سینماروزان: شش سال بعد از راهاندازی سمفا همچنان پرداخت حقالسهم صاحبان آثار سینمایی با تاخیر روبروست در حالی که یکی از اصلیترین دلایل ایجاد نظارت دولتی در بلیتفروشی سینماها و راهاندازی سمفا، حل این مشکل بود.
به تازگی مهدی کرم پور دبیر شورای صنفی نمایش از حل این مشکل در سال آتی خبر داده و متعاقب وی ابوالحسن داوودی دبیر شورایعالی تهیهکنندگان نیز وعدهی حل مشکل را در اکران نوروز۴۰۵ داده.
با این حال هر دوی اینها ضمانت اجرایی تقسیم از مبدأ عواید اکران را به سازمان سینمایی و موسسه سینماشهر واگذار کردهاند.
اساسا سازمان سینمایی ترمینال نظارتی سمفا را ایجاد کرد که همین مشکل حل شود ولی می بینیم که بعد از شش سال، سمفا نه تنها نتوانسته مشکل را حل کند بلکه خودش به عامل اصطکاکی بر جریان بلیت فروشی سینماها در مواعید پرمخاطب بدل شده.
اگر تاکنون تقسیم از مبدأ عواید فروش سینماها اجرا نشده به دلیل بی علاقگی برخی سینماداران است که اقتصاد سالن داری را متزلزل میبینند و درجهت جبران خسارت فیلمهای کمفروش، عایدی فیلمهای پرفروش را مدتها در حساب خود نگه میدارند.
ساختار نظارتی سمفا جز عدم اجازهی اکران فیلم جدید چه میتواند بکند دربرابر سینماهای متخلف؟ بر فرض که فیلم جدید به سینمادار ندادند، فیلم قدیمی یا فیلم بی کپی رایت خارجی یا اصلا تئاتر موزیکال عصرگاهی که هست.
چاره چیست؟ نظارت و تهدید و تحدید بی فایده است. شش سال تحدید با سمفا نتیجه نداد. اگر باز بخواهند با سدّی تازه، آنها را وادار به تمکین کنند، مجددا واکنش منفی خواهند گرفت. باید سینماداران را قانع کرد و دربرابر آنها به عنوان اولین عامل ارتباط با مخاطب، کرنش داشت.
