سینماروزان: نامه دلواپسانه ای که اصغر فرهادی در انتقاد از وضعیت گورخوابان شهریار به حسن روحانی نگاشته بود(اینجا را بخوانید) فارغ از پاسخ روحانی(اینجا را بخوانید) با واکنش روزنامه اصولگرای «کیهان» مواجه شده است که با طرح پرسشهایی نگارنده نامه را به چالش کشیده است.
متن کامل یادداشت «کیهان» را بخوانید:
آن روز که شما کنار قطریها شام میل می کردید هم این وضعیت وجود داشت
گویا فیلمساز جشنواره زده ما، تازه اینگونه واقعیات به گوشش خورده و به همان دلیل نگاه مورچهوار شبه روشنفکری فکر میکند چون خودش نمیدانسته و ندیده پس هیچ کس دیگر هم نمیبیند و نمیداند!
غافل از آنکه وقتی ایشان در ضیافتهای اسکاری و جشنوارهای خود در لس آنجلس و برلین و کن و … و سر میزهای شام میهمانیهای امثال «الرمیحی» قطری (نماینده امیر قطر) و الکساندر مالت گای اروپایی (رئیس کمپانی ممنتو) لبخندهای آنچنانی میزد و دستخوشهای میلیون دلاری تحت عنوان حمایت و «فاند» دریافت میکرد، در همان زمان، دهها کمیته و موسسه و انجمن خیریه و امداد و صدها نفر از مومنین خیر و نیکوکار، روزانه بار فقر از دوش هزاران انسان درمانده برمیداشتند اما متاسفانه روح این به اصطلاح هنرمند هم از آنها خبر نداشته و ندارد و هنوز هم به شعر و شعار دادن بسنده میکند و تازه از مسئولین درخواست میکند که به این جور مکانها سر بزنند!
همه معضلات را در خیانت و مهاجرت و… نبینید
کافی بود این استاد سینمای اجتماعی! یک سری از فیلمهای جشنواره عمار را میدید یا فقط بعضی شبها، همین اخبار 20/30 را از تلویزیون تماشا میکرد تا به بخشی از نابسامانیهای اجتماعی(!) میدان ونک به پایین آشنا شده و این گونه متوهم نباشد که همه معضلات این جامعه در دو سه گروه مرفه بیدرد پیرامون ایشان و مسائلی از قبیل خیانت و مهاجرت و عشقهای ضربدری و مثلثی و مربعی و ذوزنقهای و بخشش متجاوز به زن و خانه و زندگی و … خلاصه شده و میشود!
کسی نیست از این جناب به اصطلاح اسکاری بپرسد، خود شما با این همه ادعاهای پر طمطراق یک فیلمساز به اصطلاح اجتماعی، تاکنون چقدر به مستضعفین و محرومین و پابرهنهها در قاب دوربین تان پرداختهاید؟
آن روی سکه گورخوابهای شهریار زندگی اشرافی شما و همکاران و دولتمردان متبوعتان است؛ همانها که به یک اشارهشان کمپین «هیچ توافقی بدتر از عدم توافق نیست» راه انداختید و چوب حراج به منافع ملی زدید. یک بار هم شد نسبت به این زندگیهای اشرافی اعتراض کنید و بغض و شرم وجودتان را فرا بگیرد؟
به همکارانتان که با اختلاس سریال ساختند اعتراض کنید یا به دوستانی که با همراهی بابک زنجانی فیلم ساختند!
به همکارانتان که با اختلاس میلیاردی از صندوق ذخیره فرهنگیان سریال ساختند و به بازیگرانی که از همین پول دستمزدهای میلیاردی گرفتند اعتراض کردید؟ آن هنگام بغض و شرم در کدام قسمت وجود شما بود؟
دوستان شما با سرمایهگذاری مفسد اقتصادی چون بابک زنجانی فیلم ساختند و جایزه همان فیلم را به آقای روحانی تقدیم کردند؛ آن زمان کجا بودید؟ وجدانتان آزرده نمیشد؟ شرم وجودتان را فرا نمیگرفت تا نسبت به حیف و میل بیتالمال از جانب هم صنفیهایتان اعتراض کنید و آن را یکی از عوامل تبعیض و بیعدالتی و اختلاف طبقاتی بدانید!
به نظر میرسد به صورت گزینشی بغض و شرم سراسر وجود شما را فرا میگیرد و این نامهنگاریها هم از سر دیده شدن و جلب توجه است وگرنه اگر قرار باشد گورخوابهای شهریار سر و سامان بگیرند اول از همه باید یقه زندگی اشرافی برخی دولتمردان و کسانی مثل شما و برخی همکارانتان را گرفت که به فرموده امیرالمؤمنین(ع): نعمت فراواني نديدم، مگر اين كه در كنارش حقي ضايع شده باشد.
