داریوش کاردان: تنها جایی که مردم می‌توانند فریاد بزنند، ترافیک تهران است!

وی درباره اینکه چرا در رسانه ملی دیگر برنامه های طنز و انتقادی نمی سازد، پاسخ داد: متاسفانه در حال حاضر فضای کشور فضای نقد و انتقاد نیست. ما امیدواریم فضای نقد فراهم باشد. من از زمانیکه آقای روحانی رییس جمهور شد دو برنامه بعد از سال ها در تلویزیون اجرا کردم که یکی از آنها برنامه «شهر باران» بود که در ماه رمضان سال ۹۳ روی آنتن شبکه یک رفت و دیگری مسابقه «ثانیه ها» بود و می توان گفت تا حدی به صداوسیما بازگشتم.

در حال حاضر نمی توان برنامه های طنز چالشی و انتقادی تولید کرد

مجری برنامه «صندلی داغ» با اشاره به کم تحملی فضای عمومی کشور نسبت به نقد تصریح کرد: با این حال اصلا نمی توان در این کشور برنامه های طنز چالشی و انتقادی تولید کرد چراکه هر سخنی که بگویید بالاخره به یک نفر برمی خورد و زمانیکه بزرگان ما اینگونه با هم برخورد می کنند و روزنامه ها و مسئولان و مدیران با واکنش هایی که به سخنان هم دارند نشان دهند که تحمل نقد ندارند و به تعبیری «آنجا که که عقاب پر بریزد / از پشه لاغری چه خیزد» دیگر من چه انتقادی می توانم، داشته باشم.

نویسنده و کارگردان جُنگ های نوروزی ۷۵ و ۷۶ با اشاره به اینکه نوع و قالب برنامه ها در طرح انتقادات تفاوتی ندارد، توضیح داد: فرقی هم نمی کند که این انتقادات در قالب برنامه سیاسی مطرح شود و یا برنامه اجتماعی چراکه الان یک کودک هم می داند که به هر حوزه ای از جمله اقتصاد، هنر، اجتماع و… وارد شوید باز هم به سیاست می رسید. حتی اگر بخواهید جمله ای درباره بیمه بگویید بازهم حرف شما سیاسی تلقی می شود چون به دولت می رسد.

در صداوسیما افرادی حضور دارند که خود را صاحب ملت می دانند

کاردان اضافه کرد: به این ترتیب در حال حاضر فضای نقد و گفتگو بسیار تنگ است و آستانه تحمل مسئولان و همچنین مردم بسیار پایین آمده است. البته آستانه تحمل مردم به این دلیل کاهش یافته است که جایی برای حرف زدن ندارند. جز اینکه در ماشین شخصی خود بنشینند و انتقاد کنند و اطمینان هم داشته باشند که این انتقاد آنها عواقبی در بر ندارد. جایی که مردم می توانند فریاد بزنند در همین ترافیک شهر است.

این برنامه ساز تلویزیونی درباره اینکه صداوسیما چقدر در کاهش این آستانه تحمل تاثیر داشته است و چرا اینقدر زود نسبت به انتقادها واکنش می دهد، بیان کرد: در صداوسیما افرادی حضور دارند که خود را صاحب عقل مردم می دانند. بعضی ها علاقه دارند که به جای مردم فکر هم بکنند و به طور مثال بگویند که یک نفر اشتباه می کند که قورمه سبزی دوست دارد بلکه باید ماکارونی دوست داشته باشد و عقل چنین فردی نمی رسد.

خوشحالم که همه بازیگران مجموعه های طنز من امروز برای خودشان «یل»ی هستند

وی اضافه کرد: این ویژگی ها باعث شده است که صداوسیما حساس باشد و خیلی زود هرکسی حرفی می زند، واکنش نشان دهد. در صورتیکه رشد و شکوفایی در جایی است که تضارب افکار وجود داشته باشد و مردم با یکدیگر بحث و چالش کنند تا از این بحث ها یک خروجی درست بیرون بیاید.

کاردان که مدت ها در حوزه کمدی و طنز به ساخت برنامه پرداخته است، درباره نوع تکرار و تقلید از بعضی از ساختارهای برنامه هایش در این سال ها بیان کرد: از این موضوع خوشحالم که سال های سال است که برنامه های من مورد تقلید قرار گرفته است. برای من بسیار زیباست که بعد از نوروز ۷۲ مسیر طنز و کمدی در کشور تغییر پیدا کرد و تمام کسانیکه من در آن مجموعه برای بازی از آنها بهره گرفتم امروز برای خودشان «یل»ی هستند. خدا را از این بابت شکر می کنم و امیدوارم که این افراد موفق باشند فقط امیدوارم که راه خطایی نروند.

من بعد از سال ها کار نباید تمنا کنم که اجازه دهند برنامه بسازم

این کارگردان برنامه های طنز درباره اینکه چرا خودش برنامه جدیدی را در حوزه کمدی و جنگ های شبانه تولید نمی کند؟ اظهار کرد: من از خدا می خواهم که بتوانم چنین برنامه هایی بسازم اما از شما می پرسم آیا من بعد از سال ها کار باید در راهروهای صداوسیما سرگردان باشم و تمنا کنم که اجازه دهند برنامه بسازم؟ من که نمی توانم چنین کاری انجام دهم بلکه باید از من بخواهند که به سمت برنامه سازی بیایم. اتفاقا اخیرا من نزد بزرگواری بودم و به او بیان کردم که دوست دارم «صندلی داغ» را راه بیندازم و دوست دارم اتفاقا در زمان حاضر که هر روز در روزنامه ها دعوای جدیدی را می خوانیم چنین برنامه ای داشته باشم، مسئولان را به برنامه دعوت کرده هم شوخی کنیم و هم از این طریق جواب سوالات مردم را بدهیم.

کاردان در پایان و با لبخند گفت: همه این ایده ها منوط به این است که از من بخواهند برنامه بسازم آن وقت به روی چشم من رایگان برنامه می سازم.