سینماروزان: تبعیضهای متعددی که در اکران فیلمهای روی پرده وجود دارد مدام با اعتراضات سینماگران مختلف مواجه میشود و این تبعیضها در ماههای اخیر که سینماهای ایران بهدلایل مختلف مدام تعطیل بودهاند دوچندان شده است.
کمدی “اژدر” ازجمله فیلمهایی است که در فصل پرتراکم زمستان و درشرایطی روی پرده رفت که نه فقط سرگروه نصیبش نشد بلکه مدام هم سانسهایش کم و کمتر شد.
رضا سبحانی کارگردان “اژدر” با انتقاد از شرایط اکران به مهر گفت: متاسفانه فیلم در بدترین زمان ممکن به نمایش در آمد، در واقع به قول سینماییها در زمان مرده اکران شد، یعنی ما در تنگنای انتخاب بد و بدتر قرار گرفتیم و تحت چنین شرایطی که حق انتخاب از ما سلب شده بود ناچار شدیم در این زمان فیلم را اکران کنیم. همانطور که شاهد بودید این زمان مصادف شد با حوادثی تلخ و ناگوار و تعطیلیهای مختلف سینماها که بر فروش فیلمها تاثیر منفی گذاشت و جریان اکران را از حالت طبیعی خودش خارج کرد. این موضوع بر «اژدر» تاثیر گذاشت زیرا همانطور که گفتم اکرانش همزمان و مصادف با این رویدادهای سنگین شد. از طرف دیگر فیلم ما سر گروه نداشت و به ناچار به صورت آزاد اکران شد که این خود داستان دیگری برای نابودی یک فیلم است.
وی افزود: از همه اینها گذشته تا فیلم خواست بعد از این همه اتفاقهای منفی روند طبیعی خودش را در اکران پیدا کند سی و هشتمین جشنواره فیلم آغاز شد و گویی همه چیز دست به دست هم داد و خواسته و ناخواسته این فیلم در سیکلی معیوب در چرخه رقابت نابرابر قرار گرفت تا از نفس بیفتد. البته با توجه به همه این شرایط «اژدر» توانسته در میانه جدول فروش هفتگی قرار بگیرد و با فروش خیلی از فیلمهایی که قبل ما اکران شده بودند، اکرانشان همچنان ادامه دارد، از امکانات مناسب مالی در تولید و همچنین از سرگروهی سینمایی و تبلیغاتی چشمگیر برخوردار بودند، برابری بکند.
سبحانی با اشاره به محدودیت تبلیغات تلویزیونی این اثر بیان کرد: ما جز تعداد اندکی تیزر از تلویزیون که آنهم با پا در میانی دوستان به سختی گرفتیم و حتی یک بیلبورد هم نداشتیم و بهغیر از تبلیغات محدودی در فضای مجازی هیچگونه امکان تبلیغاتی برای فیلم نداشتیم. با همه این تنگناها، شواهد حاکی از آن است که اگر فیلم در بستر زمانی خوبی به نمایش درمیآمد نتیجه بسیار زیادی داشت و با استقبال گستردهتری مواجهه میشد.
سبحانی در بخش دیگر از صحبتهایش درباره سالنهای سینمایی «اژدر» گفت: معتقدم اگر فیلمی تنها ۱۰ سالن نمایش در موقعیت و جغرافیای مناسب شهری و فول سانس در سینما نمایش داشته باشد نتیجه خیلی بهتری نسبت به داشتن سالنهای زیاد اما تک و از رونق افتاده میگیرد. به طور خلاصه همیشه تصمیمهای بسته و تحمیلی پشت پرده آسیب جدی به فیلمهای ییپشتوانه مثل فیلم ما میزند.
این کارگردان تصریح کرد: بعد از کارگردانی فیلم «رژیم طلایی» تصمیم نداشتم ژانر کمدی را ادامه دهم. اصلا جنس سینمایی که دوستش دارم این نیست. خیلی تلاش کردم همان دغدغهمندیهای سینمایی را که عمر و تمام انرژی خودم را صرفش کردم و با آن الفت داشتم، ادامه بدهم ولی متأسفانه فیلمنامههایم به در بسته خوردند و با شرایط دشواری برای ادامه فعالیتهایم مواجه شدم. تولید این فیلم زاییده چنین شرایطی بود که در این رابطه ابتدا تصمیم گرفتم به لحاظ موضوعی قالبی فانتزی داشته باشد و کوشش شد از قواعد تکراری سینمای کمدی مرسوم وطنی پرهیز کنیم.
وی در پایان با اشاره به محدودیتهای پیشروی سینمای مستقل از تولید تا پخش توضیح داد: نه فقط در اکران بلکه متاسفانه به خاطر امکانات محدود مادی دچار چالشهای بسیار جدی در تولید شدیم و به ناچار فیلمنامه دستخوش چندین مرحله جرح، تعدیل و به عبارتی بازنویسی شد و به جرات بگویم این فیلم لایه کمرنگی از فیلمنامه اصلی با عنوان «خواب تاریک خواب روشن…» بود.
