سینماروزان: حسامالدین آشنا مشاور فرهنگی رییس جمهور که نماینده قوه مجریه در شورای نظارت بر صدا و سیماست به تازگی در یادداشتی که در کانال شخصی خود منتشر کرده کوشیده به نوبه خویش درباره حضورش در شورای نظارت بر صداوسیما به مخاطبان گزارش دهد.
متن این یادداشت را بخوانید:
گزارش به مردم
«کتاب شورای نظارت بر سازمان صداوسیما در سال ۹۵» توسط دبیرخانه شورای نظارت تهیه و در اختیار اعضا قرار گرفت.
۱- بررسی کمّی و کیفی گزارشهای تهیهشده توسط مدیریتهای پنج گانه شورای نظارت بیانگر ضعف عملکردی سه مدیریت «نظارت و ارزیابی صدا»، «نظارت اجرایی» و «فضای مجازی» است. مدیریت نظارت و ارزیابی برنامههای سیاسی نیز نتوانسته در تهیه گزارشهای روندی، تطبیقی و مقایسهای موفق عمل کند و بیشتر متمرکز بر تهیه گزارشهای موردی بودهاست. مدیریت نظارت و ارزیابی سیما در مقایسه با سایر مدیریتها وضع مطلوبتری دارد و نسبت به تهیه انواع گزارشها مبادرت ورزیدهاست.
۲- شورای نظارت بر سازمان صداوسیما در حال حاضر در انجام وظایف و تحقق اهدافی که به صراحت در اصل ۱۷۵ قانون اساسی و قانون مجمع تشخیص مصلحت نظام ذکر شده، ناتوان است. بررسی تمامی ۲۵۵ گزارش سال ۹۵ شورای نظارت بیانگر تقلیل مفهوم و حیطه نظارت به نظارت محتوایی است. در واقع مفهوم نظارت در شورا محدود به «نظارت پس از پخش» یا همان «نظارت محتوایی» شدهاست. این درحالی است که شورا باید بر «حسن انجام کلیه امور سازمان» نظارت نماید. به عنوان مثال طبق قانون، ایجاد و انحلال هر بخش، واحد، شعبه و دفاتر نمایندگی در سازمان صداوسیما باید با نظارت این شورا انجام گیرد یا اینکه شورا باید بر کلیه قراردادها و خریدهای داخلی و خارجی سازمان نظارت نماید؛ اما در عمل موضوعات فوق تحت نظارت شورا انجام نشدهاست.
۳- تضعیف این نهاد نظارتی موجب شدهاست که سازمان صداوسیما در سالهای گذشته به عنوان یک سازمان رسانهای انحصاری، نسبت به تذکرات، پیشنهادات، درخواستها و مکاتبات تنها نهاد نظارتی خود کمتوجه باشد. به عنوان مثال علیرغم درخواستهای مکرر شورای نظارت مبنی بر دریافت اسناد و مدارک مالی، نظرسنجیها و نگرشسنجیها، طرح برنامهها و… سازمان صداوسیما از ارسال موارد مذکور به شورا سر باز زدهاست. همچنین نوع پاسخ سازمان به مکاتبات شورای نظارت اغلب در حد اعلام دریافت نامهها و گزارشهای شورا است. در واقع سازمان خود را ملزم به پاسخ جدی و مسئولانه در برابر شورای نظارت نمیداند و اساساً شأن نظارتی واقعی برای شورا قائل نیست.
۴- یکی از مشکلات جدی این است که شورای نظارت بهعنوان یک نهاد نظارتی خود را در برابر افکار عمومی پاسخگو نمیداند و تاکنون گزارشی از عملکرد و نظارت خود بر سازمان صداوسیما برای عموم مردم منتشر نکردهاست. این درحالی است که براساس مصوبه سال۹۵ اعضای شورا، باید گزارشهای تحلیل و ارزیابی برنامههای صداوسیما و نیز گزارشی از مکاتبات شورا با سازمان، در سایت شورای نظارت درج و منتشر میشد. وضعیت سایت شورای نظارت بهعنوان اصلیترین راه ارتباطی شورا با مردم و رسانهها از این نظر تأسف بار است.
۵- به نظر می رسد به منظور ایجاد تغییراتی کارآمد در راستای اثرگذاری بیشتر شورا، لازم است ضمن بازنگری در ساختار کنونی شورا و ارائه گزارشی درباره وضعیت فعلی شورای نظارت به مقام معظم رهبری و سران سه قوه ضرورت بازنگری در «قانون نظارت بر صدا و سیما » تبیین شود. همچنین درخواست شود ضمن مشخص کردن وظایف و تکالیف متقابل شورای نظارت و سازمان صداوسیما، نسبت به ابهامات و کلیگوییهای قانون، پاسخ داده شود و در صورت ضرورت، اصلاحیهها و استفساریههای لازم صادر و ابلاغ گردد.
