سینماژورنال: سعید آقاخانی که سالها پیش از این با چهره هایی چون رضا عطاران و فرهاد اصلانی کار تئاتر میکرده هرازگاه عکسهای جالبی از آن روزگاران منتشر میکند.

به گزارش سینماژورنال در تازه ترین تصاویر قدیمی آقاخانی او را در کنار رضا عطاران و فرهاد اصلانی در حالی می بینیم که این دو بسیار متفاوت از امروز هستند.

فرهاد اصلانی با اندامی لاغر و در دو تصویر یکی با سبیلی پررنگ و دیگری بدون ریش و سبیل و رضا عطاران نیز با ریشی انبوه.

فرهاد اصلانی هم در کنار عطاران و آقاخانی از جمله کسانی بود که برای بازی در “ساعت خوش” به کار دعوت شد اما از آنجایی که گمان می کرد کار در یک مجموعه طنز آیتمی ممکن است موچب کلیشه شدن وی شود ترجیح داد این پیشنهاد را قبول نکند.

سالها بعد از “ساعت خوش” اصلانی این روزها به بازیگر مورد علاقه بسیاری از کارگردانان سینمای ایران در ایفای نقشهای چندپهلو بدل شده است و عطاران و آقاخانی نیز علاوه بر بازیگری تجربه های کارگردانی موفقی داشته اند.

رضا عطاران با ریشی انبوه در کنار سعید آقاخانی

فرهاد اصلانی(نفر دوم از سمت چپ)

فرهاد اصلانی در کنار سعید آقاخانی

سینماژورنال: رضا میرکریمی در حالی بنا دارد به زودی فیلمبرداری تازه ترین اثرش “دختر” را آغاز کند که شنیده های جالبی درباره ماجرای داستانی فیلم و روند تامین بودجه آن مطرح شده است.

به گزارش سینماژورنال میرکریمی در آخرین روزهای سال گذشته پروانه ساخت “دختر” را به تهیه کنندگی خودش از اداره نظارت گرفت آن هم در حالی که نام مهران کاشانی رفیق قدیمی او به عنوان نویسنده اثر به چشم می خورد.

مهران کاشانی که از اوایل حضور میرکریمی در سینمای بلند و درام تحسین شده “زیر نور ماه” کنار وی حضور داشت فیلمنامه “دختر” را با محوریت بررسی معضلات زندگی دختران جوان طبقه سنتی جامعه نوشته است.

دختری که میخواهد در پارتی شرکت کند اما نمی تواند

محوریت “دختر” همان طور که از نام فیلمنامه برمی آید دختری جوان و متعلق به خانواده ای سنتی است که در خوزستان زندگی می کند و از سوی دوستانش برای شرکت در یک پارتی یا همان مهمانی به تهران دعوت می شود. به گزارش سینماژورنال با این حال خانواده وی اجازه حضورش در این مهمانی را نمی دهند و همین جاست که درام فیلم شکل می گیرد؛ دختر از خانه فرار کرده و می کوشد مستقلا تجربه حضور در این مهمانی را بدست آورد.

حضور دختری بی پشتوانه در بدنه اجتماعی متناقض و از آن سو تلاشهای پدر برای پیدا کردن دختر و بازگرداندنش به خانه است که اتفاقات مختلف فیلم را شکل می دهد.

سیر و سلوکی مشابه “خیلی دور خیلی نزدیک”

موضوع “دختر” به نسبت دوره ای که در آن زندگی می کنیم نمی تواند آن قدرها ملتهب باشد و گویا برای همین بوده که پروانه ساخت فیلم هم به راحتی صادر شده است. البته که بواسطه سیر و سلوکی که کاراکتر محوری فیلم برای دریافت واقعیات انجام می دهد، “دختر” بی شباهت نیست به “خیلی دور خیلی نزدیک” دیگر ساخته میرکریمی.

چهره ای تازه در نقش اصلی؟!

به گزارش سینماژورنال میرکریمی به دنبال چهره ای کمتر دیده شده برای واگذاری نقش محوری فیلم است؛ البته که او برای یافتن این چهره گروه ویژه ای را به خدمت گرفته که هم از چهره های تئاتر و هم هنرجویان کارگاههای تئاتر تست می گیرند. با این حال اگر این چهره پیدا نشود میرکریمی یکی از بازیگران حرفه ای سینما را به خدمت خواهد گرفت.

اصلانی پدر دختر می شود

فرهاد اصلانی بازیگر توانمند ایرانی نیز به عنوان بازیگر نقش پدر دختر انتخاب شده است. حضور دوباره فرهاد اصلانی در کنار میرکریمی از این جهت می تواند جالب باشد که وی چندی قبل در گفتگویی میرکریمی را بخاطر موضع گیریهایش درباره حضور “یه حبه قند” در جشنواره سی و یکم مورد انتقاد قرار داده بود.

فرهاد اصلانی و رضا میرکریمی در پشت صحنه “یه حبه قند”

بودجه میلیاردی یک بانک برای حمایت از تولید

به گزارش سینماژورنال شاید جذاب ترین نکته مرتبط با پروژه تازه میرکریمی ارگان حمایت کننده فیلم باشد. این ارگان همان بانک خصوصی است که در جشنواره سی و سوم فیلم فجر نیز حضور پررنگی داشت.

میرکریمی با ارائه فیلمنامه “دختر” به کارگروه سینمایی این بانک نظر مثبت آنها را برای حمایت مالی از تولید این کار جلب کرده است و آنها نیز بودجه میلیاردی خوبی را برای این کار تصویب کرده اند.

دلیل جدایی حمید خضوعی ابیانه از گروه تولید

گروه پشت صحنه “دختر” تقریبا همان عواملی هستند که در سالهای اخیر کنار میرکریمی بوده اند با این حال حمید خضوعی ابیانه مدیر تصویربرداری باسابقه سینمای ایران و رفیق قدیمی میرکریمی برای حضور در “دختر” با وی به توافق نرسیده است.

خضوعی ابیانه در چندین فیلم میرکریمی از “زیر نور ماه” و “کودک و سرباز” گرفته تا “خیلی دور خیلی نزدیک” و “یه حبه قند” در کنار وی حضور داشته و برای “دختر” نیز ابتدا از وی برای مدیریت تصویربرداری دعوت به عمل آمده اما علیرغم توافقات ابتدایی در نهایت خضوعی قید همکاری با این پروژه را زده است.

حمید خضوعی ابیانه(اولین نفر از راست) در پشت صحنه “یه حبه قند”

برخی از عدم توافق بر سر مبلغ قرارداد می گویند اما خضوعی ابیانه به سینماژورنال گفت که به دلیل درگیری در یک پروژه سینمایی دیگر که مدتی پیش از”دختر” به او پیشنهاد شده نتوانسته در این کار حضور یابد.

بازگشت به “یه حبه قند” یا امتداد “امروز”؟

باید منتظر روزهای آتی ماند و خبرهای جالبتری را از فیلم شنید؛ فیلمی که به اعتقاد بسیاری، تلاش میرکریمی برای بازگشت به اجماعی خواهد بود که در “یه حبه قند” میان منتقدان و مخاطبان عام شکل داده بود.

سینماژورنال/حـــامد مظفـــری: در فضای سیاست زده ای که در آن زندگی می‌کنیم یافتن چهره های هنری که مستقل رفتار کرده و مستقل سخنان خویش را به زبان آورند کار دشواری شده است.

بده بستانهای اقتصادی که میان بخشی از جامعه هنری ما و جناحهای سیاسی وجود دارد از یک سو و جهل بخشهایی از بدنه جامعه هنری نسبت به اغراض سیاسی‌بازان باعث شده اغلب هنرمندان ما در گفتگوهای خویش حتی آشکارترین واقعیات را هم نادیده گرفته و از کنارش به سادگی رد شوند مبادا به فلان گروه سیاسی بربخورد یا به بهمان گروه سیاسی باج داده شود.

در این اوضاع اینکه بازیگری توانمند به نام فرهاد اصلانی داریم که تا حد ممکن سعی میکند گفتار خویش را از کانال منطق و نه آلودگی به جریانات سیاسی عبور دهد جای خوشحالی دارد.

در نقد فرقی میان میرکریمی و طالبی نیست

فرهاد اصلانی در تازه ترین گفتگویش نیز سعی کرده بی آلودگی به سیاسی بازی نظر شخصی خود را درباره اتفاقات سینمایی سالهای اخیر بیان کند.

شاید برای همین باشد که در گفته های وی هم نقد رضا میرکریمی وجود دارد و هم انتقاد از محمدرضا عباسیان. هم دلایلش برای بازی نکردن در “قلاده های طلا” منطقی به نظر می رسد و هم عقیده اش درباره رعب و وحشتی که سخنان حاتمی کیا بر جشنواره سی و دوم پدید آورد.

البته که اصلانی آن قدر استقلال دارد که وقتی دلیل اش درباره بازی نکردن در فیلم ابوالقاسم طالبی که مساعد نبودن زمینه برای تولید فیلمها با زاویه دیدهای مختلف درباره یک اتفاق است را بیان می کند بلحاظ شخصیتی طالبی را زیر سوال نمی برد و او را انسانی شریف قلمداد می کند.

اصلانی همان قدر که به انتقاد از افراطیونی می پردازد که باعث از پرده پایین کشیده شدن “خصوصی” شدند همان قدر هم از رییس سازمان سینمایی سابق بواسطه تحمل فشارها به نیکی یاد می کند.

اصلانی همان قدر که از بازار رانتی فیلمهای برآمده از مدیریت سابق که جشنواره سی و یکم را اشغال کرده بودند گلایه می کند همان قدر هم از مدیریت فعلی بخاطر عدم ایستادگی بر مجوزهایی که می دهد گله دارد.

الگویی برای آنها که از انحصاری شدن مسیر پیشرفت می نالند

خوشحالیم که در سینمای ایران هنوز هم چهره های ارزنده ای هستند چون فرهاد اصلانی که با آزادگی و مستقل سخن می گویند. فرهاد اصلانی می تواند الگویی باشد برای بسیاری از جوانان و نوجوانان ما که مرتب از منحصر شدن راه پیشرفت در وابستگی به این و آن می نالند!

فرهاد اصلانی نمونه ای است که روی پای خود ایستاده و بالا آمده! او به کسی باج نمی دهد و انتظاری هم ندارد که کسی برایش نوشابه باز کند. اصلانی نه به “آقای شین” طعنه می زند و نه برای “آقای الف” خوش رقصی می کند.

او واقعیت را با حداقل سانسور به گوش مخاطب می رساند و به نظر می رسد برای سینمایی که در همه سالهای حیاتش از سیاسی بازی لطمه دیده همین واقعیت گرایی و پرهیز از غلتیدن به دامن جناحهاست که کارآمد خواهد بود.

این پیشنهاد را فانتزی فرض نکنید

تنها نهاد صنفی سینمای ایران برای حل مشکلاتی که در همه این سالها بواسطه سیاسی کاری هیات رییسه اش رخ داده چاره ای ندارد جز پای بندی به اصولی که اصلانی و اصلانی‌ها به آن پای بندند.

یک پیشنهاد می تواند این باشد بجای آن چند نام تکراری که در هفته اخیر درباره مدیرعاملی شان بر خانه سینما شایعه پراکنی شد یک بار هم از چهره ای مستقل مثل فرهاد اصلانی برای مدیریت برای این نهاد صنفی استفاده شود.

البته که چنین پیشنهادی برای اذهان درگیر در سنتهای هزاران بار تکرار شده به مانند تماشای سری فیلمهای “هری پاتر” یا “ارباب حلقه ها” کاملا فانتزی و برآمده از تخیل به نظر می رسد اما آزمودن رویایی تجربه نشده و در تئوری، منطقی، به مراتب سودمندتر از تجربه متدی است که ده ها بار پیموده شده و در عمل به بن بست رسیده است.

سینماژورنال: فرهاد اصلانی از جمله بازیگران سینمای ایران است که نمیتوان او را به خط و ربط سیاسی خاصی نسبت داد.

همین مساله بوده که باعث شده وی هم در آثار حسین فرحبخش ایفای نقش کند، هم در فیلمی به کارگردانی رضا میرکریمی، هم اثری محصول رخشان بنی اعتماد، هم فیلمی به کارگردانی انسیه شاه حسینی و هم کاری از مازیار میری.

به گزارش سینماژورنال همین ویژگی است که باعث شده اصلانی در تازه ترین گفتگوی خود که با فرانک آرتا در “شرق” انجام شده نیز بی پروا و صرفا از کانال ذهنی خویش به رصد اتفاقات چند سال اخیر سینما بپردازد.

البته که این سیاسی نبودن به شدت هم به کمک وی آمده تا دورنمایی نسبتا واقعی از اوضاع و احوال سینمای ایران را پیش روی مخاطب بگذارد.

با نامه میرکریمی موافق نبودم

به گزارش سینماژورنال فرهاد اصلانی با انتقاد از انصراف میرکریمی از داوری “یه حبه قند” در جشنواره بیست و نهم می گوید: پاییز 88 “یه حبه قند” را کار کردیم که کاری گروهی و پرانرژی بود اما میرکریمی با نگارش نامه ای که شاید ما خیلی با آن موافق نبودیم به شورای داوری جشنواره اظهار کرد فیلم را داوری نکنید. با این کار عملا خودش را مقابل جریان حاکم بر سینما قرار داد و فیلم قربانی شد.

طالبی مرد شریفی است

اصلانی درباره دلایل رد کردن پیشنهاد بازی در “قلاده های طلا” بیان می دارد: ابوالقاسم طالبی مرد شریفی است و من به ایشان گفتم خیلی خوشحال میشوم که در فیلمهای سیاسی بازی کنم اما به شرطی که به اندازه کافی از وقایع مهم فاصله گرفته باشیم تا نگاهمان در فیلم، حاصل عصبانیتمان نباشد! به گزارش سینماژورنال اصلانی ادامه میدهد: البته که باید فیلمهایی دیگر با روایتهای دیگر از این اتفاقات سیاسی اجازه ساخته شدن داشته باشد تا تصویرسازی کاملی صورت گیرد.

کاراکترم در “خصوصی” آن روزنامه نگار اصلاح طلب نیست

فرهاد اصلانی درباره شائبه های شباهت کاراکترش در “خصوصی” با “الف.گاف” اظهار می دارد: این کاراکتر آن روزنامه نگار اصلاح طلب نیست. ترجیح می دهم از شخص خاصی به عنوان الگویم در این نقش صحبت نکنم اما در فیلم نشانه هایی گذاشتم که معلوم میشود چه کسی مدنظرم بود.

فرحبخش آدرس غلط داد تا فیلم ممیزی نشود

اصلانی با اشاراتی که به نظر می رسد به یارغار پرحاشیه احمدی نژاد بازگردد می افزاید: در این فیلم رادیکالها نشانه گرفته شده بودند و حسین فرحبخش آدرس غلط داد تا فیلم دچار ممیزی نشود. یادمان نرود این فیلم در دوره محمود احمدی نژاد ساخته شد!

باید به مدیریت شمقدری دست مریزاد گفت که پای فیلمش ایستاد

فرهاد اصلانی با انتقاد از فشارهایی که جلوی اکران طبیعی “خصوصی” را گرفتند ادامه می دهد: من همان سال سیمرغ بهترین بازیگر را گرفتم اما شرایط اکران فیلم با مشکلاتی مواجه شد. البته باید به آن مدیریت{جواد شمقدری} بابت آن تصمیم گیری دست مریزاد گفت چون پای فیلمی که مجوزش را داده بود، ایستاد در حالی که مدیریت فعلی این گونه نیست.

در جشنواره سی و یکم بازار فیلمهای رانتی داغ بود

به گزارش سینماژورنال فرهاد اصلانی با اشاره به جشنواره سی و یکم فیلم فجر-یعنی همان جشنواره ای که آثاری چون “استرداد”، “برلین منهای هفت”، “عقاب صحرا” و “فرزند چهارم” در آن حضور داشتند- بیان می دارد: بازار فیلمهای رانتی در آن سال داغ بود. من فقط در “بخاطر پونه” بازی کردم چون از جنس دیگری بود.

عباسیان با فیلم مشکل داشت

وی درباره مشکل دبیر آن زمان جشنواره فجر با این فیلم ادامه می دهد: فیلم درباره اعتیاد بود اما برخی در پشت پرده فیلم را در ردیف فیلمهایی از نوع خیانت جلوه دادند و به طور مشخص محمدرضا عباسیان دبیر وقت جشنواره مقابل فیلم ایستاد و آن را از جشنواره کنار گذاشت.

مجبور شدند فیلمهای احمدی نژاد را مدیریت کنند

این بازیگر بااخلاق درباره حضورش در جشنواره سی و دوم فیلم فجر با فیلم پرحاشیه “قصه ها” می گوید: آن دوره جشنواره به روزهای ابتدای ریاست جمهوری حسن روحانی متصل شد و مجبور شدند مجموعه فیلمهای دوره احمدی نژاد را مدیریت و اکران کنند.

گفته های حاتمی کیا رعب و وحشت ایجاد کرد

اصلانی ادامه می دهد: در افتتاحیه تکلیف روشن شد که داستان به این سادگیها نیست. حمله ای که به سعید راد شد را به یاد بیاورید. به گزارش سینماژورنال فرهاد اصلانی با اشاره به صحبتهای حاتمی کیا که در جشنواره سی و دوم با “چ” حاضر بود می افزاید: گفتگوهای حاتمی کیا رعب و وحشتی در فضای جشنواره به وجود آورد ضمن اینکه داوران تحت فشار تصمیماتشان را عوض کردند و ارزش کار دو بازیگر را در دو فیلم، زیر سوال بردند؛ چه به کسی که جایزه دادند و چه به کسی که جایزه ندادند.

هر هنرمندی که با مدیران لابی داشته باشد برنده است اما من الویتم مخاطب است

فرهاد اصلانی در انتهای گفته هایش هم نکته ظریفی را درباره دلیل مشکلات فراوان عرصه فرهنگ و هنر ایران بیان می کند. وی می گوید: به عقیده من سیاست گذاری در حوزه فرهنگ و علی الخصوص سینما با توجه به خاستگاه نظام و کشور رقم نمیخورد بلکه با توجه به علایق دولتها شکل می گیرد.

اصلانی تاکید می کند: بنابراین هر هنرمند اعم از کارگردان، بازیگر و تهیه کننده که لابی قدرتمندی با مدیران دولتی داشته باشد برنده است اما من به عنوان بازیگر علاقمندم الویت کاریم در ارتباط با مردم تعریف شود.

حسین فرحبخش گفت: فرهاد اصلانی شگفتی “کوچه بی نام” بود و حقش بود که بخاطر بازی در این فیلم کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد شود. اما برای اینکه بازیگر فلان پروژه دولتی سیمرغ را بگیرد ناجوانمردانه اصلانی را از فهرست کاندیداهای بهترین بازیگر مرد خارج کرده و او را برای نقش مکمل “دوران عاشقی” کاندیدا کردند.

سینماژورنال/ورتا چمانی: حسین فرحبخش کارگردان و تهیه کننده قدیمی سینمای ایران که همواره پیگیر سینمای روز ایران و جشنواره های فجر بوده است سی و سومین جشنواره فیلم فجر را یکی از بی بو و بی خاصیت ترین دوره های آن قلمداد می کند.

فرحبخش در گفتگو با سینماژورنال با بیان اینکه این جشنواره محصول تمام عیار سیاستهای مدیران سینمایی فعلی است خواستار بازنگری در چینش مدیریت رده بالای سینما شد.

نیاز داریم به مدیران جسور

فرحبخش با اشاره به اینکه در جشنواره بجای اینکه سینما ببینیم تلفیلم دیدیم به سینماژورنال گفت: اغلب آثار سینمایی جشنواره از رده خارج بودند و به نوعی توهین به تماشاگران به شمار می رفتند. این هم محصول سیاستهای مدیران سینمایی کشور است. او که رییس سازمان سینمایی است باید متوجه باشد که این همه فیلم بد ثمره یک مدیریت اشتباه است. مدیر سینمای ما می تواند رایزن فرهنگی خوب و بی حاشیه ای برای کشورمان باشد اما در عرصه سینما نیاز داریم به مدیران جسوری که بتوانند سینما را بالا بکشند.

بدترین و بی خاصیت ترین جشنواره سی و سه سال اخیر را شاهد بودیم

تهیه کننده ای که در کارنامه اش آثار تجاری پررنگتر است ادامه داد: شخصا از دوره اول یعنی بهمن 61 در جشنواره حضور داشتم و طی این سی و سه سال نیز همیشه فیلمهای جشنواره را مرور کرده ام. متاسفم که بگویم جشنواره امسال بدترین و بی خاصیت ترین جشنواره سی و سه سال اخیر بود و البته که آثار این جشنواره نمی توانند آبرویی را هم برای کشورمان به ارمغان آورند.

مدیر باید “نه گفتن” بلد باشد

حسین فرحبخش با بیان اینکه سیاستهای غلط سینمایی باعث شده که فیلمسازان به سمت سوژه های تکراری و فیلمهای آپارتمانی بروند افزود: ساده ترین ویژگی یک مدیر این است که “نه گفتن” بلد باشد. مدیر سینمایی هم باید در برابر فشارهای وارده ایستادگی کند و اجازه ندهد توصیه های این و آن پیش برنده جشنواره اش باشد. اینکه فیلمسازان را به سمت سوژه های مستعمل ببریم و سپس جشنواره ای با حضور فیلمهای تکراری برگزار کنیم که نشد مدیریت سینمایی.

فرحبخش ادامه داد: سیاستگذاری سینمایی یک سال اخیر ما حتما ایراد داشته که در یک جشنواره چندین فیلم با یک سوژه مثلا خیانت زناشویی می بینیم و البته پرداخت تازه ای هم از سوژه ها را شاهد نیستیم.

فیلمهایی که یا تکراری اند یا ساختار مالیخولیایی را در اذهان متبادر میکنند

کارگردان “خصوصی” و “عطش” درباره اینکه آیا حضور فیلمهایی مانند “استراحت مطلق” یا “دلم میخواد” میتوانست گرمابخش جشنواره باشد به سینماژورنال بیان داشت: با یک گل که بهار نمیشود و البته این را هم درنظر بگیریم که برخی از فیلمهای جامانده از جشنواره هم آثار قابل تاملی نبوده اند. مشکل این فیلمها این است که براساس سیاستهای غلط ساخته شده اند و همین است که یا تکراری اند یا ساختاری مالیخولیایی و مغشوش را در اذهان متبادر میکنند.

بودجه های دولتی را رانت خواران می بلعند و بخش خصوصی چاره ای ندارد جز ساخت فیلمهای آپارتمانی

این سینماگر با اشاره به عدم رقابت بخش خصوصی واقعی با بخش دولتی که ثمره اش میشود انبوه فیلمهای آپارتمانی بخش خصوصی اظهار داشت: وقتی رانت خواران سینما بودجه های دولتی را می بلعند و چیزی برای بخش خصوصی نمی ماند بدیهی است که سرمایه گذاران هم به سمت پروژه های کم هزینه و با ریسک پایین می روند. همین میشود که یک خانه را اجاره کرده و فیلمشان را پر میکنند از کلوزآپهای بازیگران و شک و تردیدهایی که کاراکترها نسبت به هم دارند. در نتیجه چشم مخاطب جشنواره از دیدن فیلمهای آپارتمانی خسته میشود.

برای اینکه سیمرغ را به بازیگر فلان پروژه دولتی بدهند ناجوانمردانه فرهاد اصلانی را کنار گذاشتند

حسین فرحبخش درباره نامزدیهای جشنواره سی و سوم هم نظر جالبی دارد. او با اشاره به اینکه کاندیداها طوری انتخاب شده اند که به آثار وابسته حال داده شود بیان داشت: این خوب نیست که کاندیداها را طوری بچینیم که ارزشهای هنری آثار دیده نشود. اینکه بازیهای بازیگران خوب را نادیده بگیریم که بازیگر فلان پروژه دولتی دیده شود اخلاقی نیست.

وی با اشاره به بازی فرهاد اصلانی در “کوچه بی نام” ادامه داد: فرهاد اصلانی شگفتی “کوچه بی نام” بود و حقش بود که بخاطر بازی در این فیلم کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول مرد شود. اما برای اینکه بازیگر فلان پروژه دولتی سیمرغ را بگیرد ناجوانمردانه اصلانی را از فهرست کاندیداهای بهترین بازیگر مرد خارج کرده و او را برای نقش مکمل “دوران عاشقی” کاندیدا کردند.

ای کاش از همان ابتدا می گفتند “محمد(ص)” در جشنواره به نمایش درنمی آید

فرحبخش درباره عدم نمایش فیلم “محمد(ص)” در جشنواره که از ابتدای جشنواره، وعده حضور آن در این جشنواره داده می شد به سینماژورنال گفت:  ای کاش از همان ابتدا راستش را می گفتند که نمی خواهند فیلم را در جشنواره نشان دهند اما متاسفانه چون تجربه مدیریت در شرایط خاص را ندارند مرتب وعده دادند که امروز یا فردا فیلم را اکران خواهند کرد.

این شریک دفتر پویافیلم افزود: یک مدیر خوب از ابتدا می آید و با بیان صادقانه می گوید فلان فیلم به فلان دلیل در جشنواره به نمایش درنخواهد آمد درست شبیه همان کاری که در همه جشنواره های دنیا انجام میشود. آیا شما دیده اید که مثلا فیلمی را به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره کن انتخاب کنند و بعد بگویند فیلم در میانه جشنواره به نمایش درخواهد آمد و در نهایت نیز آن را از جشنواره خارج کرده و به اکران خصوصی اش بسنده کنند؟ مطمئنا نه اما در اینجا چون مدیران ما مشاوران متخصص ندارند که در این گونه موارد به آنها مشاوره های مفید دهند همین اتفاقاتی می افتد که می بینید.

95 درصد فیلمهای جشنواره بد بودند/از تماشای “عصر یخبندان” لذت بردم

حسین فرحبخش در انتهای گفتگویش در پاسخ به این پرسش که بهترین و بدترین فیلمهایی که در جشنواره دیده است چه بوده اند بیان داشت: 95 درصد فیلمها بد بودند و اگر نام یکی را بگویم ممکن است از آن بدتر هم وجود داشته باشد که نامش یادم رفته باشد! درباره فیلمهای خوب همین قدر بگویم که از تماشای “عصر یخبندان” و “دوران عاشقی” لذت بردم.