سینماروزان: ابراهیم داروغه زاده معاون نظارت و ارزشیابی در گفتگوی زنده “تهران بیست” کوشید هم بخشی از برنامه هایش در حوزه نظارت را برشمرد و هم درباره اوضاع سینمای ایران سخن گوید.
متن گفته های داروغه زاده را بخوانید:
— اگر فیلمسازی میخواهد فیلم اجتماعی بسازد باید تحقیقاتش علمی باشد. در رقابت با کشورهای دیگر مشكل ما در محتواست.
–یکی از نیازهای مخاطب ما در شرایط فعلی سرگرمی است.
–– در كشور ما زیر سه میلیون نفر به سينما مي روند.
–باید بتوانیم مخاطب بالقوه را بالفعل کنيم و امروز مهمترین موضوع، صنعتی شدن سينماست.
–-چشم انداز ده ساله سينما این است که هر فردی با موبایل فیلم بسازد و اقتصاد سینما را برگرداند. باید بدانيم چطور فیلمسازان را توانمند کنیم.
–– تا چند سال آینده فیلمساز نیازی به گرفتن مجوز ندارد، باید دید رابطه ها به چه شکلی باشد که هرکدام از فیلمسازان خودشان در نقش نظارت و ارزشیابی باشند.
— دولت تنها وزارت ارشاد نیست؛ یکی از مهمترین مقوله هاي اقتصادی ما فرهنگ و هنر است و سرمایه گذاری کمتری می خواهد ولي امکان عرضه گسترده برای محصولات فرهنگی وجود ندارد و یکی از بزرکترین موانع اجرا عدم اجماع است.
— در نظریه های مهم فرهنگی مان اجماع وجود ندارد. همه سینماگران باید به درجه ای از آگاهي برسند كه مانند سایر نقاط دنیا، در وهله اول منافع ملی را درنظر بگیرند.
— ما هیچ سهمی در بازار جهانی نداریم و به زودی سهم خودمان را در داخل هم از دست میدهیم.
— آماده ايم با مدیران حوزه هنري در همين برنامه مناظره كنيم.
–سهم كالاهاي فرهنگي خارجي در كشور ما بسيار گسترده شده و همه جوانب را پر كرده است. ما چند سال قبل با پديده ي سريال تركيه اي مواجه نبوديم اما حالا این سریالها کلی مخاطب پیدا کرده اند.
–ما ناخودآگاه در مقابل كالاهاي فرهنگي خارجي دچار انفعال شديم. ميخواهيم براي رقابت خود را شبيه آن كالاي خارجي كنيم !
— براي مقابله با اين كالاهای خارجی بايد كمك كنيم كه صنعت سينما و صنعت توليد كالاي فرهنگي در كشور ما قدرتمندتر شود و شكل درست بگيرد.
—بايد هر فيلمساز ما يك معاون نظارت و ارزشيابي باشد و من به دنبال آن هستم که اين نگاه را ايجاد كنم.
–بايد از مسائل روزمره و جزئي در سينما عبور كنيم و به مسائل مهمتري چون صنعت سينما برسيم.
— سهم سينماي ايران در بازار جهاني تقريبا صفر است و اگر با همين شيوه جلو برويم در بازار داخلي هم صفر خواهد شد.
— از ١٠ سال گذشته توليدات خارجي روند رو به رشدی در پرکردن اوقات فراغت جوانان ما داشته است؛ سریال های تلويزيوني به شکل ٣٠٠ قسمتی نداشتیم ولی حالا چنین سریالهایی مخاطب زیادی پیدا کرده و سریال های آمريكايي با زیرنویس زیاد شده است. اين آثار، آسيب هایی به کشور ما وارد می کند كه از جمله آن، اين است که اغلب نوجوانان، تولیدات خارجی را میبینند و سبك زندگیشان تغییر میکند.
— وقتی نزدیک به ١٠ سال مخاطب سریال های آمریکایی باشيم، ناخوداگاه به آن کشور علاقه پیدا ميكنيم و وقتی لازم داریم مردم پشت دولت باشند، متوجه می شویم، آنها با آن دولت متخاصم مشکلی ندارند.
— باید رقابت کنیم تا سهمی در بازار جهانی داشته باشیم. از نظر کیفی باید پاسخگوی نیاز مخاطبان باشيم و نیاز مخاطب به فیلم ها و سریال های خارجی را کم کنیم و در مسیر درست قرار بگیریم و سینما را صنعتی كنيم.
— از نظر فرهنگی ما الان نمیتوانیم با فرهنگ بیگانه رقابت کنیم و این موضوع بسیار خطرناک است. ما در توليداتمان نقایصی داریم که باید آنها را برطرف کنیم.
–در جمهوری اسلامي عمر مدیریت ها کوتاه است و باید ثبات مدیریتی در حوزه فرهنگ داشته باشیم. باید راهبرد ثابت داشته باشیم.
