سینماروزان/مجتبی اردشیری: سینماداری که آگهی سرو قلیان در سینمایش، توجهبرانگیز شده بود به انتقاد از ساختاری پرداخت که هیچ کمکی به بدنه سینما نکرده و فقط بهدنبال نهیب زدن است.
به گزارش سینماروزان پدرام علیزاده مدیر پردیس شهرک به روزنامه فرهیختگان گفت: تصمیمی که گرفتیم این بود که سینما را از این وضعیت خارج کنیم و برای اینکه کارهای قانونی و اداری آن را انجام دهیم، زمان 15 خرداد را برای این تصمیم اعلام کردیم که پس از این تاریخ، دیگر ما بهعنوان سینما فعالیت نداریم. پیشنهادی که ارائه دادم این بود که سالنهای ما پذیرای جمعهای خانوادگی بالای 10 نفر باشند که بتوانند فیلم و سریال مورد علاقه خود را در سالن تماشا کرده و همزمان با تماشای فیلم و سریال، ناهار، شام یا کافی هم میل کنند.
وی درمورد سوءبرداشتهایی که درمورد بردن قلیان به سینما شد نیز گفت: بحث قلیان از ابتدا نیز مدنظر ما نبود چون در کافههای کناری ما قلیان وجود دارد و هر شخصی خواست، میتواند با مراجعه به آن کافهها، از قلیان استفاده کند. این طبیعی است که ما طبق قانون اجازه ندهیم که خانوادهها، قلیان به سالنهای سینما بیاورند. ما برای این مکان، با یک گروه راهانداز قرارداد بستیم که همه موارد از فیلمبرداری، عکاسی، بلاگر و… زیرنظر آنهاست. این موضوع قلیان، اشتباه ادمین صفحه مجازی ما بوده که یک استوری منتشر کرد و من بلافاصله پس از متوجه شدن این اتفاق، آن را پاک کردم. شاید سرجمع این کار تبلیغاتی یک ساعت هم در استوری اینستاگرام سینما نبود. ولی دیدیم که چه جنجالی به پا شد و چه حرفهای ناحقی علیه ما گفتند. همچنین این اشتباه ادمین پیج بود که از قرارهای عاشقانه 2 نفری سخن گفت. من شدیدا با این عناوین و اقدامات مخالفم و در نخستین لحظاتی که این استوری منتشر شد، آن را حذف کردم.
علیزاده همچنین درمورد کارایی طرح خود که پخش سریالهای شبکه نمایش خانگی در سالنهای سینماست، گفت: پیشنهاد من این است که سریالهای شبکه نمایش خانگی را یک ساعت پس از انتشار، در همان روز در سالنهایمان نمایش دهیم. این کاری است که در تمام دنیا دارد انجام میشود و من در کشورهای بسیاری دیدهام که برخی سالنهای سینما مشغول پخش سریال هستند و فکر هم نمیکنم که حرکتی برخلاف منافع سینما باشد.
این سینمادار جوان درباره دلایل خود مبنیبر خارج شدن از دور اکران فیلم و رغبت برای پخش سریال به ما گفت: سینما شهرک یکی از بهترین پردیسهای سینمایی تهران است که جای سوزنانداختن نداشت، اما از وقتی که کرونا آمد، بساط همه چیز خوابید. نزدیک به دو سال است که کسی نمیآید به من بگوید حالت چطور است. این آقایان مدیر بگویند در این ایام کرونا چه کارهایی انجام دادهاند. همینهایی که وقتی من و امثال من مشغول ساخت پردیس سینما با پول شخصیمان بودیم، پیدایشان نبود، وقتی کرونا آمد، باز هم پیدایشان نشد و الان هم مثل تمام آن سالها معلوم نیست کجا هستند و به چه کاری مشغولند و مسئولان با شنیدن اسم قلیان، تازه پیدایشان شد!! وقتی سرمایهگذار و تهیهکننده از ترس بر باد رفتن سرمایهاش، فیلمش را اکران نمیکند، من سینمادار چرا باید دسترویدست بگذارم و هر روز و هر ماه و هر سال ضرر بدهم؟
وی ادامه داد: شما ببینید در این دو سال هیچکس حواسش به ما نبود اما تا بحث قلیان مطرح شد، به من گفتند که قرار است از حراست ارشاد با شما تماس بگیرند یا گفتند قرار است آقای انتظامی جلسهای در این رابطه داشته باشد. این دوستان تا الان کجا بودند. یک طرحی دادند که بیا به تو 10 میلیون تومان وام میدهیم، رفتیم و دیدیم به اندازهای گیروگرفت دارد که عطای گرفتن آن را به لقایش بخشیدیم آن هم برای وامی که 3 ضامن میخواست و باید آن را با سود برمیگرداندیم. مدام گفتند صبر کنید فلان زمان فیلم خوب اکران میکنیم، اما زمان گذشت و گذشت و نه فیلمی اکران کردند و نه کاری برای سینمادار انجام دادند. وقتی میبینم که برخی سالنها، تئاتر کمدی و فیلم خارجی نمایش میدهند و چند مخاطب جذب میکنند، چرا من باید بنشینم و فقط نگاه کنم؟
علیزاده همچنین اذعان کرد: بهخدا قسم در همین مدت بیش از 30 نفر از پرسنلم را تعدیل کردهام و هماکنون با سه نفر پرسنل و یک نفر انتظامات و تامین هزینه آب، برق، تلفن، حقوق، بیمه و… ماهی 60 میلیون تومان از جیب میپردازم ولی درآمد به نزدیکی صفر رسیده. ملک ما فرهنگی نیست و کاربری آن تجاری است و به همین دلیل هزینههای قبوض به تجاری محاسبه میشود و خیلی بالاتر از سینماهای دیگر درمیآید.
این سینمادار درمورد مشکلاتی که سر راه خروج از چرخه اکران فیلم است به ما گفت: چون ما ملک فرهنگی نیستیم، چندان مسیر دشواری برای ما تعریف نمیشود. پردیس شهرک یک مکان تجاری است و مشکلات سینماهای دیگر در این زمینه را ندارد. قرار است با محمدرضا فرجی (از مدیران سازمان سینمایی) جلسهای داشته باشم. میخواهم در کارها گشایش پیدا شود، اما واقعا هر کاری که در این زمان فکرش را کنید انجام دادیم ولی به موفقیتی نرسیدیم. بلیت سینما 30 هزار تومان بود اما ما آمدیم معادل 15 هزار تومان، چیپس، پفک و آب معدنی رایگان به مخاطبان دادیم، اما باز هم نتوانستیم سالنها را پر کنیم.
علیزاده در پایان گفت: من 6 سال پیش، این ملک را کوبیدم و تمامش را از نو ساختم. به پول آن زمان بیش از 10 میلیارد تومان خرج اینجا کردم، اما نهتنها هیچ کمکی به من نشد بلکه با یک استوری دیدیم که چه اتفاقهایی رقم خورد و همه سراغم آمدند!! کسانی که هیچ کاری برای سینما نکردند و در تمام این مدت اصلا خبری از آنها نبود و حالا هم اصلا عین خیالشان نیست که پردیسهایی مانند شهرک، دارند از بین میروند و صاحبانشان ورشکسته میشوند بگویند برای سینما چه کردهاند؟؟
