سینماژورنال: “در دنیای تو ساعت چند است” نخستین تجربه کارگردانی صفی یزدانیان در سینمای بلند از جمله آثاری است که طیف خاصی از مخاطبان که علاقمند به سینمای روشنفکرانه و ایده های سینمایی چهره هایی چون کیشلوفسکی، تارکوفسکی و تا حدی پولانسکی دارند از آن خوششان آمده است.
به گزارش سینماژورنال با این حال رسانه ملی به دلیل یک مساله و آن هم استفاده بیش از حد بازیگران از دیالوگها و نمادهای زندگی در فرانسه، پخش تیزرهای این فیلم را ممنوع کرده است.
صفی یزدانیان کارگردان “در دنیای تو…” در گفتگویی که با “شرق” داشته در کنار مرور ویژگیهای اثرش با بیانی محترمانه مسئولان رسانه ملی را بابت تلقی شان نسبت به فیلمش به چالش کشیده است.
تبلیغ پاریس از آن حرفهاست…
وی درباره تبلیغ پاریس در فیلمش که از سوی مدیران سیما به عنوان دلیل ممنوعیت تیرها اعلام شده می گوید: تبلیغ پاریس از آن حرفهاست که فقط اینجا میشود شنید. این فیلم داستان زنی است که از فرانسه و شهر پاریس به ایران برمیگردد و با کسی مواجه میشود که در تمام این مدت علایق او را دنبال میکرده است و تبدیل به نوعی نسخه دوم خودش شده است.
اشاره به فرهنگ و زبان فرانسه چیز غریبی نیست
این کارگردان ادامه می دهد: اشاره به فرهنگ و زبان فرانسه چیز غریبی در چنین داستانی نیست. حسی از این کمدیدنِ خود در صحنه خیال فرهاد از روبهرو شدنش با آنتوان هست؛ اعتماد به نفس آنتوان در برابر دستپاچهشدن فرهاد. اگر برعکس این بود و فیلمسازی فرانسوی فیلمی میساخت در باره یک پاریسی که سعی دارد فرهنگ ایران یا زبان فارسی را بهخاطر عشقی که به یک ایرانی دارد، یاد بگیرد و بفهمد، کسی آنجا به او نمیگفت داری به ایرانیها باج میدهی یا برای ایران تبلیغ میکنی.
در برابر یک فرانسوی به وجد می آییم
یزدانیان خاطرنشان می سازد: اغلب در برابر یک فرانسوی یا انگلیسیزبان که چهار کلمه فارسی را غلط و دستوپاشکسته تکرار میکند، به وجد میآییم و میخندیم و تحسینش میکنیم، اما کم پیش میآید این اعتمادبهنفس را در خودمان داشته باشیم.
بیربطترین آدم اروپایی یا آمریکایی را در صدر مینشانیم
وی تاکید می کند: بیربطترین آدم اروپایی یا آمریکایی که از نگاه رسمیمان تعریفی کند را در صدر مینشانیم، اما چنین فیلمی را تبلیغی میخوانیم.
