سینماروزان: درباره آرا و نظرات شهید مرتضی آوینی حول فرهنگ و هنر همچنان حرف و حدیث فراوان است و به‌خصوص نظراتش حول موسیقی.

روزنامه جمهوری اسلامی خرداد۷۱ گفتگویی با سیدمرتضی آوینی انجام داده بود و از او درباره این پرسیده بود که چرا علاقه‌ای به استفاده از موسیقی در کارهایش ندارد.

آوینی گفته بود: هیچکدام از موسیقی هایی که تاکنون در کره زمین ساخته شده است متناسب با جنگ ما نیست و این را با یقین کامل می‌گویم که هر موسیقی که برای روایت فتح می‌گذاشتیم، هدف ما را مخدوش میکرد.

او ادامه داده بود: من فکر می‌کنم هر موسیقی را که برای روایت فتح می‌گذاشتیم ما را از هدف اصلی دور میکرد. مثلا اگر سمفونی شماره چهار چایکوفسکی را می‌گذاشتیم باز فضای خاص خود را دارد و ربطی به جنگ ما ندارد. موسیقی های این چنینی ما را از حقیقت جنگ دور میکرد و ما نمی‌خواستیم در وادی غیرحق بیفتیم.

آوینی تاکید کرده بود: در ابتدا سعی کردیم ملودی برخی از نوحه ها و موسیقی های مقامی را با پیانو تنطیم کنیم اما درنهایت دیدیم آنچه می‌خواهیم نشده است. برخی جاها انواع و اقسام طبل ها را به صورت محدود در زیرلایه استفاده نمودیم. در قسمت‌های اول از نوحه برای موسیقی استفاده کردیم و مثلا برای برنامه والفجر۴ از موسیقی نوحه استفاده کردیم و بعد فهمیدیم اشتباه کردیم چون اصولا موسیقی نباید بر کار مسلط باشد و موسیقی خوب آن موسیقی است که اصلا رو نیاید و شخصا چنین موسیقی را پیدا نکردم.

سینماژورنال: همزمان با 20 فروردین سالروز شهادت سیدمرتضی آوینی رسانه های مختلف سعی کردند به سهم خود درباره بازشناسی اندیشه های این شهید فعالیت کنند.

به گزارش سینماژورنال شبکه افق سیما هم به همین مناسب ویژه برنامه ای با نام “در جستجوی حقیقیت” روی آنتن فرستاد.

در این ویژه برنامه، یک روحانی مجری گری را برعهده داشت و می‌کوشید در گفتگو با همکاران شهید آوینی بخشهایی از ناگفته ها درباره این شهید را عیان سازد.

به گزارش سینماژورنال از جمله این همکاران رضا برجی مستندساز پیشکسوت سینما و تلویزیون بود. برجی با اشاره ای به اولین روزی که برای همکاری به “روایت فتح” رفته بود به مورد جالبی اشاره کرد.

یکی از کارمندان مرا رد کرد

برجی گفت: یادم می آید مدتی قبل از پایان جنگ و قبول قطعنامه با مقداری از دستنوشته ها و عکسهایی که حاصل فعالیتم در دفاع مقدس بود به دفتر “روایت فتح” رفتم. در آنجا یکی از کارمندان که مسئول گزینش بود نگاهی به عکسهای من انداخت و خیلی سریع و به طور رسمی ردم کرد.

آوینی کارهایم را بررسی کرد و گفت خیلی خوبه

خالق مستندهای “سالهای گلوله و زنبق” و “مادران صربرنیتسا” ادامه میدهد: می خواستم بیرون بروم که دیدم مردی با طمأنینه خاص در اتاق روبرویی نشسته است. نزدش رفتم و گفتم اینها دستنوشته ها و عکسهای من از حضور در جبهه است. اگر به دردتان می خورد استفاده کنید. او نیز با آرامش به بررسی کارهایم پرداخت و جز “خیلی خوبه…آفرین” از او نشنیدم.

به گزارش سینماژورنال وی افزود: وقتی به او که بعدها فهمیدم سیدمرتضی آوینی است از علاقه ام به کار با “روایت فتح” گفتم ایشان گفت فردا اول وقت اینجا باش تا به همراه یک گروه مستدساز برای ضبط یک کار مهم اعزام شوی.

برجی با بیان این مطلب که این پارادوکس رفتاری متعجبش کرده بود خاطرنشان ساخت: به سیدمرتضی گفتم اما گزینش مرا رد کرده است ولی ایشان گفت نگران نباش، باقیش با من. این چنین بود که خیلی راحت وارد گروه شدم و البته تا توانستم از ایشان آموختم.

سیرمرتضی از هر کسی به شما نزدیکتر است

به گزارش سینماژورنال رضا برجی با مخاطب قرار دادن جوانان و نوجوانان روزگار ما گفت: یادتان باشد که سیدمرتضی از هر کس دیگری به شما نزدیکتر است. او زمان حیاتش سعی میکرد با همه به زبان خودشان حرف بزند و همین اسباب محبوبیتش را موجب شد.

وی در پایان گفت: سیرمرتضی ملموس ترین شهید اهل قلم است که میتوان بی واهمه به او نزدیک شد و از محصولاتی که باقی گذاشته به قدر کفایت استفاده کرد.