سینماروزان/حامد مظفری: سریال سازی در شبکه خانگی تفاوتی با سریال سازی در تلویزیون ندارد، اگر سریال ساز حرفه ای در رأس کار باشد و بدبختی مبتلابه سالهای اخیر هم تلویزیون و هم شبکه خانگی آن بود که گهگاه تصمیم گیرندگان حتی سریالسازان حرفه ای را نمیشناسند چه برسد که با آنها کار کنند.
سریال #گناه_فرشته اگر توانسته در همین ابتدا به قاعده “چک اول را محکم زد”، مخاطب را تشنهی تماشا کند فقط و فقط به خاطر همان عقبه سریال سازی حامد عنقاست که زمانی مینوشت و بعدتر تولید میکرد و حالا، کارگردانی.
حامد عنقا لقمه را دور سرش نمی چرخاند و کاملا با اسلوب کلاسیک داستانگویی ارسطویی مینویسد و آغاز و میانه و پایان را حفظ میکند و ابایی هم ندارد که کارهایش عامهپسند تلقی شود و همین عامهپسند بودن است که از پدر تا آقازاده و اکنون گناه فرشته را دیدنی میکند وگرنه ملودرام های با خط و ربط جنایی و مایه های مهیج که هزاران بار تولید شده و باز هم میشود.
عنقا برای عامه می نویسد و میسازد و عامه هم بیش و کم سریالهایش را دوست دارند و حتی وقتی در حضیض رسانه ملی، سریالی کاملا فیلمفارسیطور مثل بر سر دوراهی را با حداقلها ساخت باز سریالش عامهپسند شد و فقط در یک فقره چقدر درست از بازیگر فهیمی مثل حمید گودرزی-که خیلیها تمام شدهاش میدانستند- در جای خوب استفاده مطلوب کرد. همان طور که در گناه فرشته بعد از مدتها شاهد بازی های خوب از شهاب حسینی و لادن مستوفی هستیم که بسیاری آنها را غرق تکرار میدانستند؛ متن کلاسه شده، بازیگران باتجربه مثل مهدی سلطانی و فخرالدین صدیق شریف را هم سر ذوق آورده که خرق عادت پیشه کنند…
سریال گناه فرشته ملودرامی است که هم به کرایم(جنایی) و هم تریلر(مهیج) پهلو میزند ولی ذاتی سنتی دارد و هوشمندانه نزاعهای زناشویی ایرانیان گرفتار در میان دیدههای شرق و شنیدههای غرب را به سُسی مطلوب برای خوش طعم کردن فضاهای زمخت جنایت بدل کرده و اینها ریشه دارد در آن سنت عامهپسندی که از شاپور آرین نژاد و رجبعلی اعتمادی و ارونقی کرمانی تا فهیمه رحیمی و نسرین ثامنی و… در آن محصول خلق کردند.
عنقا چک اول را در گناه فرشته محکم زده و هدف گذاری اش در تولید سریال عامهپسند استاندارد-تاکید میکنیم سریال عامه پسند نه مثلا فیلم شبهآوانگارد و هنروتجربهنمایی- با حمایت فیلیمو به هدف نشسته و البته تجربیات ژورنالیستی عنقا هم باعث شده هم در متن و هم در حاشیه اثر، خیلی خوب مهرهها را بازی دهد؛ درست مثل دوران سردبیری اش در صبا که با شناخت قبلی از افراد، آنها را فقط مسئول کاری میکرد که بلدند و با جدیت هم پشت آنها بود. او میخواست یک روزنامه عامهپسند استاندارد ارائه کند و تا بود، آبرودار بود و حالا هم تلاش میکند سریالهای عامهپسندش از بیآبرویی بری باشند.
