سینماروزان: علی نصیریان از جمله اولین بازیگران گروه هنر ملی به سرپرستی عباس جوانمرد بود؛ گروهی که سعی داشت نمایشنامه های منبعث از فرهنگ و زیست‌بوم ایرانی را روی صحنه ببرد، آن هم در شرایط خفقان بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲.

چون پیشتر در تئاترهای لاله زار(اعم از نصر یا فردوسی یا…) بیشتر متون خارجی اجرا می‌شد -از مولیر تا وُلپُن و…/ به جز معدودی اجراهای ایرانی مثل جعفر خان از فرنگ برگشته ی حسن مقدم-با راه افتادن گروه هنر ملی و افتتاح تماشاخانه سنگلج، شماری از کارگردانان و بازیگران مطرح سال‌های بعد نظیر علی حاتمی(ماهیگیر و قصه حریر)، علی نصیریان(بلبل سرگشته و بنگاه تئاترال)، بهرام بیضایی(غروب در دیار غریب و پهلوان اکبر می میرد) و اکبر رادی، کارهایی ایرانی را در سنگلج یا تلویزیون اجرا کردند.

به تازگی فیلمی کوتاه از علی نصیریان منتشر شده مربوط به سالها قبل که راحت و روان درباره ریشه های تئاتر ایرانی از نمایش‌های عامیانه(تخت حوضی) تا مذهبی( تعزیه ) تا مضحکه(تقلیدِ هزل‌آمیز و صورتک‌بازی) و… حرف می‌زند و در کنارش خواستار آن است که توجه به گونه‌های غربی هم مورد توجه قرار گیرد. ایران‌گرایی نصیریان آگاهانه است؛ هم از داشته‌ها میگوید و هم از درک هنر وارداتی.

برای تماشای فیلم اینجا را ببینید.

در این فیلم کوتاه حدودا ۲۰ ثانیه ای، به جز سعید امیرسلیمانی(با سبیل) و فخری خوروش سیگار به دست، شاهد بانویی شبیه به مهین شهابی هم هستیم که با لذت به حرفهای نصیریان گوش سپرده.

سینماروزان/حامد مظفری: علی نصیریان در واکنش به استفاده از تصویر کاراکتر علی‌یارِ فیلم شیر سنگی بر پوستر جشنواره فیلم فجر۴۴ طرف گفتگویی قرار گرفته و فرموده، مخالف این است که تصویری از ایشان بر پوستر جشنواره قرار داده شود و اگر میدانسته، حتما مخالفت میکرده!

اول. اظهارات بازیگری مثل نصیریان زمانی می‌توانست منطقی باشد که پوستر جشنواره مزین می‌شد به پرتره‌ای شخصی از خودشان و نه کاراکتری که بازی کرده.

جناب نصیریان! حتما بهتر از ما می‌دانند که بر پوستر فجر۴۴، تصویری از علی‌یار است آن هم با ردّ فشنگ بر شانه؛ پوستری که اجرای آن می‌تواند کاملا متاثر از جنگ ۱۲ روزه باشد. اگر نصیریان معتقد است که علی‌یارِ شیرسنگی، خود ایشان است که هیچ وگرنه فیلم شیر سنگی به غیر از ده ها بازیگر و دست اندرکار تولید، تهیه‌کنندگانی دارد که مالک اصلی فیلم هستند و آنها هستند که شرایط خلق اثر و کاراکتر را رقم زده‌اند!

پس حداقل انتظار بود که ایشان اعتراض خود را اول به تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اعلام کند و بعد کلا و شاید متاثر از جوگیری سیاسی، بخواهد فاز مخالف بگیرد.

دوم. چرا میگوییم شاید جوگیری ؟ به دلیل اینکه جناب نصیریان به غیر از چندین بزرگداشت که به بهانه های مختلف برایشان گرفته شده و اغلب هم برایشان پوستر و بنر زده‌اند، در همین جشنواره فیلم فجر و در دوره ۲۵، بزرگداشتی ویژه در فجر به خود دید که هم پوستر داشت و هم تیزر و آنونس مخصوص به خود. فجر که همان فجر است و فقط در فجر۲۵ علیرضا رضاداد، دبیر بود و در فجر۴۴، منوچهر شاهسواری که این دومی بالاخره یک کارنامه تهیه‌کنندگی در سینما و تلویزیون هم دارد!

اگر طراحی پوستر، فی‌نفسه، امری بد است چرا جناب نصیریان در همان فجر۲۵، با برپایی بزرگداشت و طراحی پوستر، مخالفت نکرد تا تکلیف بقیه را روشن کند؟

باز هم میگوییم آنچه بر پوستر رفته، تصویری از فیلم شیر سنگی محصول فارابی به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی و تهیه‌کنندگی مشترک جوزانی و علیرضا شجاع‌نوری است-که غیبت این دومی نیز در رونمایی پوستر پرسش‌برانگیز بود-ولی تا اینجا که به عنوان یکی از تهیه‌کنندگان فیلم، مخالفتی بروز نداده.

سوم. اظهارنظر اخیر نصیریان، یک فایده هم داشته و اینکه برگزارکنندگان جشن و جشنواره و بزرگداشت، از حالا به بعد بدانند ایشان علاقه‌ای به این جور مراسم ندارند و چه بهتر که از حالا به بعد به سراغ ده‌ها هنرمند متواضع‌تر بروند که سالهاست دارند کار می‌کنند منتها چون موج‌سواری بلد نیستند دریغ از یک بزرگداشت در همین جشنواره فجر! نمونه میخواهید؟ یکی اش فرخ نعمتی با کوله باری از تجربه از تشکیلات و هتل کارتن تا ماهی‌ها عاشق میشوند، آتش سبز، برف روی شیروانی داغ، سرو زیر آب، علفزار و…! بازیگری که از سینما تا تئاتر و تلویزیون و از اجرا تا صداپیشگی تجربه دارد و هم صدا و هم سیمای استانداردی داشته و هرجا که بوده-حتی در ایدئولوژیک ترین آثار- عامل افزایش کیفیت بوده.

تتمه. سعدی شیرازی در باب هشتم گلستان و در آداب صحبت تعریضی زده به درختی بی‌ثمر به نام سرو و آورده است: حکیمی را پرسیدند چندین درخت نامور که خدای عزوجل آفریده است و برومند هیچ یک را آزاد نخوانده‌اند مگر سرو را که ثمره‌اي ندارد. گویی درین چه حکمت است؟ گفت: هر درختی را ثمره معین است به وقتی معلوم. گاهی به وجود آن تازه‌اند و گاهی به عدم آن پژمرده شوند و سرو را هیچ از این نیست و همه ی وقتی خوش است و این است صفت آزادگان.

به آنچه می‌گذرد دل منه که دجله بسی/پس از خلیفه بخواهد گذشت در بغداد/گرت ز دست بر آید چو نخل باش کریم/ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد…

و بِه آن که یا کریم باشیم یا آزاد!

سینماروزان: دیدار نوروزی مسعود پزشکیان و علی نصیریان با گلایه های نصیریان در باب مشکلات حاکم بر پرداخت به آسیب های اجتماعی در آثار نمایشی همراه بود.

پزشکیان در این دیدار صادقانه از این گفت که وقت فیلم دیدن و تئاتر رفتن ندارد و مدعی شد که طرح مسئله بدون ارائه راهکار در آثار نمایشی، به هرج و مرج می انجامد.

با این حال نصیریان پاسخ محکم و محترمانه‌‌ای داد: ارائه راه‌حل برعهده تماشاچیان است؛

که احتمالا مسئولین را هم شامل می‌شود!

به گزارش خبرگزاری ایرنا مسعود پزشکیان ضمن ابراز خوشحالی از دیدار با  نصیریان گفت که من علاقه زیادی به هنرهای نمایشی دارم، اما آنقدر برنامه‌ها و مشکلات ما زیاد است که چندان وقتی برای رفتن به تئاتر و سینما پیدا نمی‌کنم!!

نصریان به پزشکیان گفت که «وظیفه تئاتر پرداختن به مشکلات و مسائل اجتماعی است» و رئیس جمهور اظهار داشت: فراتر از زاویه نگاه صرفا هنری، از زاویه نگاه علوم اجتماعی و مدیریتی می‌گویم، وقتی انتقادی و مشکلی را مطرح می‌کنیم ولی راهی نشان نمی‌دهیم، باعث بروز هرج و مرج می‌شود.

علی نصیریان ولی در مقابل، تاریخچه‌ای از اجرای نمایش در ایران ارائه کرد و با انتقاد از برخی نگاه‌های منفی به هنر نمایش و تئاتر گفت: ما را متهم به سیاه‌نمایی می‌کنند، اما واقعیت این است که وظیفه تئاتر به نمایش کشیدن مشکلات و ضعف‌ ها است. البته سینما و تئاتر نمی‌توانند راه‌حل ارائه کنند، ارائه راه‌حل بر عهده تماشاچیان است تا با لمس مشکلی که نمایش آن را با ابزار هنر و درگیر کردن احساس نشان داده، برای مشکلات راهکار پیدا کنند. در واقع تئاتر چهار رکن دارد؛ نویسنده، کارگردان، بازیگر و تماشاچی که از تئاتر درس می‌گیرد و وقتی مشکلات را از طریق نمایشنامه در ضمن درگیر شدن احساساتش، لمس می‌کند، به دنبال راه‌حل می‌رود.

این پیشکسوت هنر بازیگری «هنر را یک نیاز در جامعه توصیف کرد» و اظهار داشت: نیاز مردم فقط آب و نان نیست، آنها نیاز به خوراک روحی هم دارند. اخبار بد از جنگ و مشکلات باعث شده است که روحیه مردم تشنه شود و تئاتر و سینما می‌توانند روح مردم را آرام کنند؛ هنر و فرهنگ هویت ما و دریچه‌ای برای تنفس مردم است.

نصیریان با بیان اینکه «جامعه ایران تشنه رویدادهای هنری است»، افزود: من در رویدادی هنری در خوزستان شرکت کردم که قرار بود یک شب برگزار شود، اما به دلیل استقبال مردم سه شب متوالی اجرا شد. استقبال بالای مردم از برخی تئاترهای مدرن نشان می‌دهد که مردم تشنه تئاترها و رویدادهای هنری فاخر و پر محتوا هستند.

نصیریان تصریح کرد: تئاتر و سینمای ایران در مجموع در قبل و بعد از انقلاب خوب کار کرده است و امروز سینمای ما در جهان مطرح است. من در این سال‌ها با برخی کارگردان‌های جوان کار کرده‌ام و می‌بینم که چه استعدادهای درخشانی در سینمای ایران وجود دارند.

نصیریان از دولت و رئیس جمهور درخواست کرد که به ایجاد یک رویداد رقابتی برای نمایشنامه نویسی کمک کنند و خاطرنشان کرد: ما در فرهنگ و تمدن خود ادبیات و شعر داریم و تا حدودی رمان هم تولید شده است، اما نمایشنامه کم داریم و اگر این مسابقه به راه بیفتد، بسیار مفید خواهد بود تا استعدادهای درخشان فرصت بروز را پیدا کنند. در کشور استعدادهای زیادی داریم و باید به آنها مجال بروز بدهیم.

این پیشکسوت هنرهای نمایشی با اشاره به پیشینه و محتوای غنی ادبیات فارسی، بر ضرورت تالیف نمایشنامه‌هایی از آثار ادبای ایران تأکید و اظهار داشت: برخی هنرمندان خارجی نمایشنامه‌هایی از منطق الطیر یا شاهنامه نوشته‌اند، اما مشکل این است که آنها از دریچه نگاه خودشان این نمایشنامه‌ها را نوشته‌اند و ما باید از دریچه نگاه، تاریخ و فرهنگ ایرانی درباره آثار ادبی غنی گذشته‌مان نمایشنامه بنویسیم، چرا که وقتی یک ایرانی این محتواها را تبدیل به نمایشنامه کند، می‌تواند مفهوم آن را واقعی‌تر و دقیق‌ترعرضه کند.

استاد نصیریان در پاسخ به سوال وزیر ارشاد درباره نحوه ساخت اولین فیلم موج نوی ایرانی “گاو”، با بیان اینکه «من تمام عمرم را فقط کار نمایش کرده‌ام و تنها یک سال آن هم به دلیل مشکلات مالی معلمی کردم»، یادآور شد: گروهی داشتیم که قبل از فیلم «گاو» آن را به صورت یک نمایشنامه تلویزیونی به صورت زنده چند بار در تلویزیون اجرا کرده بودیم و همان عوامل، بازیگران اصلی فیلم «گاو» شدند. یک شب غلامحسین ساعدی به همراه جوانی به محل اجرای نمایش ما آمد و گفت این جوان می‌خواهد فیلم «گاو» را بسازد. او داریوش مهرجویی بود که فردی با استعداد و نخبه بود. او مولف فیلم «گاو» بود و من بازی کردن در مقابل دوربین را با او یاد گرفتم.

در این جلسه علی نصیریان برای پزشکیان دو بیت شعر را نیز به شکل آواز خواند و همچنین یک بشقاب منقش به اثری هنری را به نمایندگی از اهالی تئاتر به رئیس جمهور هدیه داد.

سینماروزان: علی نصیریان بازیگر باسابقه ای که فیلم “نوروز” را روی پرده دارد و بازپخش سریال خاطره‌ساز “میوه ممنوعه” را روی آنتن، در برنامه #سپنج، از عشق خواند.

«سپنج» با اجرای علی درستکار مجری باسابقه، که این روزها در حال پخش از پلتفرم فیلیمو است، یک برنامه گفت‌وگومحور کلاسیک است که سعی دارد گفتگوهایی عمیق‌تر و اندیشه محور با اهالی فرهنگ ترتیب دهد.

در هر قسمت از «سپنج»، با توجه به حوزه فعالیت میهمان برنامه، اتاق فکر برنامه سناریویی را تدارک دیده و براساس آن از مهمانان برنامه طرح مساله می‌شود. به جز علی نصیریان بازیگر باسابقه تاکنون سیدمهدی شجاعی، فاضل نظری و… از جمله مهمانان سپنج بوده اند.

برای تماشای فیلم آوازخوانی علی نصیریان، اینجا را ببینید.

سینماروزان: استاد علی نصیریان و پسرانش بابک و باربد به اتفاق سهیل موفق ، افشین هاشمی ، سیاوش چراغی پور و محمدرضا نادری برای اکران مردمی فیلم سینمایی “نوروز” در پردیس سینمایی هدیش با استقبال مخاطبان روبرو شد.

#نوروز یک فیلم مفرح نوروزی است که می‌تواند در کتار کودکان و نوجوانان مورد توجه خانواده ها قرار گیرد.

عکس : امین هاشمی

#نوروز با پخش #خانه_فیلم روی پرده رفته.

‌

سینماروزان: علی نصیریان در بزرگداشت نود سالگی خود از اهمیت برگزاری محافل فرهنگی ایرانی در دوران انزوای روح بشریت گفت.

نصیریان گفت: حیف فرهنگ ایران است که به سمت ابتذال برود و محافل فرهنگی با حضور بزرگان فرهنگی هنری است که اشک آدمی را درمی‌آورد.

نصیریان گفت: “منطق الطیر” برای ماست و خبر از آن نداریم و آن وقت پیتر بروک می‌رود کنفرانس مرغان را براساس آن و با همکاری ژان کلود کریر اجرا می‌کند.

وی با لحنی اشک آلود ادامه داد: وای بر ما که منطق الطیرمان را خودمان نتوانستیم اجرا کنیم چون عرضه نداریم و آن وقت میرویم متون خارجی را کپی می‌کنیم.

این بازیگر تاکید کرد: عطار، نخبه ای است برای خودش و منطق الطیر آواز و رقص و شعر و شعور را با هم دارد. رقص و حرکت جزئی از حیات انسانی ماست و البته رقص نه به معنای مبتذل آن بلکه به معنای جنبش و حرکت. مگر در عشایر رقص برای زراعت نداریم؟ رقص برای رزم نداریم؟ رقص برای حرکت نداریم؟

برای تماشای فیلم گفته های علی نصیریان، اینجا را ببینید.

سینماروزان: علی نصیریان بازیگر باسابقه به انتقاد از بازیگرانی پرداخت که آلوده مسکرات و مواد مخدر شده‌اند.

علی نصیریان به مجله تئاتر گفت: بازیگر نباید دنبال شب زنده داری باشد. نباید دنبال مواد مخدر باشد. نباید دنبال مشروبات الکلی باشد. بازیگر حتی سیگار هم نباید بکشد چون تنفس او را دچار خلل می‌کند و اگر هم اعتیاد به شب زنده داری دارد دنبال بازیگری نرود.

بازیگر ابوالفتح صحاف در سریال هزاردستان ادامه داد: بازیگر نباید گرفتار پرخوری باشد. نباید گرفتار کم خوری باشد. نباید زیاد بخوابد و نباید کم بخوابد و باید بدنش را با ورزش روی فرم نگه دارد.

این هنرپیشه توانا افزود: بازیگری شعبده‌بازی نیست که از آستینت به ناگاه نقش را بکشی بیرون. بازیگری مقدماتی دارد که تا آنها را انجام ندهیم بازیگر نمی شویم. برای ایفای هر نقش حداقل یک ساعت و نیم قبلش باید به مراقبه و تمرین گذراند. باید در صحنه نشست و فضا را تنفس کرد و از زندگی جدا شد و بعد نقش را در ذهن پروراند. 

نصیریان اظهار داشت: بازیگر سراغ دارم که یک دستش در صحنه بود و یک دستش در کتش و همین می‌شد که نمی‌توانست نقش را درست ادا کند و بعد که کار خراب میشد، این و آن را مقصر جلوه میداد…

سینماروزان/کیوان بهارلویی: من کار را در تئاتر از دهۀ ۳۰ آغاز کردم. در آن دوران در تئاتر درام‌نویسی وجود نداشت و کم‌کم به وجود آمد. در سینما نیز این اتفاق رقم خورد که روح دراماتیک در کارها لحاظ شود. آثار خوبی هم در این زمینه تولید شد. در این آثار، جراحی فکر و روان شکل گرفت؛ زیرا در سینما مشکلات فکری و روانی باز و جراحی می‌شود. در سینما و تئاتر درون‌کاوی داریم که توسط کاراکترها رخ می‌دهد.

علی نصیریان در مراسم دریافت جایزه زبان فارسی به خاطر فیلم #هفت_بهار_نارنج در دانشگاه تهران، با بیان مطلب فوق گفت: کاراکتر یعنی شخصیت. شخصیت کسی است که در رفتار فیزیکی و بیرونی او و همچنین برای بیان مسائل درونی، بازیگر در ایفای نقش خود را رها کرده و درون نقش را به ما نشان می‌دهد. این امر نیز با تلاش و ممارست بازیگر به دست می‌آید. بازیگری هم تمرین گروهی دارد و هم تمرین درونی. در تمرین درونی بازیگر با خود کار می‌کند. این خیلی مهم است که بخشی از هنر ورای داشته‌های ذاتی، تمرین است؛ زیرا جدا از خلاقیت ذاتی، بخش مهمی از بازیگری با تمرین حاصل می‌شود.

وی با بیان اینکه در فیلم «هفت بهارنارنج» از تجربۀ شخصی خود استفاده کرده است، بیان کرد: اثری که فوت همسرم روی من گذاشت، بسیار زیاد بود. این تأثیرگذاری هم تنها به خاطر عشق نبود بلکه بعد از سال‌ها زندگی، ارتباط انسانی مهم می‌شود. عشق خیلی مهم است؛ اما انسان هیچ‌گاه نمی‌تواند ارتباط انسانی را فراموش کند. برای همین من هیچ‌گاه طلاق را نفهمیدم. زن پایۀ بسیار مهم زندگی انسانی است. در این فیلم من از تجربۀ شخصی خودم استفاده کردم.

نصیریان تأکید کرد: بازیگر در نقش‌آفرینی خود، مسائل درونی نقش را تظاهر می‌کند؛ ولی این تظاهر باید به اندازه‌ای واقعی باشد که تماشاگر آن را بپذیرد. این داشتۀ بازیگری هم با تمرین و حضور در کارگاه‌ها و کلاس‌ها به دست می‌آید و در مرحلۀ بعد طبیعت خلاقه است که به بازیگر کمک می‌کند. بازیگری خلاقیت درون است. بازیگر واقعی ابزار دست کارگردان نیست، بلکه خودش خلاقیت دارد. در «هزاردستان»  علی حاتمی فقط به من گفت ابوالفتح را که قرار است نقشش را بازی کنی، یک دموکرات قفقاز است و به من سرنخ‌هایی داد؛ اما خودم هم فراوان جست‌وجو کردم تا بتوانم نقش را ایفا کنم.

این بازیگر اظهار کرد: در تئاتر، پایه و اساس اصلی زبان است، اما در سینما و تلویزیون زبان باید در مرحلۀ دوم قرار گیرد و اصل اول تصویر است. در سینما و تلویزیون اگر قرار است دربارۀ کاراکتر صحبت کنیم، وجه اول احساس و عمل و عکس‌العمل بازیگر و مرحلۀ دوم زبان است که البته باید به آن توجه ویژه کرد.

نصیریان ضمن درود به روان پاک فردوسی گفت: خدا فردوسی را بیامرزد که زبان فارسی را از هزار سال پیش تا به امروز زنده نگاه داشته است. در هنرهای ایرانی، شعر، معماری و نقاشی، خط و… آثارهای درخشانی وجود دارد؛ اما در سینما و تئاتر هم که از غرب وام گرفته شده است، آثار خوبی داریم. تئاتر، ساختار دراماتیک دارد. ارسطو به ساختار و اصول تئاتر توجه کرده است. گفتنی است در گذشته ما نمایش‌های تخت حوضی و نقالی داشتیم؛ اما به شکل دراماتیک چیزی به نام تئاتر نداشتیم.

سینماروزان: علی نصیریان که خود نوه‌ای مبتلا به اوتیسم دارد، پرداختن فیلم «بدون قرار قبلی» به کودکان مبتلا اوتیسم را یکی از نکات قوت این ساخته بهروز شعیبی دانست.

فیلم «بدون قرار قبلی» با حضور بازیگرانی همچون علی نصیریان، امین میری، الهام کردا و نیز تهیه‌کننده و کارگردان فیلم (محمود بابایی و بهروز شعیبی) و با رونمایی از پوستر این فیلم در پردیس سینمایی ملت به نمایش درآمد.

نصیریان که اخیرا در برنامه تلویزیونی «خندوانه» از ابتلای نوه خود به اوتیسم صحبت کرده بود، درباره فیلم «بدون قرار قبلی» بیان کرد: یکی از نقاط قوت فیلم پرداختن به اختلال اوتیسم در این اثر است و چقدر زیبا زندگی یک کودک اوتیسمی را روایت می کند که این نشان دهنده خلاقیت کارگردان فیلم است، چرا که در این فیلم انسانها به صورت خود واقعی نشان داده می‌شوند. 

او ضمن تقدیر از بهروز شعیبی و عوامل فیلم، اظهار کرد: فیلم «بدون قرار قبلی» سینماست. این فیلم داستان یک احساس انسانی را به تصویر می کشد. «بدون قرار قبلی» در رده فیلم‌های تاثیرگذار است چون توانسته حس انسان را جاری کند. من از بهروز شعیبی انتظار کارهای فوق‌العاده دارم چون توانایی ایشان را تولید فیلم خوب و تاثیرگذاری چون بدون قرار قبلی دیدم.

سینماروزان: سینما را با مهرجویی شروع کردم و برای فیلم #گاو او حتی برایمان جلسه تمرین بازی جلوی دوربین گذاشت. بعدتر بنا بود در فیلم اجاره نشینها هم بازی کنم ولی مهرجویی نقشی را پیشنهاد داد که نپذیرفتم و همین هم باعث ناراحتی ایشان و دوری چهل ساله شد.

علی نصیریان بازیگر مطرح با بیان مطلب فوق به نرگس عاشوری در روزنامه ایران گفت: بعد از چهل سال وقتی رضا درمیشیان تهیه کننده لامینور تماس گرفت و دعوت به همکاری کرد با سر دویدم و بدون اینکه سناریو را بخوانم گفتم برای مهرجویی با سر قرارداد می بندم. 

نصیریان ادامه داد: من همواره در حال آموختن هستم و از مهرجویی همچنان می آموزم. او اسطوره است و هم تکنیک را بلد است و هم بینش سینما دارد.

این بازیگر درباره دوری از تئاتر گفت: کار تئاتر پیشنهاد شده ولی دیگر توانش را ندارم و نمیتوانم با این سن و سال و در این ترافیک و دود به مرکز شهر بروم و برگردم.

علی نصیریان گفت: از مدیران صنفی می خواهم به جای برگزاری جشن و بریز و بپاش به دنبال ارتقای معیشت اهالی هنر باشند و از مخاطبان میخواهم کتاب بخواهند و ازجمله دو کتاب #زبان_زنده نوشته منوچهر انور و #ترجمه_های_صادق_هدایت از داستانهای چخوف و استون شرو و آلفونسو دو مارتین و… را بخوانند و یادمان نرود هدایت نویسنده ای بود که اولین ترجمه های مدرن را ارائه داد.

سینماروزان: مشکل ما این است که معلوم نیست نسل جدید سینما به چه سمتی می‌رود. هیچ کدام از این قدیمی‌ها انحراف‌هایی را که این روزها می‌بینیم نداشتند.

#احمدرضا_معتمدی کارگردان سینما با بیان مطلب فوق به خبرگزاری ایسنا گفت: آقای علی نصیریان یا حتی آقای عزت انتظامی که تا آخرین روزهای عمرشان با ایشان در رفت‌وآمد بودم، حتی یک نخ سیگار در زندگی نکشیدند و یک ریال پول مسئله‌دار به زندگی خود وارد نکردند و تا لحظه آخر عرق ریختند و تلاش کردند که پول حلال کسب کنند.

این کارگردان ادامه داد:  اینطور نبودند که مثل الان اینستاگرام داشته باشند و هر بار عکسی بگیرند با این اداهایی که بعضی از این سلبریتی‌ها درمی‌آورند. این نوع منش‌ها و رفتارها خیلی در عالم هنر ارزش دارد، مخصوصا وقتی می‌بینیم امروز یک بازیگر برای یک حضور کوتاه در فیلمی چند میلیارد پول می‌خواهد!

معتمدی بیان داشت: در حالی که در فیلم #دیوانه‌ای_از_قفس_پرید، قرارداد آقایان نصیریان و انتظامی چیزی حدود سه، چهار تومان بود که تازه بیش از ۷۰ جلسه فیلمبرداری طول کشید آن هم با اداهایی که من دارم و روزی ۵۰ تا ۶۰ برداشت می‌گرفتم و آخ نگفتند! آن‌ها یک بار هم نگفتند که تو به عنوان یک جوان ۳۰ -۴۰ ساله چه چیزی از ما بیشتر می‌دانی که این همه برداشت می‌گیری؟!

این کارگردان افزود: در آنجا با یک دیسیپلین دقیق که بیشتر تئاتری بود تا سینمایی، هرچه کارگردان می‌گفت را به عنوان فرمانده پروژه می‌پذیرفتند و هیچ گلایه و شکایتی نداشتند. البته با هم مشورت می‌کردیم و در نهایت به آنچه صحیح بود می‌رسیدیم. روزی که ما مونتاژ فیلم «دیوانه‌ای از قفس پرید» را تمام کردیم آقای خرقه‌پوش می‌گفت اولین فیلمی است که در هنگام مونتاژ نه یک پلان اضافه داریم نه یک پلان کم، یعنی دقیقا مطابق با دکوپاژ بدون هیچ کم و کاستی بودیم.

سینماروزان: وقتی فیلم تخریب شهرها و آواره شدن زن و بچه مردم اوکراین را می‌بینم دلم می‌گیرد و گریه می‌کنم. زندگی و عیدم تلخ و نانم زهر شده است. بعد از دو جنگ بزرگی که دنیا داشت، این چه کاری است در این عصر و زمانه؟ این چه کاری است در یمن، فلسطین یا اوکراین؟

علی نصیریان بازیگر برجسته با بیان مطلب فوق به روزنامه اعتماد گفت: این چه کاری است در یمن، فلسطین یا اوکراین؟ چرا بشر این کار را می‌کند؟ ما تمام این کارها را در فرهنگ و هنر انجام می‌دهیم تا به سمت انسانیت برویم و از خوی توحش و کشتار جدا شویم. من واقعا در عذاب و حیرت هستم و نمی‌دانم باید چه کار کنم؟ خدا کند جنگ اوکراین تمام شود. آدم از این زندگی و حیاتی که انسان برای خود ساخته است، دلش می‌گیرد و نمی‌داند چه کند؟ حیف نیست؟

این بازیگر اظهار داشت: خدا این حیات را داد تا از هوا و طبیعت استفاده کنیم  اما «یکی بر سر شاخ، بن می‌برید» این حکایت بشر  است هم کره زمین را به مخاطره انداخته و هم جنگ راه انداخته است. روسیه هم ابرقدرت است و عضو شورای امنیت است و مثلا امنیت دنیا دستش است، آن‌وقت چنین می‌کند. آیا این امنیت است؟ این تضادها آدم را دیوانه می‌کند.

بازیگر “پول خارجی” گفت: هیچ‌کس نمی‌تواند همان ابتدا آفرینش هنری داشته باشد، مگر به صورت سطحی و ظاهری که البته آن هم هنر نیست. هنر عمق و پشتوانه فکری دارد. واقعیت که نیست، ما واقعیت را می‌سازیم، بنابراین بازی باید به قدری تمرین شده باشد که عمق داشته باشد و باورپذیر و واقعی‌نما باشد. مخاطب باور که کرد دنبال می‌کند و کار در دل او می‌نشیند.

این بازیگر ادامه داد:  آدمی را می‌شناسم که از 45 سال پیش تئاتری از من در سنگلج دیده و هنوز تمام نشانه‌های آن را فراموش نکرده است؛ یعنی تعمقی در کار بوده که اثر آن توانسته در روح و جان و ذهن او بنشیند و یادش بماند. این چیز کمی نیست. ببینید مساله شهرت این نیست که کسی شما را بشناسد، شهرت به درد نمی‌خورد بلکه مهم محبوبیت است و کسی که در دل مردم جا باز کند و رابطه انسانی ایجاد می‌شود.

بازیگر “آقای هالو” گفت: تمام کارهایی که در فرهنگ و هنر انجام می‌دهیم برای رابطه انسانی است؛ برای اینکه انسان‌تر شویم و به سمت انسانیت حرکت کنیم. اینکه بازیگر و تماشاگر همدیگر را درک کنند و اثر بازیگر در مخاطب جاری شود و بماند یعنی رابطه انسانی و این کار در حرفه ما خیلی موثر است.

سینماروزان: علی نصیریان از یکی از آرزوهای تحقق نیافته خود که احیای کاراکتر مبارک است سخن گفت. مبارک از جمله کاراکترهای خاطره ساز نمایشهای آیینی-سنتی است که حتی از موسیقی پاپ لس آنجلسی سربرآورده و در بحر طویلهای فرامرز آصف خود را نشان داده!

علی نصیریان در رونمایی از پوستر بیستمین جشنواره تئاتر آیینی سنتی، از ویژگی های شخصیت نمایشی “مبارک” سخن گفت و توضیح داد: مبارک، شخصیتی بسیار کارآمد است چراکه او نقد می کند و نقدش هم خشن نیست بلکه بسیار شیرین و لطیف است. بنابراین به کمک مبارک، می توان بسیاری از مسائل امروز جامعه را مطرح کرد و مورد نقد قرار داد.

او اضافه کرد: مبارک به خود می خندد و خندیدن به خود بسیار مهم است و چه خوب که هر یک از ما بتوانیم گاهی در خلوت خود به خودمان بخندیم.

او در ادامه از یکی از تلاش های بی ثمر خود سخن گفت و یادآوری کرد: آرزو داشتم مبارک را به تئاتر امروز گره بزنم و تلاش هم کردم ولی به این آرزو نرسیدم اما  همزمان با بیستمین جشنواره تئاتر آیینی سنتی می خواهم خواهش کنم و پیشنهاد بدهم یک مسابقه نمایشنامه نویسی با تمرکز بر این شخصیت نمایشی و در راستای پیوند او با تئاتر امروز ما برگزار شود و جوانانی که توان نوشتن و پژوهش دارند، بر این شخصیت کار و آن را در دنیا مطرح کنند، همچنانکه دیگر کشورها نمایش “کمدیادلارته” را در دنیا مطرح کرده اند.

او تاکید کرد: خیلی دلم می خواهد کارکتر مبارک را در دنیا زنده کنیم و از آن به عنوان یک کارکتر نمایشی ایرانی در تئاتر امروز بهره ببریم و مسایل روز را بیان کنیم.

نصیریان با تاکید بر اینکه نباید مبارک را رها کرد، افزود: حیف است این کارکتر را رها کنیم. اجازه ندهیم نمایش های سنتی ما در جا بزند و دچار ایستایی شود. آنچنان که باید و شاید بر این نمایش ها کار  نشده و امیدوارم جوانان مستعد و پر انرژی که در تئاتر ما فعال شده اند، این گونه های نمایشی را فراتر از این ببرند و مضامین جامعه امروز را در دل آنها مطرح کنند. من دیگر این انرژی را ندارم ولی امیدوارم جوانان امروزی بتوانند این کار را به انجام برسانند.

سینماروزان/ساناز قنبری: علی نصیریان با گلایه از شعارهای بی‌هویت، خواستار رسیدگی به وضعیت اقتصادی مردم شد.

علی نصیریان درباره شرایط دشوار مادی مردم به روزنامه جام جم گفت: زندگی امروز خیلی دشوار و سخت شده است. در روزگار بیماری و گرفتاری، نمی‌توان به کسی که امکان خرید حتی یک بسته ماسک یا مواد ضدعفونی‌کننده را ندارد و شرایط کاری‌اش هم با کسادی مواجه شده، گفت چرا ناامیدی؟!

بازیگر “هزاردستان” و “سربداران” ادامه داد: خیلی از مردم الان محتاج نان شب‌شان هستند و نمی‌شود با تلقین، واقعیت‌های زندگی را وارونه جلوه داد.

علی نصیریان تاکید کرد: واقعیت‌های زندگی با شعارهای اخلاقی خیلی متفاوت است اما به‌هرحال اگر امید نداشته باشیم چه کنیم ولی نمیشود امید واهی به مردم داد و مردم باید امید را حس کنند.

سینماروزان: ازجمله سریالهای رمضانی ادوار رسانه ملی که همچنان هم بازپخش آن مخاطب دارد “میوه ممنوعه” است که توسط حسن فتحی ساخته شده است؛ با فیلمنامه‌ای از علیرضا کاظمی‌پور و دیالوگ‌هایی از علیرضا نادری که بعد از مرگ فرزند، کم‌کارتر شده.

اسماعیل عفیفه تهیه‌کننده “میوه ممنوعه” که در بدو تولید “شهرزاد” هم کنار فتحی بود به تازگی در گفتگو با بهناز شیربانی در شرق هم از نقش محمد خوش‌چهره نماینده مجلس هفتم در تولید “میوه ممنوعه” حرف زده است و از سانسور کامل سکانس رقص علی نصیریان!

عفیفه گفت: یکی از مواردی که در سریال «میوه ممنوعه» در این مقطع زمانی قابل‌توجه است، مباحثی است که در آن مطرح شد و چند سال بعد به‌صورت معضلات اجتماعی در حوزه اقتصادی ظهور و بروز پیدا کرد. در زمان ساخت سریال با مشاوران اقتصادی وزارت اقتصاد و با یکسری از اقتصاددانان گفت‌وگو‌هایی داشتم. آن سال‌ها ابتدای ایجاد مشکلاتی برای شرکت‌های تولیدی و کارخانه‌ها به‌واسطه ورود بی‌رویه کالاهایی بی‌کیفیت خارجی و جایگزین‌شدن آنها با کالاهای ایرانی بود. بعد از گفت‌وگو‌هایی که با برخی اقتصاددانان از جمله با محمد خوش‌چهره داشتیم، نتایج این تحقیقات را به قصه “میوه ممنوعه” وارد کردیم و بر مبنای آن اطلاعات درگیری‌هايی بین شخصیت‌های قصه طراحی شد!

به گزارش سینماروزان بد نیست بدانید محمد خوش‌چهره نماینده مجلس هفتم به‌خاطر رابطه‌ای سینوسی که دربرابر محمود احمدی‌نژاد داشت نیز بسیار خبرساز شد؛
خوش‌چهره در انتخابات۸۴ حامی احمدی‌نژاد بود و حتی به‌جای وی در مناظره اقتصادی با باقر نوبخت(نماینده هاشمی رفسنجانی) ظاهر شد ولی دو ماه بعد از پیروزی احمدی‌نژاد در انتخابات به منتقد او بدل شد.

خوش‌چهره درباره این تناقض رفتاری گفته بود با عدالت طلبی احمدی‌نژاد موافق است ولی با سیاست‌ورزی او زاویه دارد.

اسماعیل عفیفه درباره سانسورهای وارده به “میوه ممنوعه” گفت: یکی از زیباترین صحنه‌های سریال جایی بود که در شبی که یونس فتوحی به در منزل هستی شایگان می‌رود و می‌گوید همه شرط‌وشروط او را انجام داده و بعد از آن رقص سماع مانندی را با یک موسیقی زیبا انجام می‌دهد که این بخش حذف شد. من تا آخرین لحظه با مهدی فرجی درباره پخش این صحنه گفت‌وگو کردم که مجوز پخش آن را بگیرم اما نشد.

عفیفه ادامه داد: امیر جعفری هم در ابتدای داستان شکل و شمایل مذهبی داشت که البته در قسمت‌های بعدی این مورد را با کم کردن حجم ریشش اصلاح کردیم تا به آقازادگان برنخورد! در میوه ممنوعه امیر جعفری نقشی را بازی کرد که بعدها با محاکمه برخی از آقازاده‌ها به عنوان مفسدان اقتصادی و زندانی‌شدن برخی از آنها برای بیننده عینیت بیشتری پیدا کرد. در “میوه ممنوعه” ما از معضلی که چند سال بعد گریبان اقتصاد ایران را گرفت، صحبت کردیم و به نوعی هشدار دادیم که چنین خطری اقتصاد ایران را تهدید می‌کند و این خطر از اشخاصی شروع می‌شود که ظاهر مذهبی دارند. این‌هم از مواردی بود که همان موقع مورد اشکال واقع شده بود.

سینماروزان: علی نصیریان بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون و تئاتر روی آنتن زنده رادیو ایران، ماجرای کرونا را مجالی کرد برای تاختن به سیاستمداران پرمدعایی که مدام پز خدمت میدهند ولی از مدیریت جامعه به هنگام انتشار یک ویروس هم ناکامند.
علی نصیریان درباره شرایط این روزها با وجود ویروس کرونا در “فرش بنفشه”رادیوایران اظهار کرد: این یک تجربه خیلی خوب بود تا تذکر و هشداری به انسان بدهد که این همه اِهِن و تُلُپ دارد، با این همه فناوری و اقتصاد و پول و زور و اسلحه های مدرن در مقابل یک ویروس از پا درمی آید و نمی داند چه کند. این ویروس را نمی شناسد و نمی داند با او چه معامله ای کند. طول می کشد تا آن را بشناسد و بتواند برای آن دوا و درمان پیدا کند. این موضوع خیلی عجیب و جالب است.
این بازیگر خطاب به سیاستمداران منفعت طلب پرمدعا یادآور شد: ما باید به خودمان یادآوری کنیم که خیلی هم دستمان پر نیست و بسیار آسیب پذیر هستیم و ممکن است با یک ویروس کلکمان کنده شود. در نتیجه این همه غرور و تکبر و فخرفروشی و زورگویی و قلدری و بزن و بهادری و کشتن همدیگر چه لزومی دارد؟ اکنون بشر در موقعیتی است که باید به یک همگرایی، همبستگی و دوستی برسد. تمام ملت ها باید از دشمنی و درگیری و خصومت دوری کنند. این یک هشدار برای ما است. ممکن است خود کره زمین هم مطمئن نباشد که چه اتفاقی خواهد افتاد. اصلا با کارهایی که بشر با کره زمین کرده انتهای کار نامعلوم است.
نصیریان ادامه داد: انسان ها در ماجرای کرونا با یکدیگر هم درد شده اند و یک درد مشترک دارند. همه می خواهیم زنده باشیم و نمیریم. همه از این ویروس لطمه می خورند و این باید برای ما آموزنده باشد که آقاجان ما که در چنین موقعیت هایی همدیگر را می پاییم، روسیه به آمریکا مسائل بهداشتی می فرستد یا امریکا می خواهد برای ایران وسایل بفرستد فقط در این زمان نباشد، وقتی چنین مسائلی نیست و در دوران صلح و آرامش هم با یکدیگر دوست باشیم. فرهنگ و هنر و مسائل معنوی برای همین است.
این بازیگر پیشکسوت در پاسخ به اینکه آیا پس از اتمام ماجرای کرونا، این روزها و عبرتی که باید بگیریم یادمان می ماند، تاکید کرد: اشکال کار ما همین است. بشر فراموشکار است، همانطور که مرگ را فراموش می کند. همسرش، پدرش را در گور میگذارد و می بیند اما باز هم سر خانه اول برمی گردد.

وی تصریح کرد: می خواهم با این ملت نازنین و عزیزی که این همه صدمه خوردند همدردی کنم. مردمی که با مسائل اقتصادی، گرانی، کمبودها و نقصان هایی که بوده دست و پنجه نرم کرده اند. این مرض هم که آمده با از دست دادن کار و خانه نشینی مواجه شده و دارند تحمل می کنند. من به این انسان ها تعظیم و با آنها همدردی می کنم.

سینماروزان: علی نصیریان که این روزها فانتزی “مسخره‌باز” را روی پرده دارد به تازگی مدعی حضور شعبان جعفری در شب اجرای تئاتری از بهرام بیضایی شده است!!

نصیریان با اشاره به آشنایی‌اش با شعبان جعفری به “اندیشه پویا” گفت: شعبان جعفری را من از جوانی می‌شناختم. سر سه‌راه بوذرجمهری یک کله‌پزی بود که شعبان هر روز صبح آنجا صبحانه می‌خورد و من می‌دیدمش. یک سری از بچه‌لات‌های طرف‌های شهر نو و گمرک و مولوی هم توی مدرسه پیرنیا بودند و یادم هست که شعبان می‌آمد و مدرسه و برای نوچه‌هایش نمره می‌گرفت. این‌ قدر این مدرسه اوضاعش خراب بود که به آن می‌گفتند دانشکده.

نصیریان ادامه داد: بعدها شعبان خیلی عوض شد. زورخانه‌ای تاسیس کرد و با سران رفت‌وآمد کرد و سر و لباسش را درست کرد و انگار که انتلکتوئل شده بود.

علی نصیریان با اشاره با حضور شعبان در اجرای “پهلوان اکبر می‌میرد” نوشته بهرام بیضایی و با کارگردانی عباس جوانمرد در ابتدای دهه چهل گفت: سنگلج در جنوب خیابان پارکشهر بود و زورخانه شعبان در شمالش و این بود که او یک شب من و انتظامی و خیلی از هنرمندان دیگر را دعوت کرد برویم زورخانه و برنامه‌شان را ببینیم. بعدش یک شب همه‌شان آمدند سنگلج برای دیدن “تئاتر پهلوان‌اکبر می‌میرد”. راستش ما دیگر بعد از بیست‌وهشتم مرداد کار سیاسی را کنار گذاشته بودیم و سیاسی نبودیم و هم و غم مان کار هنری بود.

سینماروزان: انتقادات وارده به حلقه بالادستی خانه سینما بابت ضعف در کارکرد صنفی و بجایش هیاهو راه انداختن برای برگزاری جشنهای متعدد سبب ساز آن شده که سران خانه سینما در سالهای اخیر تلاش کنند چهره هایی موجه در سینما را به عنوان رییس جشن انتخاب کنند تا احتمالا به واسطه حضور این چهره ها حجم انتقادات کمتر شود.

اگر پارسال هارون یشایایی تهیه کننده آثاری همچون «هامون» و «ناخدا خورشید» به عنوان رییس جشن انتخاب شد میتواند ناشی از همین تلاش باشد. تلاشی ابتر که در نهایت منجر شد به برگزاری جشن در زمین چمن و بر روی صندلیهای چلوکبابی!!!

امسال هم علی نصیریان به عنوان رییس جشن خانه سینما انتخاب شده تا شاید توجیه گر بریز و بپاشهای احتمالی جشنی باشد که بناست در دوران ریاضت اقتصادی شدید بدنه سینما برگزار شود!

اینکه در اوج رکود اقتصادی جامعه و به تبع آن سینما همچنان سران خانه سینما به دنبال برگزاری جشن هستند کاملا در تناقض است با حس مردمداری که نصیریان با آن شناخته شده اما مشکل اصلی گافهاییست که سران برگزاری جشن میدهند و در نهایت به نام نصیریان تمام میشود.

یکی از این گافها ارسال پیامک داوری جشنواره با تکمله «مایه امتناع است…» برای دعوت به تماشای آثار بوده! هر که قدر پنج کلاس سواد داشته باشد میداند آن «امتنان» است که انتهای پیامکهای دعوت میآید و نه «امتناع»!!!

با این حال سران خانه سینما این دو واژه را کاملا اشتباهی به جای هم به کار میبرند و در انتهای پیامک نام نصیریانی را میآورند که حتی در گفتگوهای پیش بینی نشده هم به شدت حساب شده حرف میزند. آقای نصیریان! حرمت خودت را صرف پوشش بیسوادی چندشغله ها نکن!

پیامک دعوت به داوری جشن خانه سینما-دقت کنید بر خطوط انتهایی و به کار بردن «امتناع» به جای «امتنان»

سینماروزان: خانه سینما بی توجه به تحریم افطار رییس جمهوری که توسط شماری از بدنه سینماگران صورت گرفت نمایندگان خود را به افطاری فرستاد و در شرایطی که بسیاری منتظر بودند این نمایندگان در گفتگوی رودررو با رییس جمهور درباره ابتدایی ترین مشکلات صنفی سینماگران که یکی اش نداشتن یک بیمه درمانی جامع است و دیگری نداشتن امنیت شغلی حرف بزنند این صحبت درباره بازگشت سینماگران قبل از انقلاب بود که شد سقف تقاضای نمایندگان خانه سینما!

علی نصیریان که رییس جشن خانه سینما شده در افطاری ریاست جمهوری به ذکر خیر ناصر ملک مطیعی پرداخت و فاطمه معتمدآریا از اعضای هیأت مدیره خانه سینما با نام بردن از بهروز وثوقی در لزوم بازگشت به وطن هنرمندان قبل از انقلاب سخن گفته و نامه ای حاوی چنین تقاضایی را به رییس جمهور تحویل داد!

اگر همین تقاضا هم در کنار طرح مشکلات اصلی بدنه سینماگران صورت میگرفت باز توجیه‌پذیر بود که نمایندگان صنف چندجانبه به قضایا نگریسته‌اند اما در تمام مدت زمان سخنرانی، نمایندگان صنف کلمه ای درباره مشکلات معیشتی سینماگران، نداشتن بیمه بیکاری و حتی خلأ بیمه درمانی جامع سینماگران حرف نزدند و حتی این جسارت را به خود راه ندادند که بگویند در کشوری با انبوهی از منابع طبیعی، بعد از نزدیک به سه دهه از راه اندازی خانه سینما حتی یک درمانگاه تخصصی برای سینماگران راه نیفتاده است!؟

آیا خانه سینما گمان دارد اگر مشکل ممنوعیت کاری هنرمندان پیش از انقلاب حل شود آن گاه مشکلات دیگر هم حل خواهد شد؟ یعنی با بازگشت بهروز، گوگوش، شهرزاد، ملوسک، جمیله و شورانگیز طباطبایی، یک «بیمه درمانی جامع» برای سینماگران ایجاد خواهد شد؟ یعنی با بازگشت  فرزانه تأییدی، مری آپیک، پرویز صیاد، فرزان دلجو، شهناز تهرانی، مسعود اسدالهی و رضا علامه‌زاده معضل امنیت شغلی سینماگران رفع شده و کلنگ راه اندازی یک بیمارستان تخصصی برای سینماگران زده خواهد شد؟

سینماروزان/محمد شاکری:

منفی: سه سال قبل ملودرام «آوازهای سرزمین من» که به چالش کشیده شدن رابطه ای عاشقانه در اثر تهاجم داعش را بر بستری انسانی به تصویر می کشید به جشنواره راه ندادند تا شیرینی برجام تلخ نشود؟! و حالا «امپراطور جهنم»ی به جشنواره راه یافته که نه تنها از روایت یک داستان سرراست درباره داعش عاجز است که سیر بی منطق وقایع آن را تا حد یک شوخی پیش می برد.

منفی: لاتاری بازی این بار در فرانسه ! نمی دانیم «لاتاری» از روی «امپراطور…» برداشه شده یا بالعکس اما اینکه زیربنای هر دو تجاوز است و هر دو انتقام بی منطق را مسیر امتداد دادن به داستان انتخاب کرده اند غریب است.

منفی: مانده ایم امثال علی نصیریان و محمد کاسبی که مدام از کیفیت ضعیف آثار تولیدی در سینما و تلویزیون گلایه میکنند چگونه راضی به حضور در اثری تا این حد متزلزل شده اند؟؟

منفی: نگرانیم برای محمد خزاعی که راضی شده نامش به عنوان تهیه کننده روی چنین محصولی بیاید! اخوی! «قلاده‌ها…» ی2 را بساز!!

منفی: ساختار ضعیف «امپراطور…» و کیفیت پایین تصویرسازی رایانه ای چه در نماهای کنار دریا و چه در نماهای پر زدوخورد حکایت از آن دارد که برای عوامل همین که فیلم را ضدداعش بنامند کافی بوده و نیازی احساس نمی کرده اند که ضعف داستانی را با ابزار تصویرسازی پوشش دهند اما…

منفی: سوال آنجاست که آیا «امپراطور…» در مخاطب حس نفرت به داعش ایجاد می کند؟؟ بعید است! وقتی ریشه شکل گیری داعش را شخصی کرده و در حد یک تجاوز ناموسی می بینید معلوم است که بدترین وسیله را انتخاب کرده اید برای رسیدن به هدف!

گاف:
تاکید بر مونیتوری با برند موتورولا ی امریکا⇐مگر موتورولا مونیتور هم تولید میکند؟شاید به سفارش ارگانی سازان!

کاراکتر:

— فرخ نعمتی در نقش شیخ شیعه، بی ادعا شخصیتش را ساخته درست در نقطه مقابل علی نصیریان که با اغراقهای بیهوده حتی از خلق تیپ عاجز بوده!

پلان:

— ریختن آدمهای به محل زندگی سفیر عربستان(lol)

–مراسم قرآن سوزی در کنیسه!

دیالوگ:

–سلطان! پسرت حاصل همین غارت و تجاوز بود که تو مشروعش کردی!

–میدونستی مردا هم باردار میشن؟؟

–کدام سوره قرآن با بسم الله و شمشیر و گلوله آغاز شده⁉️