جلوگیری از سه اشتباه کلیدی در گزینش هیات داوران جشنواره فیلم فجر۴۱/پرهیز حتی‌الامکان از داوران #پوششی_روکشی!

سینماروزان/حامد مظفری: هیأت انتخاب جشنواره فیلم فجر۴۱ بعد از رونمایی اولیه از ارگانی شدن آن توسط سینماروزان، بالاخره از سوی دبیرخانه فجر  اعلام عمومی شد و مهر تاییدی شد بر مدعیات سینماروزان، هیأت انتخابی که چند اشتباه کلیدی در چینش آن وجود داشت و البته کاری بود که شده و فرصتی که سوخته، اما به زودی هیأت داوران جشنواره معرفی شده و کار داوری نهایی و انتخاب برترین‌ها را انجام خواهند داد. به جهت آن که نگویند چرا زودتر نگفتید، سه اشتباه کلیدی موجود در هیأت انتخاب را یادآور می‌شویم بلکه درسی شود در زمینه‌ی انتخاب داور.

اول. فقدان سینماگر زن در هیأت انتخاب آن هم در این شرایط خاص اجتماعی را باید یکی از اشتباهات کلیدی دانست که باید در انتخاب داور، جبران گردد. درست است که متاثر از همین شرایط اجتماعی و یا به عبارت بهتر سیاسی ، بانوان سینماگر وابسته به جناح چپ  علاقه به حضور مستقیم ندارند و ترجیح می‌دهند در پشت پرده -و احتمالا به عنوان مشاور در سایه- دستمزد بگیرند ولی چرا از بانوان سینماگر مستقل استفاده نمی‌کنند؟ حتی اگر بانوان مستقل  هم به خاطر شرایط یاد شده، حاضر به همکاری نباشند باز بانوان دلبسته به ارزشهای انقلابی که هستند؛ امثال انسیه شاه حسینی نویسنده دهه شصت و کارگردان دهه‌های بعد که اتفاقا  فیلمساز دفاع مقدسی است ، یا پروانه معصومی بازیگر پنج دهه سینمای حرفه ای و برگزیده ادوار فجر ، که مسلما تحت تاثیر جو حاضر قرار نگرفته‌اند.

دوم: کمبود #سینماگر به معنای واقعی کلمه یعنی افراد فعال در جلو و پشت دوربین در هیأت انتخاب، توی ذوق میزد و حالا در انتخاب داور باید آن اشتباه، ترمیم گردد. در هیأت انتخاب نه بازیگر بود، نه تهیه‌کننده، نه مدیر تولید، نه مدیر فیلمبردار، نه تدوین‌گر، نه منتقد و نه هیچ نماینده ای از اموری مانند صدا و موسیقی. حالا در انتخاب داور، حتما باید  جز یک نفر فرد سیاسی که همیشه در پوشش مدیر فرهنگی وارد می‌شود بقیه جمع هفت نفره داوران را به متخصصان سینما اختصاص داد و آن هم نه فقط فعالان سینمای موسوم به دفاع مقدسی ...

سوم. فقدان سینماگر مستقل و غیرارگانی در هیأت انتخاب باعث شده بود شائبه‌های ارگانی بودن انتخاب‌ها چند برابر شود.‌ کاری به این نداریم که جشنواره فجر اساسا جشنواره‌ای ارگانی است که با حمایت حاکمیت برگزار می‌گردد، بحث سر این است که در چینش نیروهای چنین جشنواره‌ای باید به اندازه حداقلی هم که شده سراغ سینماگران مستقل رفت.

چه اشکالی دارد در انتخاب داور برای جشنواره لااقل یک یا دو نفر از جمع هفت نفره را افرادی گمارد که از نظر اندیشه و تفکر، مستقل بوده و کمتر آلوده بازی‌‌های سیاسی این سو و آن سو شده باشند؟
به یاد داشته باشیم ارگانی ها همانقدر سطح داوری را پایین می‌آورند که وفاداران قسم خورده جناح چپ که از خانه ی سینما به ارگان‌های متمول و از آنجا به سیما و دوباره به خانه‌ی سینما و … در ترددند و خود را وقف جلسات بی پایان در هر کجا و هر زمان کرده اند، سینماگرانی که حیات سینمایی و فیلمسازی شان در گرو حضور در شوراهای متعددی است که اساسا حاصلی برای فعالین واقعی سینما ندارد به درد تیم داوری نمی‌‌‌خورند و فقط فشارها را بر دبیرخانه بیشتر خواهند کرد.

و

یک توصیه ی خارج از متن:

آنچه باعث عدم اقبال از جانب مستقلین و پیشکسوتان و خوشنامان صنف برای حضور در هئیت داوری می شود ، مصاحبه گرفتن های متعدد سفارشی از آنان و عکس گرفتن های وزیر و معاونان و مدیران کل و دیگر افراد سیاسی با آنهاست. اگر آنها خاطر جمع شوند که اختتامیه در هنگام اهدای جوایز در تسخیر هنرمندان خواهد بود و مقامات سیاسی برای عکاسی تبلیغاتی روی سن نخواهند آمد، شاید راحت تر داوری را بپذیرند و‌ حتی به حضور حداقلی داوران پوششی و روکشی در کنار خود هم رضایت دهند!