سینماروزان: هرچند بالاخره و بعد از نزدیک به چهار ماه تعطیلی کرونایی بناست سالنهای سینماها از ابتدای تیرماه بازگشایی شوند ولی ضرر و زیان وارده به سینما و سینماداران در این چهار ماه حالا حالاها رفع نخواهد شد به خصوص که دولت هم مشوقهای عملیاتی محسوسی برای سینماگران درنظر نگرفت و تازه دستور بازگشایی سینماها را هم دیرتر از بقیه صنوف صادر نمود!
مصطفی حسینی مدیرعامل بهمنسبز (از ارگانهای سینمادار) با انتقاد از بیتوجهی به سینماداران به مهر گفت: موضوع کرونا باعث شد سینماداران ما متوجه شوند که در جامعه سینمایی و مدیران فرهنگی ما کسی به فکر خودِ مقوله سینما که اساس کار است، نیست. این در حالی است که صنفهای زیادی از خود سینما ایجاد شدند و به واسطه سینما ارتزاق میکنند، اما امروز خود سینما فراموش شده است.
مدیر بهمن سبز ادامه داد: چرا تا یکی از سینماداران به موضوعی اعتراض میکند، به برخی برمیخورد و به این فکر میکنند که چطور سینما را محدود کنند؟؟ توجه کنید کسی که یک سینما احداث میکند میلیاردها تومان سرمایه را به فضای فرهنگی با درآمد کم تزریق میکند و نباید با نوع سیاستگذاری خود او را به حاشیه برانیم.
مصطفی حسینی با اشاره به اندک بودن تسهیلات درنظرگرفته شده برای جبران زیان کرونایی سینماداران افزود: کمکهایی که برای سینماها جهت جبران خسارات تعطیلی کرونایی در نظر گرفته شده، شبیه یک شوخی است. البته حتی برای پرداخت این کمک ناچیز یا شوخی(!) هم افراد را خط کشی کردهاند؛ یعنی به برخی کمک میکنند و به برخی نه! چرا پرداخت این پولها سلیقهای شده است؟؟ چرا به طور شفاف از تمام سینماداران حمایت نشده؟
مدیرعامل «بهمن سبز» بیان کرد: ضرر تعطیلی نزدیک به ۴ماهه سینماها به قدری زیاد است که سینماداران تا پایان سال ۱۴۰۰ تحتالشعاع این قضیه قرار خواهند داشت. اوضاع سینماهای خصوصی به قدری وخیم است که حتی ممکن است دست به تغییر کاربری سینماهایشان بزنند! چرا متولیانی که باید به فکر سینما باشند، این موضوع برایشان اهمیت ندارد و به مسائل دیگری فکر میکنند؟؟ چرا دولت نباید با یک نگاه یکسان به سینماداران کمک کند؟؟
حسینی تأکید کرد: امروز به اندازهای که مسائل تهیهکنندگان، فیلمسازان و… برای دولت اهمیت دارد، خود سینما که اساسِ کار و زیرساخت است، گویی اهمیتی ندارد و به دست فراموشی سپرده شده است. اگر سینما از بین برود، کارگردان یا تهیهکننده، فیلم را باید کجا نمایش دهند؟ گویا یادمان رفته است که به واسطه سینما، سینماگر شدهایم و اگر سینماداران ورشکسته شوند اساسا هویت تولید زیر سوال میرود.
