سینماروزان: هرچند تناقض در سیاستگذاری میان شبکه های مختلف از دیرباز در رسانه ملی وجود داشته است اما در سالهای اخیر این تناقضات به اوج خود رسیده به خصوص در هفته های اخیر.
روزنامه اصلاح طلب «شرق» با ارائه یادداشتی با عنوان «تغییرات ظاهری در صداوسیما» با برشمردن شماری از این تناقضات به نقد آن پرداخته است.
متن یادداشت «شرق» را بخوانید:
مهران غفوریان بر صفحه تلویزیون ظاهر میشود؛ لباس آستینکوتاه به تن دارد و جوکی درباره بالانرفتن شلوار آزمایشگاه از پاهایش تعریف میکند. خندوانه همان برنامهای است که فهرست موارد خط قرمز پوشش شرکتکنندگانش، مدتها در تلگرام دست به دست میچرخید. مهران مدیری هم روی سن میآید و سعی میکند از خوانندههای گروه موسیقی «دنگ شو» سؤالهای چالشی بپرسد. او هم آستینهاي لباسش را جمع كرده و میهمانان برنامهاش، تا مدتها از سوی وزارت ارشاد، «مجاز» نبودند؛ چه برسد به اینکه بخواهند در تلویزیون، زنده بخوانند! هر چقدر سازندگان «دورهمی» و «خندوانه» در پوشششان راحت هستند، به شرکتکنندگان عادی برنامه سخت گرفتهاند؛ اکثرا مدل موهایشان را تغییر دادهاند، روی تیشرت کت پوشیدهاند و درباره خانمها، تلِ سر و ساق دست به وفور دیده میشود. مخاطبی که بعد از مدتها پای تلویزیون مینشیند و این لباسهای آستینکوتاه را میبیند، از خود میپرسد که آیا صداوسیما در حال تغییر مرام سیواندی ساله خود است؟
اهمیت این سؤال وقتی بیشتر میشود که کارشناسی به نام «علیزاده» هم بدون هیچ سانسوری با اسکایپ در برنامه زنده خبری- تحلیلی جعبه جادو حاضر میشود؛ درحالیکه تا پیش از این، مصاحبه با بیبیسی فارسی جرمی نابخشودنی از سوی صداوسیما به حساب میآمد.
سالهای سال، آستین کوتاه خط قرمز صداوسیما بود و هنوز هم هست؛ چه بسیار شرکتکنندههایی که در برنامههای مختلف تلویزیونی شرکت میکنند و تابلو است که از بخش لباس صداوسیمای تلویزیون، کتی به امانت گرفتهاند که تصویرشان قابل مخابره شود. مصاحبه با شبکههای فارسیزبان خارج از کشور هم یکی دیگر از این خط قرمزها بود؛ بنابراین اگر صداوسیما در مرام خود تغییری ایجاد نکرده (یعنی پاسخ منفی به پرسش اول)، باید پرسید که آیا تلویزیون به واسطه استانداردهای دوگانه اداره میشود؟ به زبان ساده؛ آیا فرق دارد چه کسی لباس آستینکوتاه میپوشد و چه کسی با بیبیسی فارسی مصاحبه کرده است؟
پس از پخش زنده مناظرههای تلویزیونی انتخابات، به نظر میرسد اوضاع کمی آشفته شده و دیگر معلوم نیست چه چیزی را میشود در رسانهها گفت و چه چیزی خط قرمز است. این یک فرصت طلایی برای رسانهها و خصوصا تلویزیون است که یک قدم کوچک در مسیر تعامل با مردم بردارند و در چارچوب قانون، فقط به قوانین مکتوب و مصداقهای ذکرشده خط قرمزها بسنده کنند؛ نه مانند قبل، کاسه داغتر از آش باشند! در هیچ جای قانون، پوشیدن لباس آستینکوتاه برای مردان ایرادی نداشته و ندارد؛ پس چرا نباید رسانه ملی در چارچوب همان قانون از این خط قرمزِ مصنوعی و خودساخته عبور کند و به سازندگان برنامههایش، آزادی عمل بیشتری بدهد؟
به یاد داریم که چنین خط قرمزی حتی درباره ریش تراشیده مردها هم بود و سالها، صداوسیما از نشاندادن مردهای اصلاحکرده طفره میرفت و حالا هر روز و هر ساعت، تلویزیون پر است از چهرههایی که با پوست براق و تازه اصلاحکرده میآیند و به مردم سلام میکنند. با وجود همه نقدهایی که به عملکرد، بودجه و رسالتهای صداوسیما بوده و هست، شاید اکنون نوبت به برداشتن قدمی در راستای عمل به نص صریح قانون و احترام بیشتر تلویزیون به حقوق شهروندی رسیده باشد.
دنگ شو عرض ده روز یک بار تقریبا مهمان یک برنامه بوده..هم خندوانه رفته هم دورهمی و هم حتی تیتراژ خوانی کرده …در ضمن در اون برنامه لب زدن ..بعید شاخ پندار ی چون شرق فرق اینا رو نفهمه …جفنگ سیاسی شرق و …