سینماروزان: مهدی فرجی مدیر سابق شبکه یک و تهیه کننده سریال “نونخ” در واکنش به معرفی عزت الله ضرغامی به عنوان وزیر پیشنهادی میراث فرهنگی و گردشگری یادداشتی حمایتی نوشته است و وی را فردی پرشور و قبراق خوانده است.
متن یادداشت تهیهکننده “نونخ” را بخوانید:
یک تکنیک و طراحی کم نظیر برای مدیریت دارد. او مدیری است که میتوانست فاصله هایش را با صاحبنظران ، نخبگان ، هنرمندان ، مدعیان فرهنگ ، کارمندان نوپا و چندین ساله کم کند.
محال بود که اراده کنید او را پیدا کنید و در دسترس نباشد. در نشست ها و جلسه های معروفش با اهالی فن از هر گروه و صنف و طبقه ای گرفته ، تا گپ زدن های دوستانه اش جلوی در آسانسور حوزه ی مدیریت ساختمان شیشه ای تلویزیون. اگر آنجا هم پیدایش نمیکردید ، فقط لازم بود کمی به خودتان زحمت بدهید و ۶ صبح در مسیر دفترش باشید. حتما او را میدیدید که قبراق از ماشین پیاده میشود و گاهی یک نان سنگگ کنجدی دومتری هم توی دستش است – خب میهمان ها گاهی چند نفر بودند ، و آن وقت حتما اگر جلو میرفتید و سلام میکردید و داستانتان را میگفتید ، تا هفته بعد ، حتما ماجرایتان ختم به خیر شده بود.
در دسترس بودن ، برای یک مدیر یک ویژگی نیست ، یک تکنیک و مهارت کم یافت است. آگاهی و دانستهای است که میتواند به موفقیت های گروهی کارمندان کمک کند و از جهت روانشناسی مدیریت ، مهندس ضرغامی ، مدیریت،بر پایه ی اعتماد و محبت و تعامل را انتخاب کرده بود که معمولا همیشه جواب میدهد.
و این بخش آغازین ماجراست. یک مدیر میتواند دوست داشتنی باشد ولی از در اتاقش بیرون نرود. حد و حدودش به همان فاصله ی میان ماشین و مسیر دفتر و جلوی در آسانسور ختم شود اما درباره ی مهندس ضرغامی ، همه ی اینها فقط فصل اول داستان بود. در سکانس های بعدی او میدانست دنیا ، مدیر پشت میزنشین را پس میزند. بگذریم که با روحیاتش هم همخوانی نداشت. مهندس ضرغامی انسان پر شور و قبراقیست. مردی که میتواند معادلات را هم راهبری و هم اجرایی کند؛ همان مرد عمل !
میخواهد که در میدان باشد و اگر نباشد نگران میماند. حضور او مثل یک سایه ی محکم و لذت بخش ، بر سر پروژه.هایی که مجری و طراح اصلی ساخت شان بود ، امیدواری و همراهی عوامل پروژه ها را برمیانگیخت و شاید آنقدرها لازم نباشد که در اینجا گفته شود مهندس ضرغامی مردی با جنبه و انتقادپذیری است. تک رو نیست و به مدیریت همراه با مشورت معتقد است.
مهندس ضرغامی گفتگو با صاحبان نظر و رای را در هر جناج و تفکری یک ضرورت میداند و در سایه ی تجربه ی سالها مدیریت ، این موضوع برای او یک اعتقاد جدیست.
مشورت همان مثال معروف را که – بهترین فکر ها از چند ذهن برمیخیزد – برای او معنی میکند و چرا که نه ؟
سرزمین زیبای ما غنی از نخبگانیست که هنوز میخواهند همین کشور را آباد کنند و چه پایگاه و مقری بهتر از وزرات میراث فرهنگی،صنايع دستى و گردشگری.
مردی که توانست در بیش از یک دهه ، آمار مخاطبان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران را به حدود 88 درصد برساند ، و با هنرمندانی که سالها در انزوا مانده بودند آشتی کند ، قطعا خواهد توانست فرکانس مدار گردشگری ایران را هم تغییر دهد و میراث معنوی ما را در یونسکو و جهان به ثبات و آرامش بیشتری برساند و اموال ارزشمند و تاریخی مان را به ملت ایران برگرداند. تا گردشگران جهانی به جای موزه ی لوور ، در موزه های تاریخ ایران ، مشتاقانه ، دنبالش بگردند ..
گردشگری ایران تکه ای گمشده از یک پازل است که فقط یک ذهن هوشمند و دانا همچون ضرغامی میتواند آن را پیدا کند و گرد و خاک را از درهای بسته ی توسعه ی صنعت گردشگری ایران بزداید و دنیا را با زیبایی ها و جذابیت های این سرزمین کهن آشنا و ارز فراوان به کشور سرازیر کند.
بی گمان با چنین مدیر و چنین رویکردی باید در سالهای آینده انتظار یک وزارت میراث فرهنگی درخشان و باشکوه – آنچنان که در خور شان تمدن ایران است – داشته باشیم.
برای مهندس ضرغامی این یک تکنیک است نه ویژگى.
