سینماروزان: علی بهراد کارگردان جوان سبنمای ایران که فیلم پرمخاطب “تهران کنارت” را روی پرده دارد در گفتگویی مفصل با روزنامه شرق درباره چند و چون ساخت این فیلم صحبت کرده است.

فرازهایی از حرفهای علی بهراد را بخوانید:

–وقتی فیلم اولم «تصور» اکران شد، متأسفانه میزان سانسور فیلم به حدی بود که از مخاطب خجالت می‌کشیدم. حتی در قاب‌بندی دوربین، رنگ و نور هم دست برده شد. مثلا جایی آن‌قدر نور را دست‌کاری کردند که لباس لیلا حاتمی در فیلم جلوه‌گر نباشد. وقتی مردم «تصور» را می‌دیدند و می‌گفتند فیلم را دوست داریم، توضیح می‌دادم این نسخه اصلی نیست، اصلا پایان فیلم تغییر کرده است و مجبور بودم به آدم‌ها توضیح بدهم.

–«تصور» در کن حضور داشت و من در میهمانی‌هایی به واسطه حضور فیلم شرکت می‌کردم. یک بار در میهمانی‌ای شرکت کردم که اتفاقا در رودربایستی قرار گرفتم و قبول کردم بروم. فکر کردم پنج دقیقه در میهمانی باشم و بعد به شکلی در بروم. اتفاقا به دوستم گفتم بعد از چند دقیقه به من زنگ بزند و به بهانه‌ای من را از میهمانی بکشد بیرون. از پله‌ها پایین رفتم، در باز شد و یک دختر از ته قاب من رد شد و اگر عشق در یک نگاه وجود داشته باشد احساس می‌کنم در آن لحظه تجربه کردم و نه‌تنها از میهمانی فرار نکردم، بلکه تا آخرین لحظات در میهمانی بودم و دو روز بعد به کن رفتم و هفت ماه در پاریس بودم و هیچ‌وقت آن دختر را ندیدم و حتی با او حرف هم نزدم. اما تمام چیزهایی که فکر می‌کردم با آن دختر می‌توانستم تجربه کنم، شد فیلم‌نامه «سرنتی‌پیتی» یا «تهران کنارت». اسم اول این فیلم «سرنتی‌پیتی» به معنی سورپرایز است، به معنی اتفاق خوشایندی که توقع آن را نداری. به این اسم ایراد گرفتند که نام فیلم فرنگی است و باید فارسی شود. در صورتی که ریشه کلمه فارسی است. در نهایت اسم فیلم به «تهران کنارت» تغییر پیدا کرد.

—ابتدا فیلم‌نامه -تهران کنارت- برای دختر و پسری با سن بالاتر بود که قرار بود ترانه علیدوستی بازی کند. ترانه چند جلسه به دفتر آمد و براساس حضور او و با ایده هایش، فیلم‌نامه را بازنویسی کردیم. اما نشد که او در فیلم بازی کند. فیلم هزینه‌بر بود؛ تمام فیلم دکور است و فقط تهیه‌کننده‌ای مثل علی مصفا این شرایط را قبول می‌کرد. کل فیلم در 43 جلسه ساخته شد. بعد از اینکه ترانه علیدوستی دچار اتفاقات زیادی شد، به علی مصفا پیشنهاد دادم سن شخصیت‌ها را پایین بیاوریم و بر این اساس فیلم‌نامه را بازنویسی کردم. علی شادمان انتخاب اولم بود و در مورد شخصیت دختر از آدم‌های مختلفی تست گرفتم. آناهیتا افشار را چند سال قبل جایی دیده بودم و در ذهنم بود و به نظرم همیشه آدمی بود که با وجود توانایی زیادش به حقش نرسیده است.

—فیلم بعدی من «بن‌‌سای» هم یک پریناز ایزدیار دارد که هزار الله‌اکبر! فکر می‌کنم فیلم سوم من «بن‌سای» هم حرف‌های تازه‌ای دارد و به نظرم مشکل دوستان با فیلم «تهران کنارت» هم این است که تازه است. با وجود مشکلات زیادی که داشتیم، خوشبختانه فیلم آماده نمایش است. فکر می‌کنم فیلم جالبی شده است و در سینمای ایران جدید و تازه است. در سطح بین‌الملل هم فکر می‌کنم جزء خوب‌های این ژانر است و هیچ ربطی هم به فیلم‌های قبلی من ندارد. غیر از اینکه یک پسر شکست‌خورده دارد؛ ولی متفاوت است. در فیلم‌های کوتاه اولم ابتدا کاملا کلاسیک می‌ساختم، به این معنی که شروع، میانه و پایان کاملا مشخصی داشتند. ولی سعی کردم در «تصور» و در «تهران کنارت» ساختار راه به‌هم بریزم. البته در ادامه دوباره به همان فضای کلاسیک برگشتم و فیلم جدیدم «بن‌سای» را کاملا بر اساس اصول کلاسیک ساختم.

–بعد از «بن سای» اگر فیلم بعدی را شروع کنم، احتمال دارد در استانبول فیلم‌برداری کنم، اما اگر نشد و در ایران کار کنم مطمئنا کمدی خواهم ساخت.

سینماروزان: فیلم جنجالی و بحث بر انگیز «تهران کنارت» به کارگردانی علی بهراد پس از مدتی توقیف ،از چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت در سینماهای سراسر کشور روی پرده است.

علی شادمان، آناهیتا افشار و علی مصفا در این فیلم
به ایفای نقش می پردازند.
این فیلم سینمایی توسط «مهرگان فیلم » پخش میشود.
پوستر: عرفان بهکار

سینماروزان/زهرا منصوری: فیلم #تصور هزینه تولید خودش را از عرضه در خارج از کشور به‌دست آورده و خیلی بیشتر از آنچه توقع اولیه سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده بوده است، فیلم درآمد داشته است.

علی بهراد کارگردان فیلم تصور با بیان مطلب فوق به خبرگزاری مهر گفت: بدون آنکه دولت، ریالی برای آن خرج کرده باشد، براساس یک حساب سرانگشتی که خودمان محاسبه کرده بودیم، بالای ۲۰ هزار مخاطب در دنیا داشته است. انتظارم این بود به‌واسطه همین دستاورد، لااقل اجازه بدهند فیلم بعدی‌ام را با آرامش بیشتری بسازم. من می‌خواهم یک فیلم کمدی بسازم و انتظار آرامش بیشتری دارم. تا امروز دو فیلم ساخته‌ام که هر دو با سرمایه بخش خصوصی بوده است. اگر بخواهم باز هم بسازم سراغ بودجه دولتی نمی‌روم اما در عین حال توقع دارم اذیتم نکنند!

بهراد با بیان عدم پیش بینی حضور در کن ادامه داد: زمانی که من و لیلا حاتمی درباره ایده اولیه فیلم صحبت کردیم، توقع‌مان تولید یک فیلم جمع‌وجور و محفلی بود که احتمالاً قرار است عده کمی از مخاطبان را در محدوده شهر تهران راضی کند، فیلم اما از جشنواره کن سر درآورد و آنقدر بزرگ شد که همه اتفاقات بعد از آن فراتر از توقع ما بود، حتی همین اکران عمومی آن در ایران! به همین دلیل هم به‌رغم آنکه می‌پذیرم که فیلم می‌توانست فروش خیلی بهتری داشته باشد، اما از شرایط اکران آن راضی هستم. فیلم برای بخشی از جامعه ایران ساخته شده است به لیلا حاتمی ساخت ایده جمع‌وجور تصور که قبلا #مادلن نام داشت، را پیشنهاد دادم. ابتدا قصه کلی را تعریف کردم و در چند نوبت نسخه‌هایی از فیلمنامه را هم ارسال کردم. آنقدر نوشتم و ارسال کردم تا راضی بشوند. نتیجه این سخت‌گیری خانم حاتمی روی کیفیت نهایی فیلم هم تأثیر گذاشته است.

کارگران «تصور» در ادامه گفت: زمانی که فیلم «تصور» برای حضور در کن پذیرفته شد، مسئولان سینمایی احساس رضایت کردند و گفتند برای اولین‌بار یک تصویر تروتمیز از ایران قرار است به جشنواره‌های خارجی برود و از این منظر فیلم برای‌شان مهم بود اما از نظر محتوایی آن را مورد تأیید نمی‌دانستند! یکی از اعضای سخت‌گیر شورای صدور پروانه نمایش می‌گفت وقتی فیلمت را در شورا دیدیم، اولین واکنشم این بود که خدا پدرت را بیامرزد که بعد از ۴۰ سال بالاخره فیلمی دارد از ایران بیرون می‌رود که بدبختی و بیچارگی مردم را نشان نمی‌دهد.

بهراد تاکید کرد: آدم‌هایی که جرأت زندگی کردن دارند، برایم بسیار قابل احترام هستند. آدم‌هایی هم که در فیلم «تصور» می‌بینیم در عین تمام مشکلات و آسیب‌هایی که دارند، می‌خواهند زندگی کنند. مردم جامعه ما مشکلات بسیاری دارند و وضعیت زنان در این شرایط بغرنج‌تر هم شده است. در چنین شرایطی من همواره وقتی یک زن موفق را می‌بینم او را تحسین می‌کنم.