیلمهای مستند از طریق سامانه های ویدیوی درخواستی؟؟

حامد مظفری در ادامه گفته های خویش تأکید کرد: هدف گذاری هر کاری اگر درست باشد قطعا آن کار به نتیجه میرسد. آنها که هنروتجربه را برای اکران فیلمهای پشت خط اکران مانده بنا کردند یادشان نبود اکران فیلم بدون داشتن حداقل بیست سالن درجه یک، فقط آب در هاون کوبیدن است! در سینمای ایران ده ها دفتر پخش در معرض تعطیلی هستند که میشد با تقسیم فیلمهای هنروتجربه میان این دفاتر پخش هم آنها را فعال کرد و هم اسباب اکران درست فیلمهای هنروتجربه را شکل داد.

این روزنامه نگار خاطر نشان ساخت: پخش، حیطه تخصصی است و یک شبه که نمیشود پخش کننده شد. آقایان تجربه سالیان دفاتر پخش را یکجا فاکتور گرفتند و خودشان گروهی زدند برای پخش فیلمهای تجربه گرا!!! هنروتجربه برای پخش فیلم بنا شد ولی حتی یک پخش کننده در شورای سیاستگذاری آن وجود ندارد!! هنروتجربه بنا بود فیلم پخش کند یا مجله منتشر کند؟؟؟ در شورای سیاستگذاری هنروتجربه سردبیر یک مجله سینمایی حضور دارد ولی پخش کننده، حضور ندارد. چرا؟؟