درباره‌ی فیلم «مارون»(ساخته‌ی امیراحمد انصاری): رقیبِ غبار میمون؟/پاورقی بخوان سید!

سینماروزان/حامد مظفری:

+شروع با آوای دین مارتین برای تداعی جغرافیا؟

-طراحی صحنه و نورپردازی شرکت آمریکایی تداعی بارهای شبانه را می‌کند! از آمریکا فقط بار را دیده‌اند؟

-استخدام ناگهانی هدایت در شرکت آمریکایی به‌واسطه دختر رییس شرکت؛ هیچ پیشینه ای از عشق و علاقه نمی بینیم و اصلا معلوم نیست دخترک کی و کجا عاشق سده؟

-نگاه سطحی به سیاست ورزی ابرقدرت ها و امتداد کلیشه درباره توطئه سازی علیه جهان سوم به رو ترین نحوه‌ی ممکن. روابط انسانی در سطحی‌ترین حالت؛ از ارتباطات کاری تا ارتباطات پنهانی و عاشقانه هیچ کدام توجیه ندارد. عدم پردازش خاستگاه آدمها و دسته بندی آدمها براساس لباس! هر که معترض است و قصد فعالیت چریکی دارد، اورکت تن کرده و هرکه عامل استکبار است، کت و شلوار و کراواتی! و قهرمان هم جین پوشیده تا نه این باشد و نه آن. فقط نمیدانیم این چه جور فعالیت مبارزاتی پنهانی است که طرف همه جا اورکت تابلو را تن کرده؟؟

-درمجموع زیرنویس دارد ولی هرجا دختر محبوب هدایت وارد میشود با اینکه دختر آمریکایی است، صدایش دوبله میشود! چرا؟ توجیه‌گر اينکه دختر دورگه است؟ اگر این طور است که چرا صدای فارسی اش دوبله شده؟ یعنی نمیشد یک بازیگر دورگه میدا کرد؟

-ضعف متن ضربه اصلی را زده! اجرا سعی دارد بر لاغری متن غلبه کند اما نگاه نویسنده-محمد حسینی- به کنار هم گذاشتن چند خاطره از هدایت الله طیب بدون شخصیت پردازی یا زنجیره‌ی واحدی که آیتم‌ها را به هم بچسباند، مانند ترمزی است برای اجرا.

-دیالوگ را باید براساس شخصیت نوشت نه اینکه همه یک جور و همان طوری حرف بزنند که نویسنده حرف می‌زند. اصلا کی گفته که شهدای ما در گفتگوی روزمره، شعار میدادند؟ شعار برای مدیران ارگانی است که در هشت سال جنگ پای‌شان تا هفت‌تپه هم نرسید.

– حسینی باید بیش از اینها فیلم زندگینامه ای ببیند و بیشتر از اینها فیلمنامه بخواند و بسیار بیشتر داستان بخواند؛ پاورقی های حسینقلی مستعان را بخوان سید تا دریابی چگونه باید پرسوناژهایت را ، داخل روایت پیچ و مهره کنی…

-هدف از برهه زمانی حضور در آمریکا چه بوده؟

نمایش بانوان سرباز خارجی ؟ تاثیر گذاری سریالهای جم تا کجا رفته؟