سینماروزان/حامد مظفری: دو ماه از جنگ رمضان گذشته و در این دو ماه بیشترین تقاضای اهالی سینما رسیدگی به وضعیت معیشتی شان بوده؛ نه عیدی سینماگران واریز شده، نه سبدارزاق رمضانشان تعلق گرفته و نه حتی مشکل بیمه بیکاری آنها حل شده.
در این شرایط رائد فریدزاده رییس سازمان سینمایی خطاب به معاونان خود فرموده: با توجه به وضعیت بودجهای که در شرایط کشور در همه حوزهها وجود دارد، سینما هم جدا از آن نیست و باید تدابیر لازم نسبت به این شرایط اتخاذ شود. در این زیست بوم جدید و بر اثر متوقف شدن بخشی از تولیدات مشکلات معیشتی هنرمندان و اعضای صنوف مختلف سینما بیشتر شده که این وضعیت توجه ویژهای(!) را طلب میکند. در این زیست بوم جدید و بر اثر متوقف شدن بخشی از تولیدات مشکلات معیشتی هنرمندان و اعضای صنوف مختلف سینما بیشتر شده که این وضعیت توجه ویژهای(!) را طلب میکند. نیاز است بررسی مجددی در خصوص مواردی همچون برپایی جشنوارهها و رویدادها ملی و بینالمللی، تولیدات و حمایتها صورت گیرد و به سرعت فهرستی از حوزههای خصوصی و دولتی جهت مشارکت و همراهی و تامین اعتبار و کمکهای فرهنگی تهیه شود.
با اجازه از روح بهرام بیضایی و مجلس شاهکشانش باید خطاب به رییس سینما بگوییم: پندنامه بفرست ای رائد، اما اندکی نان نیز بر آن بیفزای. سینماگران از پند سیر آمده و بر نان گرسنهاند!
و چرا دوپهلو سخن گفتن؟ خالصگویی پیشه کنید و بفرمایید مقصود از اندرزتان در ترکیب وصفی«توجه ویژه» چیست؟
الان جنابعالی نگران نرسیدن بودجه جشنواره های پرتعداد و تولیدات فلهای هستید یا نگران معیشت بدنه صنف سینما؟ اگر همچنان گیر اول هستید که هیچ وگرنه برای حل گیر اساسی که همان معیشت بدنه سینماست-و نه فقط کسب و کار چربِ معدودی افراد تکرارشونده در پروژه ها و جشنواره ها- یک راه بیشتر ندارید؛ چابک سازی.
جشنوارهها را تجمیع کنید و تولیدات فلهای را به حداقل برسانید؛ مابهتفاوت را خرج معیشت سینماگران نمایید.
