سینماروزان: جشنواره جهانی فجر از این حیث که فرصتی برای نمایش فیلم «پیلوت»ابراهیم ابراهیمیان فراهم کرد برای اینکه فیلم دیده شود و مورد تحلیل قرار گیرد کار بدی انجام نداده ولی مشکل آنجاست که کیفیت زیر حد انتظار فیلم این فرصت را از کارگردان گرفت که بخواهد روند روبه رشد خود را نشان دهد.
«پیلوت» به مانند فیلم قبلی ابراهیمیان ضعفهای مفرط در شخصیت پردازی دارد و هرچند امثال جواد عزتی در فیلم حضور دارند ولی فقدان شخصیت پردازی موثر بدجوری به کار ضربه زده است.
این را بگذارید کنار دوربین روی دست و لرزش های عجیبی که در فیلم دیده می شود که بیش از آن که مجالی ایجاد کند برای ورود به کنه شخصیتها فقط و فقط باعث سردرد مخاطب میشود.دوربین روی دست به هیچ وجه باعث التهاب یا بغرنج بودن موقعیت ها نمی شود.
تدوین فیلم هم مشکل دارد و بعضی از نماها اضافه و کشدار است به نظر می رسد تدوین نتوانسته کمکی به این فیلم بکند، در چند سکانس بازی ها برای مخاطب می تواند جذاب باشد اما در بیشتر موقعیت ها بازی ها خنثی می شوند،
«پیلوت» برای ابراهیم ابراهیمیان نمی تواند گام رو به جلویی باشد با اینکه او فیلمساز دغدغه مندی است اما در سینما ایده و پیشرفت آن در ساختار نقش بسزایی دارد.
