سینماژورنال: رییس سازمان سینمایی ظهر دوشنبه ۳۱ فروردین با حضور در پشت صحنه فیلم “لانتوری” به کارگردانی رضا درمیشیان با عوامل این اثر سینمایی دیدار و گفت وگو کرد.

به گزارش سینماژورنال حضور ایوبی در پشت صحنه این فیلم از آن جهت جالب می باشد که بدانیم ساخته قبلی درمیشیان با نام “عصبانی نیستم” علیرغم داشتن پروانه نمایش و به دلیل فشار افراطیون، نتوانست اکران شود.

 حجت الله ایوبی در این بازدید، با آرزوی موفقیت برای عوامل فیلم “لانتوری” اظهار امیدواری کرد که این اثر سینمایی با اقبال مخاطبان و منتقدان مواجه شود.

گفتگوی مفصل ایوبی با درمیشیان

وی همچنین به طور جداگانه با “رضا درمیشیان” کارگردان این فیلم درباره مراحل تولید “لانتوری” گفت وگویی مفصل داشت. درمیشیان نیز اظهار امیدواری کرد که حاصل تلاش این گروه مورد توجه قرار گیرد.

حضور ایوبی در پشت صحنه “لانتوری” در حالی انجام شد که بازیگران اصلی “عصبانی نیستم” یعنی نوید محمدزاده و باران کوثری هم در پشت صحنه حضور داشتند.

در ادامه سکانس هایی با حضور نوید محمد زاده، باران کوثری و مریم پالیزبان با حضور رییس سازمان سینمایی فیلمبرداری شد.

گفتنی است فیلمبرداری “لانتوری” تاکنون از نیمه گذشته و پیش بینی می شود تا پایان اردیبهشت به پایان رسد.

سینماژورنال: مقوله اسیدپاشی که سال قبل اجتماع ایران اخبار دردآوری را درباره آن شنید این قابلیت را دارد که در ساختار هنرهای نمایشی به تحلیل گذاشته شود.

به گزارش سینماژورنال حسین فرحبخش در سومین فیلم خود “مستانه” اشاراتی به این مقوله داشت و امسال نیز یکی دو تهیه کننده مشهور سینمایی فیلمنامه هایی با محوریت معضل اسیدپاشی را در دستور کار قرار داده اند.

سهم هنر تئاتر ایران نیز از این معضل کم نبوده است و به تازگی نمایشی در تماشاخانه ایرانشهر روی پرده رفته است که با صراحت در این باره تصویرسازی می کند.

این نمایش “کامنت” نام دارد که کارگردانی آن را یوسف باپیری برعهده دارد. نوید محمدزاده که بعد از بازی در “عصبانی نیستم” شهرتی فراوان یافت از جمله بازیگران ای کار است و در کنار وی نیز  بهرام افشاری، ستاره پسیانی، هوتن شکیبا و بهار کاتوزی ایفای نقش می کنند.

این نمایش در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفته است.

فرمهای مختلف در خدمت مفاهیم مختلف

“کامنت” که نگارش متن آن را  بهار کاتوزی و محمد منعم برعهده داشته اند ساختار قصه گوی کلاسیک ندارد و سعی می کند در فرمهایی مرتبط با موضوعات مختلفی که در نمایش ارائه میشود به مخاطب اطلاعات ارائه کند.

این اثر هرچند بلحاظ روایت، گنگ و مبهم به نظر می رسد و درک روابط آدمها و ماهیت کاراکترهایش نیاز به دقت فراوان دارد اما در طرح معضلات اجتماعی کاملا صریح و آشکار عمل می کند. از جمله این طرح معضلات درباره دو مقوله اسیدپاشی و قتل است.

شوخی دردناک با اسیدپاشی

به گزارش سینماژورنال در یکی از صحنه های این نمایش ماجرای شوخی زشتی به نام اسیدپاشی که سال قبل با آن روبرو بودیم روایت میشود؛ در این صحنه دو پسر به ناگاه به سمت دختری که در حال حرکت در خیابان است آمده و شیشه ای که به نظر می رسد حاوی اسید است روی او می پاشند.

البته که اسیدی در کار نیست و آب است که به صورت دختر پاشیده میشود اما رعب و وحشتی که به این واسطه هم بر دختر و هم بر مخاطب وارد میشود کم از رعب و وحشت قرارگیری در موقعیت اسیدپاشی نیست.

ساتور در شکم دختربچه

به گزارش سینماژورنال یکی دیگر از معضلات اشاره شده در نمایش قتل است که در روزگار ما شیوع فراوان یافته است.

اما در اینجا نه قتل آدمهای بزرگ به دست هم که قتل کودکان را می بینیم. دختربچه ای به خانه پسربچه ای می رود و پسرک که روحی ناآرام دارد و بنظر میرسد بیمار روانی است چاقویی را در شکم دختربچه فرو کرده و سپس با سیم او را خفه می کند و با ساتور به جان دخترک می افتد!

فاصله گذاریهایی که به فراموشی این دو اتفاق منجر نمی شود

“کامنت” نمایشی است با فاصله گذاریهایی که مرتب مخاطب را از یک وضعیت به وضعیت دیگر می برد اما بعد از سیر کلی نمایش و عبور از وضعیتهای مختلف بیش از هر چیز همین روایت دردناک اسیدپاشی و قتل است که به یاد مخاطب می ماند.