سینماروزان: هیچ کدام از سریالهای کمدی نوروزی تلویزیون نتوانستند چنان که باید مورد توجه قرار گیرند؛ هم «نون.خ» که مهدی فرجی مدیر سالیان سازمان آن را تولید کرده بود و هم «زوج یا فرد» که توسط مهران مهام تهیه کننده باسابقه تولید شده بود آن قدر گرفتار تکرار مکررات در بازیگری و فضاسازی بودند که هیچ کدام را نمیتوان حرکتی رو به جلو برای کمدی سازی در تلویزیون دانست.
روزنامه اصولگرای «کیهان» با مروری بر سریالهای مخاطب پسند دهه های مختلف رسانه ملی به انتقاد از شباهت بیش از حد «نون.خ» با «پایتخت» و وام گیری شخصیت اصلی آن «نوری» از «نقی معمولی» پرداخته است!! نکته آنجاست که مهدی فرجی تهیه کننده «نون.خ» در بازه زمانی دی88 تا آذر93 مدیر شبکه اول سیما را برعهده داشت و از سال 79 تا 85 نیز مدیر گروه فیلم و سریال همین شبکه بود و فصل اول «پایتخت» نیز در نوروز 90 و در دوران مدیریت وی بر شبکه اول روی آنتن رفت.
روزنامه «کیهان» نوشت: «نقیِ معمولی» قرار بود، تداعیگر خود ما بر صفحه تلویزیون باشد. آنها ساکن «پایتخت» نبودند، اما به نامِ «پایتخت» چند سال پیاپی به عضوی از خانوادههای ما بدل شده بودند، عضوی که وسطِ شهر فرنگِ مدها و شخصیتها و تجملات و مصرفهای عجیب و غریب دیگر سریالهایی که درشان غرق میشدیم و سعی میکردیم شبیهشان شویم، با شوخیها، لهجه و لحنِ خودمان، «ما» را به یاد «خودمان» میانداخت. مسائلشان با دیگر سریالها فرق داشت، اما آیا میتوان گفت مسائلشان با ما یکی بود؟! پاسخ این سؤال با شما… اما تمام این مقدمات را چیدم تا به اینجا برسم، به سریال امسال نوروزی شبکه اول: «نون.خ»!
این روزنامه ادامه داد: اینکه «نوریِ» «نون.خ» همان «نقی معمولیِ» پایتخت است، نیاز به بحث و تامل زیادی ندارد، اما پرسش این است که آیا «نون.خ» قرار است «پایتخت» باشد؟! اهمیت این سؤال زمانی آشکار میشود که به پرسش دیگری بیندیشیم: آیا پایتخت الگوی کاملی برای سریالهایی است که قرار است جو غالب سریالهای شهر فرنگی-همانها که فاصلهای نوری با مردمِ معمولی دارند- را بشکنند؟! وقتی به پهنای کشور ایران و بطن مردمِ معمولی بیندیشیم و با کمی دقت به خود و زندگیهایمان نظر کنیم، نمیتوانیم پایتخت را الگوی کاملی از زندگی واقعی مردم بدانیم. از آنجا که «پایتخت» جو غالب سریالهای تمام سالهای گذشته را در بیتوجهی به خانواده ایرانی و زندگی مردم این مرز و بوم شکسته بود-به همین دلیل نیز مورد اقبال مخاطب واقع شد-، تحسینبرانگیز و مورد توجه جدی است، اما نمیتوان پایتخت را الگوی کاملی برای ادامه مسیر تحول در سریالهای سیما و نزدیک کردنِ آنها به زندگی واقعی مردم دانست.
«کیهان» با انتقاد از تکراری شدن فضای سریال «نون.خ» افزود: شکستنِ فضای غالب سریالسازی سیما نیازمند طراحیِ شخصیتها و قصههایی تازه است، تا مسیر نزدیک شدنِ رسانه ملی به خانواده و زندگی ایرانی تسهیل شود. تکرارِ الگوی «نقی معمولی» در «نوری»ها و «خانزاده»ها تنها موجب کلیشهسازیهای جدیدی میشود که در ادامه حتی میتواند منجر به شکلگیری الگوهای طنزِ مخرب از برخی شبه واقعیتهای جامعه و خانواده ایرانی شود. اگر پایتخت آغاز نسبتا خوبی برای به تصویر کشیدن خانواده سلامت ایرانی بوده است، نمیتوان در ادامه مسیر همین مدل سریالسازی را مناسب و اثرگذار دانست، جامعه به خلق شخصیتهای جدید در بسترهای مختلف نیازمند است. پاسخ به سؤال «چه کسی پای تلویزیون مینشیند؟!» میتواند الگوهای متنوعی از شخصیتها و خانوادههای ایرانی را با لحنهای متناسب به فیلمسازان، نویسندگان و مدیران رسانهای معرفی کند، فقط باید بتوانند آن سؤال را جدی گرفته و در پی پاسخش برآیند.
