سینماژورنال: فرهاد توحیدی سناریستی که در سالیان اخیر آن قدر درگیر صنف(!) شده بود که خروجی اش به عنوان فیلمنامه نویس چندان جلب توجه نمی کرد به تازگی در گفتگو با “فارس” نکته جالب و البته پرسش برانگیزی را درباره کمبود منابع مالی در کشور بیان کرده است.
به گزارش سینماژورنال در جایی از این گفتگو که بهانه اش چرایی عدم ساخت فیلم درباره ماجرای حمله ناو آمریکایی به ایرباس بوده توحیدی گفته است: مملکت در شرایط اقتصادی مطلوبی به سر نمی برد؛ زمانی که پول نفت گزاف بود و فیلم «لاله» ساخته می شد باید چنین سوژه هایی مورد توجه قرار می گرفت.
شما راست می گویید اما…
به اعتقاد سینماژورنال البته که درباره اوضاع اقتصادی مملکت نویسنده “بی وفا” و “مجردها” که یکی از نویسندگان کمدی پرحاشیه “50 کیلو آلبالو” هم بوده اند، کاملا درست گفته اند.
این اوضاع اقتصادی نامطلوب گریبان کف جامعه و از جمله کف صنف سینما را گرفته است ولی مساله اینجاست که این نگرانیهای اقتصادی به امروز و دیروز مربوط نمی شود و سالهاست بدنه جامعه از آن رنج می برد و هیچ گاه هم این طور نبوده که نداشتن بنیه اقتصادی قوی در کف جامعه باعث نچرخیدن چرخ سینمای متکی به منابع عمومی شود.
حالا هم چنین است؛ درست است که چهره های مستقل عرصه سینما برای دریافت یک وام حداقلی باید مدتها در نوبت باشند اما برای نورچشمی ها همواره بودجه هست.
هر که نداند شما خوب می دانید
هر کس که نداند جناب توحیدی دیگر خودش خوب می داند برای تولید یکی از فیلمنامه های اخیرشان به نام “امکان مینا” هم فارابی و هم یکی از وزارتخانه ها ورود کردند و بودجه خوبی را هم برای تولید فراهم نمودند.
باز هم ایشان بهتر از هر کس می داند در همین اوضاع اقتصادی بودجه های پر و پیمانی صرف برگزاری جشنواره هایی بی مخاطب، بی هدف و بی چشم انداز می شود.
اگر پول نیست پس چرا جشنواره برای سالنهای خالی برگزار می کنید؟
جالب است که دبیر یکی از همین جشنواره ها خود جناب توحیدی بوده است.
سوال اینجاست ایشان که از اوضاع اقتصادی نامطلوب مملکت آگاهند چرا خود درگیر جشنواره هایی هزینه زا و بی کارکرد مطلوب می شوند؟
آیا حسن نیت ایشان زمانی به اثبات نمی رسید که به صراحت و به دلیل پرهیز از افزایش درصد وضعیت نامطلوب اقتصادی، به برگزارکنندگان این جشنواره توصیه می کردند قید برگزاری آن را بزنند؟
این تناقضات را حل کنید
چطور می شود کسی از اوضاع بغرنج اقتصادی مملکتش باخبر باشد اما از آن سو درگیر فعالیت نویسندگی در فیلمی کاملا دولتی شود که البته نمایش اش در جشنواره جز انتقاد مخاطبان را به دنبال ندارد؟
آقای توحیدی! اگر واقعا به دنبال ارائه تصویری صادقانه از خود هستید این تناقضات را برای مخاطبان حل کنید.
