سینماروزان: متعاقب گلایههای برخی سینماگران مستقل از خرید بلیتهای سینمای سرگروه یک فیلم حاکمیتی توسط تهیهکنندهاش برای بالا بردن آمار فروش، یکی از رسانههای اصولگرانما نیز به این ماجرا تاخت.(اینجا را بخوانید)
حالا روزنامه اصولگرای “جوان” هم در تحلیلی تنها راه مبارزه با بدعت زشت تهیهکنندگان اینچنینی را منوط کردن فروش تعداد بالای بلیت به ارائه کارت ملی دانسته تا امکان پیگیری خریداران بلیتهای فلهای مشخص شود.
متن تحلیل “جوان” را بخوانید:
یکی از دلایلی که در سینما جداول فروش هفتگی اعلام میشود و رسانهها به دنبال نشر آن هستند، این است که مخاطبان سینما از بهترینهای فروش آگاه شوند و احتمالاً آنهایی که قصد دارند به سینما بروند و دنبال گزینه مناسب هستند، بهترین فیلم جدول فروش را برای تماشا انتخاب کنند.
هر سال در زمان برگزاری جشنواره فیلم فجر، این شائبه به وجود میآید که برخی از صاحبان فیلمها با خرید بلیت برای فامیل و آشنایان و حتی مردم غریبه آنها را رایگان به سینما میفرستند تا فیلم ببینند و به نفع آنها رأی دهند، این روش غیراخلاقی به نحو دیگری در اکران سینماها نیز دخالت دارد.
چه فیلمی پرفروشتر از سایرین است؟ این سؤال راهنمای خوبی برای تماشای فیلم در سینماست، چون بر اساس یک قاعده قدیمی آن چه سایرین از آن استقبال کردهاند، حتماً ارزش دیده شدن را دارد. اصولاً یکی از دلایلی که در سینما جداول فروش هفتگی اعلام میشود و رسانهها به دنبال نشر آن هستند، همین مسئله است تا مخاطبان سینما از بهترینهای فروش آگاه شوند و احتمالاً آنهایی که قصد دارند به سینما بروند و دنبال گزینه مناسب هستند، بهترین فیلم جدول فروش را برای تماشا انتخاب کنند. با این پیشفرض، رسیدن و قرار گرفتن در رأس جدول فروش به خودی خود میتواند میزان فروش را بالاتر ببرد. پس همین که یک فیلم به جمع پرفروشها رسید به ابزاری تبلیغاتی به سود فیلم تبدیل میشود. در تیزرهای تلویزیونی یا آگهیهای مطبوعاتی بارها پیش آمده که بر پرمخاطب بودن فیلم اصرار میشود یا این که در تبلیغات دورهای بر میزان فروش فیلم تأکید خاصی میشود. همه اینها تکنیکهایی برای جلب بیشتر مخاطب است، اما برخی فیلمسازان برای تبلیغ فیلمهایشان منتظر نمیشوند که یک فیلم در روندی طبیعی به فروش خوب برسد، آنها پرفروش شدن فیلم را به نحوی میخرند! شیوهای که در جشنواره فیلم فجر برای به دست آوردن سیمرغ بهترین فیلم از نگاه تماشاگران استفاده میشود، این بار برای به دست آوردن عنوان پرفروشترین فیلم روی پرده در حال انجام است با این تفاوت که کار به مراتب راحتتر نیز میشود و برخلاف جشنواره فیلم فجر که خرید بلیت با محدودیت همراه است و قیمت بلیتها گرانتر از اکران عمومی است، این بار در فروش گیشه، صاحبان فیلم میتوانند با خرید بلیت و اهدای آن به افراد مورد نظر، حجم مخاطب و میزان فروش را بالا ببرند.
خرید و اهدای بلیت به دیگران از نظر قانونی دارای ایراد ذاتی نیست، حتی اگر قرار باشد به وسیله آن یک فیلم تولیدشده با بودجه میلیاردی بیتالمال به طور مصنوعی پرفروش شود و جایگاه بالایی در جدول فروش از آن خود کند، اما همین روش به ظاهر قانونی یک رقابت غیراخلاقی را در سینما دامن میزند. خرید بلیتهای جشنواره فجر برای به دست آوردن سیمرغ بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، هر سال اعتراض تهیهکنندگان سینما را در پی دارد. با این حال هنوز سازمان سینمایی نتوانسته است برای جلوگیری از این روش غیرمعمول برای رسیدن به موفقیت راهکاری را ارائه کند. دو سال پیش در جشنواره فیلم فجر، مسئله اهدای بلیت به مردم برای رأی دادن به فیلم خاص، حتی پای مجلس را به مناقشه بهترین فیلم از نگاه مردم، باز کرد. جمشید جعفرپور، رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس در آن زمان اعلام کرد: «قطعاً بلیتهای فروخته نشده و اهدایی به مقامات، نهادها و دستگاههای خاص در نتیجه آرای مردمی که در جشنواره فیلم فجر این جایزه بسیار اهمیت دارد، تأثیرگذار است و چنانچه نسبت نامتعارفی بین فروش بلیت و بلیتهای اهدایی وجود داشته باشد، دبیر جشنواره فجر باید در این زمینه توضیح دهد». با آنکه کمیسیون فرهنگی قرار بود از دبیر جشنواره فجر توضیح بخواهد این اتفاق رخ نداد، چون عملاً چیزی برای اثبات ماجرا در دسترس نبود مگر اینکه یک نهاد یا ارگان فاکتور خرید بلیت سینما را ارائه میداد که مسئلهای محال به نظر میرسید. اکنون حتی اگر یک تهیهکننده همه بلیتهای اکران را خریده و به رایگان به مردم ارائه دهد، سازمان سینمایی نمیتواند وی را نهی کند. تنها راهی که به نظر میرسد برای جلوگیری از این اقدام در نظر گرفت این است که خرید بلیت سینما مانند خرید بلیت جشنواره فجر دارای محدودیتهایی، چون ارائه کارت ملی شود.
