سینماروزان/مهدی فلاحصابر: بعد از رونمایی «رستاخیز» در جشنواره سی و دوم فجر، امسال، چهارمین محرمی است که پشت سر می گذاریم بدون اکران مهمترین فیلم عاشورایی این سالها که «رستاخیز» باشد.
به گزارش سینماروزان این عدم اکران طولانی حواشی فراوانی را هم داشته و درباره دلایل آن از طرح مدام واژه فتنه در فیلم به گونهای خاص(!) تا مخالفت برخی مراجع با اکران اثر فراوان گفته شده است.
تازه ترین اظهارنظر درباره این فیلم را عباس صالحی وزیر ارشاد در نخستین نشست خبری خود داشت که مدعی شد درباره این فیلم مطابق با قراردادی که امضاء شده عمل میشود. صالحی گفت: سازمان سینمایی گفتوگویی با تهیه کننده فیلم داشته و به جمع بندی رسیدهاند. الان هم مثل هر قراردادی که امضا میکنند بر آن مبنا عمل میکنند. در واقع آنچه اتفاق میافتد براساس این گفتگو میان سازمان سینمایی و تهیه کننده در ماههای آخر دولت یازدهم است و این قرارداد در حال اجرا است. به عنوان مشارکتی که از قبل داشتند، مبلغی به تهیهکننده فیلم پرداخت شده و الان هم نمایش خارجیاش را انجام میدهند ولی برای نمایش داخلی هنوز اقدامی انجام نمیشود.
آیا منطبق با آنچه از فحوای کلام وزیر ارشاد استنباط میشود، عدم اکران داخلی فیلم با رضایت تهیه کننده و معطوف به قراردادیست که درباره این فیلم میان سازمان سینمایی و تهیه کننده امضاء شده است؟؟ فارغ از آن که عقد قرارداد درباره آثار بلاتکلیف امری بدیع در ساختار فرهنگی کشور است این نکته اهمیت دارد که وزیر گفته قرارداد مربوطه در حال اجراست.
پرسش بعدی آن است که آیا این قرارداد منعقد شده برای عدم اکران فیلم؟ و آیا مبلغی که به گفته وزیر به تهیه کننده پرداخت شده به خاطر همین عدم اکران است؟
و آیا اینکه دو سال بعد از توقیف ناگهانی به ناگاه سروکله فارابی به عنوان شریک 45درصدی تولید فیلمی پیدا شد که در تمام زمان پیش تولید و تولید و بعدتر رونمایی و حتی هنگام اکران چندساعته، محصول بخش خصوصی جا زده شده بود به خاطر همین قرارداد است؟
از آن گذشته چرا متن قراردادی که میان سازمان سینمایی و تولیدکنندگان فیلم منعقد شده منتشر نمی شود تا همه پرسشهای پیرامون این فیلم پاسخی صریح پیدا کند؟ و مثلا مخاطبان بدانند جلوگیری از اکران این فیلم چقدر خرج روی دست سازمان سینمایی گذاشته؟ آن هم سازمانی که برخی سینماگران برای گرفتن یک وام حداقلی از یکی از زیرمجموعههای آن که بنیاد فارابی باشد باید ماهها و بلکه سالها در انتظار بمانند!
مگر نه اینکه وزیر ارشاد در همین نشست اخیر خود بر شفاف سازی مالی زیرمجموعه های ارشاد تأکید کرد پس چه خوب که درباره متن قراردادی که خود وزیر در یک شفاف سازی راهبردی از امضای آن خبر داده و ارقام آمده در آن هم شفاف سازی شود.
پی نوشت: یادمان نرود قراردادی که میان سازمان سینمایی و دستاندرکاران «رستاخیز» منعقد شده فقط یکی از عواقب توقیف ناگهانی فیلمی است که در زمان رییس معزول سینما مجوز نمایش گرفته و چند ساعتی روی پرده رفته بود!
بیچاره سینمایی که باید مدیرانی بی ربط به سینما نظیر آن مدیر معزول عشق سلفی را به خود ببیند؛ مدیرانی که جرأت ایستادگی ولو یک روزه بر روی مجوز نمایشی که صادر کرده اند را هم ندارند و زمینه ای فراهم میسازند برای باز شدن پای دیوان عدالت اداری به ماجرا و سیکلی از اتفاقات عجیب و غریبی که پیش روی ماست. آیا اگر در زمان رییس معزولی که همچنان دست و پا میزند برای بازگشت به سینما برای این فیلم پروانه نمایش صادر نمیشد و از آن سو بعد از صدور پروانه نمایش مدیران سازمان با اولین انتقادات، فیلم را پایین نمیآوردند این همه اتفاقات عجیب رخ می داد؟
علت اصلی اون بیسوادی بود که برای فیلم پروانه نمایش صادر کرد و بعدتر با جهالت تمام فیلمی که با پروانه نمایش اکران شده بود رو 3سوت پایین کشید!
اتفاقا باید این خسارتو برن از جیب اونی بگیرن که فیلمو کشید پایین
این فقط یکی از خروجیهای قرار دادن یک کارشناس علوم سیاسی بر مصدر سینماست
این چند میلیارد فقط یکی از ضررهای آشکار چنین مدیریت هاییه
مدیریتهایی به شدت کوتاه قد و پرمدعا