اصغر نعیمی که بسیاری او را به واسطه ساخت آثاری چون “بی وفا” و “سلام بر عشق” که تعلق کامل به سینمای بدنه دارند می شناسند به تازگی فیلمنامه از سعید عقیقی فیلمنامه نویس و منتقد منسوب به جریان روشنفکری را جلوی دوربین برده است!
سینماژورنال: “سایه های موازی” عنوان سومین تجربه کارگردانی اصغر نعیمی است که بجای نام حسین فرحبخش این برادران توکل نیا هستند که تهیه اثر را برعهده دارند.
به گزارش سینماژورنال فیلمنامه “سایه های موازی” را که بازیگران اصلی آن ابوالفضل پورعرب، سمیرا حسن پور، سیامک صفری، هوشنگ توکلی، حدث فولادوند و شهاب حسینی هستند توسط سعید عقیقی نوشته شده است.
عقیقی بیش از هر چیز به واسطه نگارش فیلمنامه “شبهای روشن” ساخته فرزاد موتمن شناخته میشود که یکی از آثار تحسین شده متعلق به جریان روشنفکری سینمای ایران است.
عقیقی که اصالتا کرمانشاهی است و سابقه سالها نقدنویسی در مطبوعات ایران را داشته به جز “شبهای روشن” در دو فیلم دیگر موتمن با عناوین “صداها” و “هفت پرده” نیز به عنوان سناریست حضور داشته ضمن اینکه نگارش فیلمنامه “موج مرده” ابراهیم حاتمی کیا را نیز انجام داده است.
علم هندسه به چالش کشیده میشود
“سایه های موازی” بلحاظ هزینه پروژه جمع و جوری است و مضمونی عاشقانه دارد و طبیعی است که تهیه کنندگان هم بر فروش بالای آن حساب باز نکرده اند.
در علم هندسه می گویند که دو خط موازی فقط در بینهایت است که به هم می رسند اما حالا در “سایه های موازی” به هم رسیدن دو قطب کاملا متضاد سینمای ایران که در همه این سالها به مانند دو خط موازی پیش رفته اند را شاهد هستیم.
البته که “سایه های موازی” نتیجه به هم رسیدن دو خط موازی به یکدیگر را نیز مشخص خواهد کرد.
نتیجه همکاری دو خط موازی؟!
هیچ که نباشد اصغر نعیمی سالها در دفتر پویافیلم در کنار دو تجاری ساز قدیمی به نامهای حسین فرحبخش-عبدا.. علیخانی تلمذ کرده و البته که از اولین تجربه کارگردانی فرحبخش یعنی “عطش” به عنوان برنامه ریز در کنارش بوده و در تجربیات اخیر این کارگردان یعنی “خصوصی” و “مستانه” نیز به عنوان سناریست به وی کمک کرده.
عقیقی هم که از آن فیلمنامه نویسان پروسواسی است که در همه این سالها ترجیح داده کم کار باشد اما آلوده سینمای بدنه و تجاری سازی رایج نشود.
اینها را اضافه کنید به تجربیات برادران توکل نیا تهیه کنندگان اثر که هم سابقه تولید آثار روشنفکرانه چون “کاغذ بی خط” را داشته اند و هم آثار تجاری چون “جابحا”.
باید منتظر ماند و دید نتیجه این همکاری چه خواهد شد و آیا “سایه های موازی” خواهد توانست گونه ای جدید از سینما را که حاصل همکاری روشنفکران و تجاری سازان است به مخاطب معرفی کند یا نه.
