سینماروزان: پرویز پرورش بازیگر در ۸۵سالگی درگذشت.
حسین(پرویز) پرورش متولد ۱۳۲۰ تهران بود. او از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۱، دورهٔ عمومی تئاتر را در یکی از دانشگاه‌های آمریکا گذرانده و سپس یک دورهٔ دو سالهٔ دانشگاهی را نیز در همین زمینه طی کرده‌است.
او از سال ۴۴ تا سال ۵۰، در یکی از استودیوهای فیلم‌سازی آمریکا، کار عملی بازیگری را آغاز کرد و چندی پس از شروع کار فراگیری، و همراه با آن، در کلاس‌های این استودیو به آموزش این فن نیز پرداخت. در طی همین دوره، نقش های کوتاهی در شش قسمت از شش مجموعه تلویزیونی بازی کرد.
پرویز پرورش پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۵۲ به تدریس بازیگری در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک پرداخت و در این مدت، اگرچه تنها در چند نمایش تلویزیونی شرکت کرد ولی هنرجویان بسیاری را تربیت کرد.
فیلم «کلاغ» ساخته بهرام بیضایی، نخستین کار سینمایی او در ایران بود و پس از انقلاب در فیلمهای «آفتاب نشین ها»(مهدی صباغ زاده)، «نقطه ضعف»(محمدرضا اعلامی) و مجموعه تلویزیونی «اشک تمساح» (مهدی نجیب زاده)
بازی کرد که در این بین بازی او در کنار جواد گلپایگانی و جمشید هاشم‌پور در «نقطه ضعف» به شدت مورد توجه قرار گرفت. او در این فیلم نقش بازجو را بازی میکرد که دربرابر پلیس دوم-جمشید آریا- یک دوقطبی جذاب رقم زد.
پرورش تا اوایل دهه ۶۰ سرپرست بخش تئاتر دانشکدهٔ هنرهای زیبا بود و چند سال بعد از آن ایران را برای همیشه ترک کرد و به ایالات متحده مهاجرت کرد.
پرورش بازیگری بود با چهره‌ی هالیوودی کلاسیک که بیننده ی ایرانی دوست داشت از او همان اکت های هالیوودی را ببیند اما او بیشتر مطلوب فیلمهای روشنفکرانه شده بود و در نقشهایی منفعل و پسیو ظاهر شد از همین رو چندان نتوانست در سینما بدرخشد و بماند!
ماندگارترین نقش او که در بعد از انقلاب رقم خورد همان «نقطه ضعف» بود در تلفیق روشنفکری و اکشن، در فضایی که جغرافیایش، ایران بود و نبود و در آن لامکانی ، بروز غیرایرانی مرد متهم- در فیلمی که قرار بود شبیه آثار سیاسی کوستاگاوراس/ هموطن نویسنده‌ای که فیلم از داستان او اقتباس شده بود (ساماراکیس) -باشد، اما بیشتر هالیوودی شده بود. همان مجالی بود که به او فرصت درخشش داد و لوح زرین بازیگر نقش اول مرد در دومین جشنواره ی فیلم فجر را برای او به ارمغان آورد.
پرورش به جز نقطه ضعف در دیگر کارهایش -آفتاب نشین‌ها و اشک تمساح- نیز قالب امنیتی را ادامه داد و شاید ترس از تیپ شدن در همین تیپ منفی-بعضا طاغوتی- باعث شد دور بازیگری را خط بکشد و مهاجرت کند و بازیگری مثل عنایت بخشی این تیپ‌ها را تا سالها ادامه دهد.
