سینماژورنال: علی خسروی داور و کارشناس مسائل ورزشی از جمله چهره هایی است که در هفته های گذشته سعی کرده با حمایت از کمپین “هنر+ایدز” تلاشهای خود را برای ایجاد ارتباط میان اهالی سرشناس اجتماع ایران و مبتلایان به ایدز ایجاد کند.
به گزارش سینماژورنال علی خسروی درباره دلایل نپرداختن تلویزیون وسینما به بیماری ایدز در قالب ساخت سریالهای تلویزیونی و فیلمهای سینمایی گفت: درابتدا باید سیاست و خط مشی تلویزیون را درباره این نوع مسائل در نظر بگیریم. در خیلی از سریال های تلویزیونی مشاهده میکنیم خیلی از مسائل که در جامعه تابو هستند مثل عشق یک مرد مسن به دختر جوان بدون هیچ احتیاطی نشان داده می شود اما به بحث آسیبهایی چون ریشه های ابتلا به اچ.آی.وی که می رسند جرأت تولید محصول ندارند.
این داور فوتبال که مخاطب پیگیر سینما و تلویزیون ایران است با اشاره به اینکه خیلی خوب است که رسانه های نمایشی به دنبال تصویرسازی واقعی از جامعه اند بیان داشت: اینکه فقری که در جامعه وجود دارد یا اعتیاد را در آثار نشان می دهیم اگر منصفانه باشد خیلی هم خوب است اما پرسش اینجاست که چرا به همان نسبت به پدیده ای چون ایدز نمی پردازیم.
*درباره قلیان کشی فوتبالیستها و قماربازی آنان حرف می زنند اما درباره ایدز نه!
وی ادامه داد: در برخی ازکشورها که مثل ما داعیه اخلاقمداری را هم ندارند خیلی راحت به آگاهی بخشی درباره ایدز و منشأ ابتلا به آن می پردازند و حتی به مخاطبان رفتار با بیماران ایدزی را آموزش می دهند اما در تلویزیون ایران هنوز جرأت پرداختن به این مسأله وجود ندارد.
خسروی با اشاره به روال برنامههایی چون “نود” خاطرنشان ساخت: در برنامهای مثل “نود” به صراحت درباره مباحثی مثل قلیانکشی فوتبالیستها، فروش کارتهای پایان خدمت جعلی به بازیکنان و قماربازی بازیکنان تیم ملی سخن گفته می شود و یا در برخی برنامههای طنز بعضا با لحنی نه چندان محترمانه تقلید حرکات هنرمندان و فوتبالیستها صورت می گیرد اما به طرح مسأله ایدز که میرسند دست و پایشان می لرزد.
* ساخت سریال درباره ایدز شجاعت نمیخواهد، بلکه به غیرت و حمّیت نیاز دارد
این داور بینالمللی فوتبال ضمن تأکید بر حضورش در کشور نیجریه که آمار بیماری ایدز در آن بالا است تصریح کرد: در این کشور که نسبت به سینما و تلویزیون ایران محصولات نمایشی قابل توجهی تولید نمیکند از ابزارهای فرهنگی گستردهای در سطح رسانهها بخصوص تلویزیون، سینما و ایستگاه های اطلاع رسانی سطح شهر برای معرفی این بیماری استفاده میشود اما ما حتی به اندازه این کشور آفریقایی هم درباره ایدز سریال سازی نکرده ایم.
وی ادامه داد: متأسفانه در کشورمان با ارائه آمارهای مبهم درباره تعداد و کیفیت شیوع بیماری اچ.آی.وی، اطلاعات نادرست به مخاطب میدهیم و سینما و تلویزیون هم که داعیه جهانی شدن و حرکت کردن با شرایط روز جامعه را دارد نسبت به این بیماری و تبعات منفیش سکوت کرده اند وحتی برنامه های چالشی مثل “بیست و سی” هم نسبت به این قضیه بی توجه هستند.
این کارشناس با تأکید بر حضور واحدهای شناخت بیماری ایدز و اکران فیلمها و سریالهای آموزشی در مدارس افزود: شناخت و آگاهی دادن به جامعه یکی از وظایف جدی تمام رسانه های فرهنگی و آموزشی است و در یک کلام ساخت سریال درباره ایدز شجاعت نمیخواهد، بلکه به غیرت و حمّیت نیاز دارد.
گفتنی است کمپین “هنر+ایدز” که از ابتدای سال 95 راه اندازی شده کمپینی مردم نهاد است که می کوشد درباره چرایی عدم ارائه تصویری دقیق و شفاف از ایدز و مبتلایان به آن در سینما و تلویزیون اطلاع رسانی کند.
