صدور پروانه فیلم “خواب”؛متفاوت‌ترین کار عطاران+صدور سه پروانه دیگر

سینماروزان: شورای پروانه نمایش سینمایی، مجوز نمایش چهار فیلم را صادر کرد.

در میان فیلمهای پروانه گرفته نام فیلم #خواب به چشم میخورد از متفاوت ترین آثار رضا عطاران که او را در قامت مردی رویاپرداز تصویر میکند.

صدور پروانه فیلم خواب
صدور پروانه فیلم خواب

فهرست پروانه‌های صادره به شرح زیر است:

— «رقص باد» به تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری‌ و کارگردانی سید جواد حسینی

–«خواب» به تهیه‌کنندگی امیرحسین حیدری و کارگردانی مانی معماری مقدم

–«جادوی عروسک‌ها» به تهیه‌کنندگی مهدی مولوی و کارگردانی سعید عباسی

— «عروس چشمه» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی فریدو۷ن نجفی حاجی‌پور




درباره‌ی فیلم رقص باد(ساخته‌ی جواد حسینی): لمسِ حس‌لِس!

سینماروزان/احمد محمداسماعیلی:

-افتتاحیه تصنعی از سقوط…

-ورود علیرضا شجاع نوری به جنوب کاملا یادآور ورود رصا کیانیان به شمال در ماهیها عاشق میشوند

-از قصه‌گویی در میرود و پناه میبرد به خرده پیرنگ. اتفاقی در گذشته رخ داده و کارگردان آن را رو نمی‌کند تا مخاطب را دنبال خود بکشد، فقدان اجرای سنجیده و اتکای مطلق به تصاویر کارت پستالی جنوب جذابیتی خلق نمی‌کند.

-فیلمهای این چنینی کم‌کاراکتر به شدت محتاج بازیهای قوی هستند اما اینجا عدم تجانس دو بازیگر اصلی‌ با نقشهای شان، ملال‌آور شده.
-دیالوگهای باسمه ای، مانع از ایجاد ارتباط با آدمهای فیلم میشود.

فیلم رقص باد
فیلم رقص باد

-وقتی دیالوگها، مناسب نیست، بازی‌های چشمی و نگاه کاراکترها میتواند برگ برنده باشد که متاسفانه نوع نگاه این دو هیچ کدام درست نیست و حاصلی جز ملال به جای نمی‌گذارد.

-گریم نامتناسب سودابه بیضایی در نقش بانوی سن‌بالا و سیاه کردن بی‌دلیل‌ش! مگر هر که جنوبی است، سیاه است؟ بازیگر جنوبی خوب در این سن و سال کم داریم؟ یکی‌اش مهوش افشارپناه، کاش او را می‌آورد.

-مکث های علیرضا شجاع نوری در بیان دیالوگ و آن نگاه نصرانی‌طور، نه تنها حس و حال نمیدهد که معلوم میسازد شجاع نوری خودش هم پولیشی نزده لااقل دیالوگهای خودش را.

-داستان هیچ ربطی به جنگ ۱۲ روزه ندارد. فقط صدای رادیو را پخش میکند که پروژه را استراتژیک جا بزند؟

-وارد کردن ماجرای عاشقانه دو جوان به موازات بازیابی عشق پاتال‌ها، کاملا یادآور فیلم ماندنی علی رفیعی-ماهیها عاشق میشوند- اما این کجا و آن کجا؟

-الصاق بی ربط گادفادر و درخشش و مسافران و بهشت بر فراز برلین و حتی مجلس زار. الان جغرافیاسازی یعنی در فیلمی که در جنوب میگذرد حتما یک زار باشد؟؟ وجهه فرهنگی یعنی حتما کاراکتری باشد علاقمند به بونوئل و بیضایی؟؟

-پیشرفت هنری یعنی اینکه کاراکترهای زن و مرد مدام مصافحه کنند؟ حس را در پرداخت شخصیت جا نمیندازی و بعد دست مرد را پشت گردن زن قرار میدهی؟؟ وقتی القای حس صورت نمیگیرد، لمس که حس نمیاورد.

-جوک
–مادر و دختر با تفاوت سنی ده سال!؟