سینماروزان: انتشار خبر بازداشت مجدد یک سرمایه گزار پرحاشیه شبکه خانگی که در سالهای اخیر فعالیتهای پر و پیمانی هم در سینما داشت و حتی کارت تهیه کنندگیش از سوی خویشاوندان یک مدیر چندشغله صادر شده بود(!!!) از جمله اخبار پرسش برانگیز روزهای اخیر بوده است.

به گزارش سینماروزان این سرمایه گزار یک بار دیگر هم به خاطر ارتباط با ماجرای فساد در یک صندوق ذخیره بازداشت شده بود ولی آزاد شده بود و این دومین بار است که این سرمایه‌گزار بازداشت میشود.

این سرمایه‌گزار که ردّی پررنگ از خود در تمامی محافل سینمایی گذاشته است از صاحبان سرمایه برخی آثاریست که نامشان در فهرست نامزدیهای جشن امسال خانه سینما به چشم میخورد و بسیاری منتظرند ببینند آیا علیرغم بازداشت این چهره همچنان جوایز میان محصولاتش توزیع خواهد شد یا نه؟؟

این سرمایه‌گزار شراکتهایی را هم با یک بازیگر سینمای ایران داشته است؛ بازیگری بلندقد که اخیرا بیخیال شراکت با یک بازداشتی به انتقاد از سیاستگزاران امور و رواج فسادهای اقتصادی کلان در کشور پرداخته و همین تناقض است که اسباب ریشخند مخاطبان شده است.

این سرمایه‌گزار اخیر سرمایه تولید فیلمهای برخی تهیه‌کنندگان ارگانی که ژست ارزشی می‌گیرند را هم فراهم آورده است و یکی از این قبیل آثار در مسیر تولید قرار دارد.

باید منتظر ماند و دید فرجام بازداشت این سرمایه گزار چه خواهد شد؟ آیا او باز هم آزاد خواهد شد و به فعالیت فرهنگی(!!!) خویش ادامه خواهد داد یا این بار دیگر باید بابت ارتباط با فساد در یک صندوق ذخیره، تاوانی هنگفت دهد؟؟

سینماروزان: همین دو ماه قبل بود که در نشست خبری جشن خانه سینما منوچهر شاهسواری مدیرعامل این نهاد صنفی اعلام کرد که به خاطر فشارهای موجود در جامعه مراسمی برای جشن امسال برگزار نخواهد شد و فقط داوری صورت خواهد گرفت.(اینجا را بخوانید)

به گزارش سینماروزان با این حال به تازگی خبر رسیده که مراسم پایانی جشن خانه سینما دهم شهریورماه در تالار وحدت برگزار خواهد شد!!!

اینکه چرا باید مدیران مهمترین نهاد صنفی سینمای ایران در فاصله ای دو ماه گفته خود را نقض کنند مشخص نیست! آیا در این دو ماه فشارهای اقتصادی موجود به جامعه کاهش یافته است؟

فقط کافیست به رشد قیمت سکه در دو ماه اخیر نگاهی بیندازیم تا همه چیز دستمان بیاید.

در نوزدهم تیرماه 1397 که شاهسواری ادعا کرد بخاطر فشارهای موجود، جشن شان مراسم نخواهد داشت قیمت سکه بهار آزادی 2میلیون و 650هزار تومان بود.

در ششم شهریورماه 1397 که اعلام شد مراسم جشن در تالار وحدت برگزار میشود قیمت سکه به 3میلیونی و 651 هزار تومان رسید!

بدیهی است که متأثر از افزایش نرخ طلا، قیمت بسیاری از کالاهای اساسی هم گران شده و منتج از تمامی طبقات جامعه، بدنه سینماگران هم فشارهای اقتصادی بیشتری را متحمل میشوند. در این شرایط چرا مدیران خانه سینما قید ادعای قبلی را زده اند و به برگزاری جشن در تالار وحدت رضایت داده اند مشخص نیست!!

آیا اگر هزینه همین جشن را تبدیل میکردند به بن اقلام و توزیع میکردند میان بدنه صنف، فایده اش بیشتر نبود و دلخوشی بیشتری برای اعضای خانه فراهم نمیکرد؟؟ نهادی که نام «خانه» را بر خود گذاشته چطور میتواند در یکی از شیک ترین تالارهای کشور جشن برگزار کند درحالی که برخی از اعضای آن ماههاست لنگ دریافت یک وام حداقلی هستند؟؟

سینماروزان: پنج سال بعد از زمانی که دولت اعتدال با حمایت رییس دولت اصلاحات روی کار آمد و سه سال بعد از زمانی که رییس دولت اصلاحات با ویدیوی معروف «تکرار می‌کنم» از شهروندان خواست در هر دو انتخابات مجلس و خبرگان به لیست متبوع ایشان رأی دهند و به دنبال آن در شورای شهر هم این لیست امید بود که کرسیها را از آن خود کرد، این روزها اصلاح‌طلبان بیش از همیشه در کانون نقد شهروندان قرار دارند؛ دلیلش هم التهابات ماههای اخیر بازار ارز و کاهش بی‌سابقه ارزش پول ملی است که اثر خود را بر همه چیز گذاشته و قیمت اغلب اقلام مصرفی را افزایش داده است.

در این شرایط اصلی ترین وظیفه ای که از سینماگران متعهد برمی آید آن است که با نگاهی پیشروانه به دنبال گشایش باشند و نه واپسگرایی اما نه تنها این اتفاق نمی افتد که به ناگاه  یکی از اهالی سینما در مراسم بزرگداشتهای جشن خانه سینما، دست به دامن رییس اصلاحات می‌شود.

کمال تبریزی کارگردانی که اخیرا یک همکاری پرسش برانگیز را با دبیر محفل هشت میلیاردی جهانی فجر پشت سر گذاشت در مراسم بزرگداشت سیدمهدی شجاعی در ایوان شمس به جای آن که خود درباره این نویسنده حرف بزند نوشتاری از رییس دولت اصلاحات را در تمجید از وی خواند؛ نوشتاری که حتی رسانه های اولترا اصلاح طلب هم متن آن را منتشر نکرده اند. چرا؟ شاید این جماعت هم دریافته اند که مردمان خسته از سیاست این روزها بیش از هر چیز به آرامش اقتصادی نیاز دارند و این آرامش در گروی پرهیز از آلودگی به سیاسی بازی است.

اگر تا همین دو سال قبل هم کسی فکر می‌کرد با توسل به شعارهای اصلاح طلبانه میتوان گریزی جست برای عبور از رویه های بنیادگرایانه حالا و با رسوایی دومینووار آقازادگان رانتخوار متصل، مشخص شده که دیگر با تشبث به «تکرار میکنم» و شعارهای دوم خردادی هم نمیتوان افیونی پیدا کرد برای گذر از بحرانهای اقتصادی مردمانی که تبعیض بدجوری رنجشان میدهد.

این را حتی رسانه های سیاسی اصلاح طلب هم فهمیده اند که بیخیال انتشار نوشتار رییس دولت اصلاحات به سیدمهدی شجاعی میشوند اما افسوس که همچنان بخشی از وابسته ترین سینماگران ایرانی قادر به درک این ماجرا نیستند! کسی چه میداند؟ شاید هم این خودبه‌خواب‌زدگی تاوان همان وابستگی سالیانی است که این جماعت داشته اند؟!

سینماروزان: بعد از شفاف سازی فارابی، موسسه رسانه‌های تصویری و مرکز گسترش درباره حمایتهای مالی که از محصولات سینمایی  داستانی داشته اند، سازمان سینمایی هم در حال انتشار عملکرد حمایتی خود در سالهای اخیر در قالب جداول مختلف است.

خروجی یکی از این جداول مشخص میکند که سازمان سینمایی فقط در سال 96 نزدیک به 11میلیارد و هشتاد میلیون به خانه سینما کمک کرده است.

این را بگذارید کنار افشاگری حدودا سه ماه و نیم قبل یک رسانه درباره دریافتیها و ریزهزینه های خانه سینما در سال96.(اینجا را بخوانید)

در آن لیست دریافتیها این طور آمده بود که سازمان سینمایی در سال 96 فقط دو رقم 3میلیارد و 799میلیون و 5میلیارد و 750میلیونی(جمعا 9میلیارد و 549میلیون) را در اختیار خانه سینما قرار داده است.

حالا و با شفاف سازی سازمان سینمایی مشخص شده که یک اختلاف حدود یک و نیم میلیاردی میان رقم قبلی و رقم فعلی وجود دارد!!

آیا اعضای هیأت مدیره خانه سینما و در کنار آنها مدیرعامل خانه سینما میتوانند بگویند این اختلاف حساب حدود یک و نیم میلیاردی از کجا نشأت گرفته؟

جدول حمایتی سازمان سینمایی(از 1387 تا 1396)

فهرست دریافتیهای خانه سینما در سال96

 

 

سینماروزان: فهرست نامزدیهای «جشن بدون مراسم»(!) خانه سینما اعلام شد آن هم با قرارگیری نام دو فیلم «خوک» و «بدون تاریخ بدون امضاء» در صدر آمار نامزدیها.

«خوک» که با حمایت محمد امامی تهیه کننده «شهرزاد» تولید شده در ده رشته نامزد شده است. «بدون تاریخ…» هم که نام احسان علیخانی مجری اخیرا درگیر در ماجرای تخلفات موسسه ثامن الحجج را به عنوان شریک سرمایه گزار و بعدتر تهیه کننده داشت نیز در ده رشته نامزد شده است! جالب است که «بدون تاریخ…» در رشته بهترین فیلم که جایزه اش به تهیه کنندگان تعلق میگیرد نامزد است اما نامی از علیخانی به عنوان تهیه کننده نیامده و به نام تهیه کننده ای که پروانه ساخت گرفته بسنده شده است!!!

«خفگی» با هفت نامزدی در رده بعدی نامزدیهاست.

«عصبانی نیستم» که تسهیلات 300میلیونی فارابی را داشته و «به وقت شام» که با حمایت مستقیم سازمان هنری-رسانه ای اوج تولید شده هر کدام با 5 نامزدی از دیگر آثاری هستند که در جشن خانه سینما به آنها توجه شده است.

فهرست کامل نامزدهای جشن خانه سینما که به مانند اغلب محافل دولتی، جریان سینمایی مستقل در آن در اقلیت به سر می‌برد، به شرح زیر است:

بهترین فیلم:

1-علی جلیلوند برای فیلم «بدون تاریخ، بدون امضاء»
2-محمد خزاعی برای فیلم به وقت شام»
3-مانی حقیقی برای فیلم «خوک»
4-رضا درمیشیان برای فیلم «عصبانی نیستم»
5-جهانگیر کوثری برای فیلم «فراری»

بهترین کارگردانی:

1-اصغر یوسفی نژاد برای فیلم ائو (خانه)
2-وحید جلیلوند برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
3-ابراهیم حاتمی کیا برای فیلم به وقت شام
4-فریدون جیرانی برای فیلم خفه گی
5-مانی حقیقی برای فیلم خوک
6-رضا درمیشیان برای فیلم عصبانی نیستم

بهترین فیلمنامه:

1-علی زرنگار و وحید جلیلوند برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
2-رضا مقصودی و افرا جورابلو برای فیلم خجالت نکش
3-مانی حقیقی برای فیلم خوک
4-فرید مصطفوی و ابوالحسن داودی برای فیلم زادبوم
5-امیر عربی برای فیلم سارا و آیدا
6-رضا درمیشیان برای فیلم عصبانی نیستم

بهترین فیلمبرداری:

1-پیمان شادمان فر برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
2-مسعود سلامی برای فیلم خفه گی
3-داود امیری برای فیلم دلم میخواد
4-فرشاد محمدی برای فیلم قاتل اهلی
5-بهرام بدخشانی برای فیلم نگار

بهترین تدوین:

1-مهرداد خوشبخت برای فیلم به وقت شام
2-محمدرضا موئینی و هدا موئینی برای فیلم بیست و یک روز بعد
3-بهرام دهقانی برای فیلم خفه گی
4-احمد مرادپور برای فیلم سارا و آیدا
5-حسن حسندوست برای فیلم فراری
6-بهرام دهقانی برای فیلم نگار

بهترین بازیگر نقش اول زن:
1- محدثه حیرت برای فیلم ائو (خانه)
2- شبنم مقدمی برای فیلم خجالت نکش
3- الناز شاکردوست برای فیلم خفه گی
4- فرشته حسینی برای فیلم رفتن
5- غزل شاکری برای فیلم سارا و آیدا
6- زهرا داودنژاد برای فیلم شماره 17 سهیلا

بهترین بازیگر نقش اول مرد:

1- امیر آقایی برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
2- نوید محمد زاده برای فیلم خفه گی
3- حسن معجونی برای فیلم خوک
4- حامد بهداد برای فیلم سد معبر
5- نوید محمدزاده برای فیلم عصبانی نیستم

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:

1-زکیه بهبهانی برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
2-پانته آ پناهی ها برای فیلم جشن دلتنگی
3-لیلی رشیدی برای فیلم خوک
4-پگاه آهنگرانی برای فیلم سارا و آیدا
5-مهتاب کرامتی برای فیلم ناخواسته

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

1-فرید سجادی حسینی برای فیلم ایتالیا ایتالیا
2-نوید محمد زاده برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
3-اکبر زنجانپور برای فیلم پل خواب
4-مسعود کرامتی برای فیلم چهار راه استانبول
5-نادر فلاح برای فیلم سد معبر
6-بهرام افشاری برای فیلم کارگر ساده نیازمندیم

بهترین موسیقی فیلم:

1-آرمان موسی پور برای فیلم چهار راه استانبول
2-کارن همایونفر برای فیلم خفه گی
3-پیمان یزدانیان برای فیلم خوک
4-ستار اورکی برای فیلم فیلشاه
5-بهزاد عبدی برای فیلم قاتل اهلی
6-امیر معینی برای فیلم ملی و راههای نرفته

بهترین طراحی صحنه:

1-محسن نصراللهی برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
2-کامیاب امین عشایری برای فیلم بیست و یک روز بعد
3-حجت اشتری برای فیلم سد معبر
4-کیوان مقدم برای فیلم مالاریا
5-امیر اثباتی برای فیلم هجوم

بهترین طراحی لباس:

1-سارا سمیعی برای فیلم اسرافیل
2-کامیاب امین عشایری برای فیلم بیست و یک روز بعد
3-نازنین خزائی برای فیلم تابستان داغ
4-نگار نعمتی برای فیلم خوک
5-امیر اثباتی برای فیلم هجوم

بهترین صدابرداری:

1-جهانگیر میرشکاری و مهدی ابراهیم زاده برای فیلم اسرافیل
2-امین میرشکاری برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
3-طاهر پیشوایی برای فیلم به وقت شام
4-رشید دانشمند برای فیلم پل خواب
5-پرویز آبنار برای فیلم فراری

بهترین صداگذاری:

1-علیرضا علویان برای فیلم به وقت شام
2-محمود موسوی نژاد برای فیلم جشن دلتنگی
3-آرش قاسمی برای فیلم حریم شخصی
4-امیر حسین قاسمی برای فیلم خوک
5-محمدرضا دلپاک برای فیلم عصبانی نیستم

بهترین چهره پردازی:

1-محسن ملکی برای فیلم آپاندیس
2-عبدالله اسکندری برای فیلم بدون تاریخ، بدون امضاء
3-عباس عباسی برای فیلم چهار راه استانبول
4-مهرداد میرکیانی برای فیلم خوک
5-نوید فرح مرزی برای فیلم مصادره

بهترین جلوه های میدانی:

1-حمید رسولیان برای فیلم اشنوگل
2-محسن روزبهانی برای فیلم به وقت شام
3-آرش آقابیگ برای فیلم خفه گی
4-ایمان کرمیان برای فیلم خوک
5-عباس شوقی برای فیلم سوگ

بهترین جلوه های بصری:

1-سید هادی اسلامی برای فیلم به وقت شام
2-فرید ناظرفصیحی برای فیلم چهار راه استانبول
3-بهنام خاکسار برای فیلم سارا و آیدا
4-امیر ولیخانی برای فیلم شکلاتی

سینماروزان: اوایل بهار امسال بود که خبر رسید سازمان بازرسی کل کشور وارد ماجرای هزینه کرد بودجه ای خانه سینما شده است و متعاقب این خبر هم تصاویری از ریزهزینه های میلیاردی مصروفه در خانه سینما در برخی رسانه های منتشر شد.(اینجا را بخوانید)

بعد از اعلام خبر عدم برگزاری جشن خانه سینما در سال جاری از سوی مدیرعامل خانه سینما این پرسش شکل گرفت که آیا ورود سازمان بازرسی به چگونگی هزینه‌کرد بودجه در خانه سینما بوده که موجب شده سران بالادستی این نهاد قید بریز و بپاش برای برگزاری جشن را بزنند؟(اینجا را بخوانید)

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما که در روزهای اخیر به خاطر هزینه های بالایی که بابت بیمه تکمیلی از اعضای صنف گرفته میشود هم به شدت در کانون انتقاد است، این ماجرا را شائبه ای بیش ندانسته و به «دیباچه» گفته است: عدم برگزاری جشن خانه سینما هیچ ربطی به ورود سازمان بازرسی به ریزهزینه های مالی ندارد. هر ساختاری که از دولت بودجه میگیرد موظف به ارائه گزارش مالی است و ما هم سالی یک بار به مجمع رسمی خانه سینما به شکل قانونی درباره عملکرد مالی با جزییات، توضیحات را ارائه می‌دهیم آن هم از طریق حسابرس رسمی خانه سینما. در همه حسابرسی‌های صورت گرفته، هیچ گونه ایرادی در هیچ بخشی از هزینه‌های خانه سینما  وجود نداشته و تصمیم برای عدم برگزاری جشن هم هیچ ربطی به ورود سازمان بازرسی ندارد.

برای تماشای فیلم گفته های شاهسواری اینجا را ببینید.

⇓⇓⇓

آیا آنچه شاهسواری می‌گوید حقیقت دارد؟ کافیست به سراغ رئوس مباحث مطروحه در آخرین مجمع عمومی خانه سینما برویم تا پاسخ سوالمان را بیابیم.

آخرین مجمع عمومی خانه سینما در تاریخ 26 اسفند 96 برگزار شد. در این مجمع که برای انتخاب بازرس و قرائت گزارش مالی با حضور نمایندگان صنوف و اعضای هیأت مدیره برگزار شد علیرغم انتخاب بازرس، نه گزارش مالی قرائت شد و نه تصویبیه ای در این باره به ثبت رسید! پس چگونه است که شاهسواری از تأیید حسابرسی می گوید؟

به فرض اینکه حسابرسان عملکرد مالی را تأیید کنند، قاعده این است که این حسابرسی در مجمع عمومی مصوب شود تا به تأیید برسد. منطبق با آخرین مجمع خانه سینما، اصلا گزارش مالی در مجمع حتی قرائت هم نشده چه برسد به تصویب. در این اوضاع اینکه شاهسواری با تأکید از تأیید حسابها می گوید چه معنایی دارد؟

از اینها که بگذریم وقتی هنوز سازمان بازرسی کل کشور هیچ موضع‌گیری درباره تأیید یا عدم تأیید حسابهای خانه سینما ارائه نکرده است چطور است که مدیرعامل خانه سینما به صراحت اعلام میدارد که هیچ ایرادی در هیچ بخشی از هزینه های خانه سینما وجود نداشته است؟؟

آیا اعضای هیأت مدیره خانه سینما از همایون اسعدیان رییس آن گرفته تا علی قائم مقامی و فاطمه معتمدآریا و مرتضی رزاق کریمی و روانبخش صادقی و ابراهیم حقیقی و کامران ملکی، برای این پرسشها پاسخی دارند؟؟

سینماروزان: پیشتر و زمانی که انجمن تاکسی داران درباره اعطای بیمه تکمیلی رایگان به اعضایش خبررسانی کرد درباره تفاوت بعید کار صنفی میان این انجمن با خانه سینما نوشتیم.

به تازگی خبر رسیده که  انجمن صنفی رانندگان ناوگان حمل کالای سراسر کشور هم به تمامی کامیون‌داران و همسران‌شان بیمه تکمیلی رایگان می‌دهد!

این را بگذارید کنار روال اعطای بیمه تکمیلی خانه سینما که همچنان هزینه‌اش از بدنه صنف دریافت می‌شود تا معنا و مفهوم فعالیت صنفی در سینمای ایران بیشتر درک‌تان شود.

خانه سینما هم به اعضایش بیمه تکمیلی می‌دهد اما نه تنها  از همه اعضا و حتی اعضای باسابقه خود بابت این بیمه، هزینه‌ می‌گیرد بلکه همسران اعضای صنف در صورت عدم کفالت باید هزینه ای سنگین برای بیمه تکمیلی پرداخت کنند آن هم برای بدنه‌ای که برخی از آنها شاید در طول یک سال، یک کار سینمایی هم به تورشان نخورد!

این روند که اعتراضاتی را هم از سوی اعضای خانه سینما منجر شده هنوز موجب این نشده که هیأت مدیره خانه سینما و در رأس آن همایون اسعدیان رییس هیأت مدیره و همچنین منوچهر شاهسواری مدیرعامل این نهاد، تلاشی را برای حل مشکل انجام دهند.

همان گونه که صنفی مانند صنف رانندگان قادر است از طریق رایزنی با وزارت راه شرایط اعطای بیمه تکمیلی کاملا رایگان را به اعضای خود و همسرانشان فراهم آورد مدیرعامل خانه سینما هم که مدام اصرار دارد صنوف سینمایی را به عنوان صنف کارگری در وزارت رفاه ثبت کند باید بتواند از طریق همین وزارتخانه هم که شده تسهیلات رایگان بیمه تکمیلی برای اعضا فراهم آورد.

اینکه چرا این اتفاق بدیهی نمی افتد مشخص نیست! آیا منوچهر شاهسواری و همایون اسعدیان پاسخی بر چرایی اختلاف بعید میان فعالیت صنفی خانه سینما و دیگر صنوف کشور دارند؟

سینماروزان: در دو سال گذشته و بعد از روی کار آمدن منوچهر شاهسواری در مدیریت خانه سینما تلاش همه جانبه‌ای صورت گرفته تا تمامی صنوف خانه در وزارت کار و به عنوان صنف کارگری ثبت شوند و تا اینجا نیز بخش عمده‌ای از صنوف ثبت شده ولی همچنان صنوفی مانند کارگردانان و آهنگسازان زیربار این تصمیم نرفته اند.

با حفظ حرمتی که جامعه کارگری در کشور ما دارد و اینکه در بسیاری از موارد اتحاد صنوف کارگری زبانزد صنوف دیگر است اینکه سینماگران به جای صنف هنری به عنوان صنف کارگری به دنبال حقوق صنفی باشند منطقی نیست.

حجت الاسلام احمد مازنی رییس کمیسیون فرهنگی مجلس وقتی به عنوان مهمان در جشن مدیران تولید سینما حاضر شد به صراحت این مسأله را بیان کرد و بر پیگیری قانون صنفی هنر در مجلس تأکید نمود.

احمد مازنی گفت: افرادی از صنوف مختلف امشب در کنار اعضای انجمن مدیران تولید حضور دارند که این حضور به هم‌افزایی و هم‌فکری کمک می‌کند. سینماگران در جامعه تأثیرگذار هستند و باید از این فرصت و تأثیرگذاری در جامعه استفاده کنند. به‌خصوص سینماگران می‌توانند با استفاده از فضای مجازی و با استفاده از فالوئرهای خود برای تأثیرگذاری مثبت در جامعه استفاده کنند.

رییس کمیسیون فرهنگی مجلس با انتقاد از تلاشها برای تبدیل صنوف سینمایی به صنوف کارگری  ادامه داد: در تلاش هستیم تا در مجلس قانون صنفی هنر را تصویب کنیم، زیرا هنرمندان فاقد این قانون هستند و همین مسئله مشکلاتی را ایجاد کرده است. درحال‌حاضر هنرمندان مانند کارگران باید از طریق وزارت رفاه به دنبال حقوق خود باشند که این امر در ‌شأن آنها نیست. امیدوارم این قانون هرچه سریع‌تر توسط مجلس تصویب شود.

سینماروزان: خبر تعطیلی جشن خانه سینما و بسنده کردن به داوری آثار هرچند به بهانه همراهی با مردمی مطرح شد که در ماههای اخیر فشارهای اقتصادی فراوانی را تجربه کرده اند اما از همان لحظه اعلام با شبهه های مختلفی مواجه گشت.

اصلی ترین شبهه که سینماروزان هم آن را مطرح کرد این بود که چطور میشود هسته اجرایی جشن مدام در حال همکاری با محافل بودجه خوار مختلف باشند و ککشان هم نگزد و به یک باره به جشن خانه سینما که میرسند آن را تعطیل کنند برای همراهی با جامعه؟(اینجا را بخوانید)

به تازگی رسانه اصولگرای «جوان آنلاین» شبهه تازه‌ای را درباره دلایل تعطیلی جشن بیان کرده است؛ شبهه ای که مرتبط است با سه ماه قبل و ماجرای ورود سازمان بازرسی به چگونگی هزینه کرد بودجه ها در خانه سینما.(اینجا را بخوانید)

متن گزارش «جوان آنلاین» را بخوانید:

«بیستمین جشن خانه سینما بدون برگزاری مراسمی ویژه و فقط با داوری فیلم‌ها برپا خواهد شد» این خبری بود که منوچهر شاهسواری مدیر عامل خانه سینما در نشست خبری جشن اعلام کرد.

شاهسواری با بیان اینکه ما باید سهم خود را در شرایط کنونی جامعه ادا کنیم گفت: امسال تصمیم گرفتیم جشن سینما را با داوری خوب به قوت اجرا کنیم، اما از مراسم بزرگ و هزینه اضافی خودداری می‌کنیم.

دلایلی که از سوی مسئولان خانه سینما برای عدم برگزاری جشنی با شکوه همانند سال‌های گذشته اعلام شده بسیار مورد احترام است و آن‌را باید در راستای تحقق شعار «سینمای ایران قابل تفکیک نیست و رو به مردم ایران دارد» دانست. اما پشت پرده‌ این تصمیم به ظاهر مردمی چیست؟ آیا واقعا علت عدم برگزاری جشن امسال خانه سینما همدلی با مردم در شرایط نابسامان اقتصادی است؟

نگاهی عمیق‌تر به مسائل و حواشی پیش آمده برای هزینه‌های مراسم سال گذشته «خانه سینما» این فرضیه را تقویت می‌کند که مدیران خانه سینما امسال چاره‌ای جز برگزاری یک مراسم ساده و بدون از تشریفات و هزینه‌های اضافی ندارند. در واقع میزان رقم‌های خرج شده برای مراسم سال گذشته و هزینه‌هایی که صورت گرفته باعث گشته تا سازمان بازرسی کل کشور به طور جدی به این ماجرا ورود کند.

آنچه که از مجموع هزینه‌های خانه سینما در سال ۹۶ بدست آمده، رقمی حدود ۸۵۰ میلیون تومان برای نوزدهمین دوره جشن سینما هزینه شده است. با توجه به اینکه این جشن، شهریور ماه گذشته و طی یک شب برگزار شد، جای سؤال است که این هزینه هنگفت صرف چه مسائلی شده است؟

طبق جدول هزینه‌های این مجموعه، همچنین اعلام شده که خانه سینما حدود ۱۷۵ میلیون تومان برای جشن کتاب سینما هزینه کرده است. با توجه به اینکه این مراسم هم طی یک شب و در ابعادی بسیار محدود برگزار شد، هزینه ثبت شده برای آن نامتعارف به نظر می‌رسد!

جای سؤال است که خانه سینما چنین هزینه‌های هنگفتی را چگونه برای یک جشنی که آن هم غالبا با صندلی‌های خالی برگزار شده، صرف نموده است. این همان ابهاماتی است که پای سازمان بازرسی کشور را هم به ماجرا باز نموده بود تا در مورد ریزکرد هزینه‌های مراسم سال گذشته پاسخ روشنی به آن داده شود.

به‌هرحال آنگونه که از شواهد امر پیداست، با توجه به مسائل پیش آمده و سوالات فراوان پیرامون هزینه‌های هنگفت جشن سال گذشته خانه سینما، متولیان این جشن، امسال تصمیم گرفتند مراسمی بدون هرگونه تشریفات و تجملات برگزار کنند تا شاید کمی از حاشیه‌های ایجاد شده را بکاهند. تصمیمی که البته آنرا به اوضاع وخیم اقتصادی مردم ارتباط دادند و اصطلاحا روغن ریخته را نذر امامزاده کردند!

سینماروزان: نشست خبری جشن خانه سینما مواجه شد با اعلام خبر تعطیلی جشن از سوی منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما. بهانه تعطیلی، شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه اعلام شد و شاهسواری در حالی خبر تعطیلی را اعلام کرد که سمت چپش مازیار میری از کارمندان محفل 8میلیاردی جهانی فجر نشسته بود.

تعطیلی جشن خانه سینما به بهانه فشارهای اقتصادی حاکم بر جامعه از یک طرف در تناقض است با بایکوت کمپین «نه به افطاری روحانی» توسط سران خانه سینما که و از طرف دیگر در تناقض است با همکاری سران بالادستی خانه سینما با محافل پربریز و بپاش دولتی در اوج بحرانهای اقتصادی جامعه.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما همین حالا در هیأت امنای ارگانهایی مختلف از مدرسه ملی سینما تا فارابی و مرکز گسترش و موسسه رسانه‌های تصویری حضور دارد؛ ارگانهایی که در اوج بحران اقتصادی حاکم بر جامعه همچنان بر سازوکار دریافت بودجه های دولتی می‌چرخند و همچنان بخشی از بودجه های دولتی را صرف راه تولید محصولات و برگزاری جشنواره هایی میکنند که کمترین بازگشت مالی ندارند.

شاهسواری اگر واقعا فشارهای حاکم بر جامعه را درک کرده چرا قید همکاری با این ارگانهای بودجه خوار تاریخ مصرف گذشته را نمیزند؟

به جز وی، مازیار میری که در نشست جشن به عنوان نیروی اجرایی جشن کناردست مدیرعامل می‌نشیند نیز باید به این پرسش پاسخ دهد که چطور می‌تواند در هیأت اجرایی جشنی باشد که به بهانه بحرانهای اقتصادی، معلق شده ولی در عین حال همکاری با یک محفل پربریز و بپاش موسوم به جشنواره جهانی را ادامه میدهد؟

میری که غم مردم را دارد چرا قید مدیریت میانی در جشنواره جهانی(؟) فجر که بیش از هشت میلیارد از بودجه عمومی در روزگار ریاضت اقتصادی بدنه جامعه صرفش را نزد؟؟

این پرسشها در نشست خبری جشن خانه سینما هم از سوی یکی از اهالی رسانه مطرح شد اما نه شاهسواری به آن پاسخی داد و نه مازیار میری!

سینماروزان: در کوران راه افتادن کمپین «نه به افطاری روحانی» از سوی برخی از سینماگران که واکنشی بود به فشارهای اقتصادی حاکم بر جامعه، سران خانه سینما نه تنها در افطاری شرکت کردند بلکه در بیانیه ای عموم سینماگران را دعوت کردند به حضور در افطاری!

حالا فقط کمی بیش از یک ماه بعد از بی محلی به کمپین «نه به افطاری روحانی»، منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما در نشست جشن خانه سینما اعلام کرده که به خاطر فشارهای موجود در جامعه جشن امسال برگزار نخواهد شد و فقط داوری مراسم صورت خواهد گرفت.

اینکه بالاخره و بعد از مدتها مدیرعامل خانه سینما ترجیح داده، در ظاهر هم که شده کنار صنف بیکار و کم کار بایستد مایه خرسندی است اما پرسش متعاقب این تصمیم چگونگی صرف هزینه ایست که در سالهای گذشته صرف برگزاری جشن شده!

مطابق اسناد منتشره توسط روزنامه «جوان» هزینه برگزاری آخرین جشن خانه سینما نزدیک به 850میلیون تومان بوده است(اینجا را بخوانید) و حالا با عدم برگزاری جشن پرسش اصلی آن است که این بودجه نزدیک به یک میلیاردی برگزاری جشن صرف چه خواهد شد؟

آیا با این یک میلیارد مقدمات راه اندازی بیمارستان جامع سینماگران کلید خواهد خورد یا آن که این رقم هنگفت صرف اموری غیر از جشن خواهد شد با کمترین سودی به حال بدنه صنف؟

سینماروزان: ماجرای توقیف دامنه‌دار برخی فیلمهای مجوزدار توسط مدیرعامل تصویرشهر و ممانعت از نمایش آنها در سینماهای شهرداری مدتهاست که جریان دارد. بعد از کمدی پرفروش «خالتور»، به تازگی فیلم پرمخاطب «دشمن زن» هم با ممنوعیت نمایش در سینماهای شهرداری مواجه شده است.

این توقیف خودسرانه با انتقاد حسین فرحبخش تهیه کننده «دشمن زن» مواجه شد و این تهیه کننده به صراحت از مدیریت علی احمدی بازمانده از روزگار قالیباف در تصویرشهر گلایه کرد و به طرح این پرسش پرداخت فردی که به سابقه روضه خوانی افتخار میکند چرا باید روضه خوانی را رها کرده و به سراغ مدیریت در شهرداری برود؟؟

توقیف خودسرانه «دشمن زن» توسط تصویرشهر، محکومیت جامعه صنفی تهیه کنندگان و کانون پخش کنندگان سینمای ایران را به دنبال داشت و این دو صنف فعال سینمای ایران از شهردار تهران خواستند شرایط حل مشکل پیش آمده را فراهم آورد و بسیاری از سینماگران ایرانی نیز به انتقاد از این تبعیضها پرداختند.

روند مدیریت تصویرشهر فقط حمایت یک نفر را در سینمای ایران به دنبال داشته است که او هم محمود رضوی تهیه کننده فیلم 3ارگانی «ماجرای نیمروز» است. این تهیه کننده که اخیرا و به عنوان نماینده شورایعالی تهیه کنندگان از شورای صنفی نمایش سربرآورده و به نایب رییسی شورا هم رسیده به جای آن که در غائله پیش آمده طرف بدنه صنف سینما را بگیرد و شرایط رفع تبعیض در سینماهای شهرداری را فراهم آورد به حمایت و تعریف و تمجید از خدماتی پرداخته که مدیر تصویرشهر داشته است!!!

این تهیه‌کننده لابد از خدمات مدیر تصویرشهر خاطرات خوشی دارد که این چنین به حمایت از او پرداخته و نمیتوان بر او خرده گرفت. خرده اصلی را باید از منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما گرفت که به عنوان رییس موقت(؟!) شورایعالی تهیه کنندگان، تهیه کننده فیلم 3ارگانی را به عنوان نماینده تهیه کنندگان به شورای اکران معرفی کرد!

آقای شاهسواری! آیا فردی که نماینده صنف تهیه کنندگان در شورای اکران است باید حامی تهیه کنندگان باشد یا حامی ارگانهایی که علیرغم داشتن مجوز به توقیف محصولات سینمایی می پردازند؟

سینماروزان: انتقادات وارده به حلقه بالادستی خانه سینما بابت ضعف در کارکرد صنفی و بجایش هیاهو راه انداختن برای برگزاری جشنهای متعدد سبب ساز آن شده که سران خانه سینما در سالهای اخیر تلاش کنند چهره هایی موجه در سینما را به عنوان رییس جشن انتخاب کنند تا احتمالا به واسطه حضور این چهره ها حجم انتقادات کمتر شود.

اگر پارسال هارون یشایایی تهیه کننده آثاری همچون «هامون» و «ناخدا خورشید» به عنوان رییس جشن انتخاب شد میتواند ناشی از همین تلاش باشد. تلاشی ابتر که در نهایت منجر شد به برگزاری جشن در زمین چمن و بر روی صندلیهای چلوکبابی!!!

امسال هم علی نصیریان به عنوان رییس جشن خانه سینما انتخاب شده تا شاید توجیه گر بریز و بپاشهای احتمالی جشنی باشد که بناست در دوران ریاضت اقتصادی شدید بدنه سینما برگزار شود!

اینکه در اوج رکود اقتصادی جامعه و به تبع آن سینما همچنان سران خانه سینما به دنبال برگزاری جشن هستند کاملا در تناقض است با حس مردمداری که نصیریان با آن شناخته شده اما مشکل اصلی گافهاییست که سران برگزاری جشن میدهند و در نهایت به نام نصیریان تمام میشود.

یکی از این گافها ارسال پیامک داوری جشنواره با تکمله «مایه امتناع است…» برای دعوت به تماشای آثار بوده! هر که قدر پنج کلاس سواد داشته باشد میداند آن «امتنان» است که انتهای پیامکهای دعوت میآید و نه «امتناع»!!!

با این حال سران خانه سینما این دو واژه را کاملا اشتباهی به جای هم به کار میبرند و در انتهای پیامک نام نصیریانی را میآورند که حتی در گفتگوهای پیش بینی نشده هم به شدت حساب شده حرف میزند. آقای نصیریان! حرمت خودت را صرف پوشش بیسوادی چندشغله ها نکن!

پیامک دعوت به داوری جشن خانه سینما-دقت کنید بر خطوط انتهایی و به کار بردن «امتناع» به جای «امتنان»

سینماروزان: سانحه سنگینی که مهدی فخیم‌زاده بازیگر-کارگردان ایرانی حین تولید تازه ترین فیلمش «مشت آخر» با آن روبرو شد کار او را به بیمارستان کشاند و هرچند سطح هوشیاری او کمی بیش از قبل شده ولی همچنان در آی.سی.یو بستری است و مشخص هم نیست تا چه زمانی باید بستری بماند.

این را بگذارید کنار این مسأله که قرارداد بیمه تکمیلی سینماگران 31خردادماه پایان یافته و با گذشت هشت روز از تیرماه هنوز وضعیت بیمه تکمیلی مشخص نیست! با این حساب بیمه تکمیلی سال قبل سینماگران که روند بوروکراتیک انرژی‌زای ارائه خدماتش در همان مدت قرارداد هم کلی گله و شکایت از سوی بدنه سینما را موجب شد، طبق قرارداد هیچ خدماتی به فخیم زاده نخواهد داد.

در این شرایط هزینه بستری فخیم‌زاده یا باید از جیب شخصی این سینماگر برود یا آن که حامد حسینی تهیه کننده جوان این فیلم که در فیلم اولش حمایت ارگانهایی همچون فارابی و حوزه و تصویرشهر را داشت باید هزینه درمان را بدهد! هر یک از این فرضها که درست باشد نتیجه فقط یک چیز است؛ اهمال مدیریتی در انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی 97 سینماگران.

وارد ماه چهارم سال جدید شده ایم و هیأت مدیره خانه سینما و در رأس آن منوچهر شاهسواری مدیرعامل این نهاد باید زودتر از اینها شرایط ارائه تسهیلات بیمه تکمیلی سینماگران را فراهم میکردند اما نه هیأت مدیره فعالیتی درباره بیمه تکمیلی انجام داده و نه مدیرعامل!

تازه این روند در شرایطی است که مدیرعامل 15شغله خانه سینما در هیأت مدیره صندوق اعتباری هنر هم حضور دارد و تنها با اندکی وقت گذاشتن، میتواند شرکتی درجه یک برای ارائه تسهیلات بیمه تکمیلی به سینماگران پیدا کند.

اما هشتمین روز تیرماه هم پشت سر گذاشته شده و مطمئنا به غیر از فخیم زاده، سینماگران دیگری هم در همین روزها نیازمند بیمه تکمیلی بوده و خواهند بود و هیچ واکنشی از هیأت مدیره خانه سینما و مدیرعامل آن را شاهد نیستیم!!

آیا حلقه بالادستی خانه سینما منتظر است تا خدا نکرده امثال فخیم زاده جان به جان آفرین تسلیم کنند و آن گاه در تشییع شان در رثایشان آه جانسوز سر دهند؟؟؟

سینماروزان: متعاقب آن که مجتبی حسینی معاون هنری ارشاد نشان درجه یک هنری خود را بخاطر شک و شبهه های پیش آمده بر سر چگونگی صدور این نشان پس داد، در محافل سینمایی هم پرسشهایی طرح شد درباره اینکه چگونه منوچهر شاهسواری مدیرعامل 15شغله خانه سینما نشان درجه یک هنری معادل دکترا دریافت کرده است!!؟

پیشتر با مرور کارنامه شاهسواری در سینماروزان درباره چگونگی صدور نشان درجه یک برای شاهسواری علیرغم کارنامه ای تنک در سینما طرح سوال کردیم(اینجا را بخوانید) و حالا شورای ارزشیابی هنرمندان ارشاد، توضیحات خود را درباره این پرسش آورده است.

شورای ارزشیابی هنرمندان ارشاد در چرایی صدور نشان درجه یک برای شاهسواری آورده است:  درباره درجه هنری جناب آقای منوچهر شاهسواری، موارد زیر به اطلاع می رسد: اول: جناب آقای منوچهر شاهسواری در رشته تهیه کنندگی در مورخ ۹۴/۵/۲۵ از شورای ارزشیابی درجه “یک افتخاری” گرفته است. دوم: درجه یک افتخاری به افراد بالای ۵۰ سال داده می شود که در حوزه تخصصی خود، آثار متعددی داشته و پیشکسوت محسوب می شوند. سوم: درجه ایشان با نظر موافق سه تن از متخصصان سینما، به تایید نماینده تام الاختیار رییس صدا و سیما، نماینده تام الاختیار وزیر علوم و نمایندگان فرهنگستان هنر و سازمان سینمایی رسیده که در نهایت به تأیید و امضا وزیر محترم وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسیده است.

مهمترین نکته توضیحات شورای ارزشیابی هنرمندان آن است که درجه هنری اعطا شده به شاهسواری که معادل دکتراست به تأیید 3 نفر از متخصصان سینما رسیده است! پرسش تازه تر آنجاست که این متخصصان چه کسانی هستند؟ و چگونه و با کدام استدلال تهیه کننده ای میان مایه که هیچ اثر جریان سازی در کارنامه اش نداشته است را کنار چهره هایی همچون داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، خسرو سینایی و ناصر تقوایی قرار داده و به مانند آنها برای وی هم نشان درجه یک صادر کرده اند؟؟

از آن گذشته خود شاهسواری چگونه جرأت کرده نشانی را دریافت کند که امثال تقوایی و مهرجویی و کیمیایی حائز دریافت آن بوده اند! آیا بهتر نیست شاهسواری که مدیرعامل صنف سینما هم هست و باید نمادی باشد در حمایت از بدنه صنف، برای احترام به غولهای صنف، نشان درجه یک را پس دهد و به جایش نشان درجه دو یا سه بگیرد؟

سینماروزان: کمبود فعالیتهای صنفی در خانه سینما مدتهاست که مورد انتقاد سینماگران قرار میگیرد و متأسفانه مدیر بالادستی خانه سینما نیز به جای آن که تلاشش را بگذارد بر حل برخی از اصلی ترین مشکلات صنفی که یکی اش «نداشتن یک بیمه درمانی جامع» است آن قدر درگیر دریافت مسئولیت در ارگانهای مختلف شده که از وی با عنوان «15شغله» یاد میکنند!

جشن فیلمبرداران سینمای ایران با نام «شب نقره ای» در حالی دوره تازه خود را برگزار کرد که گلایه ها از ضعف فعالیتهای صنفی مدیرعامل خانه سینما این جشن را تحت الشعاع قرار داد.

در این جشن تفاهم نامه ای که مفاد آن نامعلوم است، میان انجمن فیلمبرداران و شورایعالی تهیه کنندگان امضاء شد؛ تفاهم نامه ای که بناست به کمک صنف فیلمبرداران بیاید اما فیلمبرداران شناخته شده سینمای ایران این تفاهم نامه ها را به باد انتقاد گرفتند به خصوص که آینده شورایعالی تهیه کنندگان هم مشخص نیست و حرف و سخن برای راه اندازی صنف واحد تهیه کنندگان زیاد شنیده میشود.

حسن قلی زاده فیلمبردار آثاری نظیر «اجاره نشینها»، «کشتی آنجلیکا» و «جنگ نفتکشها» با بیان اینکه من خوش‌بین به این مفاهمه‌نامه‌ها نیستم اظهار کرد: ما از این تفاهمنامه‌ها زیاد امضا کرده‌ایم. سال‌ها جلسات زیادی گذاشته شده اما هیچکدام‌ به عمل نرسیده است و باید ببینیم این بار به آن عمل می‌شود یا نه و اگر شد خوشحال شویم نه الان.

قلی زاده ادامه داد: آقای شهسواری الان من وقتی به خانه سینما می‌آیم پنج منشی هستند که می‌گویند شما در جلسه هستید. آیا فقط مراسم کفن و دفن مهم است؟ امیدوارم شهردار تهران هم همت کند و مترو را به قطعه هنرمندان وصل کند که رفت وامد ما هنرمندان هم راحت‌تر شود!

اصغر رفیعی جم مدیر فیلم‌برداری «سگ کشی» و «وقتی همه خوابیم» نیز با اعلام اینکه من هیچ اطلاعی از این تفاهم نامه نداشتم تصریح کرد: یادم است که پارسال آقای شاهسواری صحبت می‌کردند و گفتند سال آینده جشن طلایی فیلمبرداران خواهیم داشت ولی به نظر من امسال برنزی است. حق انجمن فیلمبرداران بیش از این باید باشد. در این ۵۰ سال فعالیت من، هیچ موقعیت خوبی ندیده‌ام و هیچگاه این انجمن نتوانسته حضورش را اعلام کند. شأن هنرمندان را نادیده می گیرند و هیچوقت ندیده‌ام انجمن ما اگر بزرگداشتی برگزار می‌کنند در شأن این هنرمندان باشد با این حال امیدوارم این تفاهم نامه به نفع انجمن فیلمبرداران باشد.

سينماروزان: منوچهر شاهسواری می‌توانست فقط با بسامان رساندن بیمه درمانی جامع سینماگران یا تلاش برای پیدا کردن یک شرکت بیمه درجه یک برای بیمه تکمیلی سینماگران بدعتی را بگذارد که تا ابد از وی به عنوان یکی از مفیدترین مدیران صنفی سینمای ایران یاد شود اما…

اما شاهسواری ترجیح داده به جای بسامان رساندن فقط یک کمبود صنفی، وقت و انرژیش را بر مسئولیتهای متعدد و مختلف بگذارد و نتیجه هم که مشخص است؛ حجم بالای انتظارات صنفی و انتقادات متعدد به عملکرد رییس خانه سینما.

در این شرایط همچنان عطش بالای شاهسواری برای دریافت مسئولیتهای تازه ادامه دارد. به تازگی محمدمهدی حیدریان برای تجمیع صنوف تهیه‌کنندگی کمیته ای تازه راه انداخته و باز نام منوچهر شاهسواری به عنوان یکی از اعضای این کمیته به چشم میخورد.

غلامرضا موسوی، محمد بانکی، سید ضیاء هاشمی، مسعود اطیابی، مهرداد فرید، کامران قدکچیان، علی آشتیانی پور و علیرضا رضاداد دیگر اعضای این کمیته هستند.

حیدریان هدف خود از راه اندازی «کمیته یکپارچه سازی و ارتقاء نظام تهیه کنندگی» را کمک به ارتقای نظام تهیه کنندگی دانسته و در حکم خود برای اعضای کمیته آورده است: با اعتقاد به اینکه نظام مقتدر تهیه کنندگی می تواند امنیت سرمایه و توسعه بازار و تضمین حقوق مالکیت معنوی را زیر چتر خلاقیت، نوآوری و گشایش حوزه های موضوعی در افق ارزشی حاکم بر جامعه به واقعیت تبدیل کند امید است با استقرار نظام توانمند تهیه کنندگی حرفه ای به گونه ای عمل شود که ضمن درک دغدغه های ناشی از منافع ملی به قواعد و مناسبات حرفه ای اعتبار بیشتری بخشیده شود.

اینکه نه نفر اعضای حاضر در کمیته مذکور چگونه و با چه تمهیدی خواهند توانست تهیه کنندگان را به صنف یکپارچه و جامع برسانند مشخص نیست آن هم در روزگاری که درون برخی از صنوف چهارگانه هم اختلاف آرا و درگیریهای فراوان وجود دارد اما اینکه شاهسواری با حضور در کمیته 15شغله شده را به فال نیک می گیریم و دعا می کنیم که با ریاست مادام العمر ایشان بر این کمیته، فهرست مسئولیتهایشان به 16 برسد!!!

در ادامه مروری داریم بر فهرست مسئولیتهای 15گانه منوچهر شاهسواری:

–مدیرعاملی خانه سینما(۱)

–حضور در شورای صنفی نمایش(۲)

–عضویت در شورای صدور پروانه ساخت(۳)

–عضویت در هیأت مدیره صندوق اعتباری هنر(۴)

–عضویت در هیأت امنای مدرسه ملی سینما(۵)

–عضویت در هیأت امنای موسسه رسانه های تصویری(۶)

–عضویت در هیأت امنای بنیاد سینمایی فارابی(۷)

–عضویت در هیأت امنای مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی(۸)

–عضو شورای تصویب فیلمنامه حوزه هنری(۹)

–عضویت در هیأت امنای موزه سینما(۱۰)

–عضویت در هیأت مدیره موسسه هنرهای تصویری سوره(۱۱)

–دبیری شورایعالی تهیه کنندگان(۱۲)

–عضویت در شورای بررسی صلاحیت دفاتر سینمایی در سازمان سینمایی(۱۳)

–قائم مقامی شورایعالی اکران(۱۴)

–عضویت در کمیته یکپارچه‌سازی و ارتقای تهیه کنندگی(15)

سینماروزان: خبر درگذشت هر انسانی پیامهای تسلیت به بازماندگان و آرزوی شادی روح برای متوفی را به دنبال دارد. مرگ شتریست که در خانه همه میخوابد و این آرزوی شادی روح در نهایت نصیب همه خواهد شد.

درگذشت شعبانعلی اسلامی که در اواخر دهه شصت با عنوان مدیر تولید وارد سینما شد و چندی بعد تهیه کننده هم شد نیز بلاشک آرزوی شادی برای روح وی را به دنبال دارد.

اما وقتی می‌شنویم شعبانعلی اسلامی حالا بناست در قطعه هنرمندان دفن شود تعجب می‌کنیم! مگر شعبانعلی اسلامی در میانه دهه هفتاد و به دلیل مشکلات مختلف که مرور آنها ممکن است خوشایند بازماندگان نباشد، از صنف تهیه‌کنندگان اخراج شده نبود؟؟

پس چگونه است که هیأت مدیره خانه سینما و در رأس آنها مدیرعامل ابوالمشاغل به دفن یک اخراجی از صنف، در قطعه هنرمندان رضایت داده‌اند؟؟

مگر امکان دارد فردی که دو دهه قبل از صنف اخراج شده حالا بعد از مرگ به عنوان هم‌صنفی مورد حمایت جهت تخصیص مزار در قطعه هنرمندان قرار گیرد؟؟

سینماروزان: افطاری حسن روحانی با هنرمندان در شرایطی برگزار شد که برخی از چهره های مطرح به خاطر ریاضت اقتصادی حاکم بر بدنه جامعه به این افطاری نه گفته بودند اما سران خانه سینما برخلاف رویه در پیش گرفته شده از سوی این چهره ها در افطاری شرکت کردند و کلمه ای درباره اوضاع بغرنج اقتصادی سینماگران و مشکلات صنفی آنها حرف نزدند.

روزنامه اصولگرای «کیهان» با نقد چنین رویه ای نوشته است: نمایندگان خانه سینما در افطاری رئیس‌جمهور به جای انجام وظیفه خود مبنی بر پیگیری مشکلات صنفی سینماگران به طرح مسائل مبتذل سیاسی پرداختند!