سینماروزان/احمد محمداسماعیلی:

+سکانس‌های ابتدایی با ریتم سریع از یک آزمایش در نیروگاه بناست آماده مان کند برای یک درام پرهیجان با مایه‌های علمی اما -خیلی زود تصورات مان رنگ می‌بازد و می‌فهمیم با یک تجربه‌ی آماتوری روبروییم یادآور آثار سینمای آزاد‌.

-نگاه آماتوری در پرداخت فیلمنامه، کارگردانی و تدوین، حاکم است. نه قصه اش را درست بیان می‌کند و نه اجرای موثری دارد، متکی بر الگوهای سوپر۸ نیم قرن قبل.

-تعدادی آدم مثلا بامزه را که قرار است نخبه باشند، کنار هم گذاشته بلکه درامی شکل گیرد اما در حد املت درست کردن، قرار عاشقانه گذاشتن و خراب کاری و هک کامپیوتر استاد و دلبری از همکلاسی و…، هیچ ویژگی نخبگی در اینها به چشم نمی‌خورد.

-رعایت یک سری قواعد، لازم است جهت داستان پردازی های علمی اما نویسنده به سادگی از آنها عبور میکند. ورود راحت و سردستی دو جوان به نیروگاه برق و رشد سریع و دفعتی…آشکارا الگوبرداری از آثار هندی چند دهه قبل است البته بدون هیجان و اکشن و فاقد رقص و آواز ‌!

-دانشگاه تک‌استاده؟؟ امید روحانی تنها استادی است که در دانشگاه می‌بینیم که هم استاد است و هم مدیر گروه و..‌.

-همه چیزش خیالی و بدون حفظ رابطه عِلّی-معلولی است.

-فضای داخلی دانشگاه بیشتر شبیه دبیرستان است تا دانشکدهٔ فنی.

-خیلی زود و در همراهی دو دانشجوی پرسودا به دام بچه مهندس می‌افتد و آن هم از مسیر علی عامل هاشمی. شوخی‌ها، بگومگوها، یکی به دو کردن ها، پیشرفت ناگهانی در سایه استعداد و حتی تم موزیک، یادآور بچه مهندس است؛  مهرداد ضیایی با همان شمایل بچه مهندس اینجا هم‌ هست. بچه مهندسی که می‌خواهد کمدی هم باشد، علی مشهدی بهتر نمیتوانست به یک طنز تلویزیونی بدلش کند؟

-دانشجویان الکترونیک سه‌سوت وارد نیروگاه میشوند! جل الخالق!

+ورود رضا کیانیان با شمایل یک یقه‌سفید دربرابر دانشجویان و وعده و وعیدهای رندانه‌ای که طرح میکند، قدری به فیلم هیجان میدهد اما گسترش نمی‌یابد.

-نریشن کمک میکند به فهم نماهای منقطع، اما اینجا که همه چیز روتین و روال تعریف می‌شود چه نیازی دارد به نریشن. یحتمل سابقه مستندسازی تهیه‌کننده باعث شده که برای بالاتر بردن بهینه کار، نریشن بگذارد اما مشکل عدم فهم نیست بلکه ساده گرفتن بی حد و حصر موقعیت ها و آدم‌هاست. این یک درام زندگینامه‌ای است و بیشتر از نریشن باید بر تصویر سوار باشد‌..

-پیام اخلاقی؟

پمپاژ امید در نسل جدید جهت فتح قله های دانش و ایمان و باروری و جهاد علمی و دانش بنیان شدن در سهل‌الوصول‌ترین حالت!

سینماروزان: اولین عکس ها از فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» منتشر شد.

همزمان با حضور در بخش سودای سیمرغ چهل و چهارمین جشنواره‌ی ملی فیلم فجر، نخستین عکس ها از فیلم سینمایی «جهان مبهم هاتف» به کارگردانی مجید رستگار، نویسندگی امید محمدزاده، عمادالدین ولی‌زاده و سینا رازقی و تهیه‌کنندگی مشترک امیر مهریزدان و علی شیرمحمدی رونمایی شد.

بازیگران این اثر عبارتند از؛ آرمین رحیمیان، کیوان ساکت‌اف، سیدمهرداد ضیایی، امید روحانی، هادی عامل هاشمی، آزاده سیفی، امید میرزایی، محمدرضا مظاهری و با حضورِ رضا کیانیان و لیلا زارع

در خلاصه داستان این اثر که در ژانر درام بیوگرافی ساخته شده، آمده است: «هاتف و جهان که از نوجوانی رفاقت خود را شکل داده‌اند حالا برای ورود به جهان ناشناخته صنعت، رویاهای مشترکی پیدا کرده‌اند و برای تحققش مجبور می‌شوند پا به عرصه‌ی پرچالشی بگذارند که روی کار، عشق، زندگی و رفاقت‌شان اثر می‌گذارد…»