سینماروزان: مراسم یادبود چهلمین روز درگذشت «شهرام میراباقدم» عصر دوشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۳ در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
در این مراسم که به همت کانون دانشآموختگان انجمن سینمای جوانان ایران برگزار شد، بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، جعفر صانعیمقدم و ناصر باکیده مدیران اسبق ادوار انجمن و گروهی از فیلمسازان سینمای کوتاه و مستند حضور داشتند.
در ابتدای این مراسم که با اجرای «سعید نجاتی» برگزار شد، دو فیلم کوتاه «یک شب مهمانی» و «مصائب مشدی» از آثار این سینماگر فقید روی پرده رفت و سپس بهارک جنتمکان همسر و نیز برادر شهرام میراباقدم از حضور و همدردی حاضران سپاسگزاری کردند.
در ادامه این مراسم جمعی از مدیران، فیلمسازان و منتقدان درباره این فیلمساز تازه درگذشته صحبت کردند. «ناصر باکیده» در بخشهایی از سخنان خود با اشاره به دوران مدیریت خود در انجمن گفت: «شهرام» را نمیتوانم جدا از استعدادهای فعال در سینمای کوتاه آن سالها ببینم. وقتی وارد دفتر تهران شدم، گروهی از جوانان پرشور را دیدم که با عشق کار میکردند و شهرام رهبر آنها بود. او برنامهریزی میکرد، مدیریت داشت و به آنها عشق و انرژی میداد.
او همچنین پیشنهاد داد که مجموعه آثار شهرام میراباقدم در قالب یک بسته، گردآوری و ماندگار شود.
«محمد کارت» در این مراسم از شخصیت پرمهر میراباقدم و جنس خالص و بیریای رفاقت او صحبت کرد و گفت: شهرام فیلمسازی محجوب و متواضع بود که سالها برای اعتلای سینما و مسائل صنفی زحمت کشید. او شرافتمندانه فیلم ساخت و در مسیری گام برداشت که با جریان اصلی سینما (که گاه با ناخالصیهایی همراه است) تفاوت داشت.
او تأکید کرد که ما نباید خانواده و فرزندان میراباقدم را فراموش کنیم و خواهش من این است که برای ایجاد امنیتخاطر و انگیزه در دیگر فیلمسازان، دغدغه داشته باشیم، چرا که نیروی انسانی، مهمترین سرمایه سینماست.
«مازیار فکری ارشاد» نیز با اشاره به رابطهای که با این سینماگر فقید در خلال نشستهای جشنواره سینماحقیقت داشت، گفت: شهرام هم فردی نقدپذیر بود و هم بسیار جدی، و همین باعث ادامه رفاقت ما شد و در سالهای بعد نیز بارها با من سر ساخت فیلمهای مستندش صحبت کرد و ارتباط ما کوتاه ولی عمیق و بسیار ارزشمند بود.
این منتقد همچنین به آخرین مستند ناتمام میراباقدم اشاره کرد و گفت: خبر رفتن او، شوکی بزرگ برای من بود.
«هوشنگ رادیپور» یکی از بازیگران آثار میراب اقدم ضمن افسوس برای از دست رفتن این فیلمساز گفت: من پنج فیلم با شهرام کار کردم. او جوانی مهربان و باپشتکار بود. آنچه که شهرام به من یاد داد، ارزشمند بود و او خیلی چیزها را با دقت گوش میداد.
در بخشی از این مراسم، «فرهنگ آدمیت» از همدورهایهای شهرام میراباقدم گفت: اولین باری که شهرام را دیدم، سال ۷۸ بود، در انجمن سینمای جوانان ایران، دفتر تهران. تقریباً پنج یا شش سال، شبانهروز با هم زندگی کردیم. امروز که فکر میکنم، اگر به آن دوران برمیگشتم و عقل امروزم را داشتم، شاید خیلی از کارها را انجام نمیدادم. حتی اگر یک ماه پیش میدانستم که شهرام را از دست میدهم، خیلی کارهای دیگری میکردم. اما متأسفانه، این دنیا همین است. سؤال مهم اینجاست: آیا چیزی جز دوستی، عشق و محبت وجود دارد؟ من چند سالی است که سینما را از دور دنبال میکنم، اما بهعنوان یک دوست نمیدانم واقعاً چه بگویم. فقط میتوانم بگویم که مرگ شهرام یک اتفاق باورنکردنی بود. متأسفم که بعد از این همه سال، باید بیاییم و از دیگران خواهش کنیم که به فکر هنرمندان باشند. شهرام بهاندازه کافی ثابت شده بود. چرا باید حالا برای اثبات تأثیرگذاری او تلاش کنیم؟
«نیما عباسپور» دیگر سخنران مراسم بود که ضمن تسلیت به همسر و فرزندان میراباقدم بخشی از آخرین یادداشتش درباره این فیلمساز فقید را برای حضار قرائت کرد و همچنین «نقی نعمتی» از سینماگران شاخص همنسل این سینماگر فقید از او، تلاشها و حسرتهایش برای فعالیت در سینمای حرفهای صحبت کرد.
«جعفر صانعیمقدم» نیز به عنوان آخرین سخنران این نشست در بخشی از سخنان خود با اشاره به شاخصههای شهرام میراباقدم در عرصه پژوهش و انصاف او در نگاه و تحلیل، گفت: در حوزه فرهنگ و هنر باید عدالت به شکلی وجود داشته باشد که هنرمند اثری را که دوست دارد، بسازد و مورد حمایت قرار گیرد.
او از مدیران سینمایی خواست تا آثار فیلمسازان برجسته سینمای کوتاه و مستند را ببینند، فیلمسازان کشور را دوست داشته باشند و این دوست داشتن را به آنها منتقل کنند.
