شعر نوی فارغ‌التحصیل سیاست در روزگار درماندگی صنف سینما⇐ایوبی: جشنواره امسال بهترین جشنواره 15 سال اخیر بود

سینماروزان: خیلی جرأت می خواهد یک فارغ التحصیل علوم سیاسی که همه سوابق سینمایی اش به 4 سالی بازگردد که احتمالا به خاطر قحط الرجال دولت تدبیر سر از سینما برآورده و رییس سازمان سینمایی شده، از آخرین جشنواره ای که در زمان ریاستش برگزار می شود به عنوان بهترین جشنواره 15 سال اخیر یاد کند.

به گزارش سینماروزان با این حال ضعف آشکار بدنه صنفی سینمای ایران و قابلیت بالایی که این صنف در تعامل(!!!) با روسای دولتی دارد باعث شده حجت ا.. ایوبی رییس سازمان سینمایی آن قدر دل و جرأت پیدا کند که روی آنتن زنده «هفت» به صراحت از این بگوید که جشنواره امسال بهترین جشنواره 15 سال اخیر است!

 استضعاف صنف سینمای ایران ایوبی را روزبروز جسورتر کرده اما آیا منطق حکم نمی کند حتی در اوج ضعف صنف باز هم ایوبی  بر مدار عقل و اندیشه سخن گوید و نه احساس؟!

ایشان صدالبته که می تواند درباره 4 سال حکمرانی خود بر سینما هر چه می خواهد بگوید اما اینکه درباره کیفیت برگزاری جشنواره در 15 سال اخیر صحبت کند واقعا غیرمنطقی است.

حجت ا.. ایوبی قبل از حضور در ریاست سازمان سینمایی کمترین سابقه مدیریتی در حیطه سینما نداشته که حتی بتواند به اندازه یک مدیر میانی سینما اظهارنظر کند چه برسد به اینکه کل جشنواره هایی که از ابتدای دهه 80 در کشور برگزار شده را زیر سوال ببرد و محصول آخرین حضور خود را محصولی برتر بشمارد.

ایشان تا قبل از حضور در سازمان سینمایی چنین مناصبی داشته؛ ریاست دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق، مدیرکل آموزش دانشگاه امام صادق، مدیر کل پژوهش های سیاسی سازمان صدا و سیما، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در فرانسه، معاونت اجتماعی وزارت کشور و معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان بازرسی کل کشور و رئیس موسسه فرهنگی سازمان اکو !

کدام یک از مناصب ایشان این اجازه را داده که با این صراحت نظری تخصصی و تا این حد مطلق گرایانه درباره 15 سال برگزاری جشنواره از 1380 تاکنون دهند؟ چه زمانی ایشان از نزدیک با جشنواره که هیچ اصلا با سینما حشرونشر داشته که به این راحتی از ماست شیرینی می گوید که محصول مدیریت ایشان بر سینما است؟

جالب است که ایشان همه این چهار سال مرتب از دستاوردهای مدیریتی خویش می گویند و در مقابل صنف سینمای ایران نیز جز انفعال واکنشی نشان نمی دهد.

آیا جز این است که سینمای ایران هرچه می کشد از صنفی میکشد که به راحتی به مهره بازی سیاست بازان بدل می شود؟  صنفی که قدرت خود را از اعضاء بگیرد و نه از مدیران دولتی قطعا می تواند جلوی اظهارنظرات غیرمنطقی آدمهایی بی ربط با سینما که به ناگاه سر از سینما درآورده اند را بگیرد. صنفی که متکی باشد بر کسوت اعضایش قطعا می تواند جلوی دروغ پردازیهایی که مدام در جهت تبلیغ حضور سیاسیون در سینما مطرح می شود را بگیرد اما صنف سینمای ایران این روزها بدجوری مستأصل است؛ بدجوری..