سینماروزان: مهدی احمدی تهیه‌کننده سینما در ۷۱ سالگی مرحوم شد.

مهدي (امیر) احمدي متولد ۱۳۳۴ مشهد بود‌. او فارغ‌التحصیل حسابداری از دانشگاه تهران بود و مدتی هم در دانشكده صدا وسيما تحصیل کرد ولی آن را نیمه‌کاره گذاشت…

احمدی کار حرفه‌ای خود در سینما را از دهه ۵۰ و با دستیاری/منشی صحنه در فیلمهایی نظیر بوسه بر لبهای خونین(ساموئل خاچکیان)، فرار بزرگ(محمدعلی فردین) وبر فراز آسمانها(محمدعلی فردین) آغاز کرد.

او در میانه دهه ۶۰ و بعد از دستیاری برای هیولای درون(خسرو سینایی)، کار تهیه‌کنندگی را با فیلم یار در خانه(خسرو سینایی) آغاز کرد و بعد از آن دل نمک(امیر قویدل) را تهیه کرد. مهدی احمدی در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ بیشتر به عنوان مدیر تولید در آثاری مثل جدال بزرگ(علی اصغر شادروان)، آتش پنهان(حبیب کاووش)، گرگهای گرسنه(سیروس مقدم)، الو الو من جوجوام(مرضیه برومند)، ابراهیم(حمیدرضا محسنی)، حماسه قهرمانان(جمشید حیدری)، ستاره های سربی(مهدی ودادی)، خواب لیلا(مهرداد میرفلاح) و… به فعالیت پرداخت.

در دهه نود احمدی در کنار تهیه‌کنندگی کمدی بازنشسته ها(محسن ربیعی) و ملودرام دنیای پرامید(منوچهر هادی)‌،چند فیلم کودک نظیر انسانها(محسن توکلی)، وروجکها(فرزاد اژدری) و ارثیه فامیلی(حامد رضی) را تهیه کرد.

آخرین فیلم احمدی- که سابقه نویسندگی و بازیگری هم داشت – همان ارثیه فامیلی بود که ۳ سال پیش اکران شد؛ اکران محدود و فقط با ۵ سالن فیلم باعث شکست تجاری سنگین فیلم شد. احمدی در همان زمان با گلایه از نابسامانی اکران، از این گفته بود که بابت پخش تبلیغات ماهواره‌ای فیلمش، توبیخ شده!

سینماروزان/روح‌الله نشیبا: درباره فضای حاکم بر سینمای دهه شصت،فراوان نقل قول وجود دارد و به خصوص درباره تلاش برای محدود کردن سینمای تجاری در آن سال‌ها و تازه‌ترین روايت از مهدی صباغ‌زاده است.

مهدی صباغ‌زاده درباره دردسرهای فروش بالای فیلم #سناتور به خبرگزاری ایرنا گفت: من سناتور را با یک میلیون و ۸۰۰هزار تومان ساختم و مهدی احمدی تهیه‌کننده قدیمی فیلم را از من ۲میلیون خرید و اکران کرد و فیلم حسابی میفروخت که از دفتر معاون سینمایی وقت(ف.الف) با من تماس گرفتند.

صباغ‌زاده ادامه داد: آقای الف تماس گرفت که آقای صباغ زاده بیا کارت دارم. رفتم و او گفت: چرا فیلم را به مهدی احمدی فروخته‌ای؟ گفتم، مالم بود میخواستم به ایشان بفروشم. گفت، من این فیلم را از پرده‌های سینما پایین می‌کشم. گفتم، نمی‌توانی این کار را بکنی. من پروانه نمایش دارم. به هر حال آن زمان چون در چند فیلم با بنیاد مستضعفان کار کرده بودم می‌دانستم ارگان‌های بالادست نظام هم از چنین رفتارهایی خرسند نیستند.

این کارگردان باسابقه افزود: معاون سینمایی وقت دوباره گفت، من به تو پروانه داده‌ام که زیربنای اقتصادی‌ات برای آینده درست شود. گفتم، هر چه بوده است من فیلم را به آقای احمدی فروخته‌ام، شما چه کار دارید؟ گفت، نه، برو همین امروز فیلم را تحویل بگیر وگرنه آن را پایین می‌کشم. گفتم، من این کار را نمی‌کنم!

صباغ‌زاده تاکید کرد: خلاصه ایشان به من دندان نشان داد و من هم برای ایشان دندان گرفتم و بعد از یک ماه فیلم را با شش میلیون تومان فروش پایین کشید. آن موقع این رقم معادل ۶۰ میلیارد تومان الان بود. در واقع این فیلم، یک چاه نفت بود!

این کارگردان اظهار داشت: باز دوباره یک روز زنگ زدند که مهدی احمدی قلبش گرفته است و دارد می‌میرد از بس روی او فشار آورده‌اند و می‌خواهند فیلم را از او بگیرند. به دفترش رفتم. قلبش ناراحت بود. گفت، آقای صباغ زاده من چه کار کنم؟ گفتم، هیچی، فیلم مال شماست، هر کاری می‌خواهی بکن. گفت، یعنی پشت من هستی؟ گفتم: بله، چرا نیستم. فیلم را به تو فروخته‌ام و معامله تمام شده و رفته است. ایشان لطف کرد و همان‌جا یک چک دویست هزار تومانی کشید و آن را به من داد. گفت این را به خاطر مردانگی و انسانیتت که پشت من ایستادی به تو می‌دهم. در نهایت مجدد فیلم روی پرده رفت و چنان استقبالی از سناتور شد که تا سال‌ها کپی بی کیفیت این فیلم در شهرستان‌ها می‌فروخت.