تمیز+ضدّ ریلز!⇐نگاه رسانه‌ی دانشگاهی به فیلم «بورسیه»
سینماروزان: فیلم کمدی اکشن بورسیه ساخته برزو نیک‌نژاد توانسته در مدت کوتاه اکران خود با اقبال بالای مخاطبان روبرو شود و تلفیق طنز با نماهای تعقیب و گریز، باعث توجه منتقدان شده.
به تازگی رسانه دانشگاهی فرهیختگان در تحلیلی این کمدی را ستوده؛ از این حیث که ضد ریلزبازی مرسوم اینستاگرامی است و میخواهد مثل یک کمدی اکشن کلاسیک مخاطب را سرگرم کند.
بخشهایی از تحلیل این رسانه را بخوانید:
— «بورسیه»واجد نکاتی مثبت است که باعث می‌شود این فیلم را در کنار کمدی‌های بی‌مایه قرار ندهیم. «بورسیه» به‌عنوان جدیدترین دسترنج نیک‌نژاد و عواملش، سعی می‌کند حفره‌های موجود در فیلم‌نامه را با یک اجرای نسبتاً تمیز پر کند و فیلمی را به سمع و نظر بیننده‌اش برساند که اگر درجه‌یک نیست، لااقل در قامت اثری در ژانر کمدی اکشن، فیلمی قابل‌دفاع در میان دیگر آثار کمدی گیشه است.
–بازی جواد عزتی در سکوت و همهمه، خط نگاه و شیوه دیالوگ‌گویی وی که از تلویزیون به سینما آورده در نوع خودش جالب‌توجه است و بخشی از ضعف فیلم‌نامه را می‌پوشاند، اما شیمی رابطه او و زوجش در قاب دوربین چندان کارآمد نیست. ازسوی‌دیگر البته نقاط روشن و امیدبخشی هم وجود دارد که می‌توان از آن‌ها یاد کرد. صحنه‌های تعقیب‌وگریز، صدای انفجار و تیر و ترقه و… در «بورسیه» نقش و جایگاهی ممتاز دارند و در همان لحظات است که کمدی، به‌دور از ابتذال و شوخی‌های تکراری و دستمالی‌شده به بار می‌نشیند و مخاطب را درگیر می‌کند. در واقع فیلم از میانه و حضور امیر جعفری و جواد عزتی در سوله دزدان بانک شروع می‌شود و دیگری را درگیر خودش می‌کند. برای مثال، صحنه نجات جواد عزتی و طنابی که جعفری برای او به داخل سوله می‌فرستد، هرچند ممکن است نمونه دیگری هم در باقی فیلم‌ها داشته باشد، اما اجرای فکرشده نیک‌نژاد در کنار بازی‌ها و فقدان دیالوگ‌های آزاردهنده، از بیننده خنده می‌گیرد. بگذارید پا را از این فراتر بگذاریم و بگوییم که لحظات شاد و مفرح فیلم اگرچه زیاد و پرترافیک و حجیم نیست، اما در همان معدود لحظات طنازانه‌اش، به‌طور خالص سینمایی است و متأسفانه مصداق مشابه زیادی در این ایام نمی‌توان برایش دست‌وپا کرد.
—زمینه اینستاگرامی بعضی از فیلم‌ها آن‌قدر واضح است که مخاطب در سالن‌های سینما، عملاً شاهد تماشای نسخه کش‌آمده و حوصله‌سربر پست‌ها و ریلز‌های این شبکه اجتماعی است و جز این چیزی نمی‌بیند که قدرت تصویر را به یادش آورده و اهمیت آن را مؤکد کند. در این بلبشو، برزو نیک‌نژاد با «بورسیه»اش نشان داد که می‌توان از فیلم‌نامه چهارچوب‌مند و مناسبی برخوردار نبود، اما به مدد تجربه و زیست در جریان واقعی سینمای بدنه، اثری کوچک، ولی با اغماض قابل احترامی را برای چشم مخاطب حاضر و آماده کرد. «بورسیه»، کمدی اکشنی است که با شکستن یخ جدیت آثار پر زدوخورد تجربه‌ای نسبتاً یگانه -در نسبت با واقعیت موجود- برای طیف وسیعی از جامعه آماری‌اش فراهم می‌کند و به سازنده‌اش این اجازه را می‌دهد که بدون درگیرکردن ذهن مخاطب با پیامد‌های سنگین روانی خشونت، هیجان‌زده شود و از رفتن به سینما پشیمان نشود…