سینماروزان: دیوانسالاری نهادهای دولتی سینما به آفتی بدل شده که مدام سینماگران از آن مینالند ولی سودآوری حلقهای معدود از این دیوانسالاری موجب شده هیچ کدام از مدیران سینمایی جز در مقام حرف برای مقابله با این دیوانسالاری کاری نکنند.
مسعود ردایی تهیهکننده ای که فیلم اجتماعی “سال دوم دانشکده من” را روی پرده دارد با انتقاد از فارابی به “تسنیم” گفت: فارابی رسما بیشتر از اینکه یک نهاد سینمایی باشد تبدیل به یک بانک شده است که وام میدهد! فارابی باید مسائل مهم اجتماعی رادر نظر بگیرد و بعد برای مهمترین مسائل آن با برنامهریزی به فیلمنامهنویس حرفهای سفارش کار دهد و بعد هم با تیم حرفهای فیلم بسازد. این اصلیترین وظیفه فارابی است ولی سینمای اجتماعی در این میان فراموش شده است. هدف فارابی این است که برای موضوعاتی که مبتلا به جامعه است تقاضای سناریو بدهد و آنها را پشتیبانی کند ولی این درها بسته شده است و کسی توجه نمیکند که سازنده سینمای مستقل اجتماعی نباید پشت درهای بسته فارابی بماند.
تهیهکننده “مالاریا” ادامه داد: رئیس سازمان سینمایی باید دستورالعملهای مهمی برای این حوزه تجویز کند تا میان فارابی و سینماگری که دنبال ساخت سینمای اجتماعی است رابطه شرافتمندانهتری برقرار شود.
ردایی با اشاره به پاشنه آشیل شورای صنفی نمایش بیان داشت: حرف من این است که زمانی که من نوعی به عنوان تهیهکننده وارد شورا میشوم و میبینم که در آنجا رقیب من در اکران خودش فیلم دارد ، یا یک نفر که دفتر پخش دارد یا در سینما فیلم برای اکران دارد در شورا مشغول کار است، چگونه میتوانم به این شرایط برای اکران و نمایش فیلمم اعتماد کنم؟
این تهیهکننده ادامه داد: باید شرایط بیطرفانه آنجا حاکم باشد در حالی که اینگونه نیست و در آنجا افرادی که خودشان هم منافعشان درگیر است برای فیلمها تصمیمگیری میکنند. فردی که خودش شرایط بهتری برای تولید، تبلیغات و رابطه محکمتری با نهادها دارد میتواند برای فیلم من تصمیم بگیرد؟
ردایی افزود: بهنظر من باید حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی در این باره تصمیم بگیرد که در شورای صنفی نمایش هر کدام از اعضا نباید تا یک بازه زمانی مشخصی مانند 2 سال هیچ فیلمی در سینما داشته باشند و در صورتی که فیلمی برای اکران دارد باید از شورای صنفی نمایش و اکران استعفا بدهد. من اگر میخواهم در این شورا کار بکنم باید خالص و بدون اینکه فعالیت سینمایی دیگر اعم از پخش یا سینماداری یا تولید داشته باشم برای این شورا کار بکنم. در این صورت رقابت در شرایط برابر و سالم فراهم میشود اما فعلا این فضای رقابتی کاملا ناسالم و نابرابر است.
ردایی خاطرنشان ساخت: از این بدتر این است که کسی که خودش سینما دارد در این شورا در حال فعالیت است. بله حضور نماینده سینماداران در این شورا مشکلی ندارد. وقتی به من میگویند که فلانی در این شورا هست که با اینکه سینما دار است یا دفتر پخش دارد ولی تأثیرگذاری بالایی در اکران دارد واقعا جای سوال دارد؟ وقتی همان فرد خودش در سینما فیلم دارد چقدر میتواند این رقابت سالم باشد؟
تهیهکننده “سه بیگانه” تاکید کرد: این شیوه برنامهریزی اکران و نمایش واقعا تأسف بار است در نیمه اول سال چند فیلم محدود بفروش خوب اکران میشوند بعد از آن یکباره در نیمه دوم سال هرچه فیلم است با هم قرار است اکران شوند. خوب این نشان میدهد که تنظیمات در آن سازمان درست و منطقی نیست. این ماجرا فقط برای شورای صنفی نمایش نیست بلکه تمام شوراهای مهم مانند پروانه ساخت و پروانه نمایش نیز باید از این صافی رد شود که افرادی در آنجا حاضر باشند که در حال تولید سینمایی نباشند. بنابراین حتما سازمان سینمایی درباره شورای صنفی نمایش و اکران وارد شود. تمام زحمات فیلمساز در مدت اکران به ثمر مینشیند و اگر این تقسیمبندی و برنامهریزی بهدرستی انجام نشود تمام زحمات ما هدر میرود.
