سینماژورنال: تقارن روزهای ابتدایی نوروز با ایام فاطمیه سبب ساز آن شده است که رسانه ملی هم رنگ و بوی مذهبی به خود بگیرد.
به گزارش سینماژورنال علاوه بر مینی سریال مناسبتی “مهر طوبی” که در این شبها روی آنتن می رود شبکه اول سیما هم برنامه ای زنده و در عین حال مناسبتی با عنوان “روزگار مادری” را پخش می کند.
این برنامه که توسط امیرحسین مدرس اجرا می شود شب گذشته مهمان یدا.. صمدی بود؛ کارگردانی که بخاطر عدم انتخاب فیلم تازه اش “پدر آن دیگری” برای بخش مسابقه از جمله ناراضیان جشنواره سی و سوم فیلم فجر به شمار می رفت.
در بخش اول برنامه صمدی به عنوان کارگردان سریال “شوق پرواز” در برابر ملیحه حکمت همسر شهید عباس بابایی حضور داشت و تقریبا شنونده سخنانی بود که این همسر شهید درباره سیر و سلوک زندگی شخصی و خانوادگی اش می گفت.
جالب اینکه در این بخش الهام حمیدی بازیگر نقش همسر شهید بابایی در “شوق پرواز” نیز حاضر بود و او نیز به نوبه خود درباره بازی در این سریال صحبت کرد.
حضور خواهری که شبیه ترین فرد به مادر است
با این حال اتفاق جالب “روزگار مادری” در بخش دوم برنامه رقم خورد یعنی وقتی که همسر شهید بابایی از استودیو خارج شد و به جای ایشان خواهر بزرگ یدا.. صمدی به عنوان مهمان ویژه شب شهادت حضرت فاطمه(س) به استودیو آمد.
صمدی درباره دعوت از خواهرش به برنامه گفت: ما جمعا 8 فرزند بودیم و مادر مهربانم سعی زیادی کرد که همه فرزندان به یک اندازه از مواهب زندگی برخوردار باشند. خواهر بزرگم اما شبیه ترین فرد به مادرم است و برای همین او را راضی کردم که برای یک بار هم که شده جلوی دوربین بیاید.
یادگاری ارزشمند مادر
همشیره صمدی در این برنامه یک یادگاری از مادر هم آورده بود؛ این یادگاری چیزی نبود جز چادر نماز زیبای مادر، چادر نمازی که مادر با دستان خودش آن را دوخته بود و وقتی صمدی آن را از بقچه درآورد این سیل اشکان بود که هم بردیدگان خودش جاری گشت و هم دیدگان خواهر را تر کرد.
به گزارش سینماژورنال کارگردان آثاری خاطره انگیز چون “آپارتمان شماره 13” و “دو نفر و نصفی” چادر نماز را از بقچه درآورد، بر آن بوسه زد و بعد از لحظاتی گریه کردن، نفسی عمیق کشید و خطاب به مخاطبان گفت: قدر مادرانتان را بدانید که بزرگترین موهبت الهی هستند.
این نماها آن قدر خالصانه بودند که الهام حمیدی دیگر مهمان برنامه و همین طور امیرحسین مدرس مجری برنامه نیز نتوانستند جلوی غلیان احساسات خود را گرفته و برای لحظاتی در سکوت اشک ریختند.
