سینماروزان: شورای پروانه نمایش سینمایی، مجوز نمایش ۶ فیلم را صادر کرد. دو فیلم قایق سواری… و نیم‌شب از محصولات تصویرشهر شهرداری پروانه نمایش گرفته‌اند تا بزودی اکران شوند.

حامد بامروت مدیر شبکه دوم تلویزیون پروانه نمایش فیلم «دختر ایران» را گرفته به کارگردانی جلال اشکذری‌. اشکذری اخیرا فیلم «رخ نیلو-ممنوع‌الخروجی» را روی پرده داشته که از قعرنشینان گیشه‌ است.

محمود اربابی که در دولت اول محمود احمدی‌نژاد معاون نظارت سینما بود پروانه فیلم کارخانه نمایش را گرفته که ابراهیم اشرف پور-مستتدساز- آن را کارگردانی کرده.

فهرست پروانه‌های صادره به شرح زیر است:

–«قایق سواری در تهران» به تهیه‌کنندگی روح‌اله سهرابی و کارگردانی سید رسول صدرعاملی

–«نیم شب» به تهیه‌کنندگی حبیب‌اله والی نژاد و کارگردانی محمدحسین مهدویان

–«کارواش» به تهیه‌کنندگی بهروز مفید و کارگردانی احمد مرادپور

— «دختر ایران» به تهیه‌کنندگی حامد بامروت نژاد و کارگردانی سید جلال دهقانی اشکذری

–«سومری ها» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی کاوه سجادی حسینی

— «کارخانه نمایش» به تهیه‌کنندگی محمود اربابی و کارگردانی ابراهیم اشرف پور

سینماروزان/روح‌الله حسینی:

+قرار است یک فیلم پليسي-جاسوسی تودرتو و پیچیده باشد تا مخاطب را در نقاط عطف غافلگیر کند. این روند بخصوص در نیمه ابتدایی خوب پیش میرود اما از جایی به بعد رودست ها کم می‌شود و به خاطر شکل خاص تدوین، فیلم کمی قابل پیش بینی میشود؛ قطعا می‌توان با تدوین مجدد، نسخه بهتری را بیرون کشید‌.

+شروع خوبی دارد با تعلیق و هیجان؛ از یک طرف وارد سوژه جوان معلول حرکتی شده که حساب ش بدهی میلیاردی دارد و و از طرف دیگر ورود درست به یک شرکت هلدینگ چندمنظوره که عاملی است بر پولشویی!

+استفاده از اله‌مان‌های ماموری که خریده میشود، مادری که گرفتار سرطان است، همکاری که به بدترین شکل به قتل میرسد و نفوذی‌ها که همه جا هستند و…

خرده پیرنگ‌هایی را می‌سازد که میتواند داستان‌هایی فرعی به موازات داستان اصلی ایجاد کند.

+مخاطب عام را هدف قرار داده و میخواهد با تزریق هیجان و پرده برداری از فسادهای مالی و شبکه پولشویی، حداقل بخشی از کوه زیر آب مانده‌ی سوءاستفاده‌های اقتصادی را بنمایاند‌.

+تصویر تازه ای از مراودات کثیف پشت پرده زدوبندهای مزایده و مناقصه ها دولتی نشان میدهد.

+بازی متفاوت خاطره اسدی که چه بازیگر خوبی بود و چند سالی کم کارتر شده بود؛ خاطره اسدی را خیلی زود از فیلم بیرون می‌کشد در حالی که جای کار داشت نقشش را ادامه دهد و باز هم از او استفاده کند.

+بایگانی ته کارواش؛ محل استقرار واسطه اصلی پولشویان، استعاره خوبی است برای مضمون.

-پرویز فلاحی پور با لحن طوبی در نقش عنصر فاسد ساختار پولشویی. تیپ جالبی است ولی رفتارش حدس پذیری دارد.

+فیلمبرداری مرتضی غفوری که خواسته رنگ و نور درام های جاسوسی پلیسی هالیوودی را به عنصر اصلی دکوپاژ بدل کند، جای تحسین دارد.

+بدمن را هم سمپات درآورده و قربانی بودن را بد القا نکرده. بدمنی که میشود او را دوست داشت، با او ارتباط گرفت و تا انتهای داستان با او همراه شد.

-نفوذی درون دستگاه مبارزه با پولشویی- پرویز فلاحی پور- را کم‌تجربه نشان میدهد همان طور که مامور دستگاه-حسین مهری- را کم تجربه نشان میدهد؛ به محض پیدا کردن اولین دیتا، ذوق زده‌ میشود و به محض گیر افتادن، کار را به درگیری میکشاند…شاید هم میخواهد بگوید آماتور بودن خودی‌هاست که ضربه‌پذیری را بالا میبرد.

+پایان‌بندی مناسبی دارد بی هپی اند و با نمایش ادامه‌ی فعالیت پولشویان در قالبی تازه و پوششی جدید! فساد ادامه دارد؟

–دیالوگ؟

—-ترس، بیشتر از وفاداری کار میکنه !

—-قدرت روی میز است یا زیر میز؟