سینماروزان: وقتی نمیشود فیلم مطلوب مخاطب را ساخت، حتی مجانی کردن بلیت هم فایده ندارد! باید بگذاریم تولیدکنندگان بی خودسانسوری آثارشان را تولید کنند و قضاوت با مردم باشد و نه با ممیزانی که هنر را نمیشناسند!
جمال ساداتیان تهیهکننده و سینمادار باسابقه با بیان مطلب فوق به روزنامه فرهیختگان گفت: ما باید خودمان را با آمار و ارقام سرگرم کنیم و ببینیم براساس این آمارها در چه وضعیتی هستیم. فرض کنید آمریکا با 340 میلیون جمعیت، دوسال پیش و قبل از کرونا یکمیلیارد و 250 بلیت فروخته است، یعنی بهطور متوسط مردم چهاربار به سینما رفتهاند. در کره جنوبی بهطور استاندارد مردم سالی پنجبار به سینما میروند و در اروپا بین سه یا چهاربار است.
وی ادامه داد: تصور کنید ما از 80 میلیون جمعیتی که داریم در بهترین شرایط که سال قبل از کرونا بود 27 میلیون بلیت فروختیم، یعنی در کشور ما از هر سه نفر، یک نفر به سینما رفته و به همین دلیل است که همیشه این گلایهها وجود دارد که اقتصاد سینما موقعیت خوبی ندارد.
این سینمادار درباره افزایش قیمت بلیت سینما و ارتباط آن با کاهش تعداد مخاطبان گفت: الان که قیمت بلیت سینما پایین است آیا مردم به سینما میروند؟ ما در سالهایی که جمعیت کشور 30 میلیون نفر بوده 65 میلیون بلیت فروختیم، یعنی مردم دوبار در سال به سینما میرفتند. این موضوع به کیفیت فیلمها بستگی دارد و قیمت بلیت تاثیری روی کاهش یا افزایش مخاطب ندارد. برای قیمت سینما هم تمهیداتی میاندیشند. اگر مردم از لحاظ اقتصادی ضعیف هستند سینماها به سهدسته تقسیم شده و روزهای سهشنبه هم نیمبهاست. با این همه خدمات باز مردم به سینما نمیروند و دلیلش هم کیفیت فیلمهاست.
تهیه کننده “به رنگ ارغوان” گفت: مردم باید با فیلم ارتباط برقرار کنند. من معتقدم اگر فیلم خوب بسازیم قیمت بلیت سینما مهم نیست. پاکستان که کشور همسایه ماست و از لحاظ اقتصادی از ما پایینتر است قیمت بلیتش پنجدلار است. در سهسال گذشته همهچیز در کشور پنجبرابر شده و قیمت بلیت سینما دستنخورده، با این حال با چه مکانیسمی قرار است سینما اداره شود. من نمیگویم تاثیر ندارد اما به شدتی نیست که همه معتقدند به محض اینکه بلیت گران میشود تعداد مخاطب کاهش پیدا میکند.
وی در ادامه درباره اینکه چه عواملی باعث میشود شورای صنفی تصمیمی مبنیبر افزایش قیمت بلیت سینما بگیرد، گفت: به این دلیل که سینما و فیلمسازی دچار مشکل است و باید تناسبی بین قیمتها وجود داشته باشد. وقتی همهچیز پنج برابر شده باید یک تناسبی بین هزینه تمامشده با هزینه فروش باشد یا خیر.
تهیه کننده “دایره زنگی” در پاسخ به اینکه آیا با افزایش قیمت بلیت سینما بهمرور جنس مخاطب تغییر میکند یا همچنان مخاطب عام را میتوان در این سالنها مشاهده کرد، گفت: بهنظر من سینما برای عام مردم است. وقتی در پایتخت، سینما به سه دسته تقسیم شده و قیمتهای متفاوت وجود دارد، چرا مردم با قیمتهای پایین و نیمبها به سینما نمیروند؟ همه اینها به ارتباط عاطفی ربط دارد که مردم با اثر برقرار میکنند. شما تا لباسی را دوست نداشته باشید آن را نمیخرید، آثار فرهنگی نیز همینطور است، مردم باید با آن ارتباط برقرار کنند و اگر این اتفاق نیفتد حتی اگر بلیت را مجانی کنی به سینما نمیروند. ما اگر بخواهیم سینمای فعالی داشته باشیم باید بگذاریم تولیدکنندگان آثارشان را تولید کنند و قضاوت با مردم باشد و نه قضاوت در وزارت ارشاد و با آدمهایی که هنر را نمیشناسند. آنقدر که حوزه سانسور بالای سر سینمای ماست، خودسانسوری ناخواسته ایجاد میشود. اگر ما فیلمهای موردپسند را بسازیم مردم بدون در نظر گرفتن قیمت به سینما میروند.
