سینماروزان: در ادامه برنامه «کلاسیک‌های کانون» کانون کارگردانان سینمای ایران، سه شنبه۲۶ خرداد ماه اولین نمایش نسخه اصلاح و مرمت شده«سگ کشی»به کارگردانی بهرام بیضایی در موزه سینمای ایران به نمایش گذاشته خواهد شد.

در این مراسم،«سگ‌کشی» به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار بهرام بیضایی که به همت فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است، تحلیل و بررسی خواهد شد و ابعاد مختلف نگاه سینمایی، روایت‌پردازی و جایگاه این اثر در کارنامه هنری بهرام بیضایی واکاوی می شود.

کانون کارگردانان سینمای ایران با برگزاری مجموعه برنامه «کلاسیک‌های کانون»، به مرور آثار و میراث ماندگار کارگردانان برجسته ایرانی می‌پردازد و در مراسم پیش‌رو بر نقش و جایگاه ممتاز بهرام بیضایی در سینمای ایران تأکید دارد.

بهزاد خورشیدی طراحی پوستر این برنامه را به عهده داشته.همچنین ورود به این برنامه برای عموم آزاد است.

سینماروزان/احمد محمداسماعیلی: دلیل اصلیم برای قبول فیلمبرداری فیلم #پرونده_باز_است، کیومرث پوراحمد بود. سالها است که با او دوستی و رابطه خانوادگی دارم و رفاقتمان چند دهه ای است. حرفه ای بودن پوراحمد کار فیلمبردار را در کارش راحت می‌کند و باعث می‌شود با خیال راحت فیلمبرداری انجام گردد. به هر حال کارنامه پوراحمد کارنامه قوی و پرباری است.

اصغر رفیعی‌جم مدیر فیلمبرداری باسابقه با بیان مطلب فوق به سینماروزان گفت: فیلم نامه پرونده باز است شاید محبوب من نباشد ولی اجرای پوراحمد اجرایی درست بود و سعی کردیم در تعامل با علی قائم مقامی تهیه‌کننده کار که او نیز در حیطه تولید، فراوان تجربه کرده موضوعی مرتبط با قصاص را از دریچه‌ای نو بنگریم و کوشش کردم حد بالایی از کیفیت را در فیلمبرداری #پرونده_باز_است، لحاظ کنم تا فیلمی خوب به مخاطب ارائه کنیم.

رفیعی‌جم افزود: اغلب سعی میکنم مثل یک حرفه ای کارم را به بهترین شکل انجام دهم و اینکه دو ضلع تولید و کارگردانی #پرونده_باز_است افرادی باسابقه بودند مرا هم دلگرم‌تر کرد به بهبود کار.

رفیعی‌جم پیرامون تفاوت فیلمبرداری در #پرونده_باز_است که اثری با ته مایه جنایی است با آثار ملودرام بیان داشت: فیلم راجع به قصاص است و بحث قوه قضاییه و پلیس در داستان فیلم نقش پیش‌برنده موثری دارد. پوراحمد نگاه تازه ای به قصاص داشته و باید به این نگاه با تأمل نگریست. البته فیلم نامه بر اساس الگوهای تکرار شونده این ژانر نوشته شده که بارها فیلم های این مدلی در سینمای ایران و جهان تولید شده است ولی در مضمون و همچنین دکوپاژ کار، تفاوت حس می‌شود.

رفیعی‌جم درباره کم‌کاری در سال‌های اخیر گفت: فیلمبرداری موقعی در تولید یک فیلم در هر ژانری تفاوت پیدا می کند که امکانات لازم در اختیار باشد. امکانات شامل حضور آدم های متخصص هر رشته و وسائل فیلمبرداری جدید و نو و از همه مهمتر بحث مالی است. سینما هنر گرانی است و باید بودجه متناسب برای تولید در نظر گرفته شده شود و وقتی می‌بینم برخی می‌خواهند با حداقل فیلم بسازند، سریعا پیشنهاد را رد میکنم.

این فیلمبردار حاذق که در جشنواره فیلم فجر برنده بهترین فیلمبرداری برای پرده آخر و سگ‌کشی شده درباره سودای جایزه در جشنواره امسال گفت: بردن و یا نبردن سیمرغ دیگر برایم مهم نیست و به آن فکر نمی کنم. جایزه برای جوان ها است که انگیزه کار بهتر داشته باشند و امیدوارم داوری های منصفانه بوده و به نفع ارگان‌ها نباشد! در دوران ما فیلمبرداری با نگاتیو بسیار سخت بود و الان کار با فیلمبرداری دیجیتال به مراتب راحت تر شده است و من جوایزم را در دوران نگاتیو بردم که برای هر سکانس، مرارت‌ها می‌کشیدیم بسیاری از گونه‌ها را در بهترین شکلش تجربه نمودم؛ از پرده آخر و سربازهای جمعه گرفته تا غیرمنتظره، سگ‌کشی و اعتراض و از طوطیا و هشت‌پا تا برگ برنده و زیر بام‌های شهر و…

اصغر رفیعی‌جم با اشاره به سیمرغی که برای نوآر #سگ‌کشی ساخته بهرام بیضایی برد بیان داشت: مهم ترین دلیل ماندگاری فیلم سگ کشی شخص بهرام بیضایی و توانمندی و احاطه اش به فیلمسازی بود. بحث مهم دیگر فیلم نامه کامل و خوبش بود. فیلم با دقت و صرف زمان زیاد با هزینه نسبتا بالایی در مدت شش ماه فیلمبرداری شد و بیضایی تا از صحنه ای راضی نبود پلان بعدی را کار نمی کرد. هیچ سکانسی زیر هفت تا هشت برداشت گرفته نشد و حتی بعد از پایان کار در اسفندماه ۱۳۷۸، مجددا برخی نماها بعد از تعطیلات عید سال ۱۳۷۹ گرفته شد‌ و درنهایت نسخه‌ای شسته‌رفته به جشنواره رسید و همه را سورپرایز کرد.

رفیعی‌جم تاکید کرد: پوراحمد، پوراحمد است و بیضایی، بیضایی و کیمیایی، کیمیایی و هر کدام سبک و منش خود را دارند ولی آنچه تاسف دارد اینکه کیفیت تولید در سینمای ایران نزول کرده و متاسفانه در سینمای ایران فیلم‌هایی با پروداکشن سنگین مثل سگ‌کشی تولید نمیشود زیرا یا به فیلمسازان توانمند امکانات نمی‌دهند یا امکانات را به فیلمسازان کم‌توان می‌دهند. بماند که فیلمنامه های درست و دراماتیک نظیر سگ‌کشی بیضایی یا شب یلدای پوراحمد دیگر نوشته نمی شوند یا اگر هم نوشته شوند امکان تولید نمی‌یابند.

سینماروزان: اسماعیل شنگله، بازیگر پیشکسوت کشورمان بر اثر ابتلاء به کرونا در سن ۸۶ سالگی درگذشت.

اسماعیل شنگله در سال ۱۳۱۵ در تهران متولد شد. تئاتر را از سال ۱۳۳۲ آغاز کرد و در سال ۱۳۳۵ وارد هنرستان هنرپیشگی شد.

شنگله در سال ۵۳ با فیلمی از داریوش مهرجویی با عنوان «دایره مینا» وارد عالم‌ سینما شد و عمده فعالیت‌هایش در فیلم‌های سینمایی به اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ با ایفای نقش در فیلم‌هایی چون «سام و نرگس»، «پارتی»، «گاهی به آسمان نگاه کن» و «عروسک فرنگی» برمی‌گردد.

اسماعیل شنگله در فیلم ماندگار #سگ‌کشی ساخته بهرام بیضایی در نقش وکیل سرمایه‌داری مرحوم به نام تاجوردی ایفای نقش کرده بود.

اما عمده حضور این بازیگر در عالم تصویر، به تلویزیون و سریال‌های تلویزیونی برمی‌گردد. شنگله بازی مقابل دوربین‌های تلویزیونی را از تله‌تئاتر آغاز کرد و در طول حیاتش در مجموعه‌هایی چون «مدرس»، «رعنا»،  «روشن‌تر از خاموشی»، «عطر گل یاس»، «آوای فاخته»، «شیخ بهایی» و … بازی داشت.

او در اواخر عمر حضور چندانی در عرصه بازیگری نداشت و آخرین کارش به سال ۹۳ و ایفای نقش در مجموعه «سالهای ابری» برمی‌گردد که با علی عمرانی، عاطفه رضوی و علیرضا اوسیوند هم‌بازی بود.

اسماعیل شنگله در طول فعالیت هنری‌اش همچنان به ایفای نقش در تله‌تئاتر اهمیت ویژه‌ای می‌داد و کارهایی چون «تاجر ونیزی»، «قضیه رابرت اپنهایمر»، «در منطقه جنگی»، «قطار ارواح» و «کسب و کار آقای فابریزی» از وی به یادگار مانده است.