سینماروزان: مهدی نقویان مدیر سیمافیلم در ماههای اخیر با انتقادات مختلف درباره کیفیت محصولات روی آنتن تلویزیون روبرو بوده و هرچند برخی از این محصولات به دوران مدیریت او ربط ندارد ولی به هر حال مخاطب به دنبال حس تغییر روی آنتن است. نقویان در گفتگویی تفصیلی با روزنامه جام جم درباره برخی پرسشهای ناظر به عملکرد خود توضیح داده است.
فرازهایی از گفتههای مهدی نقویان مدیر سیمافیلم را در ادامه میخوانید:
–طی این دو سال برای سریال سلمان فارسی فقط یک لوکیشن بیرون از شهرک ساخته شده آن هم بهدلیل وجود اسپانسری است که آورده مالی برای تلویزیون دارد. بقیه ساختوسازهای سریال سلمان فارسی در شهرک انجام میشود. پروژه «موسی کلیما…» هم کاملا ویژوال است و استودیوهای مخصوص مجازی دارد. این سریال نیز در ملکی که متعلق به سازمان صداوسیماست در حال انجام است.
–یکی از خط قرمزهای ما برای شروع الفویژههای جدید این است که بازه طولانی تولید نداشته باشیم. این تحول هم در حال رخدادن است. برای سریالهایی مثل سلمانفارسی که در حال تولید است سال گذشته، زیرساختهایی فراهم شد و امسال تاکنون شاهد هستیم که ۴ ــ ۳ دقیقه روزانه برداشت میشود. درصورتیکه سال گذشته میانگین برداشت تولید ۵۰درصد این آمار بود. میدانیم که نباید تولید آثار، طولانیمدت شود چون ممکن است از ضرورت زمانی خود دور شود؛ ولی زیرساختهایی که قبلا برای الفویژه در نظر میگرفتند این جنس بود. برای کارهایی که هنوز شروع نشدند در دستورکار است که با تولیدات صنعتی و ویژوال زودتر آنها را به آنتن برسانیم.
–اگر سریال موسی کلیما..(ع) زمان میبرد به این دلیل است که تکنولوژیاش داخل ایران نبوده است. ما با این سریال، شروعکننده شکل جدیدی از تولید هستیم. داریم ابزار و لوازمش را فراهم میکنیم. در اواسط کار هستیم. پشتیبانیای که سازمان صداوسیما باید انجام دهد اتفاق افتاده و با وجود مشکلات تحریمی، تکنولوژیها به ایران میآید تا به یک سوپراستودیو تبدیل شود که در دنیا کمنظیر است. جزو دو سه استودیوی خاص دنیا خواهد بود. این نمونهای از اصلاح زیرساختهای تولیدی است که در حال انجامشدن است و برای سریالهای بعدی، دیگر این مشکلات را نداریم و صرفهجویی زمانی و مالی در تولید برای آنها اتفاق خواهد افتاد.
–بسیاری از هزینههای تولیدی ما با هزینههای تولیدی پلتفرمها فرق ندارد؛ مثلا اجاره لوکیشنها، قیمت غذا یا حملونقل همه جا یکسان است. البته یکسری هزینهها هست که ممکن است پلتفرمها بهصورت کارشناسی انجام ندهند و فقط بهمنظور جذب مخاطب ایجاد شوند. پلتفرمها رقیب سختی به نام تلویزیون دارند که هر شب جلوی چشم مخاطب است. آنها وارد این رقابت شدند و میخواهند مخاطب را از آن خود کنند، به همین خاطر شاید حیات و مماتشان بسته به این باشد که حتی بدون دلیل چندین بازیگر چهره بیاورند یا با عبور از خطوط قرمز محتوایی مخاطب جذب کنند.
–باید کار با کیفیت سالم، با همین هنرمندانی که هستند و بازیگرانی که در تلویزیون حضور دارند، بسازیم. تلویزیون کمپانی تولید و معرفی بازیگر است. بازیگر در عرصههای مختلف کشور زیاد است و در حوزه تئاتر، بچههای بااستعداد زیادی هستند. اینکه کم کشف میشوند یا بهصورت درست کشف نمیشوند، ضعف تلویزیون است. باید آن را اصلاح کنیم. نمیخواهیم پشت این پنهان شویم که پلتفرمها بازیگران ما را میبرند و پولهای درشت به آنان میدهند.
–الان سریال “طوبی” را در پخش داریم که اثر درجه یکی است ولی آن هم در یک بایکوت خبری است. در تلویزیون باید حجم سریالهای خوب این قدر زیاد باشد که سریالهای متوسط یا ضعیف خیلی به چشم نیاید. بنده نقدها را میخوانم و یاد میگیرم ولی نقدهایی که حاکم شده بیشتر یکطرفه است و فقط میخواهند تلویزیون را از نظر مقاصد سیاسی زیر سؤال ببرند.
–وقتی از ما درباره سریال “پایتخت” سؤال میکنند،واقعیت را میگوییم اما چون به جوابی که میخواهند نمیرسند به شایعات دامن میزنند.گاهی چند خبرراکنار هم میچینند و نتیجه میگیرند فلانی اشتباه گفته. یک برند بزرگ در تلویزیون احیا شده است.مردم خوشحالند ودوست دارندبدانند کی پخش میشود.این اشتیاق برایمان ارزشمنداست، پس درباره سریال اطلاعرسانی میکنیم. ولی رسانهها سعی کنند با اطلاعرسانی نادرست این اثر را دچار حاشیه نکنند. قضیه از این قرار است که بنده مصاحبه کردم تولید “پایتخت” در آیندهای نزدیک شروع میشود و هفته بعدش تولید با پلانهایی که مرتبط با سیجی یا تیتراژ بود، شروع شد.
